<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کتی منصورزاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@kati.mansourzadeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:52:15</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3631985/avatar/avatar.png</url><title>کتی منصورزاده</title><link>https://virgool.ir/@kati.mansourzadeh</link></image><item><title>خدایا شکرت!</title><link>https://virgool.ir/@kati.mansourzadeh/خدایا-شکرت-eje4hobkruiv</link><description>Jacques de Gheyn II مردی در حال نوشتن، اثر اوایل پاییز، اواسط مهر، برق رفت، قبلا فقط تابستونا برق میرفت، الان دیگه گرما و سرما نداره! با همه فصلای سال یه جور برخورد میکنن که در حق هیچ فصلی ظلم نشه! با خودم فکر کردم که چقدر با دقت و زمان‌بندیشون حال میکنم. سر یه ساعت رُند برق میره، راس 2 ساعت هم برق میاد. این برای مغز وسواسی من خیلی آرامش‌بخشه، اگه قرار بود از نارُندی و بی دقتی اداره برق هم حرص بخورم خیلی بد میشد! خدا رو شکر!سرم و کردم تو گوشیم تا این دو ساعت بگذره، اینقدر توی گوشیم تابیدم که شارژش رسید به ۲۰ درصد!ساعت و نگاه کردم دیدم ۳ ساعت و خورده‌ای گذشته، پس چرا برق نیومد؟ نکنه فیوز پریده و من فک کردم برق رفته؟ در رو باز کردم دیدم خداروشکر آسانسورم برق نداره! میدونم عجیبه از اینکه هیچکس برق نداره خدارو شکر کردم، ولی بین درد جمعی و گیج‌بازی خودم، درد جمعی رو انتخاب کردم و ترجیح دادم در غم همسایه‌هام شریک باشم تا به خودم بدوبیراه بگم.چون طبقه چهارمیم و وقتی برق میره آب هم قطع میشه! گاز هم که دیگه فقط اسمش گازه، درواقع برقه! پس غذا درست کردن هم کنسل بود.شروع کردم به غرغر: اصلا مگه قرار نشد برای اینکه بتونیم با انرژی پاک برق داشته باشیم به تحریم تن بدیم ولی به خفت نه؟؟ الان که نه برق داریم نه آب نه گاز!!! هوا هم که از مازوت آلودست! چند وقتیه امنیت آنچنانی هم نداریم!یادم اومد که مادربزرگم میگفت زیر نور شمع، خوندن و نوشتن یاد گرفته. اگرچه من و هم‌نسلای من جنگ رو ندیدیم، اما در بی‌همه‌چیزی زنده موندن و یاد گرفتیم، به جاش موبایل داریم، شیر رو هم از سوپر میگیریم و لازم نیست بریم گاو بدوشیم یا شیر دوشیده بگیریم و خودمون بجوشونیم!! میگن مرد جنگی رو زخم زیباتر کند! نمیتونستم تصمیم بگیرم که شرایط زندگی توی این دوران سخت‌تره یا دوران مادربزرگ! الان من زیباترم یا مادربزرگم؟یکم جمع‌وجور کردم، با جارو شارژی، که تنها برق موجود توی خونه بود، جارو زدم، گردگیری کردم، خلاصه کارایی که آب و برق نخواد انجام دادم...۶ ساعت شد، دیگه بعدازظهر بود، گوشیم خاموش شده بود، پاور بانکم شارژ نداشت، شارژ لپتاپ و اسپیکر رو به اتمام بود، تلفن خونه بیسیم بود و قابل استفاده نبود، آب قطع بود و دستمال مرطوب هم بعد از 6 ساعت بی‌آبی تمام شده بود! خلاصه که جنسم جور بود...تصمیم گرفتم از محل متواری شم و سرزده برم خونه دوستم! اومدم بیرون دیدم سوپر سر کوچه برق داره! عابربانک هم برق داشت!! نمی‌دونستم میتونن فقط برق پلاکای مسکونی و قطع کنن، پیش خودم گفتم خوبه حداقل مردم از کارای بانکی و اداریشون باز نموندن، خدا رو شکر!منم از امکاناتم استفاده کردم و از عابربانک پول نقد گرفتم. بعدم پیاده رفتم تا آژانس نزدیک خونه، اونا هم برق داشتن، انگار جدی جدی همه به جز خونه‌ها برق داشتن. خلاصه ماشین گرفتم و با یک عالمه عذاب وجدان، سرزده رفتم خونه دوستم. خدا خدا می‌کردم خونه باشه و موقع بدی مزاحمش نشده باشم، نمی‌تونستم بهش زنگ بزنم، گوشیم خاموش بود و حتی شمارشو حفظ نبودم که با تلفن عمومی یا از تلفن آژانس بهش زنگ بزنم!خداروشکر اون اخلاقش اصلا مثل من نیست و با مهمون سرزده و ناخونده خصومت شخصی پیدا نمی‌کنه! با روی خوش در رو روم باز کرد، تازه یک عالمه به شرایط من خندید، اونقدر که اشک از چشماش میومد! بهم گفت: «جنگ‌زده بیچاره، انگار نه انگار که داری توی یه کلانشهر، توی یه مجتمع مجهز زندگی میکنی! انگار وسط جنگ توی یه روستای دورافتاده گیر کردی و چاره‌ای جز صبر کردن نداری»راست می‌گفت، شاید من از مامانبزرگم زیباتر بودم!خلاصه گوشیمو شارژ کردم، پاوربانکمو شارژ کردم، لپتاپمو شارژ کردم، یه چیزی درست کردیم و خوردیم، یکم دیگه به شرایط اسفناک من خندید، بعدم من اسنپ گرفتم و رفتم سمت خونه! وقتی رسیدم دیدم تو ردیف ساختمونا، همه روشنن به جز مجتمع ما، ساختمان تو ظلمات کامل فرو رفته بود. انگار متروکه بود!چرا آخه؟ چاره‌ای نبود، باید میرفتم با آدمایی که دوستم نیستن حرف میزدم! تصمیم گرفتم از نگهبان سوال کنم که بیشتر از بقیه میبینمش، حداقل اون از بقیه آشناتر بود، درواقع اون کمتر از بقیه برام غریبه بود. به هرحال، رفتم سراغش، داشت توی محوطه جلوی ساختمان قدم میزد و سیگار میکشید، اجازه نداره موقع کار سیگار بکشه، برای همین آخر شبا خیلی سوسکی جلوی ساختمان قدم میزنه و جبران مافات میکنه. ولی نه اون موقع آخر شب بود، نه سعی میکرد یواشکی سیگار بکشه! حس کردم لازم نیست برای این که معذبش نکنم، منتظر بمونم تا سیگارش تمام بشه. خدا رو شکر کردم که قرار نیست بازم صبر کنم!رفتم سراغشو بعد از سلام و علیک ازش پرسیدم چی شده و چرا همه برق دارن ما نداریم؟ معلوم شد مدیر اولیه ساختمان با مدیر ثانویه ساختمان بحثشون شده و همونطور که انتظار میره ما داریم تقاصشو پس میدیم!حالا مدیر اولیه و مدیر ثانویه کین؟ چند وقت پیش از اونجایی که دیگه هیچکدوم از ساکنین و مالکین زیر بار مدیریت ساختمان نمیرفتن (که خودش یه داستان دیگست)، از بیرون مدیر گرفتن. این مدیر بیرونی همون مدیر ثانویست. مدیر اولیه، مدیر سابق ساختمانه. باوجود اینکه دیگه مدیر نیست ولی ما، یعنی من و دوستام به اسم «مدیر اولیه» میشناسیمش.داستان از این قراره که مدیر اولیه حالشو نداشته یا صلاح ندونسته، خلاصه شماره‌ای که قبضای ساختمان براش میاد (یعنی شماره خودش) رو به شماره مدیر ثانویه تغییر نداده، درنتیجه مدیر اولیه پیامک قبض و دریافت میکرده، میفرستاده برای مدیر ثانویه، مدیر ثانویه هم اونا رو با کارت حساب ساختمان، دم عابربانک یا دستگاه پوز پرداخت میکرده که نیازی به ارسال رمز پویا نباشه.حالا مدیر اولیه محترم! سر یه مسئله‌ای که نگهبان نمیدونست چیه، نامحترم بازی دراورده و با مدیر ثانویه بحثش شده، بعد از این بحث هم مسیج قبض برق ساختمان اومده، اونم طبق معمول همیشه قبض و فرستاده برای مدیر ثانویه، مدیر ثانویه هم تر و خشک و با هم سوزونده!قسمت جالب قضیه اینه که مدیر ثانویه به جز کارت، اطلاعات اینترنت بانک رو هم داشته که به گردش حساب دسترسی داشته باشه.وقتی مهلت پرداخت قبض میگذره و اخطار قطع میاد، مدیر اولیه بدون این که حتی پیگیر بشه که چرا مدیر ثانویه قبض و پرداخت نکرده، خودش میره از طریق اینترنت بانک قبض و پرداخت کنه، میبینه که رمز عبور تغییر کرده! با این وجود نه به کسی چیزی گفته نه از مدیر ثانویه سراغ گرفته! شاید برای اینکه مجبورش نکنن با مدیر ثانویه حرف بزنه، شایدم برای اینکه عذاب وجدان داشته، خلاصه اخطار آخر هم اومده و برق ساختمان قطع شده! همه ساکنین هم مثل من فکر کردن برق منطقه رفته!وقتی نگهبان اینارو بهم گفت خندم گرفت و بلند خندیدم. یه نگاه عاقل اندر سفیهی بهم کرد و با اعصاب خورد یه کام محکم از سیگارش گرفت، انداختش روی زمین و رفت. دو قدم که رفت، برگشت، ته سیگارشو برداشت، آتیششو انداخت و خاموشش کرد، بعدم گذاشتش توی جیبش و دوباره رفت.کسی فراموش نکرده بود قبض و پرداخت کنه، ولی بازم قبض پرداخت نشده بود. در نتیجه ما برای یک روز کامل نه برق داشتیم نه آب و نه حتی گاز برای آشپزی! اما از اونجایی که آدم نباید ناشکر باشه، باید خدا رو شکر کرد که این داستانا توی سرمای زمستون اتفاق نیفتاد و گرنه سرما هم به مشکلاتمون اضافه میشد. خدایا شکرت!پرداخت پیمان، اولین ارائه‌دهنده پرداخت مستقیم است، آن هم بدون نیاز به وارد کردن اطلاعات بانکی برای هر تراکنش.</description><category>کتی منصورزاده</category><author>کتی منصورزاده</author><pubDate>Sun, 24 Nov 2024 13:19:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>