https://virgool.ir/feed/@karimisomayeh38fa2026-11-12 07:53:40https://files.virgool.ir/upload/users/2030603/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@karimisomayeh38https://virgool.ir/@karimisomayeh38/تجربه-من-از-باشگاه-تولید-محتوا-objdnodgyvuoقصه من و واژه‌ها به خیلی دورها بر می‌ گرده، وقتی دختری کوچک بودم و بابا حاجی (بابای بابا) نوه ها را دور خودش جمع می‌کرد، «گلستان سعدی» رو که جلدی رنگارنگ و گلی گلی داشت، باز می‌کرد و یکی از حکایت‌ ها رو می‌خوند و من مفتون قصه‌ها و کلمه‌ها می‌شدم و تو عالم بچگی با اونها زندگی می‌کردم. یا وقتی نه نه اقدس (مامان مامان) با لهجه شیرین اراکی برامون از داستان‌های قدیمی نقل می‌کرد؛"قصه زنی که کچل بود اما تو چاه بختش رو دید که موهای بلند، سیاه و پریشون داشت و اصطلاحا بختش بلند بود". یا وقتی تو بحبوحه جنگ از ترس بمبارون تو روستا پناه گرفته بودیم و عمه باهامون بازی می‌کرد و شعر« تو بیابون خدا نخودی از نخودا خونه داشت و زندگی همه چی، هر چی بگی» رو زمزمه می‌کرد و من هر بار انگاری که بار اولم باشه، با اشتیاق گوش می‌دادم و از رقص کلمه‌ها و طنین زیباشون سرخوش می‌شدم. کلاس اول وقتی کلمات ستایش و پرستش را یاد گرفتم، عاشق آهنگ و شکلشون بودم و به نظرم جزو قشنگترین کلمه ها می آمدند؛"خدایا فقط تو را می پرستیم و فقط از تو یاری می جوییم".این قصه تا به حال ادامه داشته است؛ چهل سال است که من و کلمه ها با هم راز و نیازها داریم، هر وقت که حالم خراب بوده؛ شعر و کتاب به دادم رسیده است، هر وقت خواسته ام از این دنیای پرهیاهو به جایی زیباتر سفر کنم؛ دست کلمه ها را گرفته ام و با آنها راهی شده ام. هر وقت اینستاگرام را باز کرده ام، پیجهای ادبیاتی و دلنوشته بیشتر توجه مرا به خود جلب کرده اند؛ من از حکایت عشق تو بس کنم هیهات مگر اجل که ببندد زبان گفتارم.اما بعد از حکایت عاشقی من با کلمات، تو این برهه از زندگی‌ام قصه دیگری مرا به حیطه نوشتن و محتوا کشانده است. همان طور که شیفته شعر و ادبیات بوده و هستم، شیفته شناخت روان خودم و دیگران هم بوده و هستم. من روانشناسی هستم که دوست داشتم به وسیله کلمات و خلق محتوا برای آدمهای دیگر قصه‌های واقعی بگویم از روانشان، معنای رنجهایشان و خود اصیلشان. به قول یونگ :" تنهایی از آن نیست که آدم کسانی را در اطرافش نداشته باشد؛ از اینست که آدم نتواند چیزهایی را منتقل کند که مهم می پندارد."من وقتی باشگاه محتوا رو شروع کردم همزمان کارمندی تمام وقت، مادر و دانشجو بودم و فشار زیادی رو تحمل می کردم که تا همین لحظه که دارم اینا رو می نویسم ادامه داشته، اما اشتیاق به یادگیری تولید محتوایی موثر من رو تا آخرین جلسه دوره سر پا نگه داشته. تو دوره باشگاه محتوا بر خلاف سایر دوره ها فقط با تئوری و حرفای قلمبه و سلمبه کتابها و جزوه ها سر و کار نداری بلکه اصول مهم خلق محتوا به زبان کاربردی و شفاف آقای داریان آموزش داده می شه و همزمان با اون با انجام دادن مشق عشق های هر هفته عملا یادگیری اتفاق می افته. این دوره یکی از سختترین و کاربردی ترین دوره‌هایی بوده که تا به حال گذروندم. یکی از نقاط قوت این دوره فضای دوستانه و حامی حاکم بر اونه که بخش بزرگیش برمی گرده به حضور گرم و مادرانه هلیا مامان باشگاه. اگه بخوام یه انتقاد رو مطرح کنم اون شیوه امتیاز دهیه چون به نظرم کمک مربی ها با سلایق و شخصیت های متفاوت تکالیف رو بررسی می کنند و شاید بخشی از تفاوت امتیازها به تفاوت مربی ها برگرده و البته که کمک مربی سخت گیر گروه ما پریسای عزیز با نگاه دقیق و ریز بینش خیلی به من یاد داد و باعث شد که اشکالاتم و نقاط ضعفم رو بفهمم و اصلاحشون کنم.Somayeh KarimiSomayeh KarimiFri, 06 Jan 2023 21:59:45 +0330