https://virgool.ir/feed/@kargroh_fesad_tabisefa2026-11-11 20:25:37https://files.virgool.ir/upload/users/1230658/avatar/pUjkn0.jpeghttps://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabisehttps://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/ذره-بین-شفافیت-روی-تعارض-منافع-ها-و-صنعت-فساد-سازی-fgs6mckbiweyگزارش مشروح نشست کارشناسی بررسی و چیستی ابعاد" مبارزه سیستماتیک با فساد"بخش چهارم: ذره بین شفافیت روی تعارض منافع ها و صنعت فساد سازیمیلاد گودرزی(روزنامه نگار پژوهشگر حوزه فساد):موضوع مهم دیگر تعارض منافع است که یک کار امنیتی و اطلاعاتی است و نیاز به یک کار اطلاعاتی و اشراف دقیق از مدیران و روابط مالکیتی و مدیریتی آن ها درآورد که باید خودش را در انتصاب ها و مناقصه ها و روابط قراردادی و موزها خودش را نشان دهد. باید سامانه شفافیت و تعارض منافع ممیز باشد یعنی تا وقتی که این سامانه اکی ندهد اجازه ثبت قرارداد نباشد. مهم تر از آن تعارض منافع ساختاری وسازمانی هست. یکی از نقاط مهم وصل این حلقه ها همان سازمان های بازرسی و الکترونیکی کردن امور توسط آی تی آن است. نقطه بعدی بحث سوت زنی هست. نقطه بعدی تیم پژوهشی متصل به سایر نقاط اصلاح فرآیند است که باید با کیس استادی و مطالعه میدانی دقیق آن ها باید باشد.دو نکته را تاکید می کنم یکی گراف بودن آن هاست و نباید جزیره ای عمل کرد. این شفافیت که در شهرداری انجام شد خیلی خودش را با رسانه یا سازمان بازرسی درگیر نکرد که کشف فساد حل شود. آیا سوت زنی هم به آن وصل شد. نکته دوم جایگاه ممیزی بودن است که باید فرآیند متوقف شود تا زمانی که این سامانه اکی ندهد.بهاره اروین(عضو سابق شورای شهر تهران):مشکل اصلی ما در شهرداری تهران یک مشکل این است که اضافه ساخت مسکن که می گویید هزار راه در رو قانونی می پیچد که تهش غیرقانونی است ولی خود همین قوانین صراحتا مشکل دارد. سازمان املاک مثلا خلاف قانون آیین نامه اجرایی نوشته است و بر مبنای آن بسیاری از فسادها رخ داده است. مثلا این که چه پرونده ای برود کمیسیون توافقات یا کمیسیون ماده 100 همین توزیع رانت و شکل گیری پرونده های فساد زاست است.راهکار: الکترونیک شدن فرآیندها سبب شفافیت میشود که می تواند بسیاری از این مسائل را حل کند و باید به یک شکل یکسان تصمیم گیری می شود. البته در اجرای این قانون و سیستماتیک شدن فرایندها بسیار مقاومت می شود که ما در خود شهرداری هم این را مشاهده کردیم.اضافه کردن حلقه های نظارتی متمرکز نه تنها اثر مثبتی نداشته است بلکه هزینه تخلف سرشکن می شود و عدم مسئولیت پذیری هر جایگاه نظارتی را دارد و در نهایت مردم گرفتار می شوند مثلا مجوز گرفتن انبوهی از حلقه های نظارتی دارد که باعث طولانی شدن فرآیند مجوزدهی می شود ولی در نهایت انبوهی از فسادها را در مجوزدهی شاهد هستیم. چرا؟ چون خود این حلقه ها به جای مبارزه با فساد در نقش افزایش فساد عمل می کنند.تجربه دنیا هم نشان داده است که نظارت متمرکز نمی تواند به کاهش فساد را حل کند و ای آسیب را دارد که باعث کاهش اعتماد عمومی جامعه می شود یعنی این حس به مردم داده می شود که فساد تا مغز استخوان نظام رفته است بازرسی می روی بدتر از قبلی نهاد فلان می روی بدتر از آن و... این همین معنای فساد سیستماتیک است. همه جا باید رشوه بدهی یا همه جا باید پارتی داشته باشیدو راه بیشتر نداریم و تجربه دنیا این موضوع را نشان داده است یکی شفافیت است و اگر درست اجرا شود و به شکل عمومی و سیستماتیک اطلاعات منتشر شود(در این مرحله تازه مساله روشن میشود) تازه به مساله دوم می رسیم که همان اصلاح فرآیندها و حذف فرآیندهای فساد زا و اضافی است. شفافیت و تسهیل فرآیندها و الکترونیک شدن فرآیندها سه بندی هست که در 12 بند دستوراعمل اجرایی رئیس جمهور هست که پتانسیل مبارزه جدی با فساد را دارد.احسان پرنیان(مدیرگروه بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی):ما تعارض منافع را در مجلس دیدیم که به اسم همین ابزارها و به نام تعارض منافع چیزی تصویب می شود که با عملکرد برعکس پیگیری و انجام می شود. آنجا ما قرارداد با شخص حقوقی را آوردند ولی قرارداد با شخص حقیقی را نیاوردند و این حفره همچنان باز می کنند و با ابرازکردن این حفره آنچنانشرکت داری برای مدیران ممنوع است ولی شرکت داری بالای 5 درصد ممنوع است و شرکت داری در بورس آن هم 5 درصد و به هر میزان از این 5 درصد ها هم می توانی داشته باشی(به هر میزان و تعداد)آیا این ها اتفاقی است و من این ها را گفته ام ولی کسی توجه نکرد؟ این جا گفته شده که با منافع شخصی در جلسه حق حضور نداری ولی حالا منفعت شخصی را چه تعریف می کنی؟ این جا تعریف شده است که این نفع شخصی یعنی منفعتش به خود و یا وابستگانت برسد خب در شورای شهر تهران نشسته باشی تصمیماتی که می گیری معلوم است نفعش به تو و بستگانت می رسد.تصمیمش با کی هست؟ با اون شورایی هست که من تشکیل می دهم و اعضای آن را من تعیین میکنم در هر سازمان یک گلوگاه فساد دیگر تشکیل می شود که این امور را تشخیص دهد و ... پس این طرح به عکس خودش تبدیل شده است.کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Mon, 11 Oct 2021 01:43:42 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/ما-کجای-مسیر-مبارزه-با-فساد-باید-بایستیم-p7unotndahxbگزارش مشروح نشست کارشناسی بررسی و چیستی ابعاد" مبارزه سیستماتیک با فساد"بخش سوم: ما کجای مسیر مبارزه با فساد باید بایستیم؟میلاد گودرزی(روزنامه نگار پژوهشگر حوزه فساد):یک سری دوگانه وجود دارد دوگانه بین این که مردم در بحث مبارزه با فساد مهم ترند یا حاکمیت. اول سوت زنی تصویب شود یا بعد برویم گزارش فساد دهیم این مرغ و تخم مرغ ها از آن چالش هایی هست که باید روی آن حرف زد. یک دوگانه دیگر مقوله اراده سیاسی یا کار فنی و کارشناسی هست. من خودم این جور می فهمم ما باید به یک تعادل برسیم و خیلی وقت ها مشکل غش کردن به یک سمت کار است. پس باید تعادل بین این ها برقرار شود. باید رسانه و افکار عمومی و پژوهش با هم جلو بروند. کار کارشناسی صرف منجر به تولید مقاله و پژوهش می شود. تولید بردار قدرت و اراده سیاسی صرف هم می شود بیانیه خوانی و شعار.من تشکل و پژوهشگر باید یک تعامل بین خودمان و آن مدیر ایجاد شود مثلا وقتی آقای خاندوزی میگوید من پای کار این حرف ها هستم و این گراف که می گویید را در گمرک یا سازمان امور مالیاتی و خصوصی سازی و .. به صورت پایلوت ایجاد کنیم.این دوگانه نباید ما را به انفعال برساند. اگر شما یک تجربه مصداقی و موردی پیدا نکنید آن عزم سیاسی هم جزم نمی شود. این مرغ و تخم مرغ را یک جایی باید شکست.خیلی قرار نیست جمعیت زیادی درگیر ماجرا شود بلکه یک اتمسفر کیفی لازم دارد که یک جریان از دل جامعه و یک احساس هویت مشترک و قرائت مستقل پیدا شود که حول یک سری بحث های مبارزه با فساد ایجاد شود. این هویت مشترک ساختن خیلی حرف مهمی است. این دولت جدید و صحبت های رهبری در مورد عدالت خواهی و مبارزه با فساد و آقای رئیسی و بعضی وزرا و آدم ها در مدیریت کشور یک فرصت و ظرفیت سازی است.خود ما کاری که کردیم هزار متر ساختمان را خراب کردن درسته که هدف نیست ولی ایجاد یک هویت جدید و مشترک برای جریان سازی مبارزه با فساد و یک کار رسیدن به هدف بوده است.احسان پرنیان(مدیرگروه بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی):باید بدانیم که کار میدانی دوستان چقدر مهم است و اتفاقا عدم توجه به همین کارهای میدانی یکی از آسیب های مبارزه با فساد است.باید تلاشمان ایجاد و اصلاح یک سری ساختارهایی که برگشت ناپذیر باشد تعریف شود و اینکه این کار باید مستمر باشد و باید این گزارش دادن صرفا یک کار موردی نشود بلکه اگر گزارش ندهید توسط مردم و حاکمیت پاسخگو می شوید.در همه این تلاش ها برای مبارزه با فساد باید جزئیات کار کارشناسی را ببینیم. مثلا درباره سوت زنی اگراز مخاطب بپرسیم چی هست ممکن است بگویید یک گزارشی بدهیم و بعد انتهایش یک پاداشی هم بگیریم. نخیر ما برای همین سوت زنی 50 ماده قانونی نوشتیم و آخرش هم کلی سوال و بررسی دیگر نیاز است و جزئیات زیادی دارد. یعنی بحث کارشناسی و عمیق برای ائتلافی که قرار هست تشکیل شود باید وجود داشته باشد تا به راحتی مورد انحراف قرار نگیرد.سیاستگذار با یک دوراهی مواجه هست دو راهی سیاستگذار این است که من اگر این اصلاح را انجام دهم درست است که منافع عمومی را ارتقاء می دهم ولی خود سیاستگذار هم محدود می شود مخصوصا اگر با این توجیهات انجام شود که من که آدم خوبی هستم و کار خوب هم انجام میدهم پس چرا باید دست خودم را ببندم و محدود کنم. این بزنگاه ها را شناسایی کنیم و با همین کارهای رسانه ای و میدانی بتوانیم اثرگذار شویم.بهاره اروین(عضو سابق شورای شهر تهران):بحث تعارض منافع جدی مدیران اجرایی در بحث شفافیت و اجرای فرایندها و ساختارها وجود دارد.بحث تعارض منافع ساختاری بحث جدی است که باید به آن پرداخته شود. همین بحث بودجه خود عامل پنهانکاری مالی دولت است و چون نهاد نظارتی وجود دارد تمام ارکان دولت با هم متحد میشوند تا نشان دهند بحث های مالی دولت مطابق بودجه است و انحرافی در آن وجود ندارد. بودجه مهم ترین عامل پنهان کاری دولت در بحث های مالی است.در اصول 12 گانه ابلاغی اگر سه کار به طور جدی دنبال شود بقیه موارد اثر خود را زیر این سه مورد میشود مشاهده کرد: سهولت فرایندها،دولت الکترونیک و شفاف سازیما انبوهی از طرح ها را در نهادهای قانون گذار و سیاستگذار مشاهده میکنیم که ماده قانونی وجود ندارد و همین موضوع باعث به انحراف رفتن آن طرح میشود. برای تحقق این موضوع باید یک تشکل سازمان یافته از مردم باید وجود داشته باشد تا بتواند با پشتوانه های مردمی این اهداف را دنبال کند و در موضوعات مختلف نقش آفرینی کند.کارگروه مبارزه با فساد و تبعیض دانشگاه امیرکبیرکارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Mon, 11 Oct 2021 01:38:27 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/نشست-کارشناسی-بررسی-چیستی-و-ابعادِمبارزه-سیستماتیک-با-فساد-c6rj1nktxtfpاحسان پرنیان( مدیرگروه بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی) در این نشست کارشناسی بیان کرد: در حال حاضر سوال مردم این است که بعد از این همه مبارزه با مفاسد، به چه سرانجامی رسیدیم. واقعیت این است که در دهه‌های گذشته فساد هیچ موقع اولویت نبوده است و حتی از زمانی که در رسانه‌ها مطرح شده، باز هم به اولویت مورد نظر نرسیدیم و باید گفت در نگاه حاکمان مسئله فساد دارای اولویت نبوده و نیست. به نوعی این نگاه وجود ندارد که اگر از موانع فساد رد شویم، از همه موانع عبور می‌کنیم. نگاه رهبری نیز این است که تا فساد برطرف نشود بقیه موانع برطرف نخواهد شد.وی در ادامه افزود: اقدام آقای رئیسی مبنی بر نقشه راه مبارزه با فساد در نگاه کلی و ظاهری چیز خوبی است، اما زمانی که آن را می‌خوانیم می‌بینیم که همان حرف‌های همیشگی زده شده است و نگاه مبارزه ساختاری وجود ندارد. عملکرد آقای رئیسی در قوه قضائیه نیز علی‌رغم اتفاقات رو به جلو و مثبت باعث نشد که اصلاحات ساختاری رقم بخورد. امید داریم که این نقشه راه به درستی به سمت اصلاح ساختار‌ها برود.در حال حاضر فساد جزئی از سازوکار‌های کشور استپرنیان با توجه به رسانه ملی و نقش آن در مبارزه با فساد گفت: نکته بعدی این است که رسانه ملی ما به درستی مسائل را تبیین نمی‌کند. به عنوان مثال به اشتباه شفافیت را به عنوان حل‌المسائل تمام مشکلات مطرح می‌کنند و به جزئیات آن نمی‌پردازند. در حال حاضر فساد جزئی از سازوکار‌های کشور است.او اظهار کرد: آسیب بعدی این است که ما به مشکلات نگاه صفر و صدی داشته باشیم. به نوعی یا می‌خواهیم با التماس به مردم مشکلات را حل کنیم یا می‌خواهیم با بگیر و ببند این کار را انجام دهیم. به عبارتی یا به سمت قوه قهریه می‌رویم یا به حالت آرام و التماس می‌افتیم و هیچ موقع به سمت تعادل در این بین نمی‌رویم. باید گفت دلیل آن این است که طراحی سیستمی در این بین و ایجاد تعادل در آن برای مسئولان سخت است و آنان به جای این کار یک شورایی می‌گذارند که تبدیل به محل فساد می‌شود.در توانایی هیچ حاکمیتی نیست بدون مردم با فساد مبارزه کندعضو بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در ادامه گفت: در حال حاضر نگاه خوش بینانه به مجری قانون وجود دارد. ما قوانین را برای تخلفات می‌گذاریم، اما باید گفت اینگونه قوانین مختص به معصومین و کسانی که پاک هستند، نوشته می‌شود و این عیب کار است. علاوه بر این ما دچار فرآیندزدگی و عدم توجه به اراده سیاسی هستیم. ما باید وضعیت دهه‌های قبل را بررسی کنیم و ببینیم که نقش مردم به معنای واقعی کلمه چه بوده است. باید گفت همیشه نهاد‌های نظارتی جای مردم را گرفته‌اند. در توانایی هیچ حاکمیتی نیست بدون مردم با فساد مبارزه کند. ما در دهه‌های گذشته نیز هر مسئله‌ای را حل کرده‌ایم، با کمک همین مردم بوده است.طرح سوت‌زنی در کمیسیون‌های مجلس گیر کرده استاحسان پرنیان در پایان بیان کرد: در حال حاضر قانون سوت‌زنی در دستور کار مجلس و کمیسیون حقوقی آن است که هنوز در حال بررسی و کار بر روی آن هستند. اگر این طرح تصویب شود ما شاهد نقش‌آفرینی جدی‌تر مردم خواهیم بود. باید حرکت‌های مردمی ما توانمندسازی شده و یکسری حلقه‌های میانی باید این کار را انجام دهند. اگر این شرایط ایجاد شود منجر به ایجاد این نقش‌آفرینی خواهیم شد. حاکمیت می‌تواند گلوگاه‌ها و زمینه‌هایی را برای نقش‌آفرینی مردم ایجاد کند و اگر این کار را نکند، نمی‌توان زیاد به حضور مردم امید داشت. یکی از آسیب‌های مبارزه با فساد استفاده نکردن از تجربیات مصداقی کف میدان است. تلاش ما باید در این راه برای ایجاد ساختار‌هایی باشد که تا حد امکان به حالت قبل بازنگردیم."کارگروه مبارزه با فساد وتبعیض بسیج دانشگاه صنعتی امیرکبیر"کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Sun, 10 Oct 2021 11:42:27 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/نشست-کارشناسی-بررسی-چیستی-و-ابعادِمبارزه-سیستماتیک-با-فساد-utfays55r91iبهاره آروین (عضو سابق شورای شهر تهران) در این نشست بیان کرد: مهمترین رویکرد مبارزه با فساد در دهه‌های گذشته مبارزه با مفسد و فاسد به جای فساد بوده است و این همیشه وجود داشته است. به عبارتی طوری برداشت می‌شود که این کار‌ها نمایشی است و این مسئله کمترین آسیب آن است. آسیب بزرگتر این قضیه کاهش اعتماد عمومی است که همه فکر می‌کنند در کشور همه مسئولان یا مدیران دزد یا فاسد هستند. با این کار که فقط فاسد‌ها را بگیریم، اتفاقاً فساد مخفیانه‌تر می‌شود. مشکل ما در کشور این است که اغلب فرآیند‌های ما فسادزاست. در کشور انبوه قوانین و مقررات وجود دارد که بعضا با هم تناقض دارند. فرآیند فسادزا چیز عجیبی نیست و همه جا داریم. فرآیند فسادزا یعنی اینکه به افرادی اختیار تشخیص بدهیم و هر جایی که قوانین و مقررات به افراد اختیار تشخیص می‌دهند، این وضعیت پیش می‌آید. در حال حاضر واقعا لازم نیست به افراد و شورا‌ها اختیار تطبیق یا عدم تطبیق قوانین را بدهیم. برای اصلاح این روند یک نمونه آن این است که روابط و نظارت‌ها به صورت الکترونیک شود و سیستم به ساختار‌ها نظارت کند که البته این سیستماتیک و الکترونیک شدن ساختار‌ها به این سادگی‌ها نیست و مقاومت‌های زیادی را در پی دارد.انبوه فعالیت‌های نظارتی خود باعث ایجاد فساد می‌شودوی در ادامه افزود: در حال حاضر باید گفت انبوه فعالیت‌های نظارتی خود باعث ایجاد فساد می‌شود. نظارت متمرکز کاری را از پیش نمی‌برد و خود باعث بیشتر شدن فساد می‌شود. دو راه برای مبارزه با فساد داریم که ۱۲ بند نقشه راه رئیس جمهور در مبارزه با فساد توانایی چرخش فرمان این راه را دارد. اول مسئله شفافیت است که البته حل‌کننده مشکلات نیست، اما تسهیل‌کننده آنان است و دوم حذف بسیاری از فرآیندهاست. این دو راه تنها راه‌های مبارزه ساختاری با فساد است.پاشنه آشیل فساد در مدیران؛ عدم مطالبه‌گری از سوی جامعهآروین در ادامه این نشست با اشاره به پاشنه آشیل فساد درکشور گفت: اگر از من بپرسند پاشنه آشیل فساد در مدیران و بخش‌ها چیست، می‌گویم عدم مطالبه‌گری از سوی جامعه است. اگر من مسائلی را پیگیری نمی‌کردم، هیچ کس دیگری به دنبال پیگیری آنان نبود. به عبارتی از سمت خود مردم بسیاری از مسائل باید به صورت جدی‌تر پیگیری شود. هر مدیری را می‌توان با مطالبه‌گری وادار به کار کرد. در حال حاضر آدم‌ها را باید واقعی‌تر دید و قوانین و مقررات ما در ساختار‌های مختلف به درستی اجرا نمی‌شود. سیاستمداران ما به جامعه نگاه می‌کنند و می‌بینند که آنان چه بازخوردی به آنان می‌دهند و این مسئله مطالبه‌گری از سوی مردم باید دیده شده و به عبارتی تغذیه سیاستمداران صورت گیرد.در کشور ذی نفع ساختاری و سازمان یافته برای عدم مبارزه با فساد داریمعضو سابق شورای شهر تهران در پایان اظهار کرد: همان طور که سیاستمداران شعار‌های کلی می‌دهند، مردم و مطالبه‌گران نیز این شعار‌های کلی را می‌دهند. باید گفت در حال حاضر در این گونه مسائل کمیته و شورا‌های سازمان یافته لازم داریم. ما در کشور ذی‌نفع ساختاری برای مبارزه با فساد نداریم، اما ذی نفع ساختاری و سازمان یافته برای عدم مبارزه با فساد داریم. باید بین نقش مردم و حاکمیت وزن بیشتری به نقش مردم داده شود و مطالبه‌گری جدی از سمت جامعه وجود داشته باشد. مدیران دولتی تعارض منافع ساختاری دارند و این مانع است و منافع شخصی فقط مطرح نیست. به عبارتی دولت تعارض منافع ساختاری در اصلاح خود دارد. در حال حاضر باید کار سهولت در فرآیندها، دولت الکترونیک و شفافیت در اولویت همه کار‌ها قرار بگیرد."کارگروه مبارزه با فساد و تبعیض بسیج دانشگاه صنعتی امیرکبیر"کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Sun, 10 Oct 2021 11:36:54 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/نشست-کارشناسی-بررسی-چیستی-و-ابعاد-مبارزه-سیستماتیک-با-فساد-ftxpa1ihjvjcاین نشست با حضور میلاد گودرزی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه فساد، بهاره آروین، عضو سابق شورای شهر تهران و احسان پرنیان، عضو بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی برگزار شد و هر کدام مفصل به مسئله مبارزه با فساد در زمان فعلی و آسیب‌شناسی فساد ساختاری در کشور پرداختند.میلاد گودرزی، فعال اجتماعی سیاسی و پژوهشگر حوزه فساد در ابتدای این نشست بیان کرد: در آسیب شناسی مبارزه با فساد در دهه‌های گذشته این رکن از اداره جامعه و حکومت‌داری یعنی مبارزه با فساد چیزی جدا از نقش‌های دیگر جامعه نیست. یکسری الگو‌های رفتاری در مدیران و کلیت حکمرانی داریم که در مبارزه با فساد هم با آن مواجه هستیم. به عنوان مثال در قضیه اداره امور جامعه به دست مردم ما نقش جدایی نباید تعریف کنیم. باید گفت در حال حاضر ما فقدان حکمرانی به معنای نقش آفرینی مردم و مشارکت آنان داریم که باید رویه محافظه کاری و عدم تضعیف نظام را نیز به آن افزود. اصل فساد در نگاه حاکمیت مسئولان این است که خیلی ضربه‌ای به آنان وارد نشود. واکنش پسینی و انفعالی به سوژه‌ها و پرونده‌های فساد مسئله بعدی ماست. در نگاه سنتی مبارزه با فساد یک بخشی از کنترل و یک اتفاق تزئینی و بعد از فرآیند بوده است. یک نگاه تزئینی در مسئله‌ها و آسیب‌های مختلف در بخش‌های گوناگون طی سال‌های اخیر همیشه مشاهده شده است. مبارزه با فساد باید دائمی و همیشگی باشد تا به سمت آن اصلاح‌های مورد نظر برویم و نباید صرف نگاه تزئینی به فساد وجود داشته باشد.ما در سطح نازل و ظاهری در مبارزه با فساد هستیموی در ادامه افزود: به عنوان مثال سند استراتژیک مبارزه با فساد در کشور انگلیس که مربوط به سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ است، الهام گرفته شده از سند مبارزه با تروریسم آن‌ها است که در این بخش نیز آن را پیاده می‌کنند. ما با یک پدیده چند سطحی و چند وجهی در فساد روبرو هستیم. باید گفت در هر کدام از این گام‌ها هر کس ممکن است متوقف شود. به عنوان مثال در شهرداری تعارض منافع ساختاری وجود دارد که معلوم نیست می‌خواهیم با آن چه کار کنیم. باید گفت ما در سطح نازل و ظاهری در مبارزه با فساد هستیم. همچنین ما در هر سطحی که ایستاده‌ایم در حال این مبارزه هستیم، اما نکته مهم این است که ما کجا ایستاده‌ایم و تعریف‌مان از فساد به صورت حداقلی یا حداکثری چیست.در حوزه مبارزه با فساد مسئله خودی و غیرخودی در بخش‌های مختلف وجود داردگودرزی با اشاره به وجود بخش‌های خود و غیرخودی در بحث مبارزه با فساد گفت: آسیب‌شناسی بعدی من با این عنوان است که چاقو دسته خودش را نمی‌برد. در واقع در حوزه مبارزه با فساد مسئله خودی و غیرخودی در بخش‌های مختلف وجود دارد و در واقع نظارت بر خود در ساختار‌های فعلی زیاد منطق ندارد. در حال حاضر باید گفت که در حوزه حکمرانی به معنای واقعی تعریفی نداریم و بر روی آن نیز کار و تحقیق نمی‌کنیم. ما در دهه‌های گذشته یک ایده داشتیم و آن ایده حکمرانی بقا بود که می‌خواستیم فقط همه چیز را حفظ کنیم و به بعد از آن کاری نداریم و این مسئله در بخش‌های مختلف کشور دیده می‌شود. ما همیشه می‌گوییم که مردم باید نقش ایفا کنند، اما چگونگی آن را هم خود نمی‌دانیم. باید گفت که ما باید وارد نظارت همگانی مردم و جامعه و نمایندگان شویم. زمانی که مسائلی مانند انتخابات محدود، عدم حق اعتراض و ... در کشور وجود دارد این نقش و مشارکت مردم به حداقل خود می‌رسد. در حال حاضر بین مردم و توده سخت حاکمیت چندین حلقه میانی لازم است که این حلقه‌ها در جا‌هایی مختلف شکل گرفته و از دل مردم بیرون آمده‌اند و به عبارتی ذی نفع حاکمیت نیستند. ما باید یک طرح‌ریزی شبکه‌ای برای مبارزه با فساد و اصلاح ساختار‌ها داشته باشیم که این مسائل باید توسط یک نهاد به رسمیت شناخته شده، انجام بگیرد.نامعادله فساد همان مبارزه سیستماتیک با فساد استاین فعال اجتماعی و سیاسی اظهار کرد: طرح اخیر آقای رئیسی نیز از همین جنس است که البته هم‌افزایی این مسائل به هم بسیار مهم است. هدف هم همان مسئله نامعادله فساد است. نامعادله فساد همان مبارزه سیستماتیک با فساد است. مبارزه سیستماتیک به معنای مبارزه با فاکتور‌های این نامعادله فساد در ساختار‌های کشور است که باید گره‌ها و نقاط طوری کنار هم چیده شود که به این سمت هدایت شود. اولین و مهم‌ترین مسئله‌مان در این راه مسئله شفافیت است که البته صفر و صدی نیست. یعنی شفافیت جزئیات زیادی دارد که باید همه آن‌ها تبیین شود.شفافیت و تعارض منافع؛ از اولویت‌های اصلی راه مبارزه با فساداو بیان کرد: مسئله بعدی ما برخورد با تعارضات منافع است. دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی ما باید به جای تمرکز بر روی مسائل فردی روی ساختار‌ها و دستگاه‌ها و مدیران و مسئولان تمرکز کنند و همه بخش‌های مختلف زیر ذره بین آنان باشند. در حال حاضر یک اشراف اطلاعاتی کامل از مدیران و ساختار‌ها در کشور وجود ندارند. یک مسئله مهم دیگر تعارض منافع سازمانی است که یک نمونه آن شهرداری است. زیرساخت خیلی از مسائلی که مطرح شد مانند شفافیت و یا الکترونیک کردن فرآیند‌ها مربوط به ساختار آی پی کشور است که باید ایجاد شود. باید مدیران و مسئولان به صورت ریز و دقیق شده مطلع باشند که در هر مجموعه‌ای چه اتفاقاتی می‌افتد. در این بین نیز مسئله استفاده از تیم پژوهشگران و نیاز به تجربه‌های آنان که موجب اصلاح ساختار‌ها شود بسیار مهم است.میلاد گودرزی در پایان گفت: یکی از چالش‌های ما این است که باید ببینیم اولویت اول این است که مردم به صحنه بیایند یا حاکمیت تغییر روش دهد. در مورد این مسائل باید فکر کنیم و به یک تعادلی در این بین برسیم و این دوگانه‌ها نباید ما را به انفعال برسانند. تأکیدات مکرر مقام معظم رهبری در لزوم مبارزه با فساد و عدالت خواهی امید دهنده این راه است و عزم این دولت و آقای رئیسی می‌تواند بسترساز اتفاقات خوبی در آینده باشد."کارگروه مبارزه با فساد و تبعیض بسیج دانشگاه صنعتی امیرکبیر"کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Sun, 10 Oct 2021 11:12:20 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/مطالبه-عمومی-تـــــــــــــــــــــــــــــــــــا-رفع-فساد-b1jri9yt6ttwگزارش مشروح نشست کارشناسی بررسی و چیستی ابعاد" مبارزه سیستماتیک با فساد"بخش دوم: مطالبه عمومی تـــــــــــــــــــــــــــــــــــا رفع فسادمیلاد گودرزی(روزنامه نگار پژوهشگر حوزه فساد):در اداره کلان جامعه وقتی حق اعتراض و یا حق احداث تشکل کارگری را به مردم نمی دهید نمی توان انتظار داشت که در سطح مبارزه با فساد در حاکمیت به مردم نقش بدهید ولی اگر بخواهیم به صورت آکواریومی صحبت کنیم برای عملیاتی کردن آن باید چه کرد؟باید دو حلقه واسط این بین تشکیل شود، یکی تشکل ها و نخبگان که از دل مردم بیرون آمده اند شبیه اندیشکده شفافیت و گروه مبارزه با فساد اندیشکده شفافیت و.. که خیلی تازه تاسیس هستند و باید به یک بلوغی برسند،چون این گروه ها ذی نفع قدرت و وامدار قدرت و ذی نفع دعواهای سیاسی نیستند خیلی میتوانند موثرتر در امر مبارزه با فساد ظاهر شوند و حلقه واسط دیگر باید از دل نهادهای حاکمیتی بیرون بیاید که قائل به حرف ها و ایده های جدید حکمرانی هستند که داخل همه نهادها هم هستند. اگر این دو حلقه درون هر سازمانی یک کمیته ای را مشترک تشکیل دهند و این حرکت طرح ریزی شبکه ای احداث شود میتوان تا حد زیادی آینده مبارزه با فساد را روشن دید. برای آن که یک سیستم را بازطراحی کنید لازم نیست که کل سیستم را از اول طراحی کنید بلکه لازم است یک نقاط جدیدی طرح شود یا یک نقاطی را به هم وصل کنید تا سیستم با کارآیی جدیدی خلق شود و ارزش افزوده خلق کند مثال آن اسنپ است. هم افزایی، ارتباط گیری و ورودی و خروجی دادن این تشکیلات تا حد بسیار خوبی منجر به عدم بروز فساد میشود. باید اینکه گراف ها رسم شود باید یک سری نقاط به هم وصل شود و هدف هم همان تاثیرگذاری بر نامعادله مبارزه با فساد است. حالا این نقاط و پوینت ها چیست؟ یکی شفافیت است که از اپراتوری بودن ورود اطلاعات هست تا هزاران مساله دیگر. پس این یک فرآیند مستمر است. موضوع مهم دیگر تعارض منافع است که یک کار امنیتی و اطلاعاتی است و نیاز به یک کار اطلاعاتی و اشراف دقیق از مدیران و روابط مالکیتی و مدیریتی آن ها درآورد که باید خودش را در انتصاب ها و مناقصه ها و روابط قراردادی و... خودش را نشان دهد. باید سامانه شفافیت و تعارض منافع ممیز باشد یعنی تا وقتی که این سامانه اکی ندهد اجازه ثبت قرارداد نباشد. مهم تر از آن تعارض منافع ساختاری وسازمانی است که باید اصلاح رویه در آن صورت بگیرد. یکی از نقاط دیگر مهم وصل این حلقه ها همان سازمان های بازرسی و الکترونیکی کردن امور توسط آی تی آن است. نقطه بعدی بحث سوت زنی هست. نقطه بعدی تیم پژوهشی متصل به سایر نقاط اصلاح فرآیند است که باید با کیس استادی و مطالعه میدانی دقیق آن ها باید باشد.بهاره اروین(عضو سابق شورای شهر تهران):پاشنه آشیل مبارزه با فساد در شهرداری عدم مطالبه گری از سطح جامعه و شهروندان بود و به غیر از تیمی که شفافیت را می خواست در شهرداری حل کند مطالبه جدی را از سطح عمومی جامعه به همراه نداشت. در دوره انتقالی در شورای شهر هم برخی کارشناسان گفتند دیگر مساله شفافیت با خروج شما در شهرداری تمام شد چون مطالبه گری جدی از جامعه وجود نداشت.به طور قاطع میتوان گفت اگر مطالبه گری جدی از پایین وجود داشته باشد آن مدیر و یا نماینده مجبور است آن مساله را حل کند. طراحی فرآیندهای ما به نحوی است که پسر پیغمبر را هم فاسد می کند.باید تشکل‌های مردمی وجود داشته باشد تا تحت عناوین مختلف مطالبه گری کند و واقعیتش هم این است که سیاستمداران نگاه می کنند که مردم و جامعه چه می گویند و همچنین نیاز به دیده شدن دارند. هیچ تشکلی به طور واضح سازوکار و دستورکار مشخصی ندارد.احسان پرنیان(مدیرگروه بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی):چرا الان مردم در فرایند مبارزه با فساد نیستند؟همین الان حرف نهادهای نظارتی با مردم چیست؟یک مقوله ای که وجود دارد این است که نهادهای نظارتی می گویند من هستم پس مردم شما ورود نکنید. دستشان هم دراز هست که ما بودجه ، نیرو و... نداریم که مساله فساد حل نشده است. مبارزه با فساد یک مقوله کلان حکمرانی است که حاکمیت نمی تواند آن را به هیچ نحو حل کند بلکه باید مردم ورود کنند. مگر بدون مردم می توانستیم جنگ را پیروز شویم یا منافقین را بتوانیم شناسایی و دستگیر کنیم در امر مبارزه با فساد هم همین است مردم باید به طور جد ورود کنند و این کار با همکاری مردم و حاکمیت به طور جد قابل دسترسی است.کارگروه مبارزه با فساد و تبعیض دانشگاه امیرکبیرکارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Sun, 10 Oct 2021 00:13:37 +0330https://virgool.ir/@kargroh_fesad_tabise/کشف-فساد-یا-بهبود-مستمر-فـرایندها-fxch6eeoh5dsگزارش مشروح نشست کارشناسی بررسی و چیستی ابعاد" مبارزه سیستماتیک با فساد"بخش اول: کشف فساد یا بهبود مستمر فرایندهامیلاد گودرزی(روزنامه نگار پژوهشگر حوزه فساد):مبارزه با فساد چیزی جدای از ایده های کلان حکومتداری و الگوهای رفتاری مدیران نیست.در دهه های گذشته به جای آنکه شاهد تشکیل بسترهای مردمی در عرصه مبارزه با فساد باشیم، بیشتر شاهد شکل‌گیری و اضافه‌شدن نهادهای نظارتی حاکمیتی بودیم که این موضوع از ابعاد ایده‌های کلان حکومت‌داری به جای حکمرانی است. در ایده های کلان هم تشکلی شدن مردم را در اداره امور شاهد نیستیم.همان طور که تشکل کارگری برای بهتر جلو رفتن امورات نداریم در مبارزه با فساد هم متکی به مردم نیستیم. حکمرانی در سطح کلان به این معناست که در کنار نهادهای حاکمیتی مردم نیز در اداره امورات کشور نقش آفرینی میکنند.روحیه پنهانکاری و عدم بازنمایی و بازگویی و افشای اتفاقات نامطلوب در حوزه مبارزه با فساد بیش از خود آن موضوع به جامعه و حاکمیت آسیب می زند و گویی اصل فساد کمتر به منافع عمومی ضربه می زند. واکنش های پسینی و انفعالی به گلوگاه ها و ساختارهایی که فسادزا هستند در نگاه سنتی مبارزه با فساد یک اتفاق پسینی است که این موضوع در انتهای فرآیند طراحی شده است. اما در فرآیند اداره جامعه به طور عمومی چهار مرحله برنامه ریزی، سازمان دهی، هدایت و کنترل را داریم. نگاه پسینی و گذشته نگر در همه‌ی امور حکومت‌داری وجود دارد.( مانند نگاه به تورم، بیکاری، حوزه فرهنگی و در حوزه مبارزه با فساد هم همین طور است)ما در مبارزه با فساد در جهان کشف فساد نداریم بلکه این اتفاق باید در کل فرآیند بهبود مستمر پیدا کند.در حوزه مبارزه با فساد باید دوایر کارشناسی به صورت مستمر برقرار باشد تا اصلاح فرایند در سطح کلان صورت گیرد. سند استراتژی مبارزه با فساد در کشور انگلیس، در مقدمه اش می گوید ما این سند را را براساس مبارزه با تروریسم نوشته ایم که چهار مرحله محافظت،پیشگیری،پیگرد وکاهش را مدنظر داشته ایم که از جنس اصلاح و بهبود مستمر فرایند ها میباشد.مورد بعدی این میباشد که چاقو دست خودش را نمی برد. ما در سطح خرد و کلان در حاکمیت سراغ نداریم که سازمان بازرسی یک نهاد علیه خودش کاری کرده باشد. مثلا داخل خود بانک مرکزی که وظیفه نظارتی با بانک ها دارد کاری برای اصلاح و بهبود فرایندها انجام نمی دهد وقوه قضاییه یا سازمان بازرسی و یک سطح بیرونی مجبور است با آن فساد مقابله کند.نمایشی، سطحی یا غیر مردمی بودن و نظارت متمرکز یا واکنش های انفعالی در اداره جامعه را در تمام شئون حکمرانی داریم و متاسفانه در حوزه مبارزه با فساد هم روال به همین صورت میباشد.یک الگوی ثابت وتکراری که شبه ایده حکمرانی میباشد در اداره جامعه کنونی وجود دارد و آن هم ایده بقا و حفظ وضع موجود است و نگاهی به ایده عدالت و توسعه و شفافیت و... در حکمرانی دیده نمی شود.بهاره اروین(عضو سابق شورای شهر تهران):مهم ترین آسیب مبارزه با فاسد مبارزه با مفسد و فاسد است به جای اصلاح فرایند های فساد زا. یعنی در هر تخلفی فقط به مفسد رسیدگی می کنیم و مشکلش این است که مبارزه جناحی و سیاسی با فساد صورت میگیرد و این موضوع نوعی کارنمایشی است به جای آن که به صورت واقعی با فساد مقابله شود. دومین مشکلش این است که کاهش اعتماد عمومی جامعه را به همراه دارد یعنی جامعه میگوید تمام دست اندر کاران نظام فاسد هستند و حالا یک عده ای که مجازات می شوند دعوای سیاسی هست. در این وجه مقابله با فساد اتفاقا راه های فساد پنهان تر می شود و اگر شما یک نفر را بگیرید ده ها نفر از آن طرف تولید می شود. و واقعا بی ثمر است و سودی ندارد.مشکل ما در کشور این نیست که اکثر فرآیندها درست است و برخی فرآیندها فسادزاست، بلکه تشکیل انبوه فرآیندها فسادزا است. یعنی ما در کشور انبوه قوانین و مقررات داریم که با هم متناقض هستند و برای اجرای قوانین ضابطینی را هم مشخص میکنیم که او باید تشخیص دهد ایا این فرآیند طبق قانون انجام می شود یا خیر، مشخصا در همین نقطه فساد ایجاد میشود.اگر به یک کمیسیون این اختیار و تشخیص و جایگاه را دادید که چگونه امکانات توزیع شود در همین جا فساد اتفاق میافتد.اضافه کردن حلقه های نظارتی متمرکز نه تنها اثر مثبتی در حوزه مبارزه با فساد نداشته است بلکه هزینه های تخلف سرشکن شده است و عدم مسئولیت پذیری هر جایگاه نظارتی را به همراه داشته است و در نهایت منجر به گرفتارشدن مردم می شود .مثلا مجوز گرفتن انبوهی از حلقه های نظارتی را به همراه دارد که باعث طولانی شدن فرآیند مجوزدهی می شود و در نهایت انبوهی از تشکیل پرونده های فساد را درحوزه مجوزدهی شاهد هستیم، چون خود این حلقه ها به جای مبارزه با فساد در نقش افزایش فساد عمل می کنند.تجربه دنیا هم نشان داده است که نظارت متمرکز نمی تواند منجر به کاهش فساد شود و باعث کاهش اعتماد عمومی جامعه می شود یعنی این حس به مردم انتقال داده می شود که فساد تا مغز استخوان نظام پیش رفته است و برای اینکه مجوز لازم را دریافت کنید باید همه جا رشوه بدهید یا همه جا باید پارتی داشته باشید.احسان پرنیان(مدیرگروه بخش مبارزه با فساد مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی):مشکل این هست که فساد هیچگاه اولویت و مساله مستقل و اساسی که به آن توجه شود نبوده است و این گزاره تلخی میباشد. تا سال ها پس از انقلاب مبارزه با فساد اصلا مطرح نبوده است و خود رهبری با ادبیات عدالت آن را مطرح می کند و مبارزه با فساد آهسته آهسته کنار بحث های عدالت می نشیند و از آن زمان هم که مطرح شده است بازهم در دستوراولویت نیست. رهبری بارها در سخنرانی های خود تاکید کرده اند که مساله فساد بحث مهمی است و تا زمانی که مبارزه با فساد حل نشود مشکلات کشور حل نمی شود. آقای رئیسی اصول 12 گانه را ابلاغ کرده است و همین سند همان حرف های کلی و همیشگی است. در خود قوه قضائیه چه اتفاقی افتاد و دور از انصاف هست که بگوییم فضا بهتر نشده است ولی اصلاح ساختاری اتفاق نیفتاد و صرفا یک هل و یک گام رو به جلو در ساختار موجود است. اما ساختار قوه قبل و بعد از ایشون هیچ تغییری در سطح کلان ساختاری خود نکرده است.فساد چیزی جز باقی اصلاح سازوکارهای حکومتداری نیست و ما به سمت یک نوع ایده آل نگری رفته ایم که ما هزاران مساله حل نشده مثل سازوکار مجوزها و آزادی اقتصادی و.. داریم ولی در عین حال انتظار داریم که مبارزه با فساد حل شود.بحث دیگر این است که چرا طرح های قانونی دچار فساد می شود و ما در هر طرحی می بینیم که یک شورا گذاشته اند که امضای طلایی و تعارض منافع و... دارد و خودش گلوگاه فساد است. چون قرار بوده است جای این شورا یک سازوکار مشخص باشد ولی طراحی این سازوکار نیاز به فکر کردن و نگاه کارشناسی دارد و مجلس هم که جای این مسائل(فکر کردن) نیست. پس می گویند یک شورایی یا یک نفری اختیار می دهیم که این سازوکارها را خودش ایجاد کند.برای تشکیل سازوکار هم می گویند مصداق آیین نامه است و آیین نامه هم که خودش محل اشکال است و با روح قوانین فاصله دارد.یک نگاه خوشبینانه برای اصلاح فرایندها این است که مجری قانون فکر می کند برای بچه پیغمبر قانون می نویسد، در مقدمه یک قانون آمریکا نوشته شده است اگرچه باید جامعه را به سمت رشد و کمال انسانی ببریم ولی در این سطح ما قانون را برای جلوگیری از تخلفات می گذاریم. اصلا ابلاغ قوانین مختلف برای این است که جلوی تخلف را بگیرد.بحث دیگر در مورد سطح اراده سیاسی در کشور است. بسیاری از موضوعاتی که مطرح شده است در سطح اصلاح فرآیندهاست که مثلا فلان فرآیند ایراد دارد و این هم نحوه اصلاح آن. اما چرا این اصلاح انجام نمی شود چون اراده اش در سطح سیاسی نیست یعنی به یک نفر یا شورایی یا به مقام اجرایی می خوریم که نمی خواهد این اصلاحات فرآیندی را انجام دهد. بحث اراده سیاسی افراد در حوزه مبارزه با فساد امر مهمی است که هنوز تاثیرگذاری این جایگاه به طور واضح مشخص نشده است.ما در مبارزه با فساد در جهان کشف فساد نداریم بلکه در کل فرآیند باید بهبود مستمر در همه فرآیندها مثل سازمان مالیاتی و مجوزها و... انجام بدیم. در حوزه مبارزه با فساد باید دوایر کارشناسی به صورت مستمر برقرار باشد تا اصلاح فرایند صورت گیرد.مورد بعدی چندسطحی بودن مبارزه با فساد است.حاکمیت در کجای این سطح مبارزه با فساد باید بایستد؟ حاکمیت در سطح نازل مبارزه با فساد ورود می کند که خوش بینانه آن این است که سطح عقل حکومتداری ما به سطح نازل می رسد ولی بدبینانه آن سطح شعاری و نمایشی و پوپولیستی است.تضییع حقوق عمومی تعریف مهم فساد است و باید در این سطح مبارزه کرد نه این که در سطح رشوه مبارزه با فساد کنیم.چاقو دست خودش را نمی برد ما سراغی نداریم که در سطح خرد و کلان حاکمیت سازمان بازرسی یک نهاد علیه خودش کاری کرده باشدما در دهه های گذشته به جای آنکه بسترهای تشکل های مردمی در عرصه مبارزه با فساد باشیم بیشتر شاهد نهادهای نظارتی حاکمیتی برای کشف فساد بودیم.روحیه پنهانکاری ونگوییم نظام فاسد می شود سبب شده است ما نظارت مستمر بر فرایند های دولتی و حاکمیتی نداشته باشیم و گویی اصل فساد کمتر به منافع عمومی ضربه می زند.بنابراین کشف فساد، یک اتفاق پسینی است و در انتهای فرآیند مبارزه با فساد طراحی شده است و راه اصلی این مبارزه بهبود مستمر در همه فرآیندها است.کارگروه مبارزه با فساد و تبعیض دانشگاه امیرکبیرکارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)کارگروه فساد و تبعیض(دانشگاه امیر کبیر)Wed, 06 Oct 2021 23:41:20 +0330