<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های karezani.atefeh</title><link>https://virgool.ir/feed/@karezani.atefeh</link><description>علاقه مند به افزایش دانش در حوزه های روانشناسی کودک و روانشناسی کار و مدیریت / فعال در حوزه سئو و دیجیتال مارکتینگ، موسس برند جومتو فعال در حوزه طراحی و تولید پوشاک کلاسیک</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-13 00:05:37</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>karezani.atefeh</title><link>https://virgool.ir/@karezani.atefeh</link></image><item><title>چگونه خاله خوبی باشیم؟</title><link>https://virgool.ir/@karezani.atefeh/چگونه-خاله-خوبی-باشیم-ubc5elhs9kew</link><description>تا حالا به این فکر کرده بودی هیچ کس از تو اجازه نگرفت برای اینکه تو قراره خاله، دایی، عمه یا عمو بشی؟اما در عوض وقتی که بچه بدنیا میاد، همه ازت انتظار دارند که خاله خوبی باشی و عاشقانه برای خواهر زادت مادری کنی.تو شرایطی زندگی میکنیم که با وجود سن بالا انگار هنوز بچگی نکردیم ولی ازمون انتظار دارند بالغانه رفتار کنیم ما دیگه خاله،عمو،دایی،عمه شدیم و ازمون انتظاراتی دارند که از پسش برنمیایم.ما احتمالا با بچه حتی درست حسابی هم نمیتونیم ارتباط برقرار کنیم، این معضل وقتی سخت تر میشه که شخصا حتی دلت نمیخواد خودت بچه داشته باشی ولی یهو یه بچه که مال تو نیست میذارن بغلت و میگن یالا بچه داری کن.درک میکنم که میتونه چه شرایطی باشه، تازه دچار عذاب وجدان میشی نسبت به حسی که داری و به خودت میگی من خاله خوبی نیستم و نمیتونم مادر خوبی هم باشم.عزیز من،همه ی ما نیمه تاریکی داریم که برای خودمونم ناشناخته اس و حضورش دردناکنیمه تاریکی که نمیشه نادیده اش گرفت.میخوام بهت بگم سخت نگیر.فقط اون عضو جدید رو به عنوان عضوی از خانواده بپذیر و هفته ای یه تایم کوچولو رو باهاش وقت بگذرونتا وقتی نوزاد هستن فرصت بیشتری برای ایجاد دلبستگی هست ، چون خیلی نازن و صداشون درنمیاد غر بزنن.کم کم بزرگ میشن، یه جایی میبینی چقدر نوازشش دیدنش و بغل کردنش لذت بخشهیه جایی حتی میبینی این کوچولو چقدر شبیه بچگیای توعه لازم نیست زیاد باهاش وقت بگذرونی تو اتفاقا میتونی اون خاله یا دایی خفنی باشی که چندوقت یه بار یه خاطره خوب براش میسازه.روی زندگی خودت تمرکز کن و یه بخش خیلی خیلی کوچیک و جذاب برای کوچولو بذار.بنظر میاد دیر یا زود دوسش خواهی داشت و بهش دلبسته میشی.فقط باید یادمون نره زندگی و روند زندگی تا بوده همین بوده و باید ازش لذت ببریاصلا به عنوان وظیفه بهش نگاه نکن و سعی کن کودک درون تو رها کنی اینجوری وقت گذاشتن برات سخت نمیشه.درنهایت تو خاله شدی و این انتخاب توعه ک میخوای چقدر از زمانت سهم اون نی نی باشه، اصلا سخت نگیر.برای من تجربه جالب و آموزنده ای شد و بعد 7 سال گذران زمان کم الان تازه احساس نزدیکی و دلبستگی رو تجربه میکنم که برام شیرینه.</description><category>karezani.atefeh</category><author>karezani.atefeh</author><pubDate>Thu, 19 Sep 2024 23:53:19 +0330</pubDate></item><item><title>کودکانی که زود بزرگ شدند...</title><link>https://virgool.ir/@karezani.atefeh/کودکانی-که-زود-بزرگ-شدند-elnbbbqcglha</link><description>از گذشته های دور برایم قصه می گوید از دوران کودکی اش، من هم با اشتیاق به او گوش میدهم از روزگاری حرف میزند که کودکان کودکی نداشتند. فرقی نداشته است دختر به دنیا بیایی یا پسر همین که دیگر میتوانستی راه بروی کمک کار خانواده میشدی تا جایی که در 5 سالگی مسئولیت بردن گله را به دامن طبیعت به تو میسپردند و باید با آن جثه نحیف 100 راس گوسفند را مدیریت میکردی و سالم به خانه برمیگرداندی.پدر و مادران ما که عشایرزاده بودند و سال ها در عشایر و روستا زندگی کردند روزهای سختی را پشت سر گذاشتند.با خودم فکر میکنم کاش میتوانستم مادرم را پدرم را در زمان کودکی میدیدم و تنگ در آغوش میگرفتم و نوازش میکردم شاید جبرانی باشد بر لحظه های سختی که پیش رویه آن ها بود.بعد از شنیدن این داستان ها از روزهای سخت آدم با خودش فکر میکند که دیگر کودکان این زمانه از پس چنین کارهای سخت و طاقت فرسایی برنمی آیند اما زمانی که بیشتر پیگیر میشوی و دقیق تر به دنیای اطرافت نگاه میکنی کودکانی را میبینی که در همین زمانه مدرن درگیر کارهایی سخت و جان فرسا هستند.کودکانی که برای تامین ساده ترین نیازهای خود و خانواده شان مجبور به انجام کارهایی فراتر از توانشان هستند.زمانی که تنها راه پیش رو کار کردن سخت یک کودک باشه و هیچ حق انتخاب دیگری نداشته باشد چه کار باید بکند؟زندگی سخت و طاقت فرسای این بچه ها دل هرکسی را به درد می آورد ولی بدترین اتفاق برای آن ها شیوه ی رفتار بعضی از مردم با این کودکان است.آن ها قربانی وضعیت موجود جامعه هستند و هیچ گناهی ندارند، باید به خاطر داشته باشیم که نه ترحم ما و نه خشونت ما کمکی به آن ها نمیکند .با آن ها مثل بقیه آدم های جامعه رفتار کنیم، اگر فروشنده هستند مانند یک خریدار رفتار کنید و به آن ها به چشم افراد تکدی گر نگاه نکنیم.من زمان زیادی را صرف حمایت از کودکان کار کرده ام آن ها بسیار افراد لطیف و مهربانی هستند اما رفتار نامناسب ما میتواند به شخصیت آن ها ضربه های بدی وارد کند.حتی اگر نمیتوانیم به آن ها کمک کنیم پس فقط یاد بگیریم که چگونه با آن ها برخورد کنیم.رسالتی که من به آن دست یافتم چیزی جز کودکی دادن به بچه های محرومی که میشناسم و پیدا میکنم نیست.تقریبا سه ساله که تو موسسه حمایت از کودکان کار فعالیت میکنم اگر شماهم دوست دارید به ما ملحق بشید به آدرس اینستاگرام موسسه طلوع مهر و دوستی مراجعه کنید.@toloomehrتوی موسسه هم میتونید یاد بگیرید که چطوری با بچه ها رفتار کنید و هم میتونید بهشون کمک کنید.</description><category>karezani.atefeh</category><author>karezani.atefeh</author><pubDate>Sat, 15 Aug 2020 15:47:16 +0430</pubDate></item><item><title>چگونه از سردرگمی نجات پیدا کنیم؟</title><link>https://virgool.ir/@karezani.atefeh/چگونه-از-سردرگمی-نجات-پیدا-کنیم-wxbfpyncus4t</link><description> نزدیک به 6 ماه از ورود کرونا به کشورمون میگذره خیلی از ماها بعد از محدودیت هایی که کرونا واسمون ایجاد کرد، دچار دوره های افسردگی و سردرگمی شدیم .حتی خیلیامون هنوزم درگیر بی حوصلگی هستیم که کرونا واسمون به ارمغان آورد.برای منی که تقریبا یک هفته میتونم خونه بمونم اونم بعد از 4 ماه دور بودن کرونا فاجعه بود و تایم خیلی زیادی و بیهوده از دست دادم و تو مود افسردگی باقی موندم با اینکه خیلی چیزها تو زندگی هممون بود که میخواستیم اوقات فراغت داشته باشیم برای انجامش و فرصت نمیشد بهشون رسیدگی کنیم اما اغلب ترجیح میدادیم که تو بی حوصلگی غرق بشیم .کرونا به آدم حس روح بودن میده یه روح سرگردان که نه میتونی ارتباط واقعی داشته باشی نه میتونی کاری که میخوای و انجام بدی.ولی هممون میدونیم که ممکنه کرونا تا مدت های طولانی مهمون اجباری باشه و نمیشه تا آخر همنیجوری از مسیرمون کنار بکشیم و فقط تماشا کنیم.برای من اینجوری بودکه دیگه حوصلم از بی حوصلگی سر رفت به خودم اومدم دیدم 5 ماه از دست دادم اونم از سال هایی که خیلی واسم مهمن اگه احیانا کرونا تا اخر عمر ادامه داشته باشه؟ میخوام چیکار کنم؟واقعا از خودتون بپرسید اگه بشه یه سبک زندگی اونوقت چیکار میکنید؟ سبک زندگی افسردگی را انتخاب میکنید تا آخر عمر؟زندگی مردم ما به اندازه کافی سخت و دردناکه اگه بخوایم به چیزهای جدید تر فرصت ابراز وجود بدیم نمیتونیم از پس زندگی بربیام.پس دیگه به عنوان یه دشمن نمیشه کرونا رو نگاه کرد باید به عنوان بخش از زندگی سازگار شیم باهاش و قبول کنیم که بخاطر حضورش تا مدت ها باید یه سری مسائل و رعایت کنیم.درست مثل یه قانون تو زندگی در بیاریم و اهدافمون از سر بگیریم کرونا مسیرو سنگلاخی میکنه اما سد نمیشه جلوی چیزی که میخوایم.باید دست از روح بودن بکشیم و زندگی و از سر بگیریم.برای من زندگی دوباره شروع شده و میخوام به مسیری که 6 ماه پیش با اشتیاق توش تلاش میکردم برگردم.امیدوارم شماهم بتونید از پسش بربیاید.</description><category>karezani.atefeh</category><author>karezani.atefeh</author><pubDate>Tue, 11 Aug 2020 00:14:25 +0430</pubDate></item></channel></rss>