<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کامران بورنگ</title><link>https://virgool.ir/feed/@kamranbourang</link><description>نوشتن را دوست دارم! کمی سواد دارم که سعی در به اشتراک گذاری آنها با دیگران دارم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:48:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/45095/avatar/iwuHMf.png</url><title>کامران بورنگ</title><link>https://virgool.ir/@kamranbourang</link></image><item><title>ذهن سوسولت را تکانی بده!</title><link>https://virgool.ir/@kamranbourang/ذهن-سوسولت-را-تکانی-بده-vx9ie0359tzw</link><description>دیروز با مجله راهرو آشنا شدم و امروز یکی از مطالبشان را که&amp;amp;quot;چگونه روی خوش زندگی را ببینیم&amp;amp;quot; نام داشت را خواندم و باید بگویم مطلب بسیار آموزنده ای است.اما نیاز این را حس کردم تا مطلبی را در جهت تکمیل آن مطلب بنویسم و آنرا منتشر کنم.پس حتما آن مطلب را بخوانید و بعد به سراغ این مطلب بیاییدهمگی شاهدیم که در این چند سال چقدر یاد گرفتن چیزهای جدید راحت شده،خیلی راحت میشود با یک جست و جوی ساده در گوگل یا در پلتفرم های دیگر مثل اینستاگرام،تلگرام و... چیز هایی که باید با سالها تجربه و هزینه یاد میگرفتیم را در سریع ترین زمان ممکن و با هزینه ای کمتر یا حتی رایگان یاد بگیریم.قصد ندارم درباره اینکه چطور چیزهای بیشتری یاد بگیریم صحبت کنم یا اینکه #پدربزرگ_وار نصیحتتان کنم!اما بیایید کمی واقع بین باشیم،چقدر از چیزهایی که در روز یاد میگیریم را استفاده میکنیم؟تقریبا یک سالی میشود که دیدم به زندگی عوض شده و از لحظه به لحظه زندگیم لذت میبرمشاید باورتان نشود اما همین الان که دارم این متن را مینویسم انقدر دستانم درد میکند که مجبورم هر چند ثانیه به دستانم استراحت بدهم،اما در همین لحظه نهایت لذت را از اینکه دارم متنی مینویسم را میبرمپس لذت بردن از زمان &#34;حال&#34; در هر شرایطی ممکن است،در این یکسالی که از تغییر نگرش من نسبت به زندگی گذشته،افراد زیادی از من پرسیده اند که چطور توانستی این کار را بکنی؟ و من تمامی تجربه هایم را بهشان میگفتم اما میدیدم که این تغییر نگرش آنها نهایتا نیم ساعت دوام دارد!و من هر دفعه فکر میکردم که ایراد از نحوه گفتن معلوماتم بود یا اصلا اینها چیزی است که نمیتوان به کسی به صورت تئوری یاد داد،مثل آموزش رانندگی که تا فرد چند بار ماشین را خاموش نکند نمیفهمد کی باید کلاچ را ول کنداما یک ماهی است که متوجه شدم اینکه آنها نمیتوانند مثل من از زندگی لذت ببرند ربطی به نحوه گفتار من یا تجارب من ندارد،در واقع به این نتیجه رسیدم که به آنها یاد آوری کنم که فاصله بین خوشحال بودن یا نبودن،لذت بردن یا نبردن،استفاده از معلومات یا نکردن،ورزش کردن یا نکردن و... یک انتخاب ساده است!بله! یک انتخاب سادهاغلب،ما سوال را برای اینکه به جواب برسیم نمیپرسیم،در واقع جواب را میدانیم،دانشش را داریم اما میپرسیم تا فقط آنرا از طرف مقابل بشنویمپس به نظر شما نباید از آنهمه معلوماتی که بلدید(یا به &#34;زور&#34; یادتان دادند که بعدا درباره اش مطلبی خواهم نوشت) استفاده کنید؟به ستوه آمدن و قبول آن به نظرم اولین مرحله تغییر همین مرحله است،یعنی شخص تا وقتی که از زندگی بی معنا و روتین خودش به ستوه نیامده و آنرا نپذیرفته نمیتواند تغییری بکند،پس اگر در شرایطی هستید که احساس میکنید باید خودتان و زندگیتان را تغییر دهید حتما باید این مرحله را جدی بگیرید!جمع بندیدر این چند پاراگراف قصد داشتم متذکر شوم که علم و دانش خالی خالی به درد نمیخورد و باید ذهن سوسولت را تکانی بدهی! منتظر انتقادات کوبندتون هستم! هرچقدرم که تند باشه مهم نیست،چون انتقاد کردن شما دوست عزیز از شیوه نگارش متن و محتوای من باعث میشود تا بتوانم محتوای خوبی را برایتان تهیه کنم</description><category>کامران بورنگ</category><author>کامران بورنگ</author><pubDate>Wed, 29 Jan 2020 22:54:03 +0330</pubDate></item></channel></rss>