https://virgool.ir/feed/@kamiell.arekhiمن دانش آموخته ی مدیریت بازرگانی هستم، خودم را یک فعال تجربی کسب و کار می دانم ،عمده مطالعه ی من در حوزه ی تبلیغات و منابع انسانی است. کسب و کارهایی را به ورشکستگی و موفقیت رسانده ام.fa2026-11-12 08:47:24https://files.virgool.ir/upload/users/66213/avatar/BHY94o.pnghttps://virgool.ir/@kamiell.arekhihttps://virgool.ir/@kamiell.arekhi/با-استوری-زدنمشکل-افزایش-قیمت-بنزین-حل-نمیشه-drnqsk6rux4fقصد نداشتم این مطلب را بنویسم اما با کلی دل دل آمدم که بنویسم 1.من اصلا به رفتارهای هیجانی مانند تحریم بنزین و این حرفا وارد نمی شوم چون معتقدم درد ما جای دیگری است.2.معتقدم اقتصاد علم عدد و ارقام است و شاید این مساله برایتان گران تمام شود اما بگویم بزرگترین مانع توسعه ی این کشور در صد سال اخیر حکومت های برآمده از جنبش و انقلاب و آرای همین مردم بوده اند3.من هم مانند شما از جهش قیمت بنزین ناراحتم نشان اینکه با توجه قیمت بالای سوخت امروز در منزل ماندم و از فردا هم پیاده رفتن و آمدن نخستین تاثیر زندگی ام خواهد بود و به شما هم حق می دهم هر طور که می خواهید به این وضعیت اعتراض کنید(به جز انتشار استوری نخرید نخورید نبندید)4..این خلاصه نوشته را برای کسانی نوشتم که به جای انتشار عکس جعلی ترافیک در آمریکا به عنوان تحریم بنزین در چین، دارند دو دو تا چهار تا می کنند که شش ماه آینده را چطور برنامه ریزی کنیم تا جهش قیمت ها نتواند مانع از پاسخگویی ما به مشتریان،خانواده و سفره ی خانوارمان باشد.این عکس را هزاران بار دیدو سرمشقی شده برای عموم ما در بحران سوخت:( درحالی که تصویر مرتبط با ترافیک گسترده در کشور آمریکاست،هر چند مقاومت حق مردم استنظر من چیست ؟من معتقدم عدد و ارقام باید بررسی شود.شما هم مانند من باید مطمین باشید در شش ماهه نخست امسال هیچ رشد اقتصادی رخ نداده است و اتفاقا صندوق جهانی پول هم همین اعتقاد را داراست و خبر از رشد منفی اقتصادی کشور می دهد،هر چند دولت از رشد اقتصادی کشور خبر می دهد اما بنظر منظورش این است که نسبت به جهش عجیب تورم سال 97،ما در 98 آرامش بیشتری را تجربه کرده ایم که خب، این نوعی آماربازی است و شرایط امروز ما هم ناشی از همین آمار بازی هاست.آمار صندوق جهاین پول که گویای حقیقت امروز اقتصاد ایران است(مربوط به سه ماهه در سال97 و مابعد)در نقطه ی مقابل اگر ما شرایط اقتصادی مطابق نظر دولت را درست بدانیم و بطور مثال رشد اقتصادی را پنج درصد بدانیم و بر خلاف علم اقتصاد اثر آن را بصورت دقیق در زندگی تک تک افراد جامعه ضرب کنیم باز هم کار می لنگد، رشد هزینه بعد از افزایش قیمت بنزین را چیزی حدود 20 درصد برای دهک متوسط جامعه فرض باید کرد، این دو دوتا چهارتای ساده نشان می دهد دخل و خرج همخوانی ندارد.آمار بانک مرکزی و وزارت اقتصاد ایران که در همان مقطع که همخوانی ندارد و کمتر به واقعیت نزدیک است.اگر هنوز در هیجان این جهش عجیب نیستید به من نظر من برای کاهش فراز و فرود تا سال آینده، ریاضت اقتصادی در هزینه ی جاری را دنبال کنید، حداقل سقف هزینه های اجراییتان(کسب و کار یا جیب شخصی تان) را مدیریت کنید و واقعا سعی کنید سطح آن از حال حاضر خیلی بالاتر نرود.این برآیند شش ماهه را به وفق پیدا کردن تحلیل نکنید بلکه نامش را برنامه ریزی بگذارید.بساز و کاری مشخص برای ریاضت هزینه های جاری :1.هزینه های اصلی جاری زندگی یا کسب و کارتان را بنویسید.2.از میان هزینه های اصلی،آنهایی که توان تغییر یا حذفشان را دارید انتخاب کنید.3.در تغییر موارد کادر2،ابتکار به خرج دهید، چون یک درصد حفظ هزینه ی جاری هم،یک درصد است.این مطلب را با این جمله پایان می دهم :حفظ پاسخگویی در بحران به مانند نگاه داشتن قایقی در طوفان به امید رسیدن به دریای آرام است وگرنه وقتی دریا آرام است،هر ناخدایی پادشاه دریاست..آبان98 کامل آرخیکامل آرخیکامل آرخیSat, 16 Nov 2019 00:07:22 +0330https://virgool.ir/@kamiell.arekhi/دنیا-جای-خوبی-برای-آچارفرانسه-ها-نیست-yj5ehaczx0z2دنیا جای خوبی برای آچارفرانسه ها نیست....فلانی آچارفرانسه است جمله ای آشنا در محیط های کسب و کار که مدعی بر لازم بودن حضور یک فرد خاص در سازمان برای وقایع مختلف است..اما آیا اچارفرانسه بودن خوب است ؟مرغوب ترین آچارفرانسه ی جهان ساخت لیتوانی هم ضعف هایی دارداینکه شما مثلا طراحی گرافیک انجام دهید،از مارکتینگ سر در بیاورید، وارد HR بشوید،دیجیتال مارکتینگ بلد باشید و این ها مثلا......(اینجا قبلا راجع به منابع انسانی در دنیای جدید نوشته ام)مطالعات نشان می دهد امروزه سازمان ها،رزومه هایی به این شکل را از اولویت بررسی کنار می گذارند و تمرکزشان بر افرادی است که یک یا دو شاخه را بصورت تخصصی دنبال می کنند.در تمام عالم نیز چنین قانونی وجود دارد، هیچ پلنگی نمی تواند پرواز کند،هیچ عقابی نمی دود،کوسه ها حرف نمی زنند و راکون ها زیرخاک زندگی نمی کنند.نه اینکه واقعا نخواسته باشند،نه! بلکه زندگی موجب شده است تا بر اساس محیط پیرامون و خطرات و فرصت های اطرافشان، در سبکی از زندگی دارای تخصص شوند.حتی خود آچارفرانسه یک ابزار تخصصی نیست، بلکه یک ابزار همه فن حریف ابتدایی است، یک پیچ شماره 6 را ممکن است آچارفرانسه بتواند باز کند اما اگر پیچ خیلی سفت باشد یا یخ زده باشد یا خیس باشد دیگر آچارفرانسه نمی تواند کار زیادی کند و حتما آچار تخصصی شماره شش به درد شما می خورد.چه چیزی از آچارفرانسه شدن ما جلوگیری می کند ؟ حرفه ای و متخصص بودنمتخصصانتن به تغییر هویت اشتباه نمی دهند.حالا که کلی در مورد آچارفرانسه بودن صحبت کردیم، چند راه که از آچار فرانسه شدن دورتان می کند را اینجا نوشتم.راحت بگویم که اکثر افراد خودشان متوجه نمی شوند که در حال تبدیل شدن به یک آچارفرانسه هستند، حالا ادامه را بخوانید تا آگاه شوید.اگر کارتان تفریح شما نیست،اشکالی ندارد اما تمام تلاشت را انجام بده که از آن لذت ببرییک.بدنبال علایق واقعی خودتان باشید.علایق انسان خیلی زود بروز می کنند، یک شعار در گوگل هست که اینطور ترجمه می شود :سخت کار کن مثل یک بازیاین شعار می گوید که اگر انسان به کارش مانند بازی علاقه داشته باشد، می تواند سخت کار کند، دامنه ی علاقه به کار و تخصصی که دنبال می کنیم موجب عمیق شدن ما در آن حوزه می شود.عمیق شدن به مثابه متخصص شدن است..چیزی که ما را از آچارفرانسه بودن دور می کند.پذیرش پراکدنگی مثل این است که رودخانه را به میلیون ها قطره ی آب تقسیم کنیم..دوم.پراکندگی وظایف را نپذیرید.در شرکت محل کارتان، یک حوزه ی مشخص را در دست بگیرید و از چند دستگی در حتی مقیاس کوچک پیشگیری کنید.خیلی راحت نیست که ما در یک شرکت که مثلا جمعا پنج نفر کارمند دارد،از قید و بند در فعالیتمان استفاده کنیم،به مذاق مدیر خوش نمی آید و شاید ما را متعصب و غیر منعطف نشان دهد اما بدانید اکثر مدیران سنتی (که هنوز هم 70 درصد سنتی هستند حتی دهه هفتادی هایشان) عاشق این هستند که شما تبدیل به آچارفرانسه شوید تا بتوانند امور مختلف را به شما بسپارند.این مساله را با کمی زیرکی می توانید به مدیر نشان دهید که با تمرکز بر یک حوزه ی فعالیتی خاص در شرکت، بهتر خواهید بود، با عالی بودن در یک یا دو مورد از فعالیت هایی که در شش ماه نخست فعالیتتان به شما سپرده می شود، می توانید از عدم تمرکز جلوگیری کنید.بطور مثال اگر به شما سپرده شد که لیست مشتریان گذشته را بررسی کنید، آن قدر در تحلیل و بررسی و تماس ها عالی باشید که نقش اجرای crm را به شما اختصاص دهند. ببینید سخت است اما شدنی است . این دسته بندی به شما کمک می کند تا عمیق تر مطالعه کنید سوم. مطالعه ی دسته بندی شده داشته باشیدالبته اگر مطالعه دارید، مطالعه را به مانند من می توانید تقسیم بندی کنید. دقت کنید که من مطالعه را صرفا به کتاب چاپی محدود نکردم بلکه پادکست های تخصصی،فیلم آموزشی آفلاین و یا کتاب های آنلاین و مقالات را هم مطالعه محسوب کردم. این دسته بندی به شما کمک می کند حوزه های مرتبط با متخصص شدن را دنبال کنید و متمرکزتر یاد بگیرید.من مطالعه را به چهار دسته ی : الف. عمومی(شامل مجلات و مقالات مورد علاقه ام در فناوری و غیره و داستان های ادبی و غیره مثل اخبار)ب.تخصصی :حوزه ی تخصصی ام را کلا بازاریابی قرار دادم و ریز تر که می شود رفتار مشتری-تبلیغات-پلن تجاریج. رشد شخصی: منابعی مانند مذاکره،تصمیم گیری،مهارت ارتباطی و هرچیزی که من را به انسان بهتری بدل می کند.د.ضروریات پیش رو : گاهی اوقات بواسطه ی مشارکتم در پروژه ای، نیاز است تا بصورت ضروری در حوزه ی خاصی تحقیق و مطالعه کنم که شاید بعد از آن مدت به درد من نخورد،مثلا ماه گذشته در حوزه ی کیف و کفش مطالعه ی سنگینی داشتم که احتمالا بعد از پروژه صرفا جزو اطلاعات عمومی ام محسوب شود مگر اینکه بخواهم بصورت تخصصی در حوزه ی بازاریابی کیف و کفش فعالیت کنم.می دانم سخت است اما گفتنش بهتر از قبول کردن مسیولیت های بیهوده ی بی شمار استچهارم. نه گفتن را در خودتان تقویت کنید. در انتهای دهه سوم زندگی ام و بواسطه روابط عمومی ام با پیشنهادات زیادی برخورد می کنم؛عمده ی این پیشنهادات چنگی به دل نمی زند اما بعضی اش واقعا جذاب هستند، هم چنین پیشنهادات مشارکت در پروژه های مختلفی به من داده می شود که امتیازات خود را داراست. من از یک سال قبل تکلیف خودم را مشخص کردم، من یک مشاور می مانم و از اجرا فاصله می گیرم، در مشاوره هم بر خط مارکتینگ تمرکز می کنم و تمام. نه گفتن یعنی بر یک خط ماندن یا در یک حیطه کار کردن، من مشاوره را انتخاب کردم، از اجرا دوری می کنم چون معتقدم به اندازه ی کافی در حوزه های مختلف اجرا کرده ام و هم چنین مشاوره می تواند حوزه ی تخصصی خوبی برایم باشد.این نه گفتن، حتی می تواند به پیشنهاد وسوسه کننده ی کار بعنوان فروشنده ی درصدی مواد بهداشتی باشد، از سوی فردی که تصمیم گرفته در حوزه ی تخصصی اش بماند،حتی با درآمد کم..من معتقدم نه گفتن به پیشنهادات غیرمتمرکز، درآمد کم، بی اعتمادی ابتدایی به آینده و حرف های دیگران،هزینه های به دست آوردن تخصص هستند.جایی خواندم هیچ چیز را از سر اجبار قبول نکن، حتی به اجبار گرسنگی هم غذا نخورمدیر خوب، ارزش های اصلی شما را می بیند.پنجم. میزان حرف شنوی از مدیر را کنترل کنید.در سازمان های جدید بخصوص کسب و کارهای خدمات محور مانند آموزش،مشاوره،تحلیل و فرآیند سازی،حسابداری و غیره، عموما کارکنان بخصوص مدیران اجرایی میانی، مورد مشورت مدیران عالی قرار می گیرند. بدانید چیزی که یک سازمان را از هم می پاشاند، از هم گسستگی در تعداد خدمات است،یعنی اینکه شرکت به دلایل زیاد(افزایش درآمد،افزایش سهم بازار،ماجراجویی،پیش بینی های مدیرعامل و غیره) مدام نسبت به ورود به حوزه های جدید اقدام کند.خب در یک سازمان که می خواهد اینطور کار کند، اصولا فرآیندسازی و ایجاد بخش جدید به چه کسانی پیشنهاد می شود ؟ خب معلوم است،همین مدیران میانی و حتی گاهی کارمندان!عجیب نیست که یک روز مدیر از شما دعوت به جلسه کند،ایده بشدت ناب(از قول خودش) را به شما معرفی کند و در ادامه بخواهد که شما با او همراهی کنید و شروع آن را بر عهده بگیرید.اگر قصد دارید به عالم متخصصان بپیوندید،در این زمان باید از مدیر زمانی برای فکر کردن بخواهید، باور کنید حرف شنوی صرف از مدیر، هیچ ارزشی ندارد..با کمی فکر کردن،می توانید پاسخ خوبی برای پیشنهاد مدیر داشته باشید و از بر عهده گرفتن وظایفی که شاید شما را از افزایش تخصصتان دور می کند، خودداری کنید.عمیق شدن،بهتر از شنا در چندین حوزه ی کم عمق است که نتوانید در آن دست و پا بزنید و به پیش بروید.انسان موفق،عمیق است و این عمق حاصل تمرکز،تخصص و تجربه است..آچار باشید، آچارفرانسه نه!!!!ارادتمندکامل آرخیکامل آرخیکامل آرخیWed, 13 Nov 2019 02:12:30 +0330https://virgool.ir/@kamiell.arekhi/سلاح-هایی-برای-جنگ-نابرابر-با-استارتاپ-ها-و-هولدینگ-ها-و-تک-شاخ-ها-pixjo9hy87ahراهنمایی هایی برای محافظت از کسب و کارمان در مقابل استارتاپ ها و هولدینگ ها(این نوشته را قبلا در وبسایت appetan باشتراک گذاشته ام)غول دیجیتال به پیش می تازد و هر روز خبر از ورود یک استارتاپ و هولدینگ به کسب و کار جدیدی است.یک روز اسنپ از ورود به بحث تامین هتل ها و یک روز کشمون از ورود به دنیای توزیع عسل مرغوب خبر می دهد، دی جی کالا وارد یکی از حیثیتی ترین حوزه های بنگاهی و دلالی در ایران یعنی فروش خودرو می شود و روزی دیگر دلینو با تامین زنجیزه سفارش رستوران ها و آشپزخانه ها، به جنگ اسنپ فود می رود، آچاره در بیش از 100 خدمات از نظافت راه پله تا نظافت شیشه ی برج ها و لوله کش و حتی آرایشگاه و ناخن و میکاپ عروس وارد می شود و یکی می آید تا فروشندگان و موجران ملکی را بصورت مستقیم به مشریان و مستاجران وصل کند.واقعا تکلیف کسب و کارهای کوچک ، قدیمی و سنتی چیست ؟(از لفظ واحد سنتی استفاده نمی کنم زیرا در همین شهرستان ها هم استارتاپ های کوچک خوبی هستند که با ورود رقبای بزرگ و متمول، در خطر هستند)آیا خطر حذف شدن همینطور به بالای هرم خواهد رفت و کم کم بطور واقع تمام خدمات ، در دستان یونیکورن ها و متمول های بازار قرار می گیرد ؟تکلیف این همه فعالان و سرمایه گذاری هایشان در کسب و کارهای کوچک تا متوسط چه می شود ؟احتمالا این سوالی است که خیلی از آژانس داران هنگامی که پلتفرم های تاکسی آنلاین با آن همه قدرت رسانه و فیچرهای متعدد مانند تخفیف استفاده ی نخست،وارد شهرها (بخصوص شهرهای کوچک) شدند از خود پرسیدند، اینکه ،تکلیف ما چه می شود ؟همه ی مشاغل کم کم این سوال را از خود خواهند پرسید.در این مقاله نمی گنجد که بررسی کنم که چرا معتقدم تمام این مصایب،از سر کوتاهی نظام اقتصادی مدیریتی ماست که توسعه ای این چنین ناهمگون در عرصه ی اقتصادی رخ داده است ، از ردپای پول های بدون منبع مشخص هم در متمول شدن خیلی از این بزرگان نوظهور نمی توانم بگویم زیرا که آنقدر قضیه عیان است که سندی را نمی توانم عرضه کنم. توسعه ی ناهمگون و رشد کاذب اقتصادی را تصور کنید مانند خودرویی که هواکشش کار نمی کند اما دارد در جاده گاز می دهد، رتبه ی اول هم هست،اما بالاخره موتور جوش می آورد و از پا می افتد، اقتصاد و بازار جدید ما هم به همین شکل دارد ادامه می دهد و این مایه ی نگرانی است.من نمی توانم پیش بینی کنم که کسب و کارهای کوچک تا متوسط که این بلایا را چشیده اند؛ به کجا می روند و سرنوشتشان چیست ،اما می توانم به نکاتی اشاره کنم که می تواند موجب پایداری بیشتر آن ها در این طوفان شود ، تمرکز بر چیزهایی که ربات ها و این همه مکانیزم های پیشرفته ی دیجیتال هنوز قادر به تامین ارزش ان نیستند:1.انسانیت: گری همل در کتاب اینک اولویت در چیست از شما سوال می پرسد که آیا شما با یک ربات به گشت و گذار می روید ؟ آیا با ربات می گویید و می خندید ؟ آیا هرگز یک ربات توانسته از شما قدردانی کند؟پاسخ نه محکمی است ، در قدم اول کسب وکارهای کوچک تا متوسط و استارتاپ های کوچک بدانند که عواطف انسانی، هنوز برنده ترین عامل وابستگی مشتریان است ، در ایران استارتاپ کشمون توانسته با ایجاد یک روح انسانی در محصولاتی مانند زعفران و عسل موفقیت خوبی را ایجاد کند. (که در بازار مکاره ی امروز و بین مردم، اعتقاد بر این است که در این دو محصول تقلب زیادی انجام می شود و حتما باید آن را حضور خرید)ما هنوز هم انسانیت را بعنوان نخستین تله ی ارتباطی با یکدیگر داریم ؛ پس انسانیت را جدی بگیرید تا بمانید.2.هویت متمایز از ماشین: این روزها تعدادی از کسب و کارها را می بینم که بطور پیوسته در حال رفتن به سمت زمان گریزی هستند ، یعنی خودشان را گذشته و تاریخ می چسبانند، اکثرشان هم قلب تجاری شهرها و میان برجهای مدرن را برای ابراز وجود انتخاب می کنند، رستوران سنتی فلان ، نان کده ی سنتی ، آشکده ، کافه ی گلباغ و گلدون و تا استارتاپ بقچه و مامان پز ، تمام این ها برای این است که رفتار مصرفی انسان ها، شیوه ی زندگی شان دستخوش تغییرات مصرف گرایانه ی چند سال اخیر شد و حال که انسان ها فهمیده اند همان گذشته چقدر خوب بود، اقبال نسبتا خوبی به کسب و کارهای متمایل به گذشته و کم تر ماشینی دارند .کهنه نه ، فقیر در امکانات نه ، غیرپاسخگو نه ، بلکه کم تر ماشینی ، به این معنی نیست که دلیوری تلفنی نداشته باشند و یا اینکه اینستاگرام، حضور در پلتفرم های سفارش آنلاین و یا وبسایت نداشته باشند ، بلکه منظور من این است که برای داشتن هویت متمایز از ماشینی بودن، باید روح ، هویت و تمرکز بر خدمات کاملا صلح جویانه برای مشتری داشته باشید.3.نیروی انسانی: با این همه سرمایه گذاری پلتفرم های آنلاین تاکسی و عدد و ارقام تعداد مشتریان ، هنوز آژانس های زیادی سرپا هستند ، با این همه سرمایه گذاری و عدم و رقم های زیاد، هنوز هم دفاتر مسافرتی زیادی با قدرت کارشان را ادامه می دهند، همیشه وقتی یک آژانس در شهرم را می بینم که بیش از ده خودرو پارکینگ دارد ، توجهم جلب می شود که چطور هنوز در رقابت مانده و تعداد خودروهایش کم نشده(در فرهنگ کسب و کار تاکسی تلفنی، هر چه تعداد راننده بیشتر است یعنی تعداد زنگ خور هم بالاست)می بینم مثلا خودروها خیلی تمیز است و مطمینا مدیر آزانس بر این قضیه تسلط زیادی دارد ، یا راننده ها خیلی محترمانه برخورد می کنند، در شهر ساری سوار آژانسی شدم که خودشان پیاده شدند و کمکم کردند تا چمدانم را در صندلی عقب جای دهم، خب این یک رفتار است که تنها از سوی یک سازمان متکی بر نیروی انسانی خوب رخ می دهد،یک آژانس مسافرتی اگر (به تعدادش کار نداریم چه اینکه شرکت خدماتی من فقط دو پرسنل خانم دارد و تمام) دارای نیروی انسانی متبحری باشد که رفتار مشتریان قدیمی را بشناسد ، مذاکره بلد باشد ، نام فرزندان آن ها را بداند و در کل بداند که چطور باید با یک مشتری خوب بصورت محترمانه و عادلانه برخورد کرد، چرا نتواند اندک سهم بازار خود را حفظ کند، یادتان باشد مشتری شما اگر خدمات خوب،راحت و سریع دریافت کند؛ برای چندرغاز تخفیف ،تن به استفاده از پلتفرم های آنلاین نمی دهد یا خیلی کم امکانش هست.4.فناوری : تمام این جنبه های انسانی که گفته شد ، نباید از فناوری غافل شد ، فناوری از دیرباز در کسب و کارها وجود داشته و حتی چرتکه بعنوان یک فناوری محاسبه ای در زمان رقابت سالم بوجود آمده است، تحقیق من در کسب و کارهای سنتی نشان داده است قبل از انقلاب دیجیتال نیز با اسباب مشخصی، فناوری در کسب و کارهای موفق وجود داشته است ، ماشین حساب، ماشین تحریر،لامپ نیونی شیشه ی مغازه ها تا دستگاه آدامس سکه ای ، همگی نقش هایی کم رنگ از فناوری های زمانه خود بودند.یک کسب و کار کوچک تا متوسط امروزی بیش از آنکه به مشتری جدید احتیاج داشته باشد، به ابزاری محتاج است تا مشتریان فعلی خود را نگاه دارد، چرخه ی ارتباطی با ان ها را (crm) را پیوسته منسجم نگاه دارد و بتواند بصورت مرتب تجارب مشتریانش را به مشتریان بالقوه منتقل کند تا بصورت اورگانیک ، چرخه ی توسعه ی مشتری اتفاق بیفتد،ابزارهای ساده ای مانند نرم افزارهای مدیریت مالی ،انبار حسابداری ، مدیریت ارتباط با مشتریان (حتی یک اکسل ساده مانند چیزی که من در شرکت خدماتی ام دارم) به شما کمک می کند تا مدیر ساده تر و به روزتری باشید ،ابزارهایی مانند شبکه های اجتماعی ، وبسایت و پلتفرم های توسعه ی مشتری آنلاین به شما کمک می کند تا بهتر با مشتریان ارتباط برقرار کنید و هم چنین فروش خود را توسعه دهید ،بدانید که بقول دوستی که در همفکر دیشب با هم صحبت می کردیم ، کسب وکار ابتدا باید خودش خوب باشد ،بعد فناور...5.ارزشمند باشیم:چرا باید وقتی می خواهیم تاکسی پیدا کنیم ، گوشی مان را از جیب در می آوریم و از اسنپ استفاده می کنیم؟ چون ارزشی با عنوان سرعت در یافتن را به ما می دهد؛چرا باید وقتی می خواهیم کارگر نظافت منزل پیدا کنیم، در گوشی مان اپلیکیشن آچاره را باز می کنیم؟ چون سرعت و تنوع در انتخاب فرد را می خواهیم .دوستان ، کسب و کار پر از ارزش هایی است که بعنوان سند قطعی خرید مشتری محسوب می شوند ،کسب و کارهای کوچک تا متوسط باید بصورت مداوم به فکر خلق ارزش های کاربردی باشند، ساده و پیچیده ندارد، ارزش، ارزش است ، بسان اعتقادی که به خوشمزگی غذای رستوران مسلم داریم تا اعتمادی که به سلامت فست فود..... در خیابان نواب(چون شاید بر سلامتی شما تاثیر بگذارد،اسم را ننوشتم)صادقانه برخورد کنید، کنترل کیفیت در تولید و ارایه خدمات داشته باشید،حرف مشتریان را گوش کنید، سریع باشید،کارآمد باشید و ماجرا را برای مشتری پیچیده نکنید.ارزش ها ساده طراحی می شوند اما سخت اجرا می شوند، قیمت ؟ قیمت در نهایت ارزش قطعی ای نیست و بنظر من کسب و کارهای کوچک تا متوسط به سمت ایجاد رقابت تخفیف و استفاده ی رایگان به جز در یک برنامه بازاریابی منسجم نروند.در پایان باید بگویم این نوشته حاصل تجربیات من بعنوان یک سابقه دار در ایجاد و مدیریت و ورشکستگی کسب و کارهای مختلف چه سنتی،چه مدرن،چه استارتاپ و چه اشتغال در بخش های نیمه دولتی است.نوسرمایه گذار باشید.کامل آرخیکامل آرخیکامل آرخیSun, 20 Oct 2019 13:50:17 +0330