<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های kiana gholami</title><link>https://virgool.ir/feed/@justcallmekiana</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:33:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/78843/avatar/HMefqq.png</url><title>kiana gholami</title><link>https://virgool.ir/@justcallmekiana</link></image><item><title>لطفا چند لحظه آدم باشیم</title><link>https://virgool.ir/@justcallmekiana/لطفا-چند-لحظه-آدم-باشیم-ettnmylgqksr</link><description>چند وقت پیش وقتی داشتم فکر می کردم با خودم گفتم زندگی هر کسی بسته به کارایی که تا الان کرده است خلاصه میشود. حالایکی از کار هاش راضیه هست و  یکی پشیمون یکی دوست دارد به ده سال پیش برگردد یکی دوست دارد در زمان حالش زندگی کند. من یکی از همونایی هستم که دوست دارد تو زمان خودش نباشد. نه اینکه از زندگیم راضی نباشم نه . ولی فکر میکردم اگه در زمان قبل زندگی میکردم خوش حال تر بودم منظورم اینه که اگه در اون زمانی بودم که مردم حق خودشون رو میدونستند. همون زمانی که یه حس مسئولیت پذیری درون آدما بود . همون حسی که در دنیای الان ما آدما یه لطف حساب میشه . یه کاری که با منت و ناز و ادا سر بقیه میگذاریم .تو اون دنیای آدم قدیمیا انصاف بود/ادما هم دیگرو درک میکردن خلاصه از نظرم اون موقع زندگی مثل یک تکه قند بود. شیرین و دوست داشتنی بود. البته اینم خیلی بی انصافی میشه. تو دنیای ما جدیدا هم آدم های خیلی زیادی هست. همون ادمایی که ما گرمای وجودشون رو حس میکنیم. همون کسایی که وقتی وارد زندگی هامون میشن یه  تکونی می خوریم و از خواب غفلت در میاییم. **خلاصه اون چیز هایی تا الان از زندگی یاد گرفتم این بود که آدم باشم یه آدمی که خودم به بودن خودم افتخار کنم. </description><category>kiana gholami</category><author>kiana gholami</author><pubDate>Wed, 23 Oct 2019 22:24:57 +0330</pubDate></item><item><title>این قانون پاییز است</title><link>https://virgool.ir/@justcallmekiana/این-قانون-پاییز-است-gmfclfbjgz4l</link><description>این همان قانون استدر خانه را باز کردم. هوای عجیبی تنم را لرزاند . نه از ترس بود و نه از وحشت . از پاییز بوداو بعد از ماه ها مهمان خانه ام شده بود کاش میشد تا از ته دل در آغوش بگیرمش و بوسه ای بر گونه ی سرخ و لطیفش نهان کنم.کاش میشد موهایش را بو کنم آخر میدانید آنها  بوی زندگی میدهند .ولی همه ی اینها یک آرزو است .پاییز نمی خواهد تو او  را ببینی و حتی نمی خواهد دستی به او بدهی و یا با او کمی صحبت کنی . شاید می آید تا تو تکانی به خودت بدهی و یادت بی افتد که زندگی در جریان است . به خودم که آمدم دیدم مدتی  است دارم به پاییز فکر میکنم . نمی خواستم حتی برای یک ثانیه در را ببندم . فقط می خواستم همانجا بمانم و به پاییز فکر کنم. پالتوی پشمی ام کنار در ،روی چوب لباسی بود . آن را برداشتم کلید ها را در جیبم گذاشتم . در را بستم . فکر کردم شاید اگر بیرون بروم بهتر درمورد پاییز فکر میکنم. من تا آن موقع پاییز را اینگونه ندیده بودم. همیشه فکر میکردم پاییز مهمان سه ماه من است،زیبا است و هوا و بوی خوبی دارد . اما پاییز چیز دیگری هم دارد . رنگی است. همه جایش زرد و قرمز است . سبز و نارنجی هم دارد . آسمانش آبی است. اصلا میدانید پاییز همه رنگ دارد . حالا فهمیدم ......پاییز می آید تا منو تو به فکرش بی افتیم                                                   این قانون پاییز است.</description><category>kiana gholami</category><author>kiana gholami</author><pubDate>Thu, 10 Oct 2019 15:57:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>