https://virgool.ir/feed/@jinaasdProduct Manager by day, dreamer by night. Turning ideas into reality, one product at a timefa2026-11-11 11:55:46https://files.virgool.ir/upload/users/5367/avatar/HFdYQh.jpghttps://virgool.ir/@jinaasdhttps://virgool.ir/@jinaasd/ai-دارد-دوباره-product-management-را-عجیب-می-کند-j4kv0qv043y0بخش زیادی از سال‌هایی که در Product کار کردم، با یک منطق نسبتا ساده گذشت:اگر کاربر A را انجام داد، محصول باید B را انجام بدهد.فلو می‌کشیم، Rule تعریف می‌کنیم، Edge Caseها را درمی‌آوریم و در نهایت نتیجه را اندازه می‌گیریم.چون نرم‌افزار سنتی در بیشتر مواقع قابل پیش‌بینی است.اما AI یک چیز متفاوت وارد محصول کرده:خود محصول می‌تواند تصمیم بگیرد.و به نظرم همین موضوع دارد نقش Product Manager را جالب‌تر می‌کند.در یک محصول معمولی، بخش زیادی از کار ما این است که مشخص کنیم محصول دقیقا چه کاری باید انجام دهد.اما در یک محصول AI، باید مشخص کنیم چه کارهایی را باید اجازه بدهیم محصول خودش تصمیم بگیرد.مثلاً:بهتر است همین الان جواب بدهد یا اول سؤال بپرسد؟دقیقاً همان چیزی را که کاربر گفته انجام دهد یا سعی کند منظور واقعی او را بفهمد؟یک جواب قطعی بدهد یا چند احتمال را مطرح کند؟خودش کاری را انجام دهد یا قبلش از کاربر اجازه بگیرد؟این‌ها دیگر فقط تصمیم‌های فنی نیستند.تصمیم‌های Product هستند.و اینجا به یک تناقض جالب می‌رسیم:ما می‌خواهیم AI آن‌قدر قابل پیش‌بینی باشد که بتوانیم به آن اعتماد کنیم، اما آن‌قدر هم انعطاف داشته باشد که بتواند واقعا کمکمان کند.چون اگر AI همیشه دقیقا همان چیزی را بدهد که انتظار داریم، شاید فقط یک Interface سریع‌تر ساخته‌ایم.اما اگر بتواند چیزی را ببیند که ما ندیده‌ایم، یک ایده‌ی بهتر پیشنهاد بدهد یا از زاویه‌ای کاملا متفاوت به مسئله نگاه کند، آنجاست که ارزش واقعی AI خودش را نشان می‌دهد.مشکل اینجاست که فاصله‌ی بین«وای، به این فکر نکرده بودم!»و«چرا این کار را کرد؟»گاهی خیلی کم است.و دقیقا همین فاصله برای من یکی از جذاب‌ترین مسائل Product Management در AI است.چون دیگر فقط Screen و User Journey طراحی نمی‌کنیم.داریم مرزهای رفتار یک سیستم هوشمند را طراحی می‌کنیم.باید تصمیم بگیریم AI کجا آزادی عمل داشته باشد و کجا محدود شود.کجا مطمئن صحبت کند و کجا بگوید «نمی‌دانم».کجا خودش پیش‌قدم شود و کجا کنترل را به انسان برگرداند.و جالب اینجاست که برای هیچ‌کدام یک جواب عمومی وجود ندارد.بستگی دارد کاربر چه کسی باشد، در چه موقعیتی از محصول استفاده کند، اشتباه کردن چه هزینه‌ای داشته باشد و اصلاً قرار است چه مشکلی را برای او حل کنیم.این آخری برای من همیشه مهم بوده.در تجربه کار روی محصولات مختلف، بارها دیده‌ام که چیزی که کاربر درخواست می‌کند لزوما همان چیزی نیست که واقعا به آن نیاز دارد.ممکن است یک Feature بخواهد، اما مسئله‌ی اصلی جای دیگری باشد.ممکن است از یک مرحله در فرآیند ناراضی باشد، در حالی که چیزی که واقعا می‌خواهد، رسیدن سریع‌تر به یک هدف مشخص است.برای همین یکی از سؤال‌هایی که همیشه در Product برایم مهم بوده این است:«کاربر واقعا می‌خواهد چه کاری را به انجام برساند؟»AI این سؤال را حتی مهم‌تر کرده.چون شاید بهترین محصول AI محصولی نباشد که درخواست کاربر را دقیقا اجرا کند.شاید بهترین محصول، محصولی باشد که Intent پشت درخواست را بفهمد و کمک کند کاربر به نتیجه‌ی بهتری برسد.و این یعنی PM بودن در دنیای AI فقط این نیست که تکنولوژی جدید را بشناسیم.باید رفتار آدم‌ها را بفهمیم، محدودیت‌های تکنولوژی را بشناسیم، با داده و Experiment کار کنیم و در عین حال با مقدار زیادی ابهام کنار بیاییم.شاید برای همین است که AI Product Management برای من این‌قدر جذاب شده.داریم از طراحی اینکه «نرم‌افزار چه کاری انجام دهد» کم‌کم می‌رسیم به طراحی اینکه «یک سیستم هوشمند چطور رفتار کند».و فکر می‌کنم هنوز خیلی اول راهیم.اتفاقا همین قسمت برای من جذاب‌ترین بخش ماجراست.چون جالب‌ترین مسائل Product معمولا همان‌هایی هستند که هنوز راه‌حل و دستورالعمل مشخصی برایشان وجود ندارد.Jina Asadi SaryazdiJina Asadi SaryazdiTue, 01 Sep 2026 17:32:24 +0330https://virgool.ir/@jinaasd/روان-درمانی-اگزیستانسیال-چطور-به-من-کمک-کرد-kaj2w9s3tvxdزندگی آسونه. از وقتی با رواندرمانی اگزیستانسیال آشنا شدم فهمیدم چرا زندگی رو سخت می‌گرفتم: اضطراب‌های وجودیم رو نمی‌شناختم. تو مدتی که پادکست رواق رو گوش دادم کم کم اصل حالم بهتر شد. هر اپیزود این پادکست که تو اون فرزین رنجبر مفاهیم روان‌درمانی اگزیستانسیال رو از کتابی به همین نام به زیبایی توضیح میده برای من مثل یک جلسه تراپی می‌مونه. شباهت مستقیمی به تراپی نداره، ولی تاثیرش به اندازه صحبت با یه تراپیست خیلی خوب، شگفت‌انگیزه. تو تراپی من صحبت می‌کنم و دکتر سوال‌هایی می‌پرسه که به سمت پاسخ‌هایی برای بهبود شرایطم راهنماییم می‌کنه. زمان گوش دادن به پادکست رواق سوال‌های اساسی زندگیم خودشون تو ذهنم شکل می‌گیرن و با پاسخ دادن بهشون میتونم زندگیم رو جوری که واقعا دوست دارم بسازم.زندگی کوتاهه. زندگی بی‌معنیه. تو زندگی تنهام. تو زندگی آزادم. مرگ قطعیه. زمانی‌که مسئولیت زندگیم رو بپذیرم حالم بهتر میشه. زمانی که متوجه این بشم که می‌تونم با زندگیم هر کاری که میخوام بکنم پروسه درمانم آغاز میشه. این پذیرش مسئولیت حال و آینده زندگی برای من کار آسونی نیست، اما انگار تنها راه گذر از موانع درک این موضوعه که با وجود همه مشکلات، کماکان مسئولیت زندگیم رو بپذیرم و تصمیم بگیرم و انتخاب کنم و عمل کنم و جلو برم. این پذیرش برای من کار آسونی نیست اما آگاهی از این مسئولیت و تلاش در راستای انتخاب و عمل، کاریه که دوست دارم انجام بدم.زندگی بی‌معنیه. درک بی‌معنایی زندگی و ادامه زندگی با تمام توان ممکن کار آسونی نیست. چرا زندگی بی‌معناست؟ چون مرگ قطعیه. چون تنهام و برای درک یا تغییر تنهایی کارهایی میکنم و ارتباط هایی شکل میدم اما حقیقت تنهایی زندگی غیرقابل‌انکاره. چون در زندگی آزاد مطلقم و مسئولیت زندگیم با خودمه. این آزادی و تنهایی مطلقی که قطعا دیر یا زود با مرگ تموم میشه زندگی رو بی‌معنا یا پوچ میکنه. حضور تمام و کمال من تو لحظات زندگیم میتونه بهش معنایی بده. یا کارهایی که می‌کنم و هدف‌هایی دارم. اما بیشتر از اهداف و کارها، مایندفولنس یا حضور میتونه لحظات زندگیم رو غنی کنه. من سالهاست یوگا و مدیتیشن میکنم و اینکه تو کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال مایندفولنس رو یکی از روش‌های پذیرش و درک این بی‌معنایی زندگی معرفی کرده بود برام جالب بود. مایندفولنس یکی از روش‌های پیشنهادی نویسنده برای درک و حل بی‌معنایی زندگیه. تو کتاب و پادکست رواق روش‌های عملی زیادی برای درک و حل بهتر هر چهار اضطراب وجودی پیشنهاد شده.این پست رو در آینده با مثال‌هایی از اینکه رواندرمانی اگزیستانسیال چطور در زندگی کمکم میکنه تکمیل میکنم.Jina Asadi SaryazdiJina Asadi SaryazdiSun, 18 Aug 2024 13:51:13 +0330https://virgool.ir/@jinaasd/مسیر-کوهنوردی-باغچهخلیل-qp49onh0o6iiیکی از تفریح‌های پرطرفداری که آدم‌ها در فصل‌های خوش آب‌وهوا بهش رو میارن کوهنوردیه. تهران شهر کوه‌هاست و گردش یکی دو روزه به کوه‌های شمال تهران رو حالتون تاثیرهای خوبی می‌ذاره. کوهنوردی جوری که میگن ورزش سختی نیست و توان بدنی خیلی بالایی لازم نداره. برای کوهنوردی یک روزه عضلات خیلی قوی لازم نیست و اگه حال عمومی خوبی دارید، مانعی برای شروعش وجود نداره.من بیشتر مسیرهای معمول شمال تهران رو سر زدم، جاهایی مثل دربند، درکه، توچال و کلکچال، اما مسیر کوهنوردی مورد علاقه‌م راهیه که به باغچه‌خلیل می‌رسه. باغچه خلیل در مسیر کوهنوردی دارآباده و در ارتفاع ۲۳۰۰ متری قرار گررفته و اگه قصد رسیدن به خود باغچه رو دارید حدودا چهار ساعت تو راهید. باغچه‌خلیل مسیر نسبتا خلوتیه و در راه آدم‌های زیادی رو نمی‌بینید و به همون اندازه که نسبت به کوه‌هایی مثل توچال یا کلک‌چال خلوت‌تره، طبیعت بکرتری هم داره و اگه علاقمند به کشف مکان‌های جدیدین، حتما سری به این منطقه بزنید. گشت و گذار در طبیعت بکری که کمتر توسط آدمها تغییر کرده از خوبیای این ورزشه. در این مسیر، منظره زیبایی از تهران کم کم جلوی چشماتون ظاهر میشه و با بالا رفتن، فاصله‌تون از آلودگی شهر رو به چشم می‌بینید.مسیر کوهنوردی باغچه خلیلتو کوه می‌تونین دوستای کوهنورد پیدا کنین که معمولا آدم‌های جالبی‌ان. اون‌ها می‌تونن هم‌پیماهای جدیدی برای کوه‌های بعدیتون بشن و داشتن هدف مشترک یعنی رسیدن به قله، باعث نزدیکی بیشتری بین شما میشه. دوستی‌های واقعی تو این مسیرها ایجاد میشن چون زمان خیلی زیادی رو با هم می‌گذرونید و جاهای قشنگی رو با هم می‌بینید و این‌ها باعث میشه ارتباط خوبی بینتون شکل بگیره.کوهنوردی برای من خوبی‌های خیلی زیادی داشته. به جز نزدیکی بیشتر با طبیعت، رو جسم و ذهنم اثرات مثبت زیادی گذاشته. کوهنوردی باعث میشه جسم قوی‌ و سالمی داشته باشید، خون بیشتری به مغز و عضلاتتون برسه و قوی‌ترشون کنه و احتمال دیابت و بیماری‌های چربی خون هم کمتر میشه. کوهنوردی بهتون صبر و استقامت یاد میده چون کار خیلی ساده‌ای نیست. تو مسیر رسیدن به قله جسم و ذهنتون خسته میشن و یاد می‌گیرین سریع میدون رو خالی نکنید موقع سختی‌ها. وقتی با تلاش و صبوری به قله می‌رسین حس می‌کنین مشکلی تو زندگیتون نیست که نتونین از پسش بربیاین.Jina Asadi SaryazdiJina Asadi SaryazdiSun, 18 Mar 2018 12:35:07 +0330