<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های jebelereza</title><link>https://virgool.ir/feed/@jebelereza</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:17:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/897059/avatar/yg3TmC.jpeg</url><title>jebelereza</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza</link></image><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 12</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-12-rw0qvtu2qfzk</link><description>نظریه فسخ ناپذیریراه‌حل دیگری که آورده‌اند نظریه فسخ‌ناپذیر است وطبق این نظریه معرفت فی‌الجمله چنین تعریف می‌شود:شخصی مانند S گزاره‌ای مانند P را می‌داند اگر تنها و اگر باور S به P باوری موجه باشد و هیچ گزارة دیگری مانند Q وجود نداشته باشد که اگر S‌ ناگزیر شد q را باور کند. آن‌گاه باور S به Pناموجه از کار درآید.این راه‌حل چون رخنه میان جواز و صدق را می‌پوشاند دچار مثال‌های نقض گیته نمی‌شود.دو ویژگی این تعریف:1) به شدت برون‌گرا است.2) این که آیا S، P را می‌داند یا نه از نگاه یک ناظر همه‌چیزدان تعیین می‌شود.درس‌هایی که از معضل گیته گرفتم:1) معرفت چنان باید تعریف شود که مولفه صدق از مؤلفه‌ دیگر آن قابل جدا کردن نباشد.2) معرفت به غیر از صدق ویژگی‌ دیگری دارد که این ویژگی نیز باید به لحاظ معرفتی خوب باشد و این ویژگی باید حالت حاصله را خوب‌تر از باور صادق کند.نتیجه گیریدر اینجا ببرخی ازمحدودیت هایی که برسره ارائه ی یک تعریفِ پذیرفتنی از معرفت وجود دارد آشنا شدیم. همچنین این محدودیت ها را برای برخی از تعاریفی که طی چند دهه ی اخیر در ادبیات معرفت شناسی پدید آمده اند بکار بستیم ولی همه ی این تعاریف تقریرهایی ازیک تعریف کلی با قالب زیر هستند:معرفت باوری است که درآن باورکننده به سبب رفتار معرفتی خوب خود به صدق دست می یابد.https://funtical.app/symbol-profile/10348/%DA%86%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 15:03:24 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 11</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-11-qhxfvnrxapxz</link><description>اما این راه‌حل رضایت بخشی نیست زیرا شما آن ویژگی که در مثال‌های نقض گتیه است را شناسایی نکردید یعنی هنوز سرچشمه نگرانی موجود در موقعیت‌های گتیه‌وار را شناسایی نکرده‌اید. و اگر به فرض‌هایی که این معضل را پدید آورده‌اند دقیق‌تر بنگریم مشخص می‌شویم که بین صدقِ باور و جواز قدری جدایی وجود دارد و جواز با صدق رابطه تنگاتنگی دارند. اما ضامن صدق نیست. اکنون ما می‌مانیم و یک راه‌حل: باید رخنه میان جواز و صدق را بپوشانیم. نتیجه این می‌شود که جواز مستلزم صدق شود. دو راه بسیار متفاوت برای پوشاندن این رخنه وجود دارد:1) باور صادق + جواز، و بگوییم جواز ویژگی‌باور است که آن باور صادق خود را تضمین می‌کند این رویکرد را خطاناپذیری‌گرایی نامیده‌اند که مهمترین مدافع آن دِکارت است. این راه‌حل عملاً کارایی ندارد زیرا دلیلی نداریم که تعداد باورهایی که ضامن صدق خود هستند باید باشد ولی فقط این حس را دارد که گرفتار معضل گتیه نمی‌شود.2) تا به حال ما با این فرض کارها کردیم که معرفت آمیزه‌ای است از دو جزء جدا از هم که یکی از آن‌ها صدق است و دیگری عامل اسرارآمیز Xکه ما برای سهولتِ کار آن را «جواز» نام نهادیم اما اگر صدق از مولفه‌های خودِ جواز باشد، آن وقت جواز مستلزم صدق است بی‌ آن که لازمه‌ی جوازدار بودن یک باور، نوعی خطاناپذیرگرایی باشد. مثلا معرفت باوری است که به سبب این صادق شده که موجه است طبق این تعریف باوری که جواز داشته باشد ناگزیر صادق است البته به این سبب که صدق از مؤلفه‌های جواز است به این سبب که آن باور جدای از صدق ویژگی‌ دیگری دارد که ضامن صدق است. مثال‌های گتیه به ما نشان می‌دهد که ما نباید معرفت را مرکب از باور صادق به اضافه مؤلفه مستقل دیگری بدانیم کنار هم نهادنِ اجزای معرفت بیشتر شبیه درهم آمیختن اجزای کیک است تا درهم آمیختن اجزای سالاده.https://funtical.app/symbol-profile/10021/%D8%AA%D8%A7%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D9%88</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 15:02:44 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 10</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-10-bvmx4jd5kqia</link><description>مثلا فرض کنید که اشکان پزشک قابل اعتماد و کار کشته‌ای است. شواهد استقرای بسیار خوبی دارد که مریضش محمد به بیماری V1 مبتلا است و محمد نشانه‌های بیماری V1 را از خود بروز می‌دهد. تشخیص اشکان که محمد مبتلا به V1 است برپایه شواهد بسیار محتملی است. دکتر باور دارد که محمد مبتلا به V1 است و مجاز است چنین باوری داشته باشد. اکنون فرض کنید که نشانه‌هایی که محمد از خود بروز می‌دهد در واقع معلول نوعی ویروس ناقل بیماری ناشناخته و بسیار نادری به نام V2 باشد که این ویروس دقیقا همان علایمی را در بیمار پدید می‌آورد که ویروس ناقل بیماری V1 پدید می‌آورد. اما فرض کنید که محمد در همان موقع به V1 نیز مبتلا شده باشد اما زمان زیادی از ابتلایش به V1 نمی‌گذرد و به همین سبب هنوز نشانه‌های این بیماری را از خود بروز نداده است. در این صورت بیان شواهدی که دکتر بر مبنای آن تشخیص داده که محمد V1 دراد و این واقعیت که محمد V1دارد هیچ رابطه‌ای وجود ندارد. و لذا باور دکتر که محمد مبتلا به V1‌است صادق است و از هیچ باور کاذبی نیز استنتاج نشده است ولی این باور او معرفت شمرده نمی‌شود. او صرفا می‌داند که بیان بیماری V1و نشانه‌هایی که محمد از خود نشان می‌دهد هم بستگی قابل توجهی وجود دارد و بر همین اساس نتیجه می‌گیرد بیماری محمد V1 است. این مثال از دستورالعملی پیروی می‌کند که بیشتر برای پدیدآوردن مثال‌‌های گتیه وار ارائه دادم و آن این بود که این امکان وجود داشته باشد که در مثالی بسیار مربوط باوری مجاز و در عین حال کاذب از آب درآید دست است که در این مثال باور کاذبی وجود ندارد ولی ساختار همان است.به نظرخانم لینداز اگزبسکی مادامی که یک باور کاذب بتواند در قالب معرفت = باور صادق + X، بگنجد هر قدر تعاریفی با این قالب را جرح و تعدیل کنیم بازهم به مثال‌های نقض گتیه برخواهد خورد حتی تعاریف‌های بسترگرایانه‌ از معرفت نیز به این مشکل بر خواهند خورد. اما چه می‌توان کرد؟ راحت‌ترین واکنش این است که یک قید اضافه کنیم به هر تعریفی از معرفت و آن قید این باشد که «مصداق مثال‌های نقض گتیه ‌وار نیست».https://funtical.app/symbol-profile/21081/%D9%88%D9%85%D9%84%DB%8C</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:55:05 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 9</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-9-itfrz8dzslvs</link><description>معضل گتیه از رابطه‌ی میان x و صدق برمی‌خیزد و هر تعریفی که بتواند باوری کاذب و در آن واحد واجد مؤلفه‌ی x باشد را تولید کند با معضل گتیه دست به گریبان خواهد بود و لذا دیگر اهمیتی ندارد که آن x توجیه باشد یا اعتمادپذیری یا کارکرد شایسته یا با وجدان بودن یا فضیلت فکری یا هر چیز دیگری. گاهی معرفت‌شناسان برای سهولت کار، مؤلفه‌ی مجهول معرفت (یا x) را جواز می‌نامند و معرفت را باور مجاز صادق تعریف می‌کند ولی این توجیه باز هم با مشکل گتیه سروکار دارد زیرا پیش فرض تمام نظریه‌هایی که مبتنی بر جوازند این است که صدق با جواز پیوند تنگاتنگی دارد و بدین سبب اگر چه وجود باورهای کاذب مجاز معمول نیست ولی وجودباوری که نادرست و در عین حال مجاز باشد محال نیست. مانند کسی که بینایی‌اش به شایستگی کار می‌کند، معنایش این نیست که قُوة بینایی او هیچ عیب و نقصی ندارد و برپایه‌ی ادراک بصری خود به باور کاذبی دست پیدا نکند. برای نجات از مثال‌های نقض گتیه راه‌حل‌هایی بیان شده از جمله اینکه این قید را به تعریف اضافه کنیم که هیچ باور کاذبی در مجموعه دلایل و شواهدی که در اختیار سوژه است وجود نداشته باشد ولی باز هم از مشکل گیته راه فرار نیست (زیرا رابطه‌ی x‌ و صدق پاشنه اشیل است یعنی حتی با اضافه کردن شرط چهارم می‌توان مثالی را پیدا کرد که همه‌ی مؤلفه‌های معرفت را داشته باشد اما معرفت نباشد).https://funtical.app/symbol-profile/10375/%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:54:28 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 8</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-8-uilhdyelvdzf</link><description>معضل گتیهگتیه می‌گوید آیا معرفت باور صادق موجه است و دو مثال نقض برایش می‌آورد که باعث شده تعاریف بسیار دیگری عرضه شده‌اند که باز هم مثالهای نقض برای آن‌ها هم هست.گتیه می‌خواهد بفهماند که لازمه‌ی پدید آمدن مثال‌های نقض موردنظرش همین دو نکته است:1) ممکن است در باور داشتن یک گزاره نادرست موجه باشیم.2) اگر باور شخص S به P موجه باشد و P مستلزم q باشد و شخص S با اسنتاج q از p، q را باور کند، آنگاه باوره sبه q باوری موجه است.مثال گتیه: سهراب شواهد محکمی دارد که نشان می‌دهند سارا صاحب یک خودروی پیکان است به این ترتیب سهراب موجه است گزاره زیر را باور داشته باشد:الف: سارا صاحب یک خودروی پیکان است و فرض کنید سهراب از اینکه دوست دیگرش&#34;اشکان&#34;کجاست بی خبر است امااز الف نتیجه بگیرد:ب: یا سارا صاحب یک خودروی پیکان است یا اشکان (دوست دیگرش که نمی‌داند کجاست) در شیراز است. حال فرض کنید الف کاذب باشد و در عین حال بر حسب اتفاق اشکان شیراز باشد در چنین حالتی ب صادق است. (زیرا در جملات فصلی دست کم باید یک طرف فصل صادق باشد تا کل جمله صادق باشد)‌و لذا باور سُهراب به بموجه است اما او ب را نمی‌داند از این رو تعریف باور صادق موجه نادرست است و شرط باور صادق موجه برای معرفت بودن کافی نیست.https://funtical.app/symbol-profile/21059/%D8%B3%D9%85%D8%AA%D8%A7%D8%B2</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:53:40 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 7</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-7-rynt0ehzx1vt</link><description>معرفت یعنی باور صادق موجه: اینکه این تعریف نیز دچار معضل ارزش می‌شود یا نه بستگی دارد که از واژه موجه چه چیزی را اراده کرده باشیم. یک باور در صورتی موجه است که برپایه شواهد یا دلایل کافی بنا شده باشد اگر استوار کردن باورها شواهد و دلایل صرفا به این دلیل خوب باشد که این کار به نحو اعتمادپذیری ما را به صدق می‌رساند یا مانند خوب بودن فرآیندی است که ما را به صدق می‌رساند.در این دو صورت چنانچه گفته شد باز هم معضل ارزش می‌شود. اگر بگوییم توجیه به خودی خود چیز خوبی است و به این سبب نباشد که ما را به حقیقت می‌رساند آنگاه دیگر دچار معضل ارزش نمی‌شود زیرا استوار کردن باورهایش بر شواهد و دلایل بدین سبب خوب است که او در چنین موقعیتی ارتباط میان شواهد و دلایل را با گزاره صادقی که به آن معتقد است درک کند و به خاطر همین به معرفتی دست پیدا کند که در غیر این صورت به آن معرفت نمی‌رسید. زیرا طبق تعریف اعتمادگرایی ممکن است باور کاذبی که فرآورده یک فرآیند اعتمادپذیر است دارای ارزش معرفتی باشد مثلا بگوییم اسپرسوی بدطمعی که در یک دستگاه اسپرسوساز اعتمادپذیر دَم کشیده از اسپرسوی بد طعمی که در یک دستگاه اعتمادناپذیر دَم کشیده بهتراست و این درست نیست ولی اگر بگوییم که توجیه فی نفسه خوب است طبق آنچه که گفته شد دیگر دچار معضل ارزش نمی‌شود ولی دچار یک معضل دیگر بنام مشکل گتیه می‌شود.https://funtical.app/symbol-profile/10531/%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:52:58 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 6</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-6-s6lvklgwhnrw</link><description>اما آیا ارزش یک فنجان قهوة اسپرسو که فرآیند کارکرد شایستگاه یک دستگاه است از ارزش فنجان قهوه‌ای که فرآیند کارکرد شایسته یک دستگاه نیست بیشتر است؟ گمان نمی‌کنم چنین باشد.این امر را به قاعده دوم در باب معضل ارزش راهنمایی می‌کند.صدق به علاوه منبعی که ارزش جداگانه خود دارد برای توضیح ارزش معرفت کافی نیست.رابطه میان یک باور صادق و منبع آن: اگر ارزش دانستن پاسخ آن یعنی شخص داننده در ارتباط باشد آن‌گاه دانستن بخشی از عامل است برخلاف یک فنجان قهوه دَم کشیده که بخشی از دستگاه اسپرسوساز نیست.و این بار ما را به قاعده سوم می‌رساند: که در رابطه‌ی داستن با داننده رابطه محصول یک دستگاه با خود آن دستگاه نیست بلکه دانستن از اجزای درونی عامل داننده است.https://funtical.app/symbol-profile/10565/%D8%B5%D8%A8%D8%A7</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:51:07 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 5</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-5-hzs7jjpljfsl</link><description>به همین نحو ارزش باور صادق است که موجب خوب بودن هر فرآورده آن باورصادق است اما هیچ باور صادقی به واسطه‌ی این که فرآورده چنین فرآیند اعتماپذیری است، ارزش بیشتری بدست نخواهد آورد.از این مثال یک قاعده می‌توان بیرون کشید: و آن اینکه ارزش تنها در یک جهت می‌تواند انتقال پیدا کند نه در دو جهت نتیجه اینکه اعتمادگرایی ناظر به فرآیند توضیح نمی‌دهد که چه چیزی موجب می‌شود معرفت بیش از باور صادق ارزش داشته باهشد.o کارکرد شایسته: برای این مشکل در نظریه اعتمادگرایی جناب بلنتینگا تعریف دیگری از معرفت را بیان می‌کند:معرفت باورصادقی است که در محیطی مناسب طبق طرحی که هدف آن دستیابی به حقیقت (صدق) است توسط قوایی پدید می‌آید که آن قوا کارکرد شایسته‌ای دارند.ویژگی تعریف بلنتینگا: آنچه که به قوایی که به شایستگی کار می‌کند ارزش اضافی می‌دهد این است که این قوا فرآورده طرح هوشمندانه‌ای هستند که این طرح هدف معینی دارد.بلنتینگا می‌تواند بگوید دستگاه اسپرسوسازی که به شایستگی کار می‌کند دستگاه خوبی است نه بخاطر اینکه صرفا چون اسپرسوی خوبی تحویل می‌دهد خوب است، بلکه به این دلیل که هدفی را بر آورده می‌کند که سازنده‌اش دنبال می‌کرده است.https://funtical.app/symbol-profile/10537/%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B1</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:50:05 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 4</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-4-w5l7rbuuh6vx</link><description>معضل ارزشنتیجه‌ای که از بحث گذشته می‌گیریم این است که دانستن یعنی باور داشتن یک گزاره صادق از یک راه خوب.حال سؤال این است که چه چیزی معرفت را خوب‌تر از باور صادق می‌کند, این مسئله را معضل ارزش نام نهاده‌ام.o اعتمادگرایی: معرفت باور صادقی است که نتیجه‌ی یک فرآیند باورسازِ اعتمادپذیر باشد.خوب نبودن یک فرآیند درخور اعتماد به سبب خوب بودن فرآورده‌های آن است. اگر دستگاهی که قهوه اسپرسودرست می‌کند, اسپرسوساز قابل اعتمادی باشد خوب بودن آن دستگاه به سبب خوب بودن محصول آن است یعنی خوب بودن فنجان قهوه‌ای که دَم می‌کند.دلیل خوب نبودن شیر آبی که قابل اعتماد است ولی چکه می‌کند این است که چکه کردن آب خوب نیست.اما این تعریف پاسخ رضایت‌بخشی را به معضل ارزش نمی‌دهد زیرا ارزش‌یابی ارزش یک منبع قابل اعتماد صرفا به فرآورده آن بستگی دارد که در خور اعتماد نیز است و این یعنی ارزش فرآورده یا نتیجه آن به فرآیند انتقال پیدا می‌کند در حالی که ارزش فرایند دوباره به فرآورده انتقال پیدا نمی‌کند. یعنی یک دستگاه قهوه‌ساز قابل اعتمادِ دستگاه خوبی است چون قهوه خوبی دَم می‌کند ولی یک فنجان قهوه اسپری سوی دَم کشیده به واسطه این واقعیت که آن دستگاه قهوه‌سازِ قابل اعتمادی بوده خوب‌تر نمی‌شود.https://funtical.app/symbol-profile/10220/%D8%AE%D8%A7%D9%87%D9%86</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:49:24 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 3</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-3-gjktwjdl3lzw</link><description>افلاطون بین معرفت «اپیستمه» و باور «دوکسا» فرق قائل بود و آن دو را جمع‌ناپذیری می‌دانسته و این دو دلیل را آورده برای مشکل اول راه‌حلی آورده شده که اکثر فلاسفه آن را قبول دارند که هم تعلق معرفت و هم متعلق دانستن گزاره‌ها هستند و لذا می‌توان گزاره‌ای واحد را هم دانست هم باور داشت مثلا تا دیروز باور داشته که تیم محبوبش بازی امروز را می‌برد و امروز بعد از آن را دانسته.اگر تعریف آگوستین را بپذیریم که می‌گوید باور داشتن همان اندیشیدن همراه با تصدیق است مشکل دوم نیز حل خواهد شد.زیرا در این که یکی از مولفه‌های دانستن یک گذاره آن است که آن گذاره درست باشد بحثی نیست و اگر تصدیق یک گزاره صرفا درست بودن آن باشد در این صورت طبق نظر آگوستین دانستن نوعی باور کردن است.ویژگی‌ دوم: معرفت باور صادق یا گزاره‌ای صادق را باور داشتن است. «یعنی متعلق معرفت یک گزاره صادق است». البته فیلسوفان انگشت‌شماری گفته‌اند باور صادق همان معرفت است، اما دست کم در دو مورد باور صادق نمی‌تواند به مرحله‌ی معرفت ارتقاء یابد.1) باور صادقی که نتیجه‌ی یک حدس باشد که از حسن اتفاق مطابق واقع باشد.2) باور صادقی که از سر وجدان بدست نیامده باشد.https://funtical.app/symbol-profile/10219/%D8%A7%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%85</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 14:48:01 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی 2</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-2-l5y8omjdcrdc</link><description>این تعاریف تا حدی چنین طراحی شده‌اند که برخی ویژگی‌های اجزای معرفت را کنار بگذارند.هر سه‌ی این تعاریف الگوی مشترکی دارند معرفت باورصادق است x+ و x راه خوبی است برای باور داشتن به همین سبب x باید باور صادق را از آنچه هست خوب‌تر کند.ویژگی‌ اول: بیشتر معرفت شناسان دانستن را نوعی داشتن قلمداد می‌کنند و این را بدیهی می‌دانند ولی در تاریخ فلسفه گاهی باور داشتن و دانستن دو حالت جمع‌ناشدنی پنداشته شده به 2 دلیل:1) آنها گمان می‌کردند آنچه که معرفت به آن تعلق می‌گیرد از آنچه که دانستن به آن تعلق می‌گیرد جداست.2) معتقد بودند که باید گسترة باور را به آن دسته از حالت‌های معرفتی که ارزش آنها کمتر از حالت دانستن است محدود کنیم.https://funtical.app/symbol-profile/10640/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%20%DB%8C%DA%A9%D9%85</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 13:28:53 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/گزارشی-از-کتاب-معرفت-شناسی-لیندا-زاگزبسکی-opbvqd4si0ej</link><description>بسم الله الرحمن الرحیمگزارشی از کتاب معرفت شناسی لیندا زاگزبسکی قسمت چیستی معرفت.مقدمهروزی که ارسطو گفت میل به دانستن در سرشت آدمی تنیده است یکی  در مهمترین قید بندهای رشته ی معرفت شناسی  را وضع کرد. به گمانم ،اگر سر درآوریم که چرا معرفت مطلوب است یک گام به فهم چیستی آن نزدیکتر شده ایم و درعین حال به نکات شگفتآور دیگری نیز پی خواهیم برد. یکی از نکاتی که دستگیرمان می شود این است که تعدادی از نظریه های نام آشنا در باب معرفت درمانده اند از توضیح این که چه چیز موجب می شود است که معرفت خوب تر از باور صادق خشک و خالی باشد. این همان مساله ای است که آن را معضل ارزش مینامم. دومین نکتهای که درخواهیم یافت این است که این دیدگاه رایج که طبق آن خوبي معرفتی از خوبی اخلاقی جداست عمدتا توهمی بیش نیست. خوبی های معرفتی پیوند تنگاتنگی دارند با چیزهای دیگری که برایمان ارزش دارند. همچنین میان فضیلتهای فکری و فضیلتهای اخلاقی پیوند محکمی وجود دارد.حال به این بحث می پردازیم که معرفت چیست؟بحث در این فصل دربارة معرفت به معنای حالت معرفتی دانستن است. لازمه‌ی اینکه کسی مثل من و شما چیزی بداند چیست؟برخی از تعاریف پیشنهادی از معرفت «دانستن»1) معرفت باور صادق موجّه است.2) معرفت باور صادقی است که از یک فرآیند باورساز اعتمادپذیر بدست آمده باشد.3) معرفت باور صادقی است که شواهد و دلایلی به سود آن وجود دارد که همه‌ی امکانات را از صحنه خارج می‌کند، بجز آن دسته از امکاناتی که ما به حق آنها را نادیده می‌گیریم.https://funtical.app/symbol-profile/22498/%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B4</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Mon, 11 Oct 2021 13:25:19 +0330</pubDate></item><item><title>اخلاق جلالی 4</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/اخلاق-جلالی-4-eaqydmxtxwp3</link><description>دوانی نیز مثل سایر فیلسوفان مسلمان در مباحث اخلاقی تحت تاثیر تفکر یونانی بوده و رویکرد او در مباحث اخلاقی رویکرد فضیلت­محوری ارسطویی است. تفاوت آثار اخلاقی دوانی با سایر آثار اخلاق فلسفی در استناد بسیار به آیات و روایات است، به گونه‌ای که در ترجمه انگلیسی کتاب اخلاق جلالی، عنوان آن به فلسفه عملی مسلمانان ترجمه شده که نشانگر توجه زیاد دوانی به آموزه‌های اسلامی در این کتاب است. این کتاب اولین کتاب اخلاق اسلامی است که نظر غربیان را به خود جلب کرده است و آنان از طریق همین کتاب با کتاب اخلاق ناصری نیز آشنا شده‌اند. برخی دیگر از آثار دوانی از جمله دو رساله در زمینه عدالت تکمیل‌کننده آراء او در اخلاق جلالیاست و می‌توان با بررسی آن‌ها، مطالب جامعی درباره اندیشه‌های اخلاقی دوانی به دست آورد. در این تحقیق تلاش می‌شود اندیشه‌های اخلاقی دوانی در آثار او به ویژه اخلاق جلالی استخراج، تحلیل و بررسی شود.با توجه به نقش و اهمیت اندیشه‌نامه‌ها در مطالعات اخلاق اسلامی و نیز ناشناخته ماندن برخی از این اندیشه‌ها و نیز جایگاه علمی علامه دوانی پرداختن به اندیشه‌های اخلاقی او ضروری می‌نماید، زیرا با وجودی که اندیشه‌های دوانی از جمله اندیشه‌های اخلاقی او در سیر تحولات علمی بعد از او بسیار تأثیرگذار بوده است، اما اندیشه‌هایش به ویژه در زمینه اخلاق کمتر شناخته شده است، لذا این تحقیق می‌تواند در شناساندن نظام فکری او در زمینه اخلاق سودمند باشد. با توجه به نقش و اهمیت اندیشه‌نامه‌ها در مطالعات اخلاق اسلامی و نیز ناشناخته ماندن برخی از این اندیشه‌ها و نیز جایگاه علمی علامه دوانی پرداختن به اندیشه‌های اخلاقی او ضروری می‌نماید، زیرا با وجودی که اندیشه‌های دوانی از جمله اندیشه‌های اخلاقی او در سیر تحولات علمی بعد از او بسیار تأثیرگذار بوده است، اما اندیشه‌هایش به ویژه در زمینه اخلاق کمتر شناخته شده است، لذا این تحقیق می‌تواند در شناساندن نظام فکری او در زمینه اخلاق سودمند باشد.https://funtical.app/symbol-profile/10219/%D8%A7%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%85</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 12:51:45 +0430</pubDate></item><item><title>اخلاق جلالی 3</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/اخلاق-جلالی-3-el9ut6mvyqin</link><description>یکی از اقدامات مهم برای ساماندهی و تعمیق مطالعات اخلاق اسلامی بررسی اندیشه­های اخلاقی عالمان اخلاقی است. از این رهگذر می توان به نحوه شکل‌گیری و سیر تحول علم اخلاق در میان مسلمانان در اعصار گوناگون پی‌برد. همچنین بازخوانی اندیشه­های اخلاقی بزرگان این علم می‌تواند زمینه‌ساز کشف و ساماندهی نظام اخلاق اسلامی گردد. در این میان اندیشمندان اخلاقی در هر عصری نقشی عمده در شکل‌گیری اخلاق‌نویسی داشته‌اند. از میان این علما برخی ناشناخته مانده و افکار و اندیشه­های آنان مورد غفلت واقع شده است. یکی از این عالمان، علامه دوانی است. جلال­الدین محمد دوانی از علمای بزرگ حوزه فلسفی شیراز در قرن نهم هجری است. او در همه علوم زمان خود متبحر بوده و درباره آن‌ها تالیفاتی دارد و به دلیل همین احاطه علمی جامع به او لقب علامه داده‌اند. او از پیروان مکتب اشراقی و از شارحان مشهور آثار سهروردی است. در ابتدا سنی شافعی و از لحاظ اصول عقاید اشعری بود ولی بعدها مستبصر و شیعه شدهرچند این عالم بزرگ بیشتر به عنوان فیلسوف شهرت دارد و آثار فلسفی او بیشتر مورد توجه قرار گرفته است ولی تالیفات او در زمینه اخلاق نیز مهم و بسیار تاثیرگذار بوده است. تاثیر افکار و آثار او محدود به ایران نبوده بلکه در کشورهای دیگر از جمله ترکیه و هند نیز تأثیرگذار بوده و حتی آثار او در این کشورها نسبت به ایران شناخته­شده‌تر است. اخلاق جلالی معروفترین کتاب ­اخلاقی اوست که نام اصلی آن لوامع الاشراق فی مکارم الاخلاق است. این کتاب درواقع بازنویسی اخلاق ناصری خواجه نصیر طوسی است ولی دوانی آن را بر اساس آموزه­های اسلامی بازنویسی کرده و رنگ و بوی دینی به آن داده است و بنا به قول خودش به قصد ترمیم و تتمیم اخلاق ناصری آن را نوشته است.https://funtical.app/symbol-profile/22498/%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B4</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 12:48:39 +0430</pubDate></item><item><title>اخلاق جلالی 2</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/اخلاق-جلالی-2-rlwyruarfxi7</link><description>بررسی اندیشه اخلاقی، یک روش مطالعه از نوع مطالعات توصیفی اخلاق است که تفکرات و تأمّلات و دیدگاه­های یک شخص، گروه یا­ جامعه­ای را درباره اخلاق و مسائل مربوط به آن روشن می­کند و این تحقیق نیز در همین راستا در پی به دست آوردن اندیشه­های اخلاقی جلال الدین دوانی، از دانشمندان بزرگ قرن نهم هجری است. با توجه به نقش و اهمیت اندیشه‌نامه‌ها در مطالعات اخلاق اسلامی و نیز ناشناخته ماندن برخی از این اندیشه‌ها و نیز جایگاه علمی علامه دوانی پرداختن به اندیشه‌های اخلاقی او اهمیت ویژه­ای دارد، زیرا با وجودی که اندیشه‌های دوانی در سیر تحولات علمی بعد از او بسیار تأثیرگذار بوده است، اما اندیشه‌هایش به ویژه در زمینه اخلاق کمتر شناخته شده است، لذا این تحقیق می‌تواند در شناساندن نظام فکری او در زمینه اخلاق سودمند باشد. بنابراین تحقیق حاضر هم در شناسایی تطور اندیشه اخلاق اسلامی در قرن نهم و دهم در شناخت بعد دیگری از اندیشه دانشمند بزرگ این قرن، یعنی اندیشه اخلاقی جلال­الدین دوانی می‌تواند مفید و مؤثر باشد. پردازش اطلاعات در این تحقیق، به روش توصیفی تحلیلی و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه­ای بوده و اخلاق جلالی که مهم­ترین کتاب دوانی در زمینه اخلاق، پایه این تحقیق است و در کنار آن از سایر آثار دوانی نیز استفاده شده است. این تحقیق شامل چهار فصل با عناوین کلیات و مفاهیم، اخلاق فضیلت از دیدگاه دوانی، مبانی انسان­شناختی اخلاق از دیدگاه دوانی و عدالت از دیدگاه دوانی است.https://funtical.app/symbol-profile/10640/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%20%DB%8C%DA%A9%D9%85</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 12:43:46 +0430</pubDate></item><item><title>لوامع­ الاشراق فی مکارم الاخلاق</title><link>https://virgool.ir/@jebelereza/لوامع­-الاشراق-فی-مکارم-الاخلاق-bfupqhtwzb5b</link><description>مطالعه و بررسی اندیشه­های اخلاقی دانشمندان اسلامی یکی از اقدامات مهم در زمینه سازماندهی نظام اخلاق اسلامی است. اندیشمندان اخلاقی در هر عصری نقشی عمده در شکل‌گیری اخلاق‌نویسی داشته‌اند. از میان این علما برخی ناشناخته مانده و افکار و اندیشه­های آنان مورد غفلت واقع شده است، از جمله جلال­الدین محمد دوانی که از علمای بزرگ حوزه فلسفی شیراز در قرن نهم هجری است. او در همه علوم زمان خود از جمله علم اخلاق متبحر بوده و درباره آن‌ها تألیفاتی دارد. مهم­ترین تألیف او در زمینه اخلاق، لوامع­ الاشراق فی مکارم الاخلاق یا اخلاق جلالی است. این کتاب درواقع بازنویسی اخلاق ناصری خواجه نصیرالدین طوسی است که دوانی با هدف تتمیم و ترمیم اخلاق ناصری آن را نگاشته است و علاوه بر شیوا­سازی متن، رنگ و بوی اسلامی به آن داده است. اندیشه­های اخلاقی دوانی بیشتر در این کتاب منعکس شده است. او در علم اخلاق تابع فیلسوفان قبل از خود، یعنی خواجه نصیر و مسکویه بوده و مانند آنان از مروّجان اخلاق فضیلت ارسطویی است. مهم­ترین ویژگی­ اندیشه اخلاقی دوانی، پیوند حکمت و شریعت است. در این پایان­نامه اندیشه­های اخلاقی دوانی بررسی می­شود.https://funtical.app/symbol-profile/10220/%D8%AE%D8%A7%D9%87%D9%86</description><category>jebelereza</category><author>jebelereza</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 12:11:57 +0430</pubDate></item></channel></rss>