https://virgool.ir/feed/@javid.faجاوید فخریان هستم، عکاس هوانوردی، عاشق پرواز و هواپیماfa2026-11-11 12:52:12https://files.virgool.ir/upload/users/164751/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@javid.fahttps://virgool.ir/@javid.fa/دوگانه-پیش-روی-هما-آزمون-انتخاب-سکان-دار-در-دوراهی-تحریم-یا-گشایش-kfagaawi6kntجاوید فخریانفعال رسانه‌ای حوزه هوانوردیصنعت هوانوردی، اگرچه از نظر سهم جابه‌جایی بار و مسافر لزوماً در جایگاه نخست شبکه حمل‌ونقل کشور قرار ندارد، همواره یکی از نخستین بخش‌هایی بوده که از تحولات سیاسی و محدودیت‌های بین‌المللی تأثیر پذیرفته است.صنعت هوانوردی ایران و نماد آن، «هما»، پیوندی عمیق با تحولات سیاسی و دیپلماتیک کشور دارند؛ از همین رو، ترسیم آینده این صنعت بدون در نظر گرفتن چشم‌انداز سیاست خارجی و مناسبات بین‌المللی دشوار است.هوانوردی ایران، به دلیل وابستگی به زنجیره تأمین بین‌المللی، دسترسی به قطعات، خدمات فنی، تأمین مالی و نوسازی ناوگان، بیش از بسیاری از بخش‌های حمل‌ونقل در معرض آثار تحریم‌ها قرار دارد. محدودیت‌های سال‌های اخیر نیز بار دیگر نشان داده است که هر تغییر در مناسبات خارجی می‌تواند مستقیماً بر توان عملیاتی شرکت‌های هواپیمایی کشور اثر بگذارد.در چنین شرایطی، «هما» در برابر دو سناریوی متفاوت قرار دارد؛ دو مسیری که تحقق هر یک از آنها، الزامات مدیریتی متفاوتی خواهد داشت و انتخاب مدیرعامل این شرکت را به تصمیمی فراتر از یک انتصاب اجرایی تبدیل می‌کند.سناریوی نخست؛ تداوم فشار و انقباض عملیاتیدر صورت تداوم شرایط کنونی و باقی ماندن محدودیت‌های بین‌المللی، صنعت هوانوردی و به‌ویژه هما ممکن است با فشار بیشتری در حوزه تأمین قطعات، تعمیر و نگهداری، ارائه خدمات و حفظ ظرفیت عملیاتی ناوگان روبه‌رو شود. ادامه چنین وضعیتی می‌تواند خطر افزایش زمین‌گیری هواپیماها و کاهش توان عملیاتی شرکت را نیز به همراه داشته باشد.مدیریت هما در چنین سناریویی بیش از هر چیز به رویکردی مبتنی بر تاب‌آوری، انضباط مالی و حفظ ظرفیت‌های حیاتی نیاز خواهد داشت. مدیر این مجموعه باید بتواند ضمن مدیریت منابع محدود، اولویت‌های عملیاتی را بازتعریف کند و شرکت را در دوره‌ای که ممکن است طولانی و فرسایشی باشد، با کمترین آسیب ممکن هدایت کند.سناریوی دوم؛ گشایش دیپلماتیک و فرصت نوسازیدر سوی دیگر، اگر تحولات دیپلماتیک به کاهش تنش‌ها و باز شدن نسبی فضای بین‌المللی منجر شود، صنعت هوانوردی ایران ممکن است بار دیگر با فرصتی برای نوسازی ناوگان، توسعه همکاری‌های فنی و بازسازی بخشی از ظرفیت‌های ازدست‌رفته مواجه شود.تجربه دوره پسابرجام، با این حال، نشان داد که ایجاد فرصت بین‌المللی به‌تنهایی تضمین‌کننده بهره‌برداری موفق از آن نیست. محدودیت‌های اجرایی، پیچیدگی‌های بوروکراتیک و دشواری در تبدیل فرصت‌های سیاسی به قراردادها و ظرفیت‌های عملیاتی باعث شد بخشی از فرصت ایجادشده برای نوسازی صنعت هوانوردی کشور به نتیجه مورد انتظار نرسد.از این منظر، مدیریت هما در سناریوی گشایش نیز مأموریتی کم‌اهمیت‌تر از دوران تحریم نخواهد داشت. چنین فضایی مدیری می‌طلبد که علاوه بر شناخت صنعت هوانوردی، از توان مذاکره، تصمیم‌گیری سریع، شناخت مناسبات بین‌المللی و نگاه توسعه‌محور برخوردار باشد و بتواند فرصت‌های احتمالی را در بازه زمانی محدود به نتایج عملی تبدیل کند.انتخابی فراتر از یک انتصاب مدیریتیچه کشور در مسیر تداوم تقابل و محدودیت‌های بین‌المللی حرکت کند و چه فضای تعامل و تنش‌زدایی شکل بگیرد، یک نکته در هر دو سناریو مشترک است: سکان‌دار هما نمی‌تواند صرفاً مدیری برای اداره امور روزمره شرکت باشد.در سناریوی نخست، اولویت اصلی حفظ توان عملیاتی و عبور از یک دوره دشوار خواهد بود؛ در سناریوی دوم، سرعت عمل، قدرت مذاکره و توان استفاده از فرصت‌های بین‌المللی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.به همین دلیل، تصمیم درباره مدیریت آینده هما را باید در متن تحولات بزرگ‌تر صنعت هوانوردی و سیاست خارجی کشور دید. انتخاب امروز، تنها تعیین مدیر یک شرکت هواپیمایی نیست؛ تصمیمی است درباره اینکه شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران در برابر هر یک از دو سناریوی پیش‌رو، با چه توان مدیریتی و چه راهبردی وارد مرحله بعدی حیات خود خواهد شد.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانWed, 23 Sep 2026 22:37:24 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/اقتصادِ-کیش-در-دو-راهی-توسعه-یا-خودتحریمی-o8w5zofecnnwچرا نباید رقیبِ «ماراتن دبی» را قربانی حاشیه‌های فرامتنی کنیم؟جاوید فخریانشهریور ۱۴۰۴ برای کیش، تنها یک ماه در تقویم نبود؛ بلکه یک «کارگاه آموزشی» تمام‌عیار برای مدیریت مدرن گردشگری بود. در حالی که سایه جنگ و گرمای هوا می‌توانست جزیره را به تعطیلی بکشاند، دو بال قدرتمند «نوآوری مالی» و «گردشگری رویدادمحور»، کیش را به اوج بازگرداندند. اما امروز، این دستاورد بزرگ که با خون‌دل فعالان اقتصادی و درایت مدیران حاصل شده، زیر تیغِ نقدهایی رفته که جنسشان نه اقتصادی، بلکه «حاشیه‌سازی رسانه‌ای» است.ضلع اول: معجزه ترکیب «فین‌تک» و «رویداد»فرمول موفقیت ساده اما دقیق بود. از یک سو، ابزارهای نوین بانکی (لندتک‌ها) با تزریق اعتبارات خرد، مشکل نقدینگی مردم را حل کردند و از سوی دیگر، برگزاری رویداد استاندارد و بزرگی مثل «ماراتن کیش»، انگیزه سفر را ایجاد کرد.آمارها دروغ نمی‌گویند؛ ورود بالغ بر ۲۵ هزار گردشگر برای یک رویداد ورزشی و مشارکت ۵ هزار دونده، رکوردی است که در شرایط تحریمی کشور، حکم طلا را دارد. این جمعیت یعنی رزرو هتل، یعنی رونق رستوران، یعنی خرید بلیت و یعنی چرخش چرخ اقتصاد در زمانی که همه منتظر توقف آن بودند.ضلع دوم: حاشیه‌هایی که «متن» را می‌بلعندمتاسفانه همیشه در برابر هر حرکت توسعه‌گرایانه، جریانی وجود دارد که با ذره‌بین به دنبال نقطه ضعف می‌گردد. حواشی ایجاد شده پیرامون پوشش شرکت‌کنندگان در ماراتن اخیر، مصداق بارز «قربانی کردن متن برای حاشیه» است.گزارش‌های رسمی و تصاویر مستند نشان می‌دهد که این رویداد در چارچوب کامل قوانین کشور، با تفکیک مسیرها و رعایت استانداردهای پوشش (استفاده از کلاه مخصوص دوندگان حرفه‌ای) برگزار شده است. آنچه برخی رسانه‌ها به عنوان ناهنجاری تیتر کرده‌اند، غالباً ناشی از خطای دید در تصاویر دور (Long Shot) یا تعمیم دادن سهل‌انگاری جزئیِ چند نفر به کل یک جمعیت ۵ هزار نفره بوده است.استاندارد جهانی؛ خاری در چشم رقبا یا خودمان؟کارشناسان بی‌طرف اذعان دارند که کیفیت برگزاری ماراتن کیش، تنه به تنه «ماراتن دبی» می‌زند. رسیدن به چنین استانداردی که بتواند توریست ورزشی جذب کند و ارزآوری داشته باشد، آرزوی سالیان دور مناطق آزاد بوده است. حال سوال اینجاست: آیا منطقی است که این برندِ ساخته شده و این اعتبار بین‌المللی را صرفاً به خاطر چند فریم تصویر مبهم یا شیطنت رسانه‌ای، تخریب کنیم؟جمع‌بندی: هشیاری در برابر «خودزنی اقتصادی»مناطق آزاد، خط مقدم جنگ اقتصادی و سوپاپ اطمینان کشور در دوران تحریم هستند. هر رویدادی که بتواند ۲۵ هزار نفر را به حرکت درآورد و میلیاردها تومان گردش مالی ایجاد کند، یک «سرمایه ملی» است.وظیفه دلسوزان کشور این است که میان «دغدغه‌های فرهنگی واقعی» و «حاشیه‌سازی‌های مخرب» تفکیک قائل شوند. نباید اجازه داد اقلیتی پرسروصدا، با بزرگنماییِ خطاهای دیداری، نسخه تعطیلی رویدادهای بزرگ را بپیچند.کیش امروز ثابت کرد که می‌تواند هم «قانون مدار» باشد و هم «مدرن و پولساز». تخریب این الگو، خدمت به ارزش‌ها نیست؛ بلکه هدیه دادن بازار گردشگری ایران به رقبای منطقه‌ای است که مترصد چنین اشتباهاتی هستند تا گردشگران ما را به سمت دبی و دوحه سرازیر کنند.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانSat, 06 Dec 2025 00:42:31 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/معجزه-اعتبار-روایت-کیش-از-شکست-دادن-رکود-با-کمک-فین-تک-ها-vhiocjdx94f2لندتک چگونه رکود گردشگری را شکست؟ مرور تجربه کیش در شهریور ۱۴۰۴جاوید فخریان، عضو کارگروه رویداد و جشنواره‌های سازمان منطقه آزاد کیشجاوید فخریان، عضو کارگروه رویداد و جشنواره‌های سازمان منطقه آزاد کیش / تابستان آلوده به جنگ ۱۴۰۴ برای صنعت گردشگری ایران بیش از هر سال دیگری یادآور شکنندگی این صنعت بود. شهریور ماه که همیشه نقطه پایان فصل سفرهای تابستانی است در جزیره کیش با دو مانع جدی روبه‌رو بود: اقلیم و شرایط بیرونی.از یک‌سو گرمای سنگین و رطوبت بالا، این جزیره را به «ماه خلوت» تبدیل می‌کرد و از سوی دیگر پیامدهای روانی جنگ ۱۲روزه و حساسیت‌های امنیتی، انگیزه سفر را به پایین‌ترین سطح چند سال اخیر رسانده بود. تحلیلگران انتظار داشتند شهریور امسال یکی از کم‌رمق‌ترین ماه‌های گردشگری کیش باشد.اما برخلاف تمام پیش‌بینی‌ها، آمار نهایی تصویر دیگری ساخت. هتل‌ها رکوردهای بی‌سابقه‌ای در ضریب اشغال ثبت کردند؛ مراکز تفریحی با فروش بالا مواجه شدند و ورودی مسافران نسبت به سال قبل رشد قابل توجهی داشت. برای بسیاری این روند، نوعی تناقض بود: چطور در شرایطی که همه سیگنال‌ها منفی است، تقاضا ناگهان به مسیر صعودی برمی‌گردد؟پاسخ این پرسش نه در تغییرات اقلیمی بود و نه در کمپین‌های تبلیغاتی؛ پاسخ در جایی بود که کمتر انتظار می‌رفت: شیوه پرداخت.بازی تازه‌ای که زمین را عوض کرد: از پول نقد به اعتبار لحظه‌ایدر سال‌های اخیر، صنعت گردشگری جهانی با یک تحول مهم روبه‌رو شده است: استفاده از ابزارهای اعتبارساز و لندتک‌ها برای کاهش فشار نقدینگی مسافران. در اقتصادی که کاربران با هزینه‌های ناگهانی روبه‌رو هستند، مدل «Buy Now, Pay Later» توانسته سفر را از یک اقدام لوکس به یک تجربه قابل برنامه‌ریزی تبدیل کند.کیش در شهریور ۱۴۰۴ همین الگو را با مقیاس بزرگ اجرا کرد. همکاری میان پلتفرم‌های مالی از جمله بلوبانک و شبکه هتل‌ها و پذیرندگان جزیره، یک راه‌حل ساده اما اثرگذار ایجاد کرد: اعطای اعتبار ۱۵ میلیونی به گردشگران بدون نیاز به نقدینگی فوری.این مدل، یک واقعیت مهم را هدف گرفته بود: بسیاری از مردم سفر را دوست دارند، اما در لحظه تصمیم‌گیری نقدینگی کافی ندارند.وقتی هزینه سفر از «پرداخت امروز» به «پرداخت مدیریت‌شده در آینده» تبدیل شد، بخش بزرگی از طبقه متوسط توانست سفر را در سبد تصمیم‌های خود نگه دارد.۱۵۰۰ میلیارد تومان اکسیژن؛ اما از نوع کنترل‌شدهطبق داده‌های فعالان اقتصادی جزیره، بیش از ۱۰۰ هزار نفر در بازه کوتاهی از این اعتبار استفاده کردند؛ رقمی که معادل تزریق ۱۵۰۰ میلیارد تومان تقاضای جدید به اقتصاد کیش است.اما نکته مهم‌تر از مقیاس عددی، نوع ورود این اعتبار به اقتصاد است. این مبلغ یک وام آزاد نبود؛ بلکه یک اعتبار حلقه‌بسته بود که فقط در شبکه پذیرندگان کیش قابلیت خرج شدن داشت. به عبارت دیگر، این پول مستقیم وارد هتل‌ها، رستوران‌ها، تفریحات دریایی، مراکز خرید و خدمات گردشگری شد.این مدل باعث شد تقاضا واقعی باشد نه صوری،‌ منابع مالی از جزیره خارج نشود،‌ کسب‌وکارهای خرد و متوسط جزیره نیز از رشد فروش بهره‌مند شوند و گردش مالی در نقاط مختلف شبکه گردشگری توزیع شود. در یک ماه که معمولاً رکود بر بازار سایه می‌اندازد، این اعتبار مانند یک شوک مثبت اقتصادی عمل کرد.نقش حاکمیت: مدیریت بدون مداخلهیکی از نکات قابل‌توجه در این تجربه، رویکرد سازمان منطقه آزاد کیش بود. برخلاف مدل‌های سنتی که دولت‌ها برای جبران رکود به تزریق بودجه یا دخالت‌های اجرایی رو می‌آورند، در این تجربه سازمان در جایگاه تسهیل‌گر ایستاد. این یعنی حذف بروکراسی‌های اضافه، فراهم‌کردن مسیر همکاری سریع با بخش خصوصی،‌ تنظیم‌گری به‌جای اجرای مستقیم و ایجاد محیط امن برای ابتکار فین‌تک‌ها.این رفتار، همسو با توصیه‌های جدید سازمان جهانی گردشگری است که می‌گوید «حاکمیت باید زیرساخت بدهد و مسیر را باز کند، نه اینکه خود جای بخش خصوصی را بگیرد.»درس بزرگ شهریور ۱۴۰۴: گردشگری بدون مهندسی مالی دوام نداردتجربه کیش نشان داد اگرچه زیرساخت‌های فیزیکی، هتل‌ها، فرودگاه، تفریحات، بخش مهمی از سفر هستند، اما زیرساخت‌های مالی همان‌قدر اهمیت دارند.در شرایطی که تصمیم‌های سفر بیش از هر زمان دیگری به وضعیت نقدینگی خانوار وابسته شده، ابزارهای اعتباری می‌توانند نقش «تنفس مصنوعی» را برای بازار ایفا کنند.این تجربه سه پیام برای آینده گردشگری ایران دارد:یک؛ مدل‌های پرداخت نوین، محرک مستقیم تقاضا هستند. در جهانی که سفر روزبه‌روز گران‌تر می‌شود،BNPL  و لندتک‌ها از عوامل اصلی احیای تقاضای طبقه متوسط‌اند. دو؛ مشارکت بخش خصوصی + تسهیل‌گری دولت = نسخه موفق در شرایط بحران. این الگو قابلیت تکرار در سایر مقاصد گردشگری کشور را نیز دارد.سه؛ گردشگری مقاوم، به ابزارهای مالی مقاوم نیاز دارد. بازار سفر در برابر شوک‌های اقتصادی و سیاسی بسیار حساس است. مهندسی مالی می‌تواند نوسان تقاضا را به حداقل برساند.شهریور ۱۴۰۴ کیش یک حقیقت مهم را ثابت کرد: وقتی پول هوشمند وارد صنعت گردشگری می‌شود، حتی گرم‌ترین و بحرانی‌ترین ماه‌ها هم می‌توانند رونق بگیرند.این تجربه، بیش از آنکه یک «استثناء» باشد، یک «الگو» است، الگویی که نشان می‌دهد آینده گردشگری تنها با رشد ظرفیت‌ها ساخته نمی‌شود، بلکه با خلق مسیرهای مالی پایدار و خلاقانه شکل می‌گیرد.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانThu, 04 Dec 2025 17:31:20 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/رویدادها-موتور-محرک-سفر-در-فصل-های-کم-رونق-oqcqptvd09zqگردشگری در بسیاری از نقاط جهان با یک چالش تکراری مواجه است: نوسانات فصلی. در برخی ماه‌ها مقاصد گردشگری لبریز از مسافرند و در ماه‌هایی دیگر تقریباً راکد. این نابرابری، هم فشار مضاعفی بر زیرساخت‌ها در فصل‌های پُررفت‌وآمد ایجاد می‌کند، و هم باعث خواب سرمایه و بیکاری پنهان در زمان‌های کم‌سفر می‌شود.یکی از موفق‌ترین راه‌حل‌های جهانی برای رفع این معضل، برگزاری رویدادهای هدفمند در فصل‌های کم‌رونق است. رویدادها، تجربه‌ای متفاوت از سفر خلق می‌کنند و به مقصد، دلیلی تازه برای دیده شدن می‌بخشند.چرا رویداد جواب می‌دهد؟وقتی در زمان غیرپیک، فستیوالی هنری، مسابقه ورزشی، یا جشنواره‌ای فرهنگی در شهری برگزار می‌شود، گردشگرانی که در حالت عادی به آن مقصد سفر نمی‌کردند، برای تجربه‌ای خاص راهی آن می‌شوند. این اتفاق نه‌تنها تقاضا برای اقامت و خدمات محلی را افزایش می‌دهد، بلکه فرصت دیده‌شدن مقصد در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را هم به‌همراه دارد.دبی؛ تبدیل تابستان به فرصتشهر دبی با گرمای شدید در تابستان، زمانی دچار رکود گردشگری بود. اما از دهه ۹۰ میلادی با طراحی «Dubai Summer Surprises» ورق را برگرداند. ترکیبی از تخفیف‌های خرید، نمایشگاه‌های خانوادگی، کنسرت‌ها، و برنامه‌های تفریحی موجب شد تابستان به یکی از پربازدیدترین فصل‌های این مقصد بدل شود. امروز این رویداد، به برند گردشگری تابستانی دبی تبدیل شده است.کیش؛ ظرفیتی که هنوز تمام‌قد استفاده نشدهجزیره کیش هم‌اکنون در فصل تابستان با افت ورود گردشگر مواجه است. در حالی‌که می‌توان با طراحی رویدادهایی مانند فستیوال غذاهای جنوبی، کنسرت‌های شبانه ساحلی، مسابقات ورزشی، تورهای دوچرخه‌سواری، یا جشنواره فرهنگی اقوام، این فصل را به دوره‌ای پویا و جذاب برای سفر تبدیل کرد.رسانه ملی و ظرفیت‌های منطقه آزاد، نقش مهمی در اطلاع‌رسانی و معرفی چنین رویدادهایی دارند. تبلیغات هدفمند برای اقامت‌های مقرون‌به‌صرفه، نیز می‌تواند اثرگذاری رویدادها را دوچندان کند.نمونه‌های موفق بین‌المللیکارناوال ونیز (ایتالیا – فوریه): در یکی از ماه‌های سرد سال، شهر با جشن نقاب‌ها و لباس‌های خاص، هزاران گردشگر را جذب می‌کند.جشنواره برف ساپورو (ژاپن – فوریه): با مجسمه‌های یخی بزرگ، زمستان‌های سرد ژاپن را به جاذبه‌ای جهانی بدل کرده است.ماراتن آتن (یونان – نوامبر): با روایت تاریخی مسیر ماراتون، در فصلی غیرپیک، هزاران دونده و همراه جذب یونان می‌شوند.جشنواره هنرهای تاریک ریکیاویک (ایسلند – نوامبر): در فصل سرد و تاریک ایسلند، این فستیوال هنری گردشگران ماجراجو را به پایتخت می‌کشاند.راهکارهای موفقیت در طراحی رویداد1. هویت‌محور باشد: رویداد باید بازتاب فرهنگ، سنت یا مزیت منطقه باشد.2. زمان‌بندی ثابت: تقویم مشخص و تکرارپذیر، عامل شکل‌گیری ذهنیت سفر است.3. قابلیت روایت بصری: برای رسانه‌ها و فضای دیجیتال جذاب و قابل پوشش باشد.4. هم‌افزایی نهادی: نیازمند مشارکت دولت، شهرداری، بخش خصوصی و جامعه محلی است.در دنیای امروز، رویدادها تنها برنامه‌های تفریحی نیستند؛ آن‌ها ابزار سیاست‌گذاری گردشگری‌اند. رویداد مناسب می‌تواند یک مقصد خاموش را زنده کند، فصل مرده را فعال سازد و جریان درآمدی پایداری ایجاد نماید. بسیاری از کشورها این مسیر را پیموده‌اند و اکنون نوبت ایران است تا با نگاهی نو، از ظرفیت‌های فرهنگی، اقلیمی و انسانی خود برای طراحی رویدادهایی مؤثر استفاده کند.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانTue, 29 Jul 2025 01:17:37 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/خودروهای-لوکس-سفیران-برند-کیش-vvccyhs590udجاوید فخریاندر جزیره کیش، چیزی فراتر از دریا و آفتاب منتظر مسافران است؛ تجربه‌ای متفاوت از سبک زندگی، آرامش، و پرستیژ. یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های این تمایز، حضور گسترده خودروهای لوکس در خیابان‌های جزیره است؛ خودروهایی که نه‌تنها بر جذابیت‌های بصری کیش افزوده‌اند، بلکه به‌نوعی هویت شهری و توریستی آن را شکل داده‌اند.با درایت محمد کبیری مدیرعامل جوان سازمان منطقه آزاد کیش، مجوز خروج موقت خودروهای لوکس دارای پلاک منطقه آزاد برای مدت‌زمان مشخص صادر شده است. اقدامی که در ظاهر یک تسهیل اداری به نظر می‌رسد، اما در واقع گامی هوشمندانه در راستای تبلیغات خلاقانه و برندسازی شهری جزیره کیش محسوب می‌شود.این خودروهای خاص و کمیاب، در هر نقطه‌ای از سرزمین اصلی که ظاهر می‌شوند، نگاه‌ها را به خود جلب می‌کنند. و همین جلب توجه، آغاز یک گفت‌وگوست؛ گفت‌وگویی که از ظاهر جذاب خودرو آغاز می‌شود و به نام «کیش» ختم می‌گردد. نامی که اکنون با تجربه‌ی متفاوت سفر، آزادی رانندگی با خودروهای خاص، و سبک زندگی مدرن گره خورده است.از این منظر، هر خودروی لوکس، حالا یک بیلبورد متحرک و سفیر پرستیژ جزیره کیش است.این خودروها، بدون آن‌که هزینه‌ای برای اجاره فضای تبلیغاتی پرداخت کنند، در بزرگراه‌ها، خیابان‌های سرزمین اصلی، نمایشگاه‌ها و حتی محافل عمومی، پیام کیش را منتقل می‌کنند:«کیش، مقصد متفاوت سفر در ایران.»این ابتکار عمل، در امتداد شعار راهبردی جزیره نیز قرار دارد:«کیش؛ جزیره فرصت‌ها»، جایی که حتی خودروهای خاص هم به فرصت‌هایی نوین برای معرفی و تبلیغ ظرفیت‌های گردشگری، فرهنگی و اقتصادی تبدیل می‌شوند.این طرح، نمونه‌ای موفق از تبلیغات غیرمستقیم، جذاب و کم‌هزینه است که می‌تواند الگویی برای سایر مناطق آزاد یا برندهای گردشگری کشور نیز باشد.اکنون، برند کیش نه‌فقط روی بیلبوردها، بلکه درحرکت، در نگاه، و در خیابان‌های کشور جاری است.Javid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانFri, 18 Jul 2025 00:38:20 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/استارت-آپ-ها-چگونه-صنایع-غذایی-را-دگرگون-می-کنند-بخش-سوم-k8txh9f8migrشتاب‌دهنده‌ها به دنبال سیر کردن جهانجاوید فخریان استارت‌آپ‌‌ها به عنوان سازمان‌های نوپا و نوآور، معمولاً یک محصول یا خدمات جدید را برای رفع نیازهای بازار توسعه داده و به شکلی نوین و منحصر به فرد عرضه می‌کنند. اهداف اصلی آن‌ها از جمله ارتقا نوآوری، ایجاد ارزش افزوده و رشد سریع است. استارت‌آپ‌‌ها تمایل دارند با راه‌حل‌های خلاقانه و فناورانه، بهبودی چشمگیری در زندگی افراد و یا صنایع مختلف ایجاد کنند. این شرکت‌ها معمولاً دارای تیم‌های کوچک و انعطاف‌پذیری هستند و ممکن است به دنبال جذب سرمایه‌گذاری‌ها و توسعه سریع بازار باشند.در شماره پیشین این سلسله یادداشت توضیح دادیم که استارت‌آپ‌ها چگونه به عنوان نمونه‌های نوآور و جسورانه از کارآفرینی، جایگاه ویژه‌ای در جهان کسب و‌کار دارند. آن‌ها نه تنها برای ایجاد ارزش اقتصادی، بلکه برای حل مسائل جامعه و ارتقای کیفیت زندگی انسان‌ها نیز اهمیت دارند. اما راه اندازی یک استارتاپ همیشه چالش‌هایی را به همراه دارد. از جمله چالش‌ها، تأمین منابع مالی، جذب تیم متخصص، ایجاد استراتژی بازاریابی موثر و مدیریت منابع بهینه است. با این حال، این چالش‌ها فرصت‌های فراوانی نیز ارائه می‌دهند. از جمله این فرصت‌ها می‌توان به امکان استفاده از فناوری برای بهبود فرآیندها، توسعه روش‌های نوآورانه برای ورود به بازار، و استفاده از تغییرات در عرضه و تقاضا اشاره کرد. استارتاپ‌ها نیازمند انگیزه بالا، انعطاف‌پذیری و ایجاد فرهنگ کارآفرینی در تیم‌های خود هستند. هم‌چنین، پایداری مالی، رشد پایدار و جوامع کارآفرین و نوآور است به اندازه کافی حیاتی است. در نهایت، استارتاپ‌ها نه تنها به عنوان شرکت‌های تجاری، بلکه به عنوان عامل‌های تحول و پیشرفت اقتصادی و اجتماعی شناخته می‌شوند و نقش بسیار مهمی در ایجاد و توسعه فرهنگ کارآفرینی و نوآوری دارند.پیرو نگاه اصلی این مقاله یعنی نقش استارت‌آپ‌ها بر صنایع غذایی باید یادآور شویم که دوران قدیم دیگر گذشته است. دوران کلاسیکی که در آن مثلا ساندویچ‌ها در چند دسته معمول و تکراری قرار می‌گرفتند، یا اینکه همبرگرها فقط با یک مدل گوشت درست می‌شدند. دورانی که پیتزا در همه جهان یک شکل ثابت داشت و سیب‌زمینی سرخ‌کرده همان چیزی بود که در خانه خودمان هم می‌توانستیم طبخش کنیم. حالا صنعت غذایی آنقدر عظیم شده که اگر بخواهید همه شکلات‌های فندقی در حال تولید در ایران را بشمارید، قطعا از پسش برنخواهید آمد.همانطور که در گزارش توسعه پایدار (SDG 2)ذکر شده است، برای رسیدگی به نابرابری‌های ریشه‌دار، تغییر سیستم‌های غذایی، سرمایه‌گذاری در روش های کشاورزی پایدار و کاهش تاثیر درگیری و همه گیری بر تغذیه جهانی و امنیت غذایی، نیاز به راه حل و اقدام هماهنگ فوری است.در سراسر جهان جهت افزایش پایداری سیستم‌های غذایی، اقداماتی در حال انجام و یا برنامه‌ریزی می‌باشد. این اقدامات شامل: سرمایه‌گذاری برای احیای زمین‌های تخریب‌شده، احیای اکوسیستم، پیشروی به سوی کشاورزی سلولی، محصولات غذایی تخمیری، گوشت پرورشی و پروتئین‌های جایگزین است. این اقدامات با تأثیرات مثبت عمده بر اقتصاد روستایی، بهبود تغییرات آب و هوایی، پیشگیری از گرسنگی و بحران‌‌های انسانی آینده سبب برقراری سیستم‌های غذایی پایدار خواهد شد.بر اساس گزارش دبیر کل سازمان ملل متحد در اجلاس برگزار شده در سال 2023، برای بازگرداندن اهداف توسعه پایدار از لبه پرتگاه، تحول سیستم های غذایی نقشی حیاتی دارد و اهداف باید در بحث ها، تعهدات و سیاست جهانی و ملی ادغام شوند. در سال 2023 بیش از 100 کشور گزارش پیشرفت داوطلبانه در مورد تحول سیستم های غذایی ارائه کرده اند و اعلام کردند برای انعکاس این اولویت در قوانین، سیاست ها و برنامه‌های ملی و فراملی، گام‌های قاطعی برخواهند داشت.جهانی که سیر نمی‌شودآب، غذا و انرژی پیوندی را در قلب توسعه پایدار تشکیل می‌دهند. با افزایش جمعیت، تقاضای فزاینده‌ای برای هر سه فاکتور ذکر شده وجود دارد. کشاورزی بزرگترین مصرف کننده منابع آب شیرین جهان است و بیش از یک چهارم انرژی مصرف شده در سطح جهان صرف تولید و عرضه مواد غذایی می‌شود.زنجیره تأمین مواد غذایی انسان امروز، ایرادهای بسیاری دارد که اگر برطرف نشود، در آینده زمینی برای تولید غذا باقی نمی‌ماند و خود انسان‌ها هم دچار مشکل می‌شوند. به همین دلیل استارتاپ‌های مواد غذایی راه‌اندازی شده‌اند تا فرایند تولید غذا را بهینه‌سازی کنند. پس توسعه ایده‌های تازه و تخصصی در این زمینه هم نیاز بشر است و هم نقش مهمی در حفظ بقای محیط زیست ایفا می‌کند. مصرف‌گرایی و رژیم غذایی ناسالم، آن بخشی است که می‌توان به کمک استارتاپ‌های مواد غذایی آن‌ها را حل کرد. در حال حاضر، حجم غذایی که در جهان تولید می‌شود، بیشتر از نیاز بشر است، در حالی که گروهی از انسان‌ها در مناطق محروم، با سوء تغذیه و مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی دست و پنجه نرم می‌کنند! این عدم تعادل چالش مهمی است که باید راه چاره‌ای برای آن پیدا کرد.از طرف دیگر، اکثر مردم جوامع امروز بخاطر اینکه زمانی برای طبخ غذا ندارند، به رژیم‌های غذایی آماده و فست فودی روی آورده‌اند. آن‌ها سیر بودن را در اولویت بالاتر از سلامتی خود قرار می‌دهند و به آنچه می‌خورند، توجهی ندارند. خوشبختانه استارتاپ‌هایی که در زمینه تولید و توزیع مواد غذایی ارگانیک و سالم فعالیت دارند، توسعه پیدا کرده‌اند تا سبک زندگی ناسالم بشر را اصلاح کنند و به مردم یاد بدهند که سالم بخورند و سالم بمانند. این موارد مهم‌ترین علت‌های اهمیت توسعه و حمایت از استارت آپ‌ صنایع غذایی است.پیش به سوی شتاب‌دهنده‌هاارسال مواد اولیه و دستور پخت غذاهای ساده به درب منزل، راه‌اندازی رستوران‌های سیار که پشت کامیون‌ها و اتوبوس‌ها راه‌اندازی می‌شوند و امکان جابجایی بین شهرهای مختلف را دارند، راه‌اندازی یک سیستم برای مدیریت پسماند مواد غذایی، راه‌اندازی سرویس ارائه خدمات پذیرایی در جشن‌ها و مراسم‌های مختلف، راه‌اندازی یک پلتفرم برای اشتراک‌گذاری غذا بین افراد مختلف، توسعه پلتفرم تحلیل، بررسی و امتیازدهی به رستوران‌های مختلف در سطح شهرهای گوناگون و توسعه پلتفرمی برای رزرو میز در رستوران‌ها و کافه‌های مختلف از جمله ایده‌های جذاب در حوزه راه‌اندازی استارت‌آپ‌های مواد غذایی است.شتاب‌دهنده‌ها در صنعت غذا طیف وسیعی از خدمات پشتیبانی کسب و کار را به استارت‌آپ‌ها ارائه می‌دهند. این خدمات می‌تواند شامل راهنمایی قانونی و نظارتی، کمک بازاریابی و برندسازی، دسترسی به فضاهای اداری مشترک و پشتیبانی زیرساخت فنی باشد. به عنوان مثال، یک استارت‌آپ ممکن است برای راه‌حل خلاقانه خود به مشاوره حقوقی در مورد حفاظت از مالکیت معنوی نیاز داشته باشد. شتاب‌دهنده می‌تواند استارتآپ را با کارشناسان حقوقی متخصص در این بخش مرتبط کند و به آنها کمک کند تا پیچیدگی‌های ثبت اختراع و صدور مجوز را طی کنند.برنامه‌های شتاب‌دهنده اغلب فرصت‌های یادگیری و رشد فشرده‌ای را برای استارت‌آپ‌ها ارائه می‌دهند. این موارد می‌تواند شامل کارگاه‌ها، سمینارها و جلسات آموزشی با موضوعات مختلف مانند استراتژی کسب و کار، بازاریابی، امور مالی و فناوری باشد. استارت‌آپ‌ها می‌توانند از کارشناسان صنعت و کارآفرینان موفق بیاموزند، به بینش‌های ارزشمندی دست یابند و مهارت‌های جدیدی را کسب کنند که برای ایجاد و گسترش سرمایه‌گذاری‌های صنعت غذای آنها ضروری است. علاوه بر این، ماهیت ساختارمند برنامه‌های شتاب‌دهنده به استارت‌آپ‌ها کمک می‌کند تا متمرکز، پاسخگو و در مسیر رسیدن به اهداف خود باقی بمانند. جاوید فخریانطلوع سرمایه‌گذاری‌های کلانجاوید فخریانگزافه نیست اگر بگوییم که استارت‌آپ‌ها در نقش موتورهای ابتکار و نوآوری شناخته می‌شوند. موتورهایی که استفاده بهینه، اصولی و متکی بر دانش آن‌ها می‌تواند تا میزان قابل توجهی بهره‌وری را در حوزه‌های مختلف افزایش دهد. این شرکت‌های نوپای از ایده‌های کوچک آغاز می‌کنند و با رشد و توسعه، می‌توانند به نقش‌آفرینان مهمی در صنایع مختلف تبدیل شوند. یکی از چالش‌های اساسی برای این استارت‌آپ‌ها، تأمین منابع مالی برای توسعه و رشد است. در این راستا، پلتفرم‌های آنلاین به‌عنوان ابزارهای جدیدی در جذب سرمایه‌گذار برای استارت‌آپ‌ها نقش مهمی ایفا می‌کنند.با پیشرفت فناوری اطلاعات و انتشار گسترده اینترنت، پلتفرم‌های آنلاین به یکی از عوامل کلیدی در تعاملات اقتصادی تبدیل شده‌اند. این پلتفرم‌ها از طریق ارتباطات دیجیتالی، ایجاد شبکه‌های اجتماعی، و فراهم کردن امکانات جذاب، به فضایی برای تبادل اطلاعات، خدمات و محصولات بین افراد و سازمان‌ها تبدیل شده‌اند. از این رو، به عنوان یک راهکار نوین، پلتفرم‌های آنلاین نه تنها برای مشتریان و مشاغل سنتی، بلکه برای استارت‌آپ‌ها نیز فرصت‌های بی‌شماری را به ارمغان آورده‌اند. ما در این سلسله یادداشت در نظر داریم که به بررسی نقش استارت‌آپ‌ها در صنایع غذایی بپردازیم. حوزه‌ای در اقتصاد کشور که می‌توان گفت احوالات نسبتا مطلوبی را نیز می‌گذراند و به ویژه اگر به شرایط این حوزه در مقایسه با بخش‌های دیگر اقتصاد کشور نظر بیفکنیم، خواهیم دید که اتفاقا صنعت غذا جزو موفق‌ترین‌ها به حساب می‌آید. در واقع صنعت غذا در ایران کارنامه قابل دفاعی دارد. صنعتی که تا همین چند سال پیش، وضعیت آن به گونه‌ای نبود که یارای تامین نیاز داخلی را هم داشته باشد؛ اما اکنون در دنیا حرف برای گفتن دارد و کیلومترها دورتر، بازارگشایی کرده و زمینه‌ساز تحول می‌شود. اکنون بسیاری از کالاهای ایرانی راه خود را به بازار آمریکا و اروپا به راحتی باز کرده‌اند و اکنون حتی برخی کشورهای صاحب‌نام و تولیدکنندگانشان، از ایران می‌خواهند که تولیدات ایرانی را با برند خود در کشورشان داشته باشند.نگاهی به غذای پایدار جهاناما برای تفهیم هرچه بهتر موضوع بد نیست که در قدم نخست نگاهی داشته باشیم به وضعیت تقاضای غذای پایدار در جهان و به طور خاصه در ایران، با توجه به وضعیت جمعیت. امروزه افزایش جمعیت جهانی و کمبود مواد غذایی برای جمعیت رو به رشد از یک طرف و حجم وسیع و روز افزون ضایعات کشاورزی و مواد غذایی از طرف دیگر، به یک نگرانی بزرگ در سراسر جهان تبدیل شده است. تولید مواد غذایی با منشا گیاهی و حیوانی در گرم شدن کره زمین و تغییرات آب و هوایی نقش عمده ای را ایفا می کند. بنابراین تولید غذاهای پایدار با کمترین میزان آسیب‌رسانی به محیط زیست، بیشترین میزان استفاده از منابع غذایی، مدیریت محصولات جانبی و ضایعات در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اما سیستم غذایی پایدار چیست؟یک سیستم غذایی پایدار (Sustainable food syste)، سیستمی است که امنیت غذایی و تغذیه را برای همه افراد فراهم می کند. این سیستم شامل همه موارد از پردازش، بسته‌بندی و حمل‌و‌نقل غذا تا مصرف کنندگان می‌شود. در حال حاضر، این سیستم ها کارآمد و یا پایدار نیستند. در سال 2022، حدود 2/9 درصد از جمعیت جهان، حدودا معادل 735 میلیون نفر با گرسنگی مزمن مواجه بودند که این تعداد 122 میلیون نفر بیشتر از سال 2019 بود. علاوه بر این، این اقدامات ناپایدار یکی از عوامل اصلی بحران آب و هوا به حساب می‌آید بطوری که یک سوم انتشار گازهای گلخانه ای و 70 درصد از مصرف آب شیرین جهان را تشکیل می دهند.بر اساس تعریف سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، سه شاخص کلیدی تایید کننده سیستم غذایی پایدار می باشد:پایداری اقتصادی: شرکت برای همه سهامداران در هر بخش از زنجیره ارزش سود آور است.پایداری اجتماعی: غذای تولیدشده مزایایی مانند امنیت غذایی و رژیم غذایی سالم و مغذی را برای جامعه به طور گسترده ارائه می دهد.پایداری محیطی: تولید و مصرف مواد غذایی تأثیر مثبت یا خنثی بر روی کره زمین و منابع طبیعی دارد.فشارهای فزاینده ناشی از رشد جمعیت، شهرنشینی، تغییر الگوهای مصرف و تغییرات آب و هوایی همگی عواملی هستند که بر سیستم های غذایی تأثیر می‌گذارند. بنابراین سیستم های غذایی برای پایداری به یک بازنگری اساسی در شیوه های فعلی نیاز دارند.این مقدمه به خوبی به ما نشان داد که عرصه غذایی هر کشوری تا چه اندازه می‌تواند روی سایر فاکتورهای توسعه‌ای تاثیر بگذارد. حالا باید بدانیم که استارتاپ‌ها به عنوان موتورهای محرک این عرصه، چه تاثیری در حوزه صنایع غذایی می‌گذارند.از خلق اندیشه تا خلق سرمایهاستارت‌آپ‌ها نقش بی‌بدیلی در رشد و توسعه جوامع در دنیای كنونی ایفا می‌كنند. خلق اندیشه، كارآفرینی، رشد صنعت گردشگری، كسب وكارهای متنوع جدید، فناوری های نوآورانه و ظهور اقتصاد جدید مبتنی بر آن، نقطه عطفی در عرصه اقتصاد به شمار می رود كه پنجره جدیدی برای كشورهای توسعه یافته و در حال توسعه باز كرده است تا اینگونه بتوانند بهره ‌مندی بیشتری از توسعه در حوزه اقتصاد دانش ‌بنیان بدست بیاورد. با نگاهی به روند رو به رشد سرمایه گذاری جهانی روی استارت‌اپ‌ها در 2 دهه اخیر می‌توان گفت یكی از مهم‌ترین اركان و موثر بر زیست بوم این مقوله، سرمایه و وجود موسسات و نهادهای سرمایه گذاری است كه نقش روانی و عملیاتی مهمی در شكل گیری، رشد و موفقیت كسب و كارهای نوپا دارند. از این رو، دولت باید با فراهم آوردن راهبردهای صحیح و مناسب برای گذار سریع در همه زمینه ها، تسهیلات لازم را برای ارتقای شركت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ ها ایجاد كند تا به رشدی چشمگیر در مدت زمانی كوتاه برسد.امروزه استارت آپ‌های صنایع غذایی، شیوه تولید غذا و مدیریت منابع طبیعی را متحول می‌کنند. با پیش‌بینی جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به ۹.۷ میلیارد نفر، تقاضا برای صنعت غذای پایدار و کارآمد بیش از هر زمان دیگری است. برای پاسخگویی به این نیاز فوری، استارت‌آپ‌ها در بخش صنایع غذایی با راه‌حل‌های نوآورانه‌ای ظهور می‌کنند که به چالش‌های اصلی تولیدکنندگان مواد غذایی و مصرف‌کنندگان می‌پردازد. استارت‌آ‌پ‌های مواد غذایی،کسب و کارهای نوپا و خلاقانه‌ای هستند در حوزه تولید، توزیع، بازاریابی یا سایر مدل‌های کسب و کار در صنایع غذایی فعالیت دارند و با قرار گرفتن در کنار یکدیگر، یک اکوسیستم را تشکیل می‌دهند.به طور کلی استارت‌آپ‌ها برای بهبود کیفیت زندگی بشر و استفاده از تکنولوژی در تمام ابعاد زندگی تلاش می‌کنند. استارت آپ صنایع غذایی هم برای ارائه خدمات نوآورانه در حوزه تغذیه و ورود تکنولوژی به زنجیره تأمین برنامه‌ریزی می‌شوند. این دسته از کسب و کارها روی ایجاد تجربه‌های ساده و لذت‌بخش برای مشتریان متمرکز هستند و در تلاش هستند تا مخاطبانشان بتوانند غذاهای باکیفیت را با مناسب‌ترین قیمت خریداری کنند و در کوتاه‌ترین زمان ممکن، تحویل بگیرند. دستیابی به این هدف، به یک اکوسیستم استارتاپی نیاز دارد تا هر بخش از خدمات مورد نیاز را یک کسب و کار به مشتریان ارائه بدهد.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانFri, 06 Dec 2024 00:56:07 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/استارت-آپ-ها-چگونه-صنایع-غذایی-را-دگرگون-می-کنند-بخش-دوم-pmpegwqc8ingکیف پرپولی برای صنایع غذایی؛از اصلاح استراتژی تا تامین مالی و شبکه‌سازیجاوید فخریانپیشرفت علم و دانش و تکنولوژی سبب شده است تا حوزه درمان رشد کند. رشد این حوزه نیز به دنبال خود شناسایی بسیاری از بیماری‌ها را ممکن کرده است. به طور مثال برخی متوجه شده‌اند که بدنشان آنزیمی که لاکتوز شیر را هضم کند ندارد. یا مثلا برخی دیگر فهمیده‌اند که به خاطر ابتلا داشتن به بیماری سلیاک، نمی‌توانند گلوتن مصرف کنند و در نتنیجه خوردن گندم، جو، چاودار و جو دوسر پرک برایشان کاملا منتفی است. از سوی دیگر ایجاد تکثر و تنوع در رژیم‌های غذایی امروزه در مقایسه با دهه‌های قبل طیف وسیع و مختلفی از افراد را پدید آورده است. انسان‌هایی که گیاه‌خوار هستند یا آن‌هایی که به هیچ عنوان هیچ گونه از فرآورده‌های حیوانی را مصرف نمی‌کنند. اما تکلیف صنعت غذایی در مقابل این افراد و گروه‌های متعدد و متنوع که جمعیت آماری قابل توجهی هم دارد، چیست؟ آیا باید به آن‌ها بی‌توجهی کند؟ یا می‌تواند با راهکارهای جایگزین غذایی این گروه‌ها را هم جذب محصولات خودش کند؟ اینجاست که پای استارت‌آپ‌های صنایع غذایی به میدان باز می‌شود.پیش‌تر گفته بودیم که جمعیت جهان تقریباً معادل 77.6 میلیون نفر در سال مدام و مستمرا در حال افزایش است و انتظار می‌رود تا سال 2050 به 10 میلیارد نفر برسد. در عین حال، انتظار می‌رود که طبقه متوسط ​​تا سال 2030 دو برابر شوند و با افزایش درآمد، مردم بیشتر برای غذا هزینه ‌کنند و پروتئین حیوانی بیشتری بخورند.با ادامه رشد جمعیت، سیستم‌های غذایی برای مصرف‌کنندگان و کره زمین ناپایدار هستند و ما در حال نزدیک شدن به محدودیت‌های منابع طبیعی جهان هستیم. حالا بحث بر سر اشکال تولید و مصرف از منظر پایداری مورد توجه و اهمیت قرار گرفته است، از طرفی ؛ سیستم‌های کشاورزی فعلی ناپایدار و ناکارآمد هستند، پیشرفت های انقلاب سبز و مکانیزاسیون تمام شده و نرخ تولید بازده روند منفی دارد و شوربختانه افزایش تولید مواد غذایی تا سطوح مورد انتظاربه سادگی امکان‌پذیر نیست. فشارها بر پایداری زنجیره تامین، تخریب محیط زیست، منابع کمیاب و تغییرات آب و هوایی همگی به عنوان تأثیر منفی بیشتر بر تولید مواد غذایی عمل میکنند علاوه بر این، پیش‌بینی می‌شود که کمبود آب، آفات و بیماری‌های ناشی از تغییرات آب و هوایی منجر به کاهش قابل توجه بهره‌وری در زنجیره ارزش کشاورزی شود. اصلاح استراتژی‌هامتأسفانه، راه‌حل‌های فعلی برای مردم و محیط زیست یا سمی و یا ناکارآمد هستند. البته ناکارآمدی‌های سیستم غذایی تنها به تولید غذا محدود نمی شود بلکه وفور ضایعات غذایی به عنوان یک «مسئله اقتصادی و زیست محیطی عمده» هم وجود دارد. از اختلال در زنجیره‌های تامین جهانی و شبکه‌های لجستیکی غذا گرفته تا مسائل مربوط به فرهنگ پسماند، اختلالات نیروی کار، هدر رفتن میلیون ها تن غذا تا افزایش ناامنی غذایی و اخیرا ترویج "ناسیونالیسم غذایی" ناشی از شیوع پاندمی کرونا مسائل مهمی اند که سیستم غذایی جهان با آن مواجه است. همه این‌ها به ما نشان می‌دهد که راهی جز متوسل شدن به ظرفیت‌های استارت‌آپ‌ها نداریم.صنایع غذایی با راه‌حل‌های نوآورانه برای رسیدگی به چالش‌های پیش روی این بخش‌ها در حال توسعه و رونق روزافزونی هستند. با این حال، استارت آپ‌های این صنایع اغلب با موانع منحصر به فردی روبرو می‌شوند که می‌تواند مانع رشد و موفقیت آنهاست. اینجاست که شتاب‌دهنده‌های تخصصی صنایع غذایی نقش مهمی در ارائه پشتیبانی و منابع لازم برای کمک به شکوفایی این استارت‌آپ‌ها ایفا می‌کنند.یکی از نقش‌های اصلی شتابدهنده‌های تخصصی در این صنایع، ارائه راهنمایی برای کارآفرینان استارتاپی است که آنها را با کارشناسان صنعت، مربیان با تجربه و کارآفرینان موفقی که می‌توانند بینش‌ها و توصیه‌های ارزشمندی را ارائه دهند، مرتبط می‌کنند. این مربیان می‌توانند به استارت‌آپ‌ها کمک کنند تا پیچیدگی‌های صنایع غذایی را پشت سر بگذارند، روند بازار را درک کنند و استراتژی‌های تجاری خود را اصلاح کنند.صنایع غذایی و چالش‌های مختلف آن از تهیه مواد اولیه گرفته، تا مشکلات خط تولید، آزمایشگاه‌ها، واحدهای R&D و حتی بسته‌بندی و توزیع دارای فرازونشیب‌های بسیاری است که مشورت گرفتن از متخصصان می‌تواند مسیر پیش‌رو را برای استارت آپ‌ها روشن‌تر کند و اشتباهات گذشتگان برای آنها تکرار نشود.شتاب‌دهنده یا کیف پولی برای صنایع غذاییهمچنین دسترسی به منابع مالی برای هر استارت‌آپی حیاتی است و شتابدهنده‌های تخصصی این صنایع نقش حیاتی در ارتباط کارآفرینان با سرمایه گذاران بالقوه ایفا می‌کنند. آنها معرفی سرمایه‌گذاران ریسک ‌پذیر و سایر منابع مالی را که علاقه‌مند به حمایت از راه‌ حل‌های نوآورانه در بخش مواد غذایی هستند، تسهیل می‌کنند. شتاب‌دهنده‌ها اغلب رویدادهایی را برگزار می‌کنند که در آن استارت‌آپ‌ها می‌توانند محصولات و خدمات خود را به سرمایه‌گذاران بالقوه به نمایش بگذارند. این رویدادها نه تنها استارت‌آپ‌ها را در معرض دید قرار می‌دهند، بلکه فرصت‌های شبکه‌سازی را نیز ایجاد می‌کنند که می‌تواند منجر به مشارکت در تأمین مالی شود. به عنوان مثال، استارتاپی که فناوری جدیدی را برای کاهش ضایعات غذایی توسعه می‌دهد، ممکن است توجه سرمایه‌گذارانی را که به دنبال سرمایه‌گذاری در راه حل‌های صنعت غذای پایدار هستند، جلب کند. شتاب‌دهنده می‌تواند جلسات بین استارت آپ و این سرمایه‌گذاران را تسهیل کند و شانس تامین منابع مالی را افزایش دهد.ضمن اینکه شتاب‌دهنده‌ها به استارت آپ‌ها دسترسی به شبکه گسترده‌ای از فعالان صنایع غذایی و کشاورزی از جمله صنعتگران، کشاورزان، سازمان‌های کشاورزی، سازمان‌های دولتی و شرکت‌ها را فراهم می‌کنند. این شبکه‌ها برای استارت‌آپ‌هایی که به دنبال اعتبارسنجی محصولات خود، جلب توجه در بازار و ایجاد مشارکت‌های استراتژیک هستند، می‌توانند ارزشمند باشند.به عنوان مثال، یک استارت آپ که ایده غذا داروها را توسعه می‌دهد، ممکن است نیاز به همکاری با کشاورزان برای آزمایش و اصلاح آنها داشته باشد. شتاب‌دهنده می‌تواند استارت‌آپ را با کشاورزانی که مایل به مشارکت در پروژه‌های آزمایشی هستند، ارتباط دهد و بازخورد ارزشمند و داده‌های دنیای واقعی را فراهم کند. همچنین استارت­آپی که بسته‌بندی‌های هوشمند برای مواد غذایی ارائه می‌کند، به شبکه‌ای از فعالان این صنعت به عنوان پذیرندگان اولیه، مشاور و یا معرفی‌کننده احتیاج دارند تا محصولشان در بازار مورد استفاده قرار بگیرد.پذیرفته شدن در یک برنامه شتاب‌‌دهنده صنایع غذایی می‌تواند اعتبار قابل توجهی را برای استارت‌آپ‌ها فراهم کند. فرآیند انتخاب دقیق و شهرت شتاب‌دهنده می‌تواند به سرمایه‌گذاران و مشتریان بالقوه نسبت به مدل کسب و کار، تیم و محصول استارت‌آپ اطمینان دهد. این اعتبار می‌تواند درهایی را به روی مشارکت، همکاری و فرصت‌های مالی بیشتر باز کند.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانFri, 06 Dec 2024 00:53:33 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/استارت-آپ-ها-چگونه-صنایع-غذایی-را-دگرگون-می-کنند-aj5fkh7oryjyجاوید فخریانطلوع سرمایه‌گذاری‌های کلانگزافه نیست اگر بگوییم که استارت‌آپ‌ها در نقش موتورهای ابتکار و نوآوری شناخته می‌شوند. موتورهایی که استفاده بهینه، اصولی و متکی بر دانش آن‌ها می‌تواند تا میزان قابل توجهی بهره‌وری را در حوزه‌های مختلف افزایش دهد. این شرکت‌های نوپای از ایده‌های کوچک آغاز می‌کنند و با رشد و توسعه، می‌توانند به نقش‌آفرینان مهمی در صنایع مختلف تبدیل شوند. یکی از چالش‌های اساسی برای این استارت‌آپ‌ها، تأمین منابع مالی برای توسعه و رشد است. در این راستا، پلتفرم‌های آنلاین به‌عنوان ابزارهای جدیدی در جذب سرمایه‌گذار برای استارت‌آپ‌ها نقش مهمی ایفا می‌کنند.با پیشرفت فناوری اطلاعات و انتشار گسترده اینترنت، پلتفرم‌های آنلاین به یکی از عوامل کلیدی در تعاملات اقتصادی تبدیل شده‌اند. این پلتفرم‌ها از طریق ارتباطات دیجیتالی، ایجاد شبکه‌های اجتماعی، و فراهم کردن امکانات جذاب، به فضایی برای تبادل اطلاعات، خدمات و محصولات بین افراد و سازمان‌ها تبدیل شده‌اند. از این رو، به عنوان یک راهکار نوین، پلتفرم‌های آنلاین نه تنها برای مشتریان و مشاغل سنتی، بلکه برای استارت‌آپ‌ها نیز فرصت‌های بی‌شماری را به ارمغان آورده‌اند. ما در این سلسله یادداشت در نظر داریم که به بررسی نقش استارت‌آپ‌ها در صنایع غذایی بپردازیم. حوزه‌ای در اقتصاد کشور که می‌توان گفت احوالات نسبتا مطلوبی را نیز می‌گذراند و به ویژه اگر به شرایط این حوزه در مقایسه با بخش‌های دیگر اقتصاد کشور نظر بیفکنیم، خواهیم دید که اتفاقا صنعت غذا جزو موفق‌ترین‌ها به حساب می‌آید. در واقع صنعت غذا در ایران کارنامه قابل دفاعی دارد. صنعتی که تا همین چند سال پیش، وضعیت آن به گونه‌ای نبود که یارای تامین نیاز داخلی را هم داشته باشد؛ اما اکنون در دنیا حرف برای گفتن دارد و کیلومترها دورتر، بازارگشایی کرده و زمینه‌ساز تحول می‌شود. اکنون بسیاری از کالاهای ایرانی راه خود را به بازار آمریکا و اروپا به راحتی باز کرده‌اند و اکنون حتی برخی کشورهای صاحب‌نام و تولیدکنندگانشان، از ایران می‌خواهند که تولیدات ایرانی را با برند خود در کشورشان داشته باشند.نگاهی به غذای پایدار جهاناما برای تفهیم هرچه بهتر موضوع بد نیست که در قدم نخست نگاهی داشته باشیم به وضعیت تقاضای غذای پایدار در جهان و به طور خاصه در ایران، با توجه به وضعیت جمعیت. امروزه افزایش جمعیت جهانی و کمبود مواد غذایی برای جمعیت رو به رشد از یک طرف و حجم وسیع و روز افزون ضایعات کشاورزی و مواد غذایی از طرف دیگر، به یک نگرانی بزرگ در سراسر جهان تبدیل شده است. تولید مواد غذایی با منشا گیاهی و حیوانی در گرم شدن کره زمین و تغییرات آب و هوایی نقش عمده ای را ایفا می کند. بنابراین تولید غذاهای پایدار با کمترین میزان آسیب‌رسانی به محیط زیست، بیشترین میزان استفاده از منابع غذایی، مدیریت محصولات جانبی و ضایعات در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اما سیستم غذایی پایدار چیست؟یک سیستم غذایی پایدار (Sustainable food syste)، سیستمی است که امنیت غذایی و تغذیه را برای همه افراد فراهم می کند. این سیستم شامل همه موارد از پردازش، بسته‌بندی و حمل‌و‌نقل غذا تا مصرف کنندگان می‌شود. در حال حاضر، این سیستم ها کارآمد و یا پایدار نیستند. در سال 2022، حدود 2/9 درصد از جمعیت جهان، حدودا معادل 735 میلیون نفر با گرسنگی مزمن مواجه بودند که این تعداد 122 میلیون نفر بیشتر از سال 2019 بود. علاوه بر این، این اقدامات ناپایدار یکی از عوامل اصلی بحران آب و هوا به حساب می‌آید بطوری که یک سوم انتشار گازهای گلخانه ای و 70 درصد از مصرف آب شیرین جهان را تشکیل می دهند.بر اساس تعریف سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، سه شاخص کلیدی تایید کننده سیستم غذایی پایدار می باشد:پایداری اقتصادی: شرکت برای همه سهامداران در هر بخش از زنجیره ارزش سود آور است.پایداری اجتماعی: غذای تولیدشده مزایایی مانند امنیت غذایی و رژیم غذایی سالم و مغذی را برای جامعه به طور گسترده ارائه می دهد.پایداری محیطی: تولید و مصرف مواد غذایی تأثیر مثبت یا خنثی بر روی کره زمین و منابع طبیعی دارد.فشارهای فزاینده ناشی از رشد جمعیت، شهرنشینی، تغییر الگوهای مصرف و تغییرات آب و هوایی همگی عواملی هستند که بر سیستم های غذایی تأثیر می‌گذارند. بنابراین سیستم های غذایی برای پایداری به یک بازنگری اساسی در شیوه های فعلی نیاز دارند.این مقدمه به خوبی به ما نشان داد که عرصه غذایی هر کشوری تا چه اندازه می‌تواند روی سایر فاکتورهای توسعه‌ای تاثیر بگذارد. حالا باید بدانیم که استارتاپ‌ها به عنوان موتورهای محرک این عرصه، چه تاثیری در حوزه صنایع غذایی می‌گذارند.از خلق اندیشه تا خلق سرمایهاستارت‌آپ‌ها نقش بی‌بدیلی در رشد و توسعه جوامع در دنیای كنونی ایفا می‌كنند. خلق اندیشه، كارآفرینی، رشد صنعت گردشگری، كسب وكارهای متنوع جدید، فناوری های نوآورانه و ظهور اقتصاد جدید مبتنی بر آن، نقطه عطفی در عرصه اقتصاد به شمار می رود كه پنجره جدیدی برای كشورهای توسعه یافته و در حال توسعه باز كرده است تا اینگونه بتوانند بهره ‌مندی بیشتری از توسعه در حوزه اقتصاد دانش ‌بنیان بدست بیاورد. با نگاهی به روند رو به رشد سرمایه گذاری جهانی روی استارت‌اپ‌ها در 2 دهه اخیر می‌توان گفت یكی از مهم‌ترین اركان و موثر بر زیست بوم این مقوله، سرمایه و وجود موسسات و نهادهای سرمایه گذاری است كه نقش روانی و عملیاتی مهمی در شكل گیری، رشد و موفقیت كسب و كارهای نوپا دارند. از این رو، دولت باید با فراهم آوردن راهبردهای صحیح و مناسب برای گذار سریع در همه زمینه ها، تسهیلات لازم را برای ارتقای شركت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ ها ایجاد كند تا به رشدی چشمگیر در مدت زمانی كوتاه برسد.امروزه استارت آپ‌های صنایع غذایی، شیوه تولید غذا و مدیریت منابع طبیعی را متحول می‌کنند. با پیش‌بینی جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به ۹.۷ میلیارد نفر، تقاضا برای صنعت غذای پایدار و کارآمد بیش از هر زمان دیگری است. برای پاسخگویی به این نیاز فوری، استارت‌آپ‌ها در بخش صنایع غذایی با راه‌حل‌های نوآورانه‌ای ظهور می‌کنند که به چالش‌های اصلی تولیدکنندگان مواد غذایی و مصرف‌کنندگان می‌پردازد. استارت‌آ‌پ‌های مواد غذایی،کسب و کارهای نوپا و خلاقانه‌ای هستند در حوزه تولید، توزیع، بازاریابی یا سایر مدل‌های کسب و کار در صنایع غذایی فعالیت دارند و با قرار گرفتن در کنار یکدیگر، یک اکوسیستم را تشکیل می‌دهند.به طور کلی استارت‌آپ‌ها برای بهبود کیفیت زندگی بشر و استفاده از تکنولوژی در تمام ابعاد زندگی تلاش می‌کنند. استارت آپ صنایع غذایی هم برای ارائه خدمات نوآورانه در حوزه تغذیه و ورود تکنولوژی به زنجیره تأمین برنامه‌ریزی می‌شوند. این دسته از کسب و کارها روی ایجاد تجربه‌های ساده و لذت‌بخش برای مشتریان متمرکز هستند و در تلاش هستند تا مخاطبانشان بتوانند غذاهای باکیفیت را با مناسب‌ترین قیمت خریداری کنند و در کوتاه‌ترین زمان ممکن، تحویل بگیرند. دستیابی به این هدف، به یک اکوسیستم استارتاپی نیاز دارد تا هر بخش از خدمات مورد نیاز را یک کسب و کار به مشتریان ارائه بدهد.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانWed, 18 Sep 2024 18:32:54 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/مقررات-سخت-دولت-ها-بر-سر-شرکت-های-فناوری-g3vdg9noeuzfجاوید فخریانهنجارهای جهانی به سمت مداخله بیشتر دولت در بازار دیجیتال تغییر کرده است. حداقل 48 کشور در سال گذشته اقدامات قانونی یا اداری را با هدف تنظیم مقررات شرکت‌های فناوری دنبال کردند. این روند در بحبوحه افزایش درخواست‌ها برای رسیدگی به مشکلات اجتماعی تشدیدشده در فضای مجازی، مانند آزار و اذیت، افراط‌گرایی و جنایت‌های جدی و محافظت بهتر از کاربران در برابر کلاهبرداران، دشمنان خارجی و شیوه‌های تجاری استثماری، پررنگ‌تر شده است. درحالی‌که برخی از اقدامات معرفی‌شده در سال جاری قادرند غول‌های فناوری را بیشتر در مورد عملکرد خود پاسخ‌گو نگه دارند، اما بیشتر آنها به‌سادگی مسئولیت‌های دولتی و حتی سیاسی را بدون تضمین حقوق بیشتر برای کاربران به شرکت‌های خصوصی تحمیل می‌کنند.تأثیر قوانین و مقررات جدید بر حقوق بشر در کشورهای مختلف متفاوت است. در دموکراسی‌های قوی، الزامات برای پلتفرم‌ها به نحوی طراحی شده‌اند که آسیب کمتری به دنبال دارند و درعین‌حال شفافیت و مسئولیت‌پذیری را تقویت می‌کنند. بااین‌حال، سیاستمداران غیرلیبرال ممکن است از این قوانین برای حذف بیانات سیاسی، اجتماعی و ... استفاده کنند. برای مثال در چین، شرکت‌های فناوری نه‌تنها به‌ خاطر امنیت ضعیف داده‌ها و اقدامات انحصاری، بلکه به دلیل عدم حذف کارتون‌هایی که شی جین‌پینگ و شهادت اویغورها درباره بازداشت‌های خودسرانه در سین‌کیانگ را به سخره می‌گیرند، مجازات می‌شوند. در جایی که کنترل‌ها و توازن‌های دموکراتیک وجود ندارد، مقامات دولتی از مقررات برای مجازات هر شرکتی که سخنان سیاستمداران را تعدیل می‌کند یا از دستورات برای حذف محتوا یا تحویل داده‌ها سر باز می‌زند، استفاده می‌کنند.یک دموکراسی پویا نیازمند قوانین و نهادهایی است که از انباشت قدرت در دستان تعداد معدودی، چه در بخش دولتی و چه خصوصی، محافظت کنند. انگیزه فعلی برای مقررات بیشتر این خطر را افزایش می‌دهد که به جای محدودکردن و تمرکززدایی قدرت شرکت‌های فناوری، دولت‌ها سعی کنند از آن برای اهداف خود استفاده و حقوق کاربران را بیشتر نقض کنند.مقامات حداقل 24 کشور قوانین جدیدی را در مورد نحوه برخورد پلتفرم‌ها با محتوا تصویب یا اعلام کردند. این قوانین شامل الزامات حذف محتوای غیرقانونی، مجازات برای اشکال خاصی از حذف، انتصاب نمایندگان قانونی برای مدیریت درخواست‌های ایالتی و شفافیت قوی‌تر و مقررات مربوط به روند قانونی هستند. مشکل‌سازترین اقدامات ممکن است منجر به افزایش سانسور محتوایی شامل مخالفت‌های سیاسی، گزارش‌های تحقیقی و بیانات در مورد هویت‌های قومی، مذهبی، جنسی یا جنسیتی شود.مقررات مشکل‌ساز برای حذف محتوامقررات جدید رسانه‌های اجتماعی هند یکی از جامع‌ترین ابتکاراتی است که در سال‌های اخیر پیش گرفته شده است. قوانین به‌روزشده فناوری اطلاعات مسئولیت‌های جدیدی را برای واسطه‌های رسانه‌های اجتماعی تعیین کرده، مکانیسم شکایت کاربران را بهبود می‌بخشد و زمان پاسخ‌گویی به درخواست‌های مجری قانون را کوتاه می‌کند. واسطه‌های مهم که حداقل پنج میلیون کاربر دارند، باید از ابزارهای تعدیل مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده کنند، دفاتری در داخل کشور ایجاد و سه افسر محلی را منصوب کنند.قوانین هند با الزام واسطه‌های رسانه‌های اجتماعی به اطلاع کاربران در هنگام حذف محتوایشان، ارائه توجیه واضح و ارائه یک فرایند تجدیدنظر، تعدیل محتوا را تقویت می‌کند. بااین‌حال، افزایش تعهدات، الزامات نماینده در داخل کشور و خطر مسئولیت کیفری ممکن است شرکت‌ها را از مقاومت در برابر درخواست‌های سانسور دولتی که با استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر فاصله دارند، باز دارد.مقررات رسانه‌های اجتماعی ترکیه که از اکتبر 2020 اجرائی شدند، پلتفرم‌هایی را که بیش یک میلیون کاربر روزانه دارند، ملزم می‌کند تا محتوای «توهین‌آمیز» را ظرف 48 ساعت پس از اطلاع‌رسانی حذف کنند یا با تشدید مجازات‌هایی از جمله جریمه، ممنوعیت تبلیغات و محدودیت‌های پهنای باند مواجه شوند. این پلتفرم‌ها همچنین باید یک تبعه ترکیه را به‌عنوان نماینده داخل کشور منصوب کرده یا یک شخص حقوقی محلی ایجاد کنند. این قانون توانایی شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی را برای مقاومت در برابر درخواست‌های سانسور مقامات ترکیه که صداهای مخالف، روزنامه‌نگاری مستقل و بیانات غیرخشونت‌آمیز را هدف قرار می‌دهند، کاهش می‌دهد.اندونزی نیز در نوامبر 2020 مقرراتی تصویب کرد که شرکت‌های فناوری مختلف از جمله رسانه‌های اجتماعی و موتورهای جست‌وجوگر را ملزم به ثبت‌نام می‌کند. همچنین الزاماتی برای حذف محتوا بر این شرکت‌ها تحمیل کرد. پلتفرم‌ها باید محتوای «ممنوع» را (که به‌طورکلی به‌عنوان نقض قوانین داخلی، ایجاد اضطراب در جامعه یا برهم‌زدن نظم عمومی تعریف می‌شود) در موارد اضطراری ظرف چهار ساعت یا نهایت 24 ساعت حذف کنند. مقامات از قوانین موجود برای سانسور محتوای منتقدانه از دین و تفسیر جنبش‌های استقلال‌طلب در پاپوآ و غرب پاپوآ استفاده کرده‌اند. عدم رعایت این مقررات جریمه‌هایی مانند مسدودکردن و لغو مجوز را به دنبال دارد. در ژانویه 2021، دولت روسیه نیز جریمه‌های جدیدی را برای شرکت‌های فناوری بین‌المللی که محتوای «غیرقانونی» را حذف نکردند، وضع کرد. این قوانین تعهدات این پلتفرم‌ها را برای شناسایی و حذف محتوای ممنوعه تقویت کرد.استرالیا و بریتانیا قوانینی را برای رفع نگرانی‌های امنیت آنلاین ارائه کرده‌اند. قانون امنیت آنلاین استرالیا که در ژوئن 2021 تصویب شد، به کمیسیون امنیت الکترونیک استرالیا اجازه می‌دهد تا به شرکت‌ها دستور دهد محتوای مضر را ظرف 24 ساعت حذف کنند. این الزام برای حذف بر آزادی بیان گروه‌های به حاشیه رانده‌شده تأثیر می‌گذارد. این قانون به کاربران برای شکایت به حذف محتوا فرصت کمی می‌دهد. لایحه امنیت آنلاین بریتانیا که هنوز در حال بررسی است، وظیفه مراقبت را برعهده ارائه‌دهندگان محتوا می‌گذارد تا از کاربران در برابر محتوای غیرقانونی یا مضر محافظت کنند.قوانین ضد سانسور اما غلطدر ژانویه 2021، چندین پلتفرم بزرگ حساب‌های رئیس‌جمهور ترامپ را غیرفعال کردند که باعث تلاش‌های نظارتی متعددی شد، به‌ویژه در کشورهایی که رهبران پوپولیست از رسانه‌های اجتماعی برای تسلط بر گفتمان عمومی استفاده می‌کنند. اندکی پس از ممنوعیت ترامپ، پارلمان روسیه قانونی را برای جریمه شرکت‌ها به دلیل ممنوعیت غیرقانونی کاربران پیشنهاد کرد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه قبلا قانونی را در ماه دسامبر امضا کرده بود که به مقامات اجازه می‌دهد پلتفرم‌هایی را که محتوای رسانه‌های خبری دولتی روسیه محدود می‌کنند، مسدود کنند. پیش‌ازاین، فیس‌بوک و توییتر رسانه‌های وابسته به دولت روسیه را با عنوان «تحت کنترل دولت روسیه» برچسب‌گذاری می‌کردند.پس از مسدودیت حساب‌های کاربری ترامپ، رئیس‌جمهور مکزیک، آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، از شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی به عنوان «مؤسسات جهانی سانسور» انتقاد کرد و پیشنهاد ایجاد یک پلتفرم جایگزین دولتی را داد. بلافاصله پس از آن، رهبر سنای مکزیک قانونی را پیشنهاد کرد که به تنظیم‌کننده این کشور اختیارات گسترده‌ای برای لغو تصمیمات شبکه‌های اجتماعی اعطا می‌کرد. ذیل این قانون رسانه‌های اجتماعی باید حساب‌های مسدودشده را آزاد می‌کردند و محتوای حذف‌شده را بازمی‌گرداندند. در سپتامبر 2021، رئیس‌جمهور برزیل، ژائیر بولسونارو نیز قوانین جدیدی را امضا کرد که ذیل آن رسانه‌های اجتماعی فقط در شرایط خاصی می‌توانند محتوای کاربران را حدود کنند.اجبار شرکت‌ها به تحویل داده‌های کاربراندر حداقل 38 کشور دولت‌ها اصلاحات قانونی یا اداری را آغاز کردند که بر مدیریت شرکت‌های فناوری اطلاعات کاربران تأثیر می‌گذارد. پلتفرم‌های اصلی اغلب توسط قوانین کشور خود از ارائه داده‌ها به مقامات خارجی منع شده‌اند. دولت‌هایی که به دنبال اطلاعات هستند، اکنون تلاش می‌کنند تا با وادارکردن شرکت‌ها به ذخیره داده‌ها در سرورهای مستقر در داخل مرزهای خود، تسلیم داده‌های شخصی به سازمان‌های مجری قانون با نظارت محدود، و دورزدن رمزگذاری ارتباطات خصوصی، از این موانع قانونی عبور کنند. به‌ویژه در کشورهایی با سوابق ضعیف حقوق بشر، ذخیره‌سازی داده‌های داخلی به طور قابل توجهی پتانسیل نظارت و خطر سوءاستفاده را افزایش می‌دهد.فوریه 2021، فرمانی در ویتنام صادر شد که قانون امنیت سایبری این کشور را توسعه می‌داد و ذخیره‌سازی داده‌ها را برای سیستم‌عامل‌های آنلاین الزامی می‌کرد. پلتفرم‌های بزرگ و کوچک باید نام، تاریخ تولد، ملیت، کارت شناسایی، شماره کارت اعتباری، فایل‌های بیومتریک و سوابق سلامتی کاربران را در سرورهای ویتنامی ذخیره کنند. مقامات می‌توانند به بهانه‌های مختلف و مرتبط با امنیت ملی و نظم عمومی به این داده‌ها دسترسی داشته باشند. پیروی کامل این فرمان توسط شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی، فعالان، روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر را به دلیل سرکوب شدید مخالفان سیاسی توسط رژیم تک‌حزبی به خطر می‌اندازد.مقررات موقت منتشرشده در عربستان سعودی در اکتبر 2020 هم با هدف حفظ حاکمیت ملی دیجیتال بر داده‌ها است. شرکت‌ها و نهادهای دولتی باید قبل از پردازش یا انتقال داده‌های شخصی به خارج از کشور، تأییدیه کتبی از تنظیم‌کننده دریافت کنند. به طور مشابه، مقررات جدید حفاظت از داده‌ها در امارات متحده عربی، ذخیره محلی داده‌های سری، حساس و محرمانه را الزامی می‌کند. لایحه پیشنهادی حفاظت از داده‌ها در بنگلادش از اکتبر 2020 ذخیره‌سازی داده‌های داخلی را الزامی کرده است.الزامات محلی‌سازی داده‌ها اغلب با مقررات محتوا گره خورده است. قوانین پیشنهادی پاکستان برای حذف و مسدودکردن محتوای آنلاین غیرقانونی که در نوامبر 2020 منتشر شد، شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی را موظف می‌کند تا سرورهای داده را در این کشور ایجاد کنند. به طور مشابه، قانون رسانه‌های اجتماعی ترکیه، پلتفرم‌ها را ملزم می‌کند تا داده‌ها را به صورت محلی ذخیره کنند.سیاست‌های حفاظت از داده‌ها همچنین می‌توانند انتقال داده‌های بین‌مرزی را محدود و الزامات صدور مجوز سخت‌گیرانه را تحمیل کنند. قانون حفاظت از داده‌های مصر که در ژوئیه 2020 تصویب شد، نهادهای داخلی و خارجی را ملزم به دریافت مجوز دولتی و انتصاب یک افسر محلی حفاظت از داده‌ها برای انتقال داده‌های فرامرزی می‌کند. برخلاف کمیسیون‌های مستقل در بسیاری از کشورهای دموکراتیک، آژانس حفاظت از داده‌های مصر توسط هیئتی شامل وزارتخانه‌های دولتی و مقامات امنیتی نظارت می‌شود.جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانTue, 20 Aug 2024 17:31:45 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/تامکت-افسانه-ای-jjexyza2qyfqعکس از جاوید فخریان ، پایگاه هشتم شکاری اصفهانهواپیمای اف-۱۴ یا همان تامکت، یکی از نمادهای مهم قدرت هوایی کشورمان است که در جنگ تحمیلی به کار گرفته شد. این هواپیما با توانایی بالایی در برابر موشک‌های دشمن و هدایت تاکتیکی، به یکی از مهمترین ابزارهای ارتش در جنگ تبدیل شد. با اینکه این هواپیما از طراحی‌های قدیمی‌تر استفاده می‌کند، اما همچنان به دلیل قابلیت‌های بالایش، مورد توجه و احترام قرار دارد.هواپیمای اف-۱۴، نماد مقاومت و استقلال کشورمان در برابر هرگونه تهدیدی است. این هواپیما در هر میدان نبردی که حضور داشته باشد، با اعتماد به نفس و مهارت بالای خلبانان و کارکنان پشتیبان، پیروزی را به همراه دارد.عکس از جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانThu, 06 Jul 2023 07:31:40 +0330https://virgool.ir/@javid.fa/عکاسی-هوانوردی-یا-اسپاتینگ-pxct759x3jw1ایرباس 380 هواپیمایی امارات ( عکس از جاوید فخریان )عکاسی هوانوردی که گاهی به اشتباه عکاسی هوایی نامیده میشود ، شاخه ای از هنر عکاسی است که سوژه اصلی آن هواپیماها و بالگرد ها(هواگرد ها) ، فرودگاه ها، سطوح پروازی و سایر موارد مرتبط با صنعت هوانوردی می باشد و در اصل این شاخه از عکاسی تلفیقی زیبا از هنر و صنعت است.در عکاسی هواپیما عکاس اقدام به عکس برداری از هواپیما در هنگام نشستن و یا برخواستن ، عکاسی از داخل هواپیما در هنگام پرواز ، و همینطور عکاسی از هواپیماهای پارک شده در فرودگاه مینماید.همانند سایر هنرمندان در شاخه های دیگرعکاسی ، عکاس هواپیمایی نیز نیاز به یادگیری تکنیک های خاص عکاسی دارد و علاوه بر این باید توانایی کافی در شناخت انواع مختلف هواگردها را نیز دارا باشد.عکس از جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانJavid Fakhrian جاوید فخریانWed, 05 Jul 2023 21:11:42 +0330