https://virgool.ir/feed/@javad1379mنمی‌دونم از کجا شروع کنم؛ حرف زیاده...fa2026-11-11 20:37:39https://files.virgool.ir/upload/users/2737502/avatar/4NAPjr.jpghttps://virgool.ir/@javad1379mhttps://virgool.ir/@javad1379m/ذهن-سنگی-vg6pyre4jj58بسم الله الرحمن الرحیم فکر می‌کردمبه فکر کردن؛اینکه چقدر می‌تواند سنگین و دردآور باشد...فرقی ندارد،گر برای مسئله‌ای پوچ و توخالی در ذهن خود سلولی انفرادی را خالی کنی و هر ثانیه بدان زل بزنی،تا مگر خجالت بکشد و خودش جواب را فریاد بزند؛ولی جواب، اصلا وجود ندارد...اگر کوچک‌ترین هیولایی را که با پخ کردنی نفسش می‌بردچنان با غذای توهم و خیال پرورش دهی تا روزی کار خودت را با پخ کردنی یکسره سازد؛آن وقت متهم اصلی که خواهد بود؟اگر به خویش بیاییو همه این‌ها را به کناری پرت کنی،می‌ماند رویارویی با حقیقت و واقعیت؛این دو،‌ حقیقتا و واقعا، خیلی از اوقات با هم سر جنگ دارند،هرچند در آخر، به یک چیز تبدیل می‌گردند...حال، این تویی که باید تصمیم بگیری؛یا می‌توانی هر دو را با هم صاحب‌خانه ملک ذهن کنی،یا هر از چندگاهی مجبور می‌شوی تا روشن شدن پاسخ،موقتا یکی را بیرون کنی؛درد و سختی و سنگینی‌اش برای ذهن همین جاست؛آرامش و آسایش او هم می‌تواند در همین امر باشد...صبر و امید، اینجا تلخ‌ترین و شیرین‌ترین یاورانت خواهند بود؛آن دو رو از کنار خویش طرد نکن...ذهن تودرتومحمدجواد ابراهیمیمحمدجواد ابراهیمیSat, 29 Mar 2025 13:59:54 +0330https://virgool.ir/@javad1379m/معنا-tbxyeflummpvبسم الله الرحمن الرحیماین روزها، عمدا لباس خستگی و بی‌میلی به تن کرده‌امدیگر در ذهن شلوغم هم نمی‌توانم فریاد بزنمولی خوب می‌دانمهدیۀ کسی که رنگارنگی معنا را می‌طلبد،جعبۀ سیاه هیچ نیست...بسیار سعی نمودم تا خورشید را از ابرها دور سازم؛تا نگاهم تنها به سوی حقیقت نورش باشداما خودخواهی و ظلم به خویشتن،مرا به دنیای سایه‌ها، عمیق‌تر بازگرداند...نمی‌فهمم که این هجرمثال تیرِ در کمان استکه هرچه بیشتر به عقب کشیده می‌شود،سریع‌تر به مقصود می‌رسدیا مثال کوهنوردی است که نرسیده به نوک قله،با تمام امیدها و آرزوها پایش می‌لغزد وبه ژرفای تاریک زمین می‌پیوندد...محمدجواد ابراهیمیمحمدجواد ابراهیمیFri, 27 Oct 2023 18:26:34 +0330https://virgool.ir/@javad1379m/یک-بار-هم-نوبت-یار-می-رسد-ru7gwpxgpw6nبسم الله الرحمن الرحیممرده سر برمی‌آورد از خاک،وقتی عشق با نوک انگشتاندو بار سنگ مزارش را زیارت می‌کندمرداب از زلالی چشمه یاری می‌طلبد،تا مبادا افتخار آب‌تنی شبانۀ ماه را از دست دهدماهی برای یافتن یارش در شکم نهنگ،آنقدر نوحه و ناله سر می‌دهد که او با اشکِ خون بازش گردانداما می‌گویم: بگذار عشق خودش مرا را بیابد...صدایی طنین می‌افکند: پس تو چه کاره‌ای ای مجنون‌نما؟سخنش به مذاق غل و زنجیر و زندان خوش نمی‌آیداگر لیلی را ز من خبری نرسدخودش برای ملاقات خواهد آمدو هنگامی که مرا دست و پا بسته ببیندبا آغوشش قفل‌ها را درهم خواهد شکست...محمدجواد ابراهیمیمحمدجواد ابراهیمیWed, 02 Aug 2023 14:08:37 +0330https://virgool.ir/@javad1379m/دردِ-گرگ-و-میش-yhdrlmj1v6hlبسم الله الرحمن الرحیمکنج اتاقی؛اتاق که نه؛ زندان تنهایی‌های منزندان فریادهای ساکتزندان زخم‌های سر بازنه نوری می‌وزدنه نسیمی می‌تابدپنجرۀ فکر پرده‌اش‌ کشیده شدهکنش توان بالا بردن دستانش را هم نداردمرثیه‌ای تکراری می‌خوانمتا زمان تغییر را نزدیک‌تر گردانم؛هرچند خوب می‌دانم که تنها اشک نخواهم ریخت...هر روز،زجر تازه‌ای به دیدارم می‌آیدبر خلاف وقت ملاقات که ناگزیر پایان می‌پذیرد،هم‌نشینی من با درد را پایانی نیست...بیماری‌ام را درمانی هست امادارویش در یکی از داروخانه‌های شهر گمشده؛مطمئنم اگر هم آب شده و رفته باشد زیر زمینآخر سر باید تبخیر شده و با باران بعدی بر سرم ببارد...- تو که دربند اتاق ذهنت هستی! تو کجا و باران کجا؟- کاسۀ دستم را که می‌توانم بیرون پنجره بگذارم!اندکی بعد یادم می‌افتد که فلج روی تخت خستگی‌ها پهن شده‌ام...- درد! تو برو برای من کلید در را بیاور!درد هم نیشخندی می‌زند و بار دگر داغش بر روح و جانم می‌نهداز خودم می‌پرسم:- آخر چرا؟پاسخ، گویا فرسخ‌ها آن طرف‌ترنامه‌ای با نامم را به باد می‌سپارد...از این طرف هم دهان‌های حق‌گو و سرزنش‌گر دیگران،دست از سرِ گوش من برنمی‌دارند؛تا شاید معبری بگشایند...در فیلم‌ها،هرگاه مسیر به درگاه ناامیدی نزدیکتر می‌گرددگشایش هم آغوشش را بیشتر باز می‌گذاردواقعیت زندگی‌ام ولی فیلم‌نامۀ پیچیدۀ دگری است!گلولۀ مشقی فقط صدایش واقعی وگلولۀ حقیقتِ کارگردان،هم می‌میراند و هم زنده می‌گرداند!خلاصه،جرئت پایان بخشیدن به داستانم را ندارم؛چون از آن که مطلب را با نامش آغاز کردم شرم دارماو خود نیک می‌داند که پایان من چیست...محمدجواد ابراهیمیمحمدجواد ابراهیمیMon, 24 Jul 2023 18:44:59 +0330