<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Javad Shokri</title><link>https://virgool.ir/feed/@javad.m.shokri</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:37:01</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/195438/avatar/avatar.png</url><title>Javad Shokri</title><link>https://virgool.ir/@javad.m.shokri</link></image><item><title>انتخاب</title><link>https://virgool.ir/@javad.m.shokri/انتخاب-erckgoxc7ag7</link><description>یبار به دنیا می‌آیم، تا جایی که می‌دونیم یبار زندگی می‌کنیم، انتخابای زیادی می‌کنیم و می‌میریمبعضی از این انتخاب ها مطابق میل خودمون بوده و هست، بعضی هاشون از اجبار شرایط و بعضی هاشون هم از اجبار دیگران که در این مورد هم انتخابِ جبر دیگران تو تاثیری پذیری روی ما هم با خودمونه و اون هم حاصل انتخاب ترس و آسونی یا عشق و علاقه به فرد دیگری هست... پس شرایط چی میگه؟ انتخاب تغییر چهارچوب این شرایط تا جاییکه توانایی هامون و محدودیت ها اجازه می‌ده چی میشه؟اگر درست حساب کنیم، توی تکمیل پاراگراف اولم باید بگم که:«زندگی محصول انتخابای ماست، تا جاییه که تاوان احتمالیشون رو بپذیریم»اگه بشه انتخاب هامون رو پیش بینی کرد و الگوریتم نسبتا ثابتی براش تعیین کرد، مثل یه انسان عادی شناخته می‌شیم اما وقتی چهارچوبی براش نباشه عجیب بنظر می‌آیمبرای هر جامعه‌ای الگوریتم انتخابی خاصی به اسم فرهنگ و عرف وجود داره! اگه مطابقش حرکت کنی عادی خواهی بود و خلافش غیر عادیاز یه طرف تاریخ ثابت کرده که همه‌ی تفکرات جدید بخاطر حرکت غیر عادیه یه فرد یا یه جمع خاص هستش...برای برقراری یه شرایط عادی یا حتی غیر عادی!حالا انتخاب با خودته!میخوای عادی باشی یا عجیب؟! :)</description><category>Javad Shokri</category><author>Javad Shokri</author><pubDate>Thu, 25 Jun 2020 23:11:38 +0430</pubDate></item><item><title>بغض</title><link>https://virgool.ir/@javad.m.shokri/بغض-z48hm9qq5xxn</link><description>بغض چیست؟چیزیه که هر روز، هر ساعت، هر لحظه، تو تعریف حالم معنی دار میشه...آره، گفتنش زحمت زیادی نداره...اینکه«پر بغضم»از کجا میاد این همه بغض؟!فکر کنم یه تن گریه به خودم بدهکارم...ولی واقعا از کجا میاد؟ فکرشو که میکنم میبینم هر چیزی که می‌فهمم و درکش میکنم و میشناسمش بیشتر منو پُرم می‌کنه...چرا؟!چون من چیزایی رو میبینم و حس میکنم که خیلیا از درکش عاجزن؟حتی بعضیاشونو توی خودم میبینم؟شایدم فقط بخاطر اینکه نمی‌تونم چشممامو روشون ببندم؟در حالی که همون خیلیا خیلی راحت اینکارو میکنن؟نمی‌تونم جواب هیچکدوم از اینارو بدم.شاید خود اینم دلیلیه واسه اینکه مخزن بغض منو پر تر بکنه...اگه گریه کنم خالی میشم؟! واقعا خالی میشم؟! بعدش چی؟! بعدش همه اینا بازم شروع میشه یا نه؟! اصلا می‌تونم گریه کنم؟ چقد تا حالا سعی کردم؟! یادم نمیاد... پس ینی خیلی کم بودهچه اتفاقی باید بیفته؟ چی میتونه این بغض چندین ساله رو بشکنه؟آیا اتفاقات خوب و بدی که برام میفته به قد و قواره بغضم میاد؟ می‌تونه شکستش بده؟!دارم همین لحظه هم حسش می‌کنم. درست وسط سینم. همیشه احساس می‌کنم قراره سینمو بشکافه و بیاد بیرون ولی نمیاد...دوباره بغضم گرفت!</description><category>Javad Shokri</category><author>Javad Shokri</author><pubDate>Sun, 07 Jun 2020 07:13:41 +0430</pubDate></item><item><title>بچگی!</title><link>https://virgool.ir/@javad.m.shokri/بچگی-z05gz98ybjvw</link><description>من کودکی شادی داشتمنه بخاطر اینکه پدر و مادری داشتم که به فکر کودکی شادم بودن، بخاطر خودم.آره خودمبخاطر ذات دوست داشتنی بچگانه ای که داشتمبخاطر اینکه از بچگی کردن بیشترین لذت رو میبردم و ذهنم از هر دغدغه ی غیر بچگانه دور بودواقعا دلم برای اون موقع ها تنگ شدهحتی برای وقتایی پدرم بخاطر شیطنتایی که میکردم منو بشدت تنبیه میکرد یا حتی مادرملذتی که از شیطنتام میکرد باعث جلب توجه همه می شد و همیشه با وجود همه دردسرایی که درست میکردم دوست داشته میشدم، از طرف همه،واقعا لذت میبردماز اونجایی که بچه ی خیلی زیبایی بودم دخترای همسن و سالم همیشه دوست داشتن با من بازی کنن و خب از اونجایی که پسر پسره حس خوبی بهم می دادعاشق جایزه بودم،عاشق جایزه های شاگرد اول بودنم،یا سوغاتی هایی که مادربزرگم هر ماه برام میاورد،یا هدیه هایی که خواهر دانشجوم هر دو سه ماه یبار موقع برگشتن از اون شهر دور برای من و خواهر کوچیکترم میاوردمیخواستم زود بزرگ شم تا اون جایزه دست نیافتی رو بدست بیارم،همون بسته ماژیکای خفن که بابام میگفت به شرطی برام میخره که قدم به پریزای برقی که همیشه بالاتر از هر پریزی روی زمین بودن برسه(یادم نمیاد از کی یادم رفت که قدم به اون پریزا رسیده که به بابام بگم ببین بالاخره وقتش رسیده ماژیکامو بدی،هیچوقت بابام ماژیکی برام نگرفت:))همه اینا تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داشت تا موقعی که فهمیدم بزرگتر شدمروزای واقعی از راه رسیدن،یا غیر واقعی!به همین سادگی بچگیام دیگه تموم شده بود!؟</description><category>Javad Shokri</category><author>Javad Shokri</author><pubDate>Sun, 07 Jun 2020 00:46:59 +0430</pubDate></item></channel></rss>