<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های جاوید مومنی</title><link>https://virgool.ir/feed/@jaavid</link><description>ذره‌ای از باده‌های آسمان...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:06:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/184180/avatar/RTKoEB.jpg</url><title>جاوید مومنی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid</link></image><item><title>وقتی گفت‌وگوی دقیق، مکالمه‌های روزمره را سخت می‌کند</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/وقتی-گفت-وگوی-دقیق-مکالمه-های-روزمره-را-سخت-می-کند-qxh5d1ux1hpt</link><description>وقتی گفت‌وگوی دقیق، مکالمه‌های روزمره را سخت می‌کندگفت‌وگوی طولانی با یک سامانهٔ هوش مصنوعی می‌تواند معیار ما از ارتباط را تغییر دهد. سیستم مکث نمی‌کند، پیش‌زمینه را نگه می‌دارد و تلاش می‌کند منظور کاربر را دقیق بفهمد. بازگشت از چنین گفت‌وگویی به مکالمه‌های روزمره، گاهی فرساینده به نظر می‌رسد.مسئله لزوماً تنهایی یا بی‌ارزش‌شدن ارتباط انسانی نیست. مسئله این است که انتظار ما از شنیده‌شدن، پاسخ‌گرفتن و پیگیری گفت‌وگو تغییر می‌کند. انسان‌ها خسته می‌شوند، حواسشان پرت می‌شود و همیشه منظور طرف مقابل را درست نمی‌فهمند؛ همین نقص‌ها بخشی از رابطهٔ انسانی‌اند.هوش مصنوعی می‌تواند برای فکرکردن و حل مسئله مفید باشد، اما تجربهٔ دقیق و بی‌وقفهٔ گفت‌وگو نباید جای دوستی، همدلی و رابطهٔ واقعی را بگیرد. شاید لازم باشد هم‌زمان با استفاده از این ابزارها، آگاهانه برای گفت‌وگو با آدم‌ها، با همهٔ دشواری و ناتمامی‌شان، وقت بگذاریم.منتشر شده در آتیه آنلاین: ۱۸ آذر ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:48:28 +0330</pubDate></item><item><title>اینترنت محدود، آسمان باز</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/اینترنت-محدود-آسمان-باز-qg4ohctp2wzn</link><description>اینترنت محدود، آسمان بازگاهی در کشوری که اینترنت فیلتر یا قطع می‌شود، مسیر هواپیماها و حتی برخی هواگردها همچنان در وب‌سایت‌های عمومی دیده می‌شود. دلیل این تناقض، هک یا افشای محرمانه نیست؛ بسیاری از هواگردها اطلاعات موقعیت، ارتفاع و سرعت را از طریق سیگنال‌های رادیویی عمومی پخش می‌کنند.این ارتباط با اینترنت تفاوت دارد. در اینترنت معمولاً درخواست و پاسخ و مسیر ارتباطی مشخص داریم، اما سامانه‌های هوانوردی بر پایهٔ broadcast کار می‌کنند؛ یعنی فرستنده اطلاعات را برای هر گیرندهٔ نزدیک ارسال می‌کند. این انتخاب بخشی از استاندارد جهانی ایمنی پرواز است و با «شبکهٔ ملی» قابل جایگزینی نیست.حتی خاموش‌شدن بخشی از اطلاعات، الزاماً به معنای نامرئی‌شدن کامل نیست و ممکن است نشانه‌های محدودی باقی بماند. این موضوع نشان می‌دهد فناوری را باید با منطق فنی خودش فهمید، نه با تعاریف سیاسی و روزمره از «شبکه».منتشر شده در آتیه آنلاین: ۲۹ بهمن ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:47:45 +0330</pubDate></item><item><title>صلح در عصر دیجیتال یعنی دسترسی و ارتباط</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/صلح-در-عصر-دیجیتال-یعنی-دسترسی-و-ارتباط-eaark1nq9mtp</link><description>صلح در عصر دیجیتال یعنی دسترسی و ارتباطصلح فقط نبود جنگ نظامی نیست. در قرن بیست‌ویکم، اینترنت مانند برق، آب و جاده به زیرساخت زندگی تبدیل شده است. برنامه‌نویس، دانشجو، پزشک، خبرنگار و کسب‌وکار کوچک، همگی برای کار و زندگی به ارتباط پایدار با جهان نیاز دارند.وقتی دولت‌ها، شرکت‌ها یا تحریم‌ها دسترسی کاربران یک کشور را محدود می‌کنند، پیامد آن فقط از دست‌دادن یک سایت یا نرم‌افزار نیست؛ فرصت‌های شغلی، آموزش، درآمد و ارتباط انسانی هم آسیب می‌بیند.صلح دیجیتال یعنی پژوهشگر بتواند به دانش جهانی دسترسی داشته باشد، توسعه‌دهنده ابزارهای حرفه‌ای خود را از دست ندهد و ارتباطات علمی و اقتصادی قربانی رقابت قدرت‌ها نشود. کیفیت زندگی دیجیتال بخشی از معنای واقعی صلح در جهان امروز است.منتشر شده در آتیه آنلاین: ۲۵ خرداد ۱۴۰۵</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:46:52 +0330</pubDate></item><item><title>از اول مهر، موبایل ما کمتر از همیشه مال ماست</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/از-اول-مهر-موبایل-ما-کمتر-از-همیشه-مال-ماست-sjc3oqyx9bzg</link><description>از اول مهر، موبایل ما کمتر از همیشه مال ماستموبایل فقط وسیله‌ای برای تماس و سرگرمی نیست؛ بخشی از زندگی، آموزش، کار و دسترسی ما به خدمات است. به همین دلیل، هر تصمیمی که یک شرکت فناوری یا نهاد عمومی دربارهٔ دسترسی، محدودیت و مدیریت این ابزار می‌گیرد، می‌تواند شبیه نوعی قانون‌گذاری روزمره عمل کند.حکمرانی سایبری فقط وظیفهٔ دولت‌ها نیست. شرکت‌هایی که سیستم‌عامل، فروشگاه برنامه، شبکهٔ اجتماعی یا ابزار ارتباطی در اختیار دارند، دربارهٔ آنچه می‌بینیم، نصب می‌کنیم و به آن دسترسی داریم تصمیم می‌گیرند. این تصمیم‌ها گاهی بدون گفت‌وگوی عمومی و بدون امکان انتخاب واقعی کاربر اعمال می‌شوند.از اول مهر، مسئله فقط تغییر یک تنظیم یا محدودیت یک برنامه نیست؛ پرسش بزرگ‌تر این است که مالک واقعی تجربهٔ دیجیتال ما کیست و کاربر تا چه اندازه بر ابزار شخصی خود اختیار دارد. سواد دیجیتال، شفافیت و حق انتخاب باید بخش جدی‌تری از سیاست‌گذاری فناوری باشند.منتشر شده در آتیه آنلاین: ۸ تیر ۱۴۰۵</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:46:13 +0330</pubDate></item><item><title>تجربه خبرنگار در عصر هوش مصنوعی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/تجربه-خبرنگار-در-عصر-هوش-مصنوعی-vq1bctid6mhl</link><description>تجربه خبرنگار در عصر هوش مصنوعیخبرنگاری فقط متن نهایی نیست؛ پشت هر خبر، جست‌وجو، تماس، سند، راستی‌آزمایی، ویرایش و پذیرش مسئولیت قرار دارد. در تحریریهٔ آنلاین، خبرنگار با سامانهٔ مدیریت محتوا، آرشیو، پیام‌رسان، ابزارهای داده و هوش مصنوعی در تمام چرخهٔ تولید خبر کار می‌کند.هوش مصنوعی می‌تواند رونویسی، ترجمه، جست‌وجو و برخی کارهای تکراری را سریع‌تر کند، اما افزایش سرعت تولید محتوا الزاماً به معنای روزنامه‌نگاری بهتر نیست. مدل مولد ممکن است ادعا یا منبعی ظاهراً معتبر اما نادرست بسازد؛ بنابراین تحقیق، زمینه‌سنجی و راستی‌آزمایی همچنان مسئولیت خبرنگار است.خطر اصلی زمانی شکل می‌گیرد که خبرنگار از صاحب فرایند به بازبین خروجی ماشین تبدیل شود. حضور انسان در انتهای مسیر کافی نیست؛ خبرنگار باید منشأ اطلاعات را ببیند، امکان ردکردن پیشنهاد ماشین را داشته باشد و برای بررسی دقیق زمان کافی در اختیارش باشد.کیفیت ابزارهای رسانه‌ای را باید از زاویهٔ «تجربه خبرنگار» هم سنجید: آیا ابزارها آشفتگی را کم می‌کنند؟ آیا زمان تحقیق و گفت‌وگو را افزایش می‌دهند؟ آیا اختیار و مسئولیت حرفه‌ای را حفظ می‌کنند؟هوش مصنوعی زمانی به روزنامه‌نگاری کمک می‌کند که در خدمت تحقیق و روایت انسانی باشد، نه جایگزین قضاوت و پاسخ‌گویی خبرنگار.منتشر شده در آتیه آنلاین: ۲۰ مرداد ۱۴۰۵</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:45:33 +0330</pubDate></item><item><title>وقتی کاربران یک شبکه اجتماعی دست به اعتصاب زدند</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/وقتی-کاربران-یک-شبکه-اجتماعی-دست-به-اعتصاب-زدند-lb5eho654118</link><description>وقتی کاربران یک شبکه اجتماعی دست به اعتصاب زدنددر سال ۲۰۲۳، میلیون‌ها کاربر ردیت و مدیران انجمن‌های آن در اعتراض به افزایش شدید هزینهٔ دسترسی برنامه‌نویسی، برای ۴۸ ساعت فعالیت خود را متوقف کردند. این تصمیم، اپلیکیشن‌های جانبی محبوب را با هزینه‌هایی روبه‌رو کرد که ادامهٔ کار را برایشان ناممکن می‌کرد.ردیت فقط یک شرکت فناوری نیست؛ جامعه‌ای بزرگ از کاربرانی است که سال‌ها محتوا تولید کرده‌اند و به شکل‌گیری انجمن‌های تخصصی و خرده‌فرهنگ‌های آنلاین کمک کرده‌اند. وقتی کاربران احساس کردند منافع و نیازهایشان نادیده گرفته شده، قدرت جمعی خود را نشان دادند.بخش بزرگی از انجمن‌ها خصوصی شد و حتی انجمن‌های بسیار بزرگ نیز به اعتصاب پیوستند. این رویداد یادآور می‌شود که پلتفرم‌ها فقط با زیرساخت و سرمایه ساخته نمی‌شوند؛ مشارکت کاربران هم بخشی از ارزش واقعی آن‌هاست.هر تغییری در مدل اقتصادی یک شبکه اجتماعی باید رابطهٔ میان شرکت، توسعه‌دهندگان جانبی و جامعهٔ کاربران را در نظر بگیرد. حذف این توازن می‌تواند اعتماد و حتی کارکرد خود پلتفرم را تهدید کند.منتشر شده در پیام ما: ۲۷ خرداد ۱۴۰۲</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:44:38 +0330</pubDate></item><item><title>چطور از تولیدکننده محتوا حمایت کنیم، نه از مصرف‌گرایی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/چطور-از-تولیدکننده-محتوا-حمایت-کنیم-نه-از-مصرف-گرایی-e50jhkgg7ouc</link><description>چطور از تولیدکننده محتوا حمایت کنیم، نه از مصرف‌گراییاینترنت یکی از بزرگ‌ترین منابع رایگان آموزش و محتواست، اما تولید محتوای باکیفیت هزینه دارد. وقتی درآمد سازندگان فقط به تعداد بازدید و تبلیغات وابسته باشد، محتوای عامه‌پسند و مصرف‌محور بر فضای رسانه‌ای غالب می‌شود.تبلیغات پنهان و توصیه‌های خرید می‌توانند در میان آموزش و سرگرمی، میل به مصرف غیرضروری را تقویت کنند. کاربران باید بدانند محتوایی که می‌بینند چگونه تأمین مالی شده و چه اثری بر انتخاب‌هایشان می‌گذارد.راه جایگزین، حمایت مستقیم و آگاهانه از سازندگان است؛ از پرداخت اشتراک و کمک مالی گرفته تا دنبال‌کردن، اشتراک‌گذاری و ارائه بازخورد. این حمایت به تولیدکننده کمک می‌کند مستقل‌تر بماند و به‌جای دنبال‌کردن هر موج تبلیغاتی، روی محتوای اصیل و ارزشمند تمرکز کند.رسانهٔ سالم فقط با پلتفرم ساخته نمی‌شود؛ انتخاب و رفتار کاربران هم در شکل‌دادن به آن نقش دارد.منتشر شده در پیام ما: ۴ تیر ۱۴۰۲</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:43:32 +0330</pubDate></item><item><title>از پتهٔ کرمانی تا محتوای هوش مصنوعی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/از-پتهٔ-کرمانی-تا-محتوای-هوش-مصنوعی-in0aibr6ynbl</link><description>از پتهٔ کرمانی تا محتوای هوش مصنوعییک پتهٔ قدیمی، با گره‌ها و خطاهای دست‌سازش، فقط یک محصول تزئینی نیست؛ حامل خاطره، هویت و حضور انسانی است. همین نگاه می‌تواند به ما کمک کند تفاوت میان محتوای انسانی و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی را بهتر بفهمیم.هوش مصنوعی می‌تواند متن بنویسد، ترجمه کند، تصویر و موسیقی بسازد و تولید محتوا را برای همه آسان‌تر کند. این دسترسی، فرصتی مهم و تا حدی دموکراتیک است؛ اما سرعت و بی‌نقصی همیشه به معنای معنا و ارتباط انسانی نیست.همان‌طور که فرش دستباف به‌دلیل ردپای بافنده، خاطره و حتی خطاهایش ارزش پیدا می‌کند، یک مقاله یا اثر انسانی نیز از تجربه و موقعیت نویسنده نیرو می‌گیرد. محتوای ماشینی می‌تواند منسجم و دقیق باشد، اما لزوماً آن پشتوانهٔ عاطفی و زیسته را ندارد.مسئله، مخالفت با هوش مصنوعی نیست؛ مسئله حفظ آگاهی از ارزش محتوایی است که انسان‌ها با تجربه و صداقت خلق می‌کنند. در عصر تولید انبوه، ردپای انسان می‌تواند مهم‌ترین بخش یک اثر باشد.منتشر شده در پیام ما: ۲۲ فروردین ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:36:30 +0330</pubDate></item><item><title>اینترنت داخلی؛ عبارتی که از نظر فنی وجود خارجی ندارد</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/اینترنت-داخلی-عبارتی-که-از-نظر-فنی-وجود-خارجی-ندارد-oo1uqfol7s7g</link><description>اینترنت داخلی؛ عبارتی که از نظر فنی وجود خارجی نداردوقتی اتصال ایران به اینترنت جهانی قطع یا محدود می‌شود، باقی‌ماندن چند سرویس داخلی به معنای برقرار بودن اینترنت نیست. اینترنت یک شبکهٔ پیوسته است؛ آنچه باقی می‌ماند، شبکه‌ای محدود و شکننده است که فقط بخشی از ظاهر کارکرد را حفظ می‌کند.اینترنت فقط شبکه‌های اجتماعی و سرگرمی نیست؛ زیرساخت هماهنگی سیستم‌ها، سازمان‌ها و خدمات روزمره است. قطع ارتباط می‌تواند اعتماد به عملکرد سامانه‌ها را از بین ببرد، حتی اگر در نگاه اول همه‌چیز ظاهراً فعال باشد.نمونهٔ ساده، تنظیم زمان سیستم‌هاست. بسیاری از دستگاه‌ها و سرویس‌ها برای هماهنگ‌ماندن به سرویس‌هایی مانند NTP وابسته‌اند. وقتی این هماهنگی از بین می‌رود، قرارها، برنامه‌ریزی و اعتماد به داده‌ها مختل می‌شود. راه‌حل‌هایی مانند تنظیم دستی ساعت، نشانهٔ بازگشت به وضعیت پایدار نیست؛ علامت اختلال در زیرساخت است.اینترنت یک امتیاز لوکس یا دشمن نیست؛ زیربنای زندگی دیجیتال است. قطع آن علاوه بر زیان مستقیم، هزینه‌های پنهانی مانند بی‌نظمی، فرسایش اعتماد و عادت‌کردن جامعه به راه‌حل‌های موقت ایجاد می‌کند.منتشر شده در پیام ما: ۵ بهمن ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:32:36 +0330</pubDate></item><item><title>چرا در عصر بحران، فناوری آخرین مرجع قابل‌اتکاست</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/چرا-در-عصر-بحران-فناوری-آخرین-مرجع-قابل-اتکاست-cl9dlskzxsuj</link><description>چرا در عصر بحران، فناوری آخرین مرجع قابل‌اتکاستدر دوره‌های بحرانی، خبرهای هیجانی و روایت‌های ساده‌شده درباره جنگ و سیاست به‌سرعت منتشر می‌شوند. مسئله فقط درستی یا نادرستی یک خبر نیست؛ مسئله عمیق‌تر، کاهش اعتماد به انسان‌ها و نهادهایی است که پیش‌تر مرجع تفسیر واقعیت بودند.بازارهای پیش‌بینی پاسخی فناورانه به همین بحران اعتماد هستند. در این سامانه‌ها، افراد برای باور خود هزینه می‌پردازند و خطای آن‌ها در نتیجهٔ جمعی اثر می‌گذارد. این سازوکار شبیه نظرسنجی رایگان نیست؛ نوعی طراحی انگیزه است که تحلیل دقیق‌تر را پاداش می‌دهد و ادعاهای بی‌پشتوانه را پرهزینه می‌کند.وقتی گفته می‌شود «روی جنگ شرط‌بندی شده»، باید میان پیش‌بینی و ایجاد رویداد تفاوت گذاشت. بازار پیش‌بینی جنگ را به‌وجود نمی‌آورد؛ همان‌طور که دماسنج تب را ایجاد نمی‌کند. این بازار فقط ترس‌ها، انتظارها و برآوردهای افراد را به داده‌ای قابل اندازه‌گیری تبدیل می‌کند.فناوری قرار نیست اخلاق یا آینده را نجات دهد. ارزش آن در این است که بخشی از ادعاها را قابل سنجش، قابل راستی‌آزمایی و پاسخ‌گو می‌کند. در جهانی که روایت‌ها می‌توانند دستکاری شوند، سیستم‌های شفاف و قابل بررسی ممکن است آخرین نقطه اتکا برای فهم واقعیت باشند.منتشر شده در پیام ما: ۱۷ بهمن ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:29:05 +0330</pubDate></item><item><title>اینترنت خنثی یا اینترنت پرریسک؟</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/اینترنت-خنثی-یا-اینترنت-پرریسک-vvui0qlsncc1</link><description>اینترنت خنثی یا اینترنت پرریسک؟بی‌طرفی شبکه فقط بحثی درباره آزادی بیان نیست؛ اینترنت زیرساخت اقتصاد دیجیتال، اشتغال، صادرات خدمات فناوری و جذب سرمایه است. هر تصمیمی درباره پایداری و نحوه مدیریت آن، مستقیماً بر آینده اقتصادی کشور اثر می‌گذارد.تجربهٔ مسدودسازی یوتیوب در پاکستان نشان داد دخالت نادرست در مسیرهای پایه شبکه می‌تواند از مرزهای یک کشور عبور کند و اختلال جهانی بسازد. اینترنت با منطق مهندسی و اتصال کار می‌کند، نه با مرزبندی‌های سیاسی.سرمایه‌گذار و شرکت فناوری بیش از هر چیز به زیرساخت قابل پیش‌بینی نیاز دارند. کشورهایی مانند امارات، عربستان و قطر با فراهم‌کردن اینترنت باثبات و اتصال به زیرساخت‌های ابری جهانی، به هاب‌های دیجیتال منطقه تبدیل شده‌اند. در مقابل، قطعی‌ها و محدودیت‌های ناگهانی، ریسک فعالیت در ایران را افزایش می‌دهد و امکان رشد منطقه‌ای استارتاپ‌ها را کم می‌کند.حاکمیت ملی در اقتصاد دیجیتال فقط به معنای کنترل و جداسازی نیست؛ توان رقابت، جذب سرمایه و حضور در زنجیره ارزش جهانی هم بخشی از حاکمیت است. اینترنت باثبات و نسبتاً خنثی می‌تواند این قدرت را تقویت کند، اما انزوای زیرساختی کشور را به بازاری بسته و کم‌مقیاس تبدیل می‌کند.منتشر شده در پیام ما: ۲۷ بهمن ۱۴۰۴</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:27:56 +0330</pubDate></item><item><title>گوگل، تو دلت برای ما تنگ نشده؟</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/گوگل-تو-دلت-برای-ما-تنگ-نشده-pcok5rihfat4</link><description>گوگل، تو دلت برای ما تنگ نشده؟وقتی اینترنت بین‌المللی قطع یا محدود می‌شود، چیزی بیشتر از دسترسی به چند سرویس از بین می‌رود. بخشی از ریتم عادی زندگی، کار و دریافت اطلاعات هم مختل می‌شود؛ همان سیستم نامرئی‌ای که اخبار و محتوای متناسب با نیاز هر فرد را به او می‌رساند.در شرایط محدودیت، تشخیص اهمیت و اعتبار محتوا دشوارتر می‌شود. یک ویدئو یا ادعا ممکن است فقط به‌دلیل یک تیتر بزرگ، مهم و فراگیر به نظر برسد. وقتی ابزارهای مقایسه و دسترسی به منابع متنوع کم می‌شوند، هرکس با داده‌های محدود خود تصویری کامل از واقعیت می‌سازد.این وضعیت برای کسانی که با سیستم‌ها کار می‌کنند آشناست: خاموش‌کردن سامانهٔ مانیتورینگ، خطاها را کم نمی‌کند؛ فقط آن‌ها را پنهان می‌کند. در نبود دادهٔ کافی، تفسیرها و حدس‌ها جای مشاهده و سنجش را می‌گیرند.اینترنت فقط یک ابزار فنی نیست؛ زیرساختی برای فهم جهان و ارتباط میان آدم‌هاست. وقتی این زیرساخت ضعیف می‌شود، خبرها دورتر، تصمیم‌ها دشوارتر و آدم‌ها برای یکدیگر غریبه‌تر می‌شوند.منتشر شده در پیام ما: ۲۶ فروردین ۱۴۰۵</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:25:06 +0330</pubDate></item><item><title>خرس‌ها در قاب؛ حفاظت بیرون از قاب</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/خرس-ها-در-قاب-حفاظت-بیرون-از-قاب-ezvd7ji3dlvk</link><description>خرس‌ها در قاب؛ حفاظت بیرون از قابثبت تصاویر سه خرس قهوه‌ای در جنگل‌های هیرکانی لنگرود خبری امیدوارکننده است؛ اما اهمیت اصلی این تصاویر فقط در دیده‌شدن حیوانات نیست. دوربین تله‌ای نقطهٔ شروع پایش است، نه پایان حفاظت.فناوری می‌تواند حضور گونه‌ها را ثبت کند، مسیر حرکت آن‌ها را نشان دهد و داده‌های لازم برای شناخت زیستگاه را فراهم کند. بااین‌حال، تبدیل تصویر به حفاظت واقعی به تحلیل متخصصان، تجربه محیط‌بانان و تصمیم‌های اجرایی نیاز دارد.ماجرای مستند تعاملی «Bear 71» همین فاصله را برجسته می‌کند. خرسی که سال‌ها با دوربین و قلاده ردیاب پایش شد، در نهایت بر اثر برخورد با قطار از بین رفت. داده‌های فراوان، بدون تغییر در جاده‌ها، راه‌آهن و مدیریت زیستگاه، نتوانستند از او محافظت کنند.برای ایران نیز ثبت تصویر خرس باید آغاز یک چرخه کامل باشد: مشاهده، تحلیل، تصمیم، اقدام و یادگیری. انتشار موقعیت دقیق گونه‌های ارزشمند هم باید با احتیاط انجام شود تا داده‌های حفاظتی به تهدیدی تازه تبدیل نشوند.آرشیو می‌گوید چه چیزی دیده شده است؛ سامانه حفاظت باید کمک کند بفهمیم چه کاری باید انجام شود.منتشر شده در پیام ما: ۹ مرداد ۱۴۰۵</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:24:04 +0330</pubDate></item><item><title>هوش مصنوعی و آینده حفاظت از حیات‌وحش</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/هوش-مصنوعی-و-آینده-حفاظت-از-حیات-وحش-ge1exsuq6h1a</link><description>هوش مصنوعی و آینده حفاظت از حیات‌وحشدوربین‌های تله‌ای، میکروفن‌های محیطی و حسگرهای مختلف، هر روز حجم بزرگی از داده درباره حیات‌وحش تولید می‌کنند. بررسی دستی این داده‌ها برای گروه‌های پژوهشی دشوار و زمان‌بر است؛ به همین دلیل، هوش مصنوعی می‌تواند در مرحله نخست به‌عنوان ابزاری برای غربالگری و پیدا کردن نشانه‌های مهم به کار گرفته شود.مدل‌های بینایی ماشین می‌توانند تصاویر خالی را کنار بگذارند و حضور احتمالی گونه‌ها را در میان هزاران تصویر مشخص کنند. ابزارهایی مانند Wildlife Insights و SpeciesNet نمونه‌هایی از این کاربرد هستند. در حوزه صدا نیز سامانه‌هایی مانند BirdNET می‌توانند صدای گونه‌های مختلف را از فایل‌های صوتی طولانی شناسایی کنند.ترکیب تصویر، صدا، اطلاعات جغرافیایی، داده‌های ماهواره‌ای و حسگرهای محیطی، امکان شناخت بهتر تغییرات زیستگاه را فراهم می‌کند. با این داده‌ها می‌توان مناطق پرخطر، تغییر الگوی حضور گونه‌ها و نیازهای فوری برای بررسی میدانی را بهتر تشخیص داد.بااین‌حال، هوش مصنوعی جای محیط‌بان یا پژوهشگر را نمی‌گیرد. کیفیت و تنوع داده‌های آموزشی، شرایط نوری، زاویه دوربین، موقعیت جغرافیایی و کمیابی برخی گونه‌ها می‌تواند باعث خطا شود. برای ایران نیز مدل‌های دقیق به داده‌های محلی از جنگل‌های هیرکانی، زاگرس و زیستگاه‌های کویری نیاز دارند.الگوی مناسب، «انسان در حلقه تصمیم‌گیری» است: الگوریتم نشانه‌ها را پیدا می‌کند، اما متخصص نتیجه را بررسی و تفسیر می‌کند. هوش مصنوعی می‌تواند خرس را در میان هزاران تصویر پیدا کند؛ تصمیم درباره معنای حضور آن خرس و اقدام لازم، همچنان انسانی است.منتشر شده در پیام ما</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 13:09:29 +0330</pubDate></item><item><title>احمقانه‌ترین کار تاریخ برنامه‌نویسی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/flutter-mirror-ttd8vh1tkxqd</link><description>وقتی اینترنت کاملاً قطع شد و ما مجبور شدیم pub.dev خودمان را بسازیم، با کپی از پوشه .pub-cache !داکر در بیابان نعمت است !قطع اینترنت معمولاً به معنای کند شدن کار است، نه توقف کامل آن. اما این‌بار مسئله چیز دیگری بود. اینترنت نه فیلتر شد، نه ناپایدار شد؛ کاملاً قطع شد. هیچ VPNای وصل نمی‌شد و هیچ مسیر جایگزینی هم وجود نداشت. در چنین وضعیتی، توسعه‌ی Flutter به‌طور کامل متوقف شد، چون اکوسیستم آن بدون دسترسی به pub.dev عملاً کار نمی‌کند. اجرای ساده‌ی flutter pub get  انجام نمی‌شد و حتی پروژه‌هایی که ماه‌ها بدون تغییر مانده بودند، دیگر قابل build نبودند. مسئله از جنس اختلال نبود؛ از جنس انسداد کامل بود.راه‌حل‌های معمول جواب ندادنددر شرایط عادی، توسعه‌دهندگان با VPN یا کش‌های محلی این مشکل را دور می‌زنند، اما وقتی دسترسی خارجی به‌طور کامل صفر است، این راه‌حل‌ها بیشتر شبیه مُسکن عمل می‌کنند. نگه داشتن کش روی سیستم هر توسعه‌دهنده، نه هماهنگی تیم را تضمین می‌کند و نه CI/CD را نجات می‌دهد. هر سیستم وضعیت خودش را دارد و کوچک‌ترین تغییر در وابستگی‌ها می‌تواند کل پروژه را نابود کند. در این نقطه، تیم توسعه به یک منبع مرکزی، پایدار و داخلی نیاز داشت؛ چیزی که وجود نداشت و باید ساخته می‌شد.تصمیم غیرمنطقی اما عملیاینجا بود که تصمیمی گرفته شد که روی کاغذ احمقانه به نظر می‌رسد: ساختن یک میرور داخلی برای پکیج‌های Flutter. نه برای بازسازی کامل pub.dev و نه برای ارائه‌ی یک راه‌حل استاندارد، بلکه صرفاً برای ادامه‌ی کار.منبع این میرور اینترنت نبود، بلکه کش‌ها بودند؛ کش پکیج‌ها روی سیستم‌های توسعه‌دهندگان، کش ایمیج‌های Docker که قبلاً pull شده بودند، و سرویس‌های قدیمی و رهاشده‌ی pub mirror که سال‌ها توسعه نیافته بودند. این سرویس‌ها بازنویسی و ساده‌سازی شدند و از روی همان کش‌های Docker، روی سرور داخلی بالا آمدند تا فقط یک کار انجام دهند: سرو کردن پکیج‌ها.جمع‌بندی، قضاوت و نتیجهDocker امکان اجرای کامل این سیستم بدون وابستگی خارجی را فراهم کرد و GitLab داخلی که همروش به نام Hamgit راه اندازی کرده، به نقطه‌ی مرکزی نگهداری و تکرارپذیری تبدیل شد. در این مسیر، وجود میرورهای عمومی داخل کشور نقش حیاتی داشت و لازم است از همروش (Hamravesh) و همچنین HamGit تشکر شود که با عمومی‌کردن زیرساخت‌ها و میرورهای مرتبط با Docker و GitLab، امکان اجرای چنین راه‌حل‌هایی را در شرایط بسته فراهم کرده‌اند.این کار نه ایده‌آل است و نه قابل توصیه به‌عنوان الگو؛ بدهی فنی ایجاد می‌کند و نیازمند نگهداری است. اما وقتی اینترنت کاملاً قطع است، همین «احمقانه‌ترین کار تاریخ برنامه‌نویسی» تنها راهی است که اجازه می‌دهد توسعه متوقف نشود. این تجربه نشان داد وابستگی مطلق به سرویس‌های خارجی، در بعضی شرایط جغرافیایی، یک ریسک واقعی و جدی است.</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sun, 25 Jan 2026 14:38:10 +0330</pubDate></item><item><title>اینفلوئنسرها علیه زندگی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/fast-fashion-slkg7gqxwzkx</link><description>در عصر دیجیتال، رسانه‌های اجتماعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند. این روش ارتباط جدید، به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات و حتی درک ما از خود را تغییر داده است. درحالی‌که پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی مزایای متعددی را ارائه می‌دهند، معایب خاصی نیز دارند. یکی از این نگرانی‌ها تأثیر رسانه‌های اجتماعی بر الگوهای مصرف ما به‌ویژه در حوزه لباس و به‌صورت کلی مُد است.مد سریع پدیده‌ای است که با رشد ناگهانی رسانه‌های اجتماعی پدیدار شد. این اتفاق تولید لباس‌های ارزان‌قیمت و مد روز اشاره دارد که برای استفاده در مدت کوتاهی طراحی شده‌اند تا به‌سرعت دور ریخته شوند و با اقلام جدید جایگزین شوند. یادم می‌آید که زمانی خوش‌تیپ‌های خانواده در مورد «رنگ سال» حرف می‌زدند؛ ولی این روزها اینفلوئنسرها و فروشگاه‌های آنلاین در مورد «رنگ ماه» و «رنگ هفته» در شبکه‌های اجتماعی با همه حرف می‌زنند، رسانه‌های اجتماعی نقش مهمی در افزایش تقاضا برای مد سریع ایفا کرده‌اند. قرارگرفتن مداوم در معرض اینفلوئنسرها، افراد مشهور و تبلیغات آنلاین که آخرین روند مد را به نمایش می‌گذارد، فرهنگ لباس‌های یکبار مصرف را ایجاد کرده است.پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی بر اساس اصل رضایت فوری ساخته شده‌اند. با چند ضربه روی صفحه‌نمایش، می‌توانیم دنیایی از گزینه‌ها، گرایش‌ها و سبک‌های به‌ظاهر نامحدود را کشف کنیم. با چند واکنش نسبت به رنگ و طرح، آنها ذائقه ما را کشف کرده و محتوای دقیق‌تری بر اساس علاقه ما نمایش می‌دهند و ما بیشتر و بیشتر غرق دنیای خیالی شبکه‌های اجتماعی می‌شویم. فرهنگ پست‌های “لباس روز” و فشار برای همگام‌شدن با جدیدترین مدها، تمایل ما را برای لباس‌های جدید تسریع کرده است. در نتیجه، صنعت پوشاک برای پاسخگویی به این تقاضا وفق داده شده است که منجر به افزایش سرسام‌آور تولید و مصرف شده است. رسانه‌های اجتماعی فضایی است که در آن افراد اغلب نسخه‌ای کامل از خود را ارائه می‌کنند. نسخه‌ای به نظر کامل که شاید ناخواسته بر علیه زندگی تلاش می‌کند، اینفلوئنسرها و سلبریتی‌ها تصویری ایده‌آل از مد و زیبایی را ترویج می‌کنند و به نظر می‌رسد که داشتن یک کمد لباس گسترده برای حفظ سطح مطلوبیت مشابه ضروری است. ترس از دیده‌شدن چندین بار در یک لباس به دلیل بررسی دقیق رسانه‌های اجتماعی می‌تواند منجر به خرید بیش از حد و متعاقباً ردپای زیست‌محیطی بیشتر شود.گسترش مد سریع عواقب شدیدی برای محیط‌زیست دارد. صنعت پوشاک یکی از بزرگ‌ترین عوامل آلودگی، کاهش آب و انتشار کربن است. مد سریع متکی بر مواد ارزان‌قیمت و شیوه‌های کار استثماری است که چرخه مصرف بیش از حد و اتلاف را تداوم می‌بخشد. علاوه بر این، دورریختن لباس‌های ناخواسته به سرریزشدن محل‌های دفن زباله کمک می‌کند و صدها سال طول می‌کشد تا تجزیه شوند. درحالی‌که رسانه‌های اجتماعی کاتالیزوری برای رشد مد سریع بوده‌اند، می‌توانند بستری برای تغییرات مثبت نیز باشند. اینفلوئنسرها و مصرف‌کنندگان آگاه شروع به استفاده از حضور آنلاین خود برای حمایت از انتخاب‌های مد پایدار کرده‌اند. با ترویج برندهای اخلاقی، به اشتراک گذاشتن نکاتی در مورد تغییر کاربری یا صرفه‌جویی در لباس، و تشویق مصرف آگاهانه، رسانه‌های اجتماعی می‌توانند نقشی اساسی در تغییر نگرش ما نسبت به مد داشته باشند.شبکه‌های اجتماعی بدون شک نقش بسزایی در ظهور مد سریع و تأثیر نامطلوب آن بر محیط‌زیست داشته‌اند. قرارگرفتن دائمی در معرض استانداردهای دست‌نیافتنی مد، همراه با فریب لذت فوری، به فرهنگ مصرف بیش از حد و اتلاف دامن زده است. بااین‌حال، باقدرت ارتباط افراد در سراسر جهان، رسانه‌های اجتماعی نیز پتانسیل ایجاد تغییرات مثبت را دارند. با استفاده از این پلتفرم‌ها برای حمایت از شیوه‌های مد پایدار، می‌توانیم روایت را تغییر دهیم و به سمت صنعت مد آگاه‌تر و مسئولانه‌تر نسبت به محیط‌زیست حرکت کنیم. شاید زمان آن فرارسیده است که رسانه‌های اجتماعی نیروی خوبی برای شکل‌دادن به آینده‌ای پایدارتر باشند.</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Tue, 20 Jun 2023 10:25:04 +0330</pubDate></item><item><title>ترجمه کلمات به معنا: تاثیر هوش مصنوعی بر ارتباطات انسانی</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/ترجمه-کلمات-به-معنا-تاثیر-هوش-مصنوعی-بر-ارتباطات-انسانی-zh2fpyvw0pz6</link><description>برای قرن‌ها، انسان‌ها برای برقراری ارتباط موثر با یکدیگر تلاش کرده‌اند. ما از زبان برای انتقال افکار و احساسات خود استفاده کرده‌ایم، اما اغلب اوقات، پیام‌های ما در ترجمه گم می‌شوند. اما اگر راهی برای برقراری ارتباط وجود داشت که از موانع زبانی فراتر می‌رفت و به معنای آنچه واقعاً منظورمان بود، می‌رسید، چه می‌شد؟این تصویر هم توسط هوش مصنوعی (میدجرنی) برای این مقاله تولید شده است!آیا تا به حال احساس کرده‌اید که کلمات شما کاملاً معنای واقعی پشت آنها را بیان نمی‌کنند؟ مثل اینکه مردم واقعاً آنچه را که می‌خواهید بگویید متوجه نمی‌شوند؟یک پلتفرم رسانه اجتماعی جدید را تصور کنید که پیام شما را به معنای قابل درک توسط گیرنده ترجمه میکند، این ایده یک پلتفرم رسانه اجتماعی جدید تغییر دهنده بازی است که در حال حاضر  با انقلاب هوش مصنوعی قابل اجراست، هوش مصنوعی میلیاردها واژه را خوانده و ارتباطات بین آنها را میداند، با اطلاعات کمی که از ما دریافت می‌کند، بسیار بهتر از هر متخصص جواب میدهد، نه تنها یک متخصص بلکه با ترکیب دانش در حوزه‌های گوناگون که می‌توانند برای پیدا کردن جواب تاثیرگذار باشند. نحوه کار به این صورت است: کاربران به جای ارسال پیام پنهان در محتوا، مانند وقتی که برای بیان ناراحتی از یک ویدیو یا آهنگ غمگین استفاده می‌کنند به سادگی می‌توانند افکار یا احساسات خود را به زبان ساده تایپ کنند. سپس، هوش مصنوعی کار را به دست می‌گیرد و پیام را تجزیه و تحلیل می‌کند و آن را به مناسب‌ترین شکل بیان برای هر گیرنده جداگانه ترجمه می‌کند.به عنوان مثال، تصور کنید شما در بین حیوانات خانگی سگ‌ها را بیشتر دوست دارید؛ از یک دوست پیامی دریافت می‌کنید که می‌گوید &#34;من امروز زیباترین حیوان خانگی را دیدم!&#34; هوش مصنوعی یک توله سگ زیبا را برای شما ارسال می‌کند، در حالی که یک گربه دوست ممکن است یک بچه گربه را ببیند، و شخصی که از حیوانات خانگی می‌ترسد ممکن است به جای آن یک شخصیت کارتونی شاد ببیند!این فناوری پیامدهای بزرگی برای مشاغل و افراد به طور یکسان دارد. شرکت‌ها می‌توانند پیام‌های بازاریابی را بفرستند که متناسب با تداعی‌های احساسی و ترجیحات مخاطبان هدف آنها باشد، در حالی که افراد می‌توانند در نهایت به روشی ارتباط برقرار کنند که واقعاً و بدون خطر سوء تفاهم منظورشان را منتقل کنند.فقط امکانات را تصور کنید. دنیایی که در آن صاحبان مشاغل می‌توانند با مشتریان در سطح عمیق‌تری ارتباط برقرار کنند، بدون توجه به اینکه در کجای جهان هستند. دنیایی که در آن دوستان صرف نظر از تفاوت‌های زبانی یا فرهنگی می‌توانند واقعاً یکدیگر را درک کنند و با آنها همدردی کنند. دنیایی که ارتباطات دیگر مانعی برای پیشرفت و تفاهم نیست.البته، برخی از ملاحظات اخلاقی مهمی وجود دارد که هنگام طراحی این نوع سیستم باید در نظر گرفته شود. بسیار مهم است که ترجمه‌ها دقیق باشند و به باورهای فرهنگی و شخصی افراد احترام بگذارند، و این پلتفرم فراگیر و به نیازهای کاربران حساس باشد.شاید اولین سوال این باشد که رسانه‌ها چگونه ما را میشناسند که به نسبت دوستان یا خانواده بتوانند درک بهتری از سلیقه ما داشته باشند؟ مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ با همکاری دانشگاه کمبریج و استنفورد با عنوان «چه کسی مرا بهتر میشناسد؟ فیسبوک یا همسرم» انجام شد و در یک جامعه ۸۶هزار نفری بررسی شد، نتیجه خارق العاده بود :  فیسبوک سلیقه افراد را با این تعداد لایک بهتر شناسایی کرد با ۱۰ لایک : بهتر از همکارانبا ۷۰ لایک : بهتر از دوستانبا ۱۵۰ لایک‌ : بهتر از خواهر و برادربا ۳۰۰ لایک : بهتر از همسرتصور کنید اینستاگرام امروز شما را چگونه می‌شناسد.اما با رویکرد صحیح، یک پلتفرم رسانه اجتماعی مانند این می‌تواند یک تغییر بازی برای ارتباطات انسانی باشد. این پتانسیل این را دارد که موانع را از بین ببرد، مردم را از همه اقشار به هم متصل کند و در نهایت جهان را به مکانی با درک و همدلی تبدیل کند.بنابراین دفعه بعد که در یک شبکه اجتماعی در تلاش برای بیان احساس خود هستید، فقط آینده‌ای را تصور کنید که در آن زبان دیگر مانعی نیست، به لطف قدرت کامپیوترهایی که تمام دانش بشری موجود را مطالعه کرده و یاد گرفته‌اند.</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Fri, 17 Mar 2023 10:31:01 +0330</pubDate></item><item><title>مدیریت ماهرانه استرس در یک کلاس یا جلسه مجازی</title><link>https://virgool.ir/hamava/مدیریت-ماهرانه-استرس-در-یک-کلاس-یا-جلسه-مجازی-sjoka79mwdr0</link><description>سامانه جلسات و کلاسهای مجازی در کارخانه نوآوری هم‌آوا ابزارهای کلاس مجازی مانند BigBlueButton که ما در هم آوا از آن استفاده میکنیم، به گونه‌ای طراحی شده است که آموزش آنلاین را آسان تر و موثرتر کنند. بعضی از آنها به لطف اوپن سورس بودن، در همه مرورگرها (دسکتاپ یا موبایل) بدون نیاز به دانلود یا نصب برنامه اضافه به خوبی کار می‌کنند. با استفاده از این نرم‌افزارها و قابلیت‌های فراوانی که در آن پیش بینی شده است، تقریباً هر درسی را می توانید با یک رسانه قوی به مخاطبان ارائه دهید. دانستن اینکه چگونه از فناوری موجود بهترین استفاده را بکنید، از بسیاری از موقعیت های استرس‌زا جلوگیری می‌کند و به شما این امکان را می‌دهد که بر تعامل با مخاطبان خود تمرکز کنید.یک چک لیست بصری برای مخاطبان خود ایجاد کنید.آماده سازی خوب، راه دیگری برای جلوگیری از لحظات استرس زا در کلاس آنلاین شما است. این نه تنها در مورد شما به عنوان یک مدرس بلکه برای مخاطبان شما نیز صدق می‌کند. کمی قبل از اینکه درس برنامه ریزی شده شما برگزار شود، مطمئن شوید که چک لیستی را برای آنها ایمیل کرده‌اید تا بدانند شما از آنها چه انتظاری دارید. در مقابل وسوسه فهرست کردن موارد به عنوان متن در اکسل یا ورد مقاومت کنید، اما کمی وقت بگذارید تا همه چیز را به خوبی ارائه دهید.البته، به عنوان یک مدیر کلاس آنلاین، شما گزینه های خاصی را به دستور خود دارید، مانند روشن و خاموش کردن میکروفون خودتان. همچنین می‌توانید تصمیم بگیرید که کدام قابلیت ها و دسترسی ها را می‌خواهید قفل کنید تا به عنوان مثال، مخاطبان به‌طور تصادفی صدای خود را در حین ارائه‌تان فعال نکنند.می توانید از این چک لیست برای جلسات بعدی استفاده کنید. در صورت لزوم، بسته به مطالبی که قرار است آموزش دهید، نسخه های تطبیقی ​​ایجاد کنید. این کار باعث می‌شود که مخاطبان شما از لیست خارج نشوند زیرا قبلاً توصیه‌ها را دیده‌اند.یک خوش آمدگویی گرم...به هر دانش آموزی که شخصا وارد چت می شود خوش آمدید. یخ را با صحبت های کوچک بشکنید و به جزئیات کوچک توجه کنید: شخصی مدل موی جدیدی دارد، یا می توانید ببینید که خورشید به اتاق کسی میتابد. اگر پیوستن به راحتی انجام شد، آنها را تحسین کنید. قبل از شروع حتماً بررسی کنید که همه حضور داشته باشند.درس خود را به خوبی ساختار یافته نگه دارید.مخاطبان خواهان ساختار هستند و دوست دارند بدانند چه چیزی می‌توانند انتظار داشته باشند، بنابراین در ابتدا یک خط مقدم ارائه دهید، به خصوص اگر جلسه آنلاین شما بیش از یک ساعت طول بکشد. با بحث در مورد هدف یادگیری شروع کنید. که می تواند به افزایش تمرکز مخاطبان شما کمک کند.با فیلم ها، زمان کار، مکالمه، کار در گروه های کوچک و تکالیف انفرادی تنوع ارائه دهید. هر ویدیویی را مختصر و دقیق نگه دارید. بسته به سن و توانایی مخاطبان برای حفظ توجه، زمان باید بین 3 تا 15 دقیقه متغیر باشد. تمام فایل های مربوط به درس را با هم در یک پوشه نگه دارید. البته، هر ویژگی آفلاین نیز باید در دسترس باشد.در تماس باشید!با چشمان خود در تماس باشید. BigBlueButton یک عملکرد قدرتمند و در عین حال ساده دارد که به سرعت گروه بزرگی از دانش آموزان را به زیر گروه ها تقسیم می کند و در عین حال امکان چت یک به یک را حفظ می کند. این مشخصه سعی می‌کند همکاری دنیای واقعی را در قالب دیجیتال ترکیب کند و آن را به تجربه آنلاین جذاب‌تری برای مخاطبان تبدیل کند. بنابراین، از آن به نفع خود استفاده کنید. همچنین هر از گاهی ترکیب گروه ها را تغییر دهید.تجربه آنلاین را با بازی همراه کنید.مخصوصاً برای مخاطبان جوان‌تر، مهم است که هنگام آموزش به آنها یک عامل سرگرم کننده و عناصر بازی معرفی کنید. اگر مطالب نسبتاً پیچیده باشد، مخاطبان مسن‌تر نیز برای استراحت ارزش قائل هستند. عملکرد نظرسنجی BigBlueButton برای ایجاد آزمون‌های کوچک، احتمالاً در ترکیب با پاورپوینت و ابزارهایی مانند کاهوت یا اسلایدو عالی است! (گوگل جم‌برد را هم فراموش نکنید!) در حالی که سؤالات مسابقه را می‌پرسید، ممکن است میکروفون‌های همه را خاموش کنید تا از اشتباهات دیگران و گفتن پاسخ زودهنگام جلوگیری کنید.&#34;فراموش نکنید&#34;هر جلسه آنلاینی که بیش از یک ساعت طول بکشد باید شامل وقفه های منظم باشد. دانش‌آموزان خود را تشویق کنید تا برای خوردن یا نوشیدن، کمی از رایانه خود فاصله بگیرند و در اطراف آن حرکت کنند. همچنین در مقابل میل به ماندن در صندلی خود مقاومت کنید. حرکت کنید! در نظر بگیرید که اگر در یک روز کاری ۸ ساعته در هر ساعت ۳ دقیقه ورزش نسبتاً شدید انجام دهید، در نهایت روزانه این میزان به نیم ساعت فعالیت می‌رسد. عملکرد قلب، ماهیچه ها و استخوان های شما را بهبود می بخشد. به طور غیرمستقیم، مغز شما را تحریک می کند - هر چه باشد، مغز برای آموزش حیاتی است!اگر همه چیز خراب شد!به بهترین ها امیدوار باشید، اما برای بدترین ها آماده باشید. علیرغم برنامه ریزی دقیق شما و حتی اگر نرم افزار کلاس درس عالی‌ای در اختیار داشته باشید، ممکن است هنوز هرج و مرج رخ دهد، ارتباط اینترنتی دچار مشکل شده یا سخت افزارها قاطی کنند! وقتی این اتفاق می افتد،خونسرد باشید و گزینه هایی را که در اختیار دارید به خاطر بسپارید:هنگام باز گذاشتن گفتگو یا اعلام دسترسی همه به تخته سفید، همه میکروفون‌ها را به جز میکروفون خود بی‌صدا کنید.یک ویدیوی اضطراری برای پخش در حالی که دانش‌آموزان منتظر هستند آماده کنید.اگر برای حل مشکل به کمی زمان نیاز دارید، دانش آموزان را در یک استراحت زودهنگام از رایانه خود دور کنید.Source : Skillfully Managing Stress In A Virtual Classroom</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Sat, 06 Nov 2021 10:08:39 +0330</pubDate></item><item><title>فاجعه اتمی کپی رایت</title><link>https://virgool.ir/@jaavid/چرنوبیل-oz5udajq8sys</link><description>چرنوبیل هزارتومانی در کافه بازار۶ اردیبهشت ۱۳۶۵ ، در نیروگاه اتمی چرنوبیل بدترین حادثه هسته‌ای تاریخ رخ داد که به ۵ میلیون نفر آسیب رساند، حادثه‌ای که پس از سی و سه سال با یک مینی سریال ۵ قسمتی به جایگاه اول محبوب ترین سریال های دنیا رسید، سریالی خوش ساخت و جذاب که روایتگر حادثه‌ی تاریخی مهمی است، حادثه‌ای که در دنیا بی نظیر بود و حتا گورباچف آن را یکی از مهمترین دلایل فروپاشی شوروی میدانست.انحصار گوگل و انحصار کافه بازارحالا امروز برنامه نویسان و توسعه دهندگان نرم افزارهای موبایلی ایرانی، در حال تجربه‌ی فاجعه‌ی دیگری هستند که برای آنها دست کمی از چرنوبیل ندارد، تحریم ها و انحصار طلبی شرکتهای بزرگی چون گوگل و اپل اجازه فعالیت برای ایرانی ها در منابع اصلی ارائه خدمات نرم افزاری را نمیدهد، ما هم مثل همیشه سر خم نمیکنیم و به جای گوگل پلی کافه بازار داریم، ابزاری ایرانی که به واسطه هزاران توسعه دهنده نرم افزارهای موبایلی ایرانی اپلیکیشنهای موبایلی را به ۴۰ میلیون نفر از مخاطبان خودش ارائه میکند، قوانین و دستورالعملها را هم به سادگی از رقبای خارجی که انگیزه‌ای برای فعالیت در ایران ندارند، کپی میکند و از آب گل آلود انحصارطلبی دیگران فضای انحصاری دیگری برای خودش ایجاد کرده است فضایی که میلیاردها تومان سود دربرداشته است.کپی رایت ایرانیبیست و دوهزار برنامه نویس ایرانی که برنامه های خود را برای ارائه و فروش در اختیار کافه بازار قرار میدهند، بایستی از قوانین کافه بازار پیروی کنند، بخشی از این قوانین مربوط به کپی رایت و رعایت حقوق مولفین است، کافه بازار به شدت در این خصوص سخت گیرانه عمل میکند، محتوای نوشتاری، صوتی، تصویری، گرافیکی و حتا آیکون هایی که در برنامه‌ها استفاده می‌شوند باید با رعایت کپی رایت تولید کننده باشند، این برنامه نویسان ایرانی اگر فونتی مانند ایران سنس در برنامه خود استفاده کنند بایستی حتما گواهینامه آن را خریداری کرده باشند و در غیر این صورت برنامه آنها برای کسی منتشر نمی‌شود.فاجعه اتمی کپی رایت ایرانی اینجاست که طبق معمول، قانون گذار از قوانین پیروی نمیکند، در همین کافه بازار سخت گیر، با پرداخت هزارتومان به ازای هر قسمت، میتوانید با کیفیت ترین نسخه سریال چرنوبیل، محبوب ترین سریال این روزها در دنیا را ببینید!مفاهیمی مانند کپی رایت در کشور ما به خصوص در فضای مجازی مفاهیمی نو و تازه هستند و عجیب نیست که در بازار بلبشوی ایران شرکتهایی چنین رفتارهای قیم مآبانه در پیش بگیرند و هم قانون گذار باشند و هم مستثنی از قانون، در وضعیت کنونی شاید وزیر جوان ارتباطات در مورد نقض توامان کپی رایت و حقوق مولفین و مصنفین، نظزات تازه‌ای داشته باشد که در پایان کار او خوشنود باشد و برنامه نویسان رستگار…شاید هم ما بدبین و سخت گیر شده‌ایم و کافه بازار طبق قوانین خودش از مجموعه تولید کننده چرنوبیل مجوز نمایش کل سریال با دریافت مبلغی کمتر از سی سنت را دریافت کرده باشد.** اگه مواردی قدیمی اینجا میبینید به خاطر اینه که این مطب را پارسال برای صبح گفتگو نوشته بودم که در گسترش نیوز هم منتشر شد.</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Tue, 09 Jun 2020 12:05:53 +0430</pubDate></item><item><title>قلدر بازی مجازی: قاتل شاد</title><link>https://virgool.ir/ketabaz/قلدر-بازی-مجازی-قاتل-شاد-ktq52v53kf5d</link><description>امیدوارم خاطرات تلخی از دوران تحصیل به خصوص در مدرسه نداشته باشید، خاطرات تلخ کودکی آسیب های سختی به روان آدم‌ها وارد میکنند که شاید سالها مخفی بمانند، روانشناسان در بررسی های مختلف منشا رفتارهای خشن، پرخاشگرانه و ضد اجتماعی افراد مختلف را در خاطرات کودکی آنها کشف کرده اند، حوادث وحشتناک تاثیراتی در روان آدم ها باقی می گذارند که به راحتی قابل کشف کردن نیست، تاثیراتی پس از یک تصادف، یک بلای طبیعی، یک ترس بزرگ یا یک زورگیری و قلدربازی…..کودکان در معرض خطربه خاطر کرونا و بدون آموزش و مراقبت، بسیاری از خانواده‌ها محدودیت هایی که برای کودکان در نظر گرفته بودند را برداشتند، خیلی از بچه‌ها که قبلا مجوز استفاده از سیم کارت نداشتند یا حتما با نظارت والدین از اینترنت استفاده می کردند، حالا بی محدودیت آنلاین هستند، مدرسه ها همچنان تعطیلند والدین به سر کار برگشتند و بچه‌ها در واتساپ با معلمان ارتباط دارند اما نصب کردن اینستاگرام هم کار سختی نیست، پیدا کردن فیلترشکن از آن هم ساده تر، در نهایت حجم زیادی از محتوای کنترل نشده و نامناسب بدون نظارت به بچه ها می رسد، قلدرهای مجازی هم همه جا هستند و دنبال سوژه‌های جدید میگردند.خودمان سوژه به دست قلدر دادیم !تا حالا عکس از کودکی منتشر کردید؟ به عکس یا ویدیو کودک بامزه ای خندیدید؟ دلتان برای کودک معصوم و فقیری سوخته؟  به کودکان سیل زده ترحم کردید؟ خنده‌های تلخ آنها را دیدید؟همین ها چند سال دیگر سوژه ای خواهد بود که با آن از قربانی باج میگیرند! تصور کنید نوه خانواده که الان دبستانی شده و در گروه خانوادگی از شیرین زبانی اش لذت می برید، هرشب از اینکه دوستانش و همکلاسی هایش به ویدئوی غذا خوردن چند سال پیش که در اینستاگرامتان منتشر کردید می خندند و مسخره اش میکنند، کابوس میبیند و هیچ حرفی نمیزند!خودکشی آماندا تاددر اوایل پاییز ۲۰۱۲ دختر بچه ۱۵ ساله کانادایی دست به خودکشی زد، قبل از خودکشی آماندا ویدئویی در یوتیوب منتشر کرده بود و حرف‌ها و داستانش را بر روی کاغذ نوشته بود و نشان میداد، آماندا در آخرین ویدئوی زندگی اش، حتی نمی توانست قصه تلخ خود را بیان کند، قصه تلخ اسکرین شات از یک ویدئو کال گروهی با دوستانش که ۲-۳ سال زندگی وی را لبریز درد و ترس کرده بود، عکس‌های عریان وی در اینترنت پخش شده بود و پس از چند سال زندگی با افسردگی، الکل و مواد مخدر طاقت نیاورد و دست به خودکشی زد!همه در معرض خطر هستیماصلا فکر نکنید که فقط کودکان در فضای نامناسب و خطرناک هستند، یا تصاویر عریان خطرساز می‌شوند؛خودتان چند بار در گفتگوهای آنلاین در گروه‌های خانوادگی، کاری، تخصصی و ….. تهدید شدید؟ یا به فرض محال کسی را تهدید کردید؟ در لابلای کامنت‌های پست اینستاگرامی تا حالا عصبانی شدید؟ تا حالا کسی خانواده، شخصیت، حرفه یا حتی خودروی شما را تهدید کرده؟ کسی به واسطه افکار و رفتار سعی در به خطر انداختن وضعیت روحی شما کرده؟ احساس کردید که مخاطب «روسیاهی به ذغال میماند» شما بودید؟ این ها همه قلدربازی مجازی است! خیلی از قلدرها هم ناآگاهانه این رفتار را از خودشان بروز میدهند ولی دردی در پیش دارد که به سادگی قابل درمان نیست،‌ قلدر مجازی از پیروز شدن در گفتگو شاد و خوشحال شده که «روی فلانی رو کم کردم» ولی این روکم کنی ها شلیک به زندگی و سلامت فرد و جامعه است.</description><category>جاوید مومنی</category><author>جاوید مومنی</author><pubDate>Fri, 01 May 2020 10:12:57 +0430</pubDate></item></channel></rss>