https://virgool.ir/feed/@izarehfa2026-11-11 23:35:33https://files.virgool.ir/upload/users/10936/avatar/vbKZCo.jpghttps://virgool.ir/@izarehhttps://virgool.ir/@izareh/خطای-شناختی-صاحبان-کسب-وکار-در-توسعه-محصول-xdjwtkdryx6kبر کسی پوشیده نیست که نظرات و پیشنهادات صاحبان یک کسب‌وکار چقدر می‌تواند بر روی تصمیمات یک مدیر محصول اثر بگذارد. حتی در تخت‌ترین ساختارهای تیمی و در چرخه‌های ابتدایی توسعه محصول باز هم شاهد آثار نگرش بنیانگذاران در تصمیم‌گیری‌های سطح پایین‌تر و حتی فنی‌ هستیم. بگذارید کمی مسئله را باز کنم، احتمالا تا به حال در مقام یک مدیرمحصول هنگام تصمیم‌گیری درباره توسعه‌ی فیچرهای یک محصول با فشارهایی از سوی صاحب کسب‌وکار روبرو شده‌اید که بر خلاف نظر کاربران، دانسته‌های پیشین و خردجمعی اعضای تیم هستند. تصمیمی که حتی اثر مستقیم و ملموسی بر روی عملکرد اصلی محصول و ارزشی که ارائه می‌دهد نمی‌گذارد یا دست کم جوانب این دلیل این تصمیم شفاف نمی‌شود!در اینجا لازم است به این اعتقاد قلبی‌ام اشاره کنم که احساس بنیانگذار (که گاهی قابل بیان نیست) نسبت به مسائل کلان ارجحیت دارد و غالبا صحیح از آب در می‌آید، اما در سطوح پایین‌تر نمی‌توان تاثیرات مخرب این رویکرد را در نظر نگرفت.اغلب می‌توان ایراد کار را در عدم توانایی تفکیک واقعیت از حقیقت توسط بنیانگذار جستجو کرد. جایی که صاحبان کسب‌وکار آنچه را که در ذهن خود به عنوان نقشه راه و چشم‌انداز متصور هستند با آنچه در مسیر رسیدن به اهداف پشت‌سر گذاشته‌اند تمیز نمی‌دهند. به طور مثال بنیانگذار در مسیر تعهد به قولی که به کاربرانش داده‌است، چالش‌ها و سختی‌های اندک اما دردآوری را تجربه می‌کند. قطعا این چالش‌ها شمایل کاملا متفاوتی با آنچه بنیانگذار در ذهنش و در ابتدای راه متصور بوده است دارد! حال وقتی موعد اخذ تصمیمات جدید فرا می‌رسد بیان چالش‌ها و تصمیمات پیشنهادی بنیانگذار، شبیه ترکیبی از رویاهایی که در نقشه راه تدوین کرده با چالش‌هایی که در گذشته سپری کرده می‌شود! ترکیبی که در ظاهر منسجم و یکپارچه به نظر می‌آید و خوراک تصمیمات اشتباه تیم محصول می‌شود. حتی در بیشتر اوقات به عنوان یک تجربه‌ی خیلی مهم در سطوح پایینی توسعه محصول به تیم الزام می‌شود!با یک مثال تلاش می‌کنم تا جوانب این موقعیت را بیشتر شفاف کنم:تصور کنید بنیانگذار به کاربران خودش قول داده‌ است خدمات مالی برای خرید لوازم منزل را به ساده‌ترین و سریع‌ترین روش ممکن مهیا کند. در طول چرخه‌ی توسعه محصول، هنگام ارائه خدمات مالی، ابهامات یا مشکلات قانونی به وجود می‌آید که لازم است الزامات حقوقی دقیق‌تری وضع شود.اما درد حاصل از این چالش‌ها آنچنان برای صاحبان کسب‌وکار آزاردهنده هست که به صورت ناخودآگاه نسبت به کوچکترین یادآوری‌ها در مسیر قول و تعهد کسب‌وکارشان واکنش نشان می‌دهند و این واکنش در قابل افزودن یک امکان ناکارآمد یا تصمیم هزینه‌بر نمود پیدا می‌کند.در این مواقع راهکار چیست؟مدیران محصول حرفه‌ای در اولین قدم تمام تلاششان را برای همدلی و هم‌فضایی با بنیانگذار به کار می‌بندند. همچنین بهتر است به این مسائل نگاه ۳۶۰ درجه و عمیق‌تری داشته باشند تا بتوانند حس امنیت و همراهی بیشتری به صاحب کسب‌وکار انتقال دهند. جوانب مختلف مسئله را از حوزه حقوقی گرفته تا تجربه کاربری، بررسی می‌کنند و بر اساس داده‌ها، تصویر جدیدی از مسئله را بیان می‌کنند. حتی اگر مشکل در سطح بازار است با رقبا به گفتگو می‌نشینند و در نهایت امکان درک حداکثری مسئله را فراهم می‌کنند.در مرحله بعد و حتی در صورتی که امکان طرح مسئله به صورت همه جانبه ممکن نباشد یا هزینه‌ی زیادی داشته باشد سرعت توسعه محصول را برای رسیدن به مرحله آزمون افزایش می‌دهند تا اگر تصمیم، یک تصمیم اشتباه هست هرچه سریع‌تر کشف شده و اصلاح شود.از نگاه من اقدام خارج از این چهارچوب کلی، احتمال افزایش هزینه‌های توسعه محصول و هزینه‌های تیمی افزایش پیدا می‌کند. به بیان دیگر اگر نه امکان بررسی همه جانبه موضوع برقرار است و نه می‌توان اولویت‌ها را برای رسیدن به یک فضای آزمون تغییر داد باید به دنبال سرنخ‌های دیگری از یک مشکل بزرگتر باشیم.در هر صورت نباید فراموش کنیم، احساس و درک صاحبان کسب‌و‌کار در سطوح بالاتر قابل اتکا و معتبر هست، تا جایی که بر پایه داده‌ها و قول و تعهدی که کسب‌وکار به مخاطبانش داده است استوار باشد.ایمان زارعایمان زارعFri, 17 Nov 2023 18:13:20 +0330https://virgool.ir/@izareh/داستان-یک-محصول-کافی-و-قابل-اعتماد-todoist-fbxgverblc6rمن عاشق برنامه‌ریزی‌‌ام! و در این مطلب قصد دارم به نکات کوتاهی درباره نرم‌افزار Todoist اشاره کنم که نظرم را به خود جلب کرد.سال‌هاست به واسطه علاقه و کارم در حوزه طراحی و مدیریت محصولات دیجیتال، با نرم‌افزارهای برنامه‌ریزی و مدیریت تیم دست و پنجه نرم می‌کنم. از Microsoft Azure برای پیشبرد توسعه‌ی محصول‌های بزرگتر گرفته تا Google Tasks برای انجام کارهای روزمره و خرید روزانه!اما در این میان، از نگاه من Todoist یکی از بهترین انتخاب‌ها به عنوان نرم‌افزار مدیریت کارهای روزانه و حتی سازماندهی یک تیم کوچک یا متوسط است. برنامه‌ای که در دو سال گذشته، مهمترین بخش زندگی و روزمره‌ی من شده است.Iman, you’re now part of just 1% of all Todoist users who have reached the Master Karma levelAmazing job!- Todoistدیزاین کافی بر اساس نیاز کاربرپایبندی به قول و تعهدی که محصول به کاربرانش می‌دهد، نیروی محرکه‌ی حرکت به سمت موفقیت آن محصول است. برای تعریف این قول و تعهد نیز هیچ راهی جز شناخت واقعی کاربر و همدلی با او وجود ندارد. پر واضح هست که این شناخت تنها با مطالعه و سنجش چند شاخص‌ به دست نمی‌آید، و عملا بهترین مسیر، زندگی‌ کردن با مشکلی‌ است که تعهد محصول در پاسخ به آن تعریف می‌شود.به نظر من Todoist توانسته با شناخت کاربران هدف خود و درک مهمترین ویژگی آن‌ها در برنامه‌ریزی به یک محصول کافی دست پیدا کند. نه یک محصول پر زرق و برق و نه ساده‌انگارانه و ناکارآمد.به طور مثال Todoist امکانات لازم برای برنامه‌ریزی و مدیریت کارها با متدهای مختلف را در اختیار کاربر قرار می‌دهد، بدون آنکه فضای برنامه‌ریزی را آنچنان پیچیده جلوه دهد که در فرآیند Onboarding کاربر مشکلی ایجاد شود و او را در فضای ابهام قرار دهد. بنابراین طیف وسیعی از کاربران که به روش‌ شخصی‌سازی‌شده‌ی خود برای مدیریت کارها عادت کرده‌اند به راحتی می‌توانند از این ابزار بهره ببرند.Work with your personality traits, not against them.- Todoistقیمت‌گذاری و پلن‌درآمدی هوشمندانه مدل درآمدی Todoist برپایه‌ی مدل فریمیوم است و برای دریافت امکانات بیشتر باید صورت ماهانه مبلغ قابل قبولی را به نسبت سایر رقبا پرداخت کنید.اما هوشمندی طراحان و مدیران محصول Todoist در انتخاب امکاناتی‌ست که به رایگان در اختیار کاربر گذاشته می‌شود. این امکانات نه تنها کاربر را در بن‌بست عملیاتی و ایجاد حس ناامیدی از محصول قرار نمی‌دهد بلکه به آن‌ها اجازه می‌دهد طی مدت قابل توجهی محصول را تجربه‌کنند و نیازهای خود را بشناسند.لازم است به یاد بیاوریم که لحظه آرمانی یک محصول، زمانی‌ست که کاربر به نیاز واقعی خودش که طراحان محصول شناسایی کرده‌اند و بر اساس آن راه‌حل طراحی شده‌ است، آگاه می‌شود.به طور مثال Todoist در پلن رایگان خود قابلیت یادآور را محدود کرده اما در عوض، امکان دسترسی به تمام کانال‌های ارتباطی و عملکردی محصول (مثل widgetها، integrationها و...) را در اختیار کاربر قرارداده است.همچنین، هیچ یک از امکاناتی که شما برای تعریف یا مدیریت کارهای خود نیاز دارید (مثل subtaskها، دسته‌بندی‌ و تگ‌گذاری، فیلترها و نمایش‌ها) محدود نشده است و شما تجربه کاملی از قول و تعهدی که برای محصول تعریف شده است را دریافت می‌کنید.به طور خلاصه محصول به گونه‌ای رفتار می‌کند که شما زمان لازم برای قلاب شدن و شناخت نیازهایی که در طرح عضویت آن تعریف شده است، داشته باشید.تعامل و درگیرکردن کاربرمحصول Todoist به شما اجازه می‌دهد تا برای خود هدف‌های کوتاه مدت روزانه و هفتگی تعریف کنید. این اهداف ساده و قابل شخصی‌سازی هستند. فراتر از آن Todoist با یک سازوکار رتبه‌بندی شما را تشویق می‌کند تا با محصول درگیر شده و ماندگاری شما به عنوان یک کاربر فعال تضمین شود.همانگونه Todoist خود را متعهد می‌داند شما را به سمت برنامه‌ریزی براساس شخصیت خودتان سوق دهد، تلاش می‌کند تا از شما دعوت کند با تکمیل پرسشنامه‌ای روش مخصوص به خودتان را پیدا کنید. در کنار آن نیز مقالات آموزشی و الگوهای متنوع برنامه‌ریزی را در بخش Inspiration در اختیارتان قرار می‌دهد.به طور کلی می‌توان گفت Todoist در دسته‌ی محصولاتی‌ست که به صورت همه جانبه بر تعهد خود به کاربر پایبند است. جالب آنست که این محصول با میلیون‌ها کاربر فعال، تنها توسط یک تیم ۱۰۵ نفره توسعه داده می‌شود!ایمان زارعایمان زارعFri, 17 Nov 2023 13:00:53 +0330https://virgool.ir/@izareh/دو-تجربه-شخصی-به-بهانه-روز-آگاه-سازی-درباره-اختلال-adhd-uog36u6kfjeaروایت اول:سال ۱۳۹۷ برای گذراندن دوره خدمت سربازی به عنوان سرباز معلم پایه دوم دبستان، به یکی از مدارس شهرم معرفی شدم. دو روز اول برایم پر از استرس و سردرگمی بود تا جایی که هر وقت مقابل ۳۰ کودک هشت-نه ساله می‌ایستادم به شدت نفسم بند می‌آمد و نمی‌دانستم باید چه بگویم. البته ناگفته نماند که من بدون هیچ‌گونه آگاهی و آموزش قبلی درباره‌ی آن پایه تحصیلی به محل خدمت فرستاده شده‌ بودم.روزها گذشت تا متوجه چیزی عجیب در یکی از دانش‌آموزان شدم. به شدت کند بود، بیشتر زمان در کلاس را به خواب می‌رفت و حتی نمی‌توانست مانند بقیه کلمات را بنویسد و عملا به نوشتن چند حرف ابتدایی و پایانی اکتفا می‌کرد. موضوع را با معلم پایه اول‌ش در میان گذاشتم و فهمیدم سال گذشته به خاطر بی‌تابی بیش از حد و عدم تمرکز شدید به مشاور ارجاع شده است. عمق فاجعه تا حدی بوده که گاهی از کنترل خارج می‌شده و ممکن بوده در محیط مدرسه به خودش آسیب بزند.پیش‌تر شنیده بودم در اینگونه موارد برای کودک قرصی تجویز می‌شود و قبل از آغاز کلاس‌ها با دز مشخصی آن را مصرف می‌کنند. با کسب اطلاع از والدینش متوجه شدم او هم با مصرف دز بالایی از قرص به مدرسه می‌آید.خواهش کردم مدتی به او قرص ندهند و با کمک یکی از اقوام که سال‌ها معلم موفقی بوده و تجربیات خوبی داشت، سعی کردم تا سطح انرژی و تمرکزش را در طول کلاس متعادل نگه‌دارم و کم کم به درس‌ها علاقه‌مندش کنم.بی‌اغراق یکی از لذت‌بخش‌ترین لحظات دوران خدمتم هفته‌ی پایانی آن سال تحصیلی بود، وقتی دانش‌آموزی که در ابتدا حتی کلمات را به طور کامل نمی‌نوشت یا حتی علاقه‌ای به حضور در مدرسه نداشت، با قدی افراشته، صدایی بلند و کمترین چالش مطالب کتاب را برای سایر دوستانش می‌خواند.امروز، منِ بی‌سواد، با کمترین مطالعه و تجربه‌ی ممکن درباره اختلال بیش‌فعالی، گاهی فکر می‌کنم شاید دانش‌آموزم از ابتدا اصلا اختلالی نداشته یا با مدارا و صبوری تا حدی به تعادل رسیده.روایت دوم:چندی پیش به خاطر شرایطی که در آن قرار داشتم به یک مشاور در یکی از موسسات نام آشنای تهران معرفی شدم. بعد از دقایق طولانی صحبت، ناگهان مشاور سوالی از من پرسید که برایم خیلی عجیب بود!- یه سوال، تو ADHD داری؟فارغ از اینکه تشخیص وجود یا عدم وجود هر نوع اختلال به عهده یک متخصص هست یا خیر و من هم از این فرآیند اطلاعی ندارم اما می‌دانم هرکس از راه برسد، برچسبی به خود بزند و آن را معیار عملکرد خود قرار دهد قطعا اصیل نخواهد بود.- نه!مجدد دقایقی را که در کنار مشاور گذرانده بودم را در ذهن مرور کردم تا بلکه از دانسته‌های شکسته بسته‌ام درباره اختلال بیش‌فعالی نشانه‌ای بیابم که از خود بروز داده‌ام، اما چیزی نیافتم.- نه! چیزهایی شبیه OCD دارم و در شغلم هم به کارم می‌آید اما ADHD خیر.بعد از چسباندن برچسب OCD به پیشانی خودم، انگار نقطه امیدی برای حل مسئله در جلسه مشاوره پیدا شد و کار ادامه یافت! و الا اگر داشتن ADHD را تایید می‌کردم، طبق گفته خودش مسئله پیچیده و حل ناشدنی می‌شد.تاکید می‌کنم، نمی‌دانم نشانه‌های تشخیصی این دو اختلال چیست و چگونه می‌توان با دقایقی گفتگو به آن رسید اما گاهی در ذهنم مرور می‌کنم آیا اختلال دیگری به غیر از OCD و ADHD و اون سندرومی که ترانه علی‌دوستی داشت، اختلال دیگری در این دنیا وجود دارد؟این روزها درباره آگاه‌سازی اختلالات مختلف صحبت می‌شود. امیدوارم حواسم باشد آگاهی صحیح و علمی را با آگاهی اینستاگرامی و «من اینگونه‌ام، من رو ببینید» اشتباه نگیرم و تا وقتی اختلالی در زندگی‌ام، طی بازه زمانی قابل توجه و تکرارپذیر رخ نداده است به خودم برچسب نزنم.از طرف دیگر نیز تلاش کنم درباره اختلالاتی که در جامعه و اطراف خودم با آن مواجه می‌شوم اطلاعات کافی در حد یک شهروند عادی کسب کنم.ایمان زارعایمان زارعThu, 05 Oct 2023 01:12:07 +0330