<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمدم</title><link>https://virgool.ir/feed/@imuhammad</link><description>یک دانشجوی دکترا در هلند!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:53:47</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/51479/avatar/RNZ5l1.png</url><title>محمدم</title><link>https://virgool.ir/@imuhammad</link></image><item><title>9 روز در پرتغال- بخش اول</title><link>https://virgool.ir/@imuhammad/9-روز-در-پرتغال-بخش-اول-dsxdq6q2qwws</link><description>من حدود 10 روز پیش بعد از یک دوران خیلی سخت و پرفشاری که در هلند داشتم ( و هنوز هم دارم) برای شرکت در یک مدرسه تابستانه (Summer school) به شهر پورتو (Porto) در پرتغال رفتم. در این پست و یکی دو پست بعدی سعی می کنم که برخی از این مشاهداتم از این سفر 9روزه را به صورت خلاصه برای شما تعریف کنم. در این پست به صورت خاص درباره مشاهدات کلی که از پرتقال داشتم می نویسم و در پست های بعدی به صورت مفصل در خصوص مکالماتی که با مردم پرتغال در زمینه های مختلف مثل فوتبال، تیراختور(متاسفانه بله!)، کیروش  و ... داشتم می نویسم.یک گرافیتی در یکی از خیابان های پورتوپرتغال(یا پرتقال!) یکی از کوچکترین و از نظر اقتصادی ضعیف ترین کشورهای اتحادیه اروپا هست. البته همانطور که می دانید پرتقال در گذشته به لطف کشورگشایی های متعدد و استعمارهای دریایی اش کشور بسیار قدرتمند و ثروتمندی بود و کشورهایی مثل برزیل، ماکائو (تا همین 20 سال پیش)، موزابیک، گینه بیسائو و ... جزء مستعمره های این کشور بودند. با این وجود، الان پرتقال کشور ضعیف و فقیری هست و تنها دارایی با ارزشی که دارند همین کریستیانو رونالدو و مورینیو هست. مثلا یکی از پرتغالی هایی که داخل مدرسه تابستانه بود به من گفت که جدیدا ایرانی های زیادی برای تحصیل به پرتغال مهاجرت کرده اند و من درک نمی کنم که مگر پرتغال چی دارد که این ها برای تحصیل به این جا می آیند و ما خودمان سعی می کنیم از پرتغال به جاهای دیگر اروپا مهاجرت کنیم.پرتغال دو شهر اصلی و بزرگ دارد: لیسبون (پایتخت ) که در جنوب این کشور و پورتو ( به معنی همون بندر خودمون!) که در شمال این کشور قرار دارند. من که با چندین پرتقالی (عمدتا اهل پورتو) و چند نفر دیگر در خصوص این دو شهر و مردمش صحبت کردم و تقریبا همه بلااستثنا به من گفتند که مردم لیسبون به صورت کلی آدم های از خودراضی و سردی هستند، ولی در عوض مردم شهر پورتو خونگرم، مهربان و البته کمی رک تر هستند.نمایی از پورتو در شب- مهمترین سوغاتی پرتقال و به خصوص شهر پورتو مشروبات الکلی هست و به طور مثال شهر پورتو یک نوع نوشیدنی الکلی خاص به نام پورت واین دارد که گویا به خاطر طعم خاصش خیلی محبوب هست. ( البته من که چون اهل این چیزها نیستم در این زمینه نظر خاصی نمی توانم بدهم!).روزهای اولی که در پورتو بودم بلیط اتوبوس و مترو نداشتم و برای همین پیاده از محل اقامتم تا مرکز شهر قدم می زدم. در طول مسیر چیزی که خیلی توی ذوق می زد تعداد زیاد ساختمان های قدیمی، فرسوده و زشتی بود که مشخص بود به امان خدا رها شده بودند. این قضیه به صورت خاصی آزار دهنده تر هست که این را در نظر بگیریم که شهر پورتو هر سال تعداد خیلی زیادی توریست را جذب می کند.پنجره های شکسته، درهای زنگ زده، نمای از هم پاشیده: یک صحنه آشنا در پورتوپرتقال با وجود فقیر بودن نسبی جز یکی از امن ترین کشورهای دنیا محسوب می شود. مثلا یکی دو شب ساعت 1 نصف شب تنها داخل یک سری از خیابان هایی به ظاهر ترسناک و خلوت با دوربین و لپ تاپ با آرامش و اطمینان راه می رفتم. شاید اگر در  معادل یکی این خیابان ها در تهران در این ساعت از شب راه می رفتم حداقل 2 بار خفت می شدم! با این حال نکته جالب این بود که یک شب برای عکاسی به مرکز شهر که خیلی هم شلوغ بود رفتم و در کمتر از 10 دقیقه 3 نفر از فروشنده های موارد وسط خیابان آن جا سمت من آمدند تا به من حشیش بفروشند!!! ( البته شاید هم قیافه من یک کم غلط انداز هست چون داخل خیابان های تهران هم دست فروش های وسط خیابان بین کلی آدم فقط سمت من می آمدند تا به من ورق های پاسورشان بفروشند!)میدان مرکزی شهر که سه بار با فروشنده های مواد مواجه شدم!- پرتقال از خیلی از جهات شبیه به ایران هست:· اول از همه مردم پرتقال از نظر ظاهری خیلی شبیه به ایرانی ها هستند! این قضیه به حدی حاد بود که وقتی یک نفر را برای اولین بار می دیدم شک می کردم که به فارسی سلام کنم یا نه!· مردم پرتقال هم مثل ایرانی ها و بر خلاف هلندی ها چهره های نه چندان شاد و کمی تکیده ای دارند. البته شاید یکی از این دلایل این قضیه، در معرض بیشتر آفتاب بودن آن هاست.· خیابان ها و ظاهر شهر هم شبیه به شهرهای ایران هست. فضای داخل خانه ها مثل فضای خانه های قدیمی و ویلایی ایران بود و به خصوص باغچه محل اقامت من، من را یاد دوران بچگی و خانه مادربرزگ و پدربزرگم می انداخت. یا  مثلا اگر عکس زیر را ببینید فکر می کنید که این عکس متعلق به یکی از خیابان های تهران هست ولی خب نیست!تهران یا پورتو؟· حتی فضای ساختمان های دانشگاهی که سامر اسکول ما در آن جا برگزار شد هم شبیه به دانشگاه های ایرانی بود ( از نظر بی روحی، سردی و دلگیر بودن!)· همانطور که گفتم پرتقال از نظر میانگین درآمدی جمعیت شاید جز کشورهای فقیر اروپایی محسوب بشود، به خصوص در مقایسه با هلند. ولی بر خلاف هلند که اکثر مردم ماشین های نه چندان های لاکچری و معمولی دارند و به ندرت ماشین های خفن مثل بنز و ... را در خیابان ها می بینیم، پورتو پر از ماشین های لاکچری بود!· پرتقالی ها هم مثل ایرانی ها ( و بر خلاف هلندی ها) تعداد و انواع زیادی از غذاها را دارند. البته عمده این غذاها دریایی هستند  و ماهی دارند (تقریبا در 9 روزی که آن جا بودم هر روز یک بار حداقل ماهی خوردم!) ولی بعضی از غذاهای آن ها هم ماهی ندارند  مثل غذای زیر  که اسمش Francesinha هست و به شدت سنگین و غیرقابل خوردن بود! به خصوص که من که به خاطر محدودیت های گوشت حلال و این ها نسخه گیاهی این غذا را امتحان کردم و واقعا از طعم و بوی این غذا حالم بهم خورد.مثل بر خلاف کشورهای شمال اروپا مثل هلند که همه چیز بعد از ساعت 6 بعد از ظهر تعطیل می شود، در پرتقال و کلا کشورهای جنوبی اروپا مثل ایتالیا زندگی شبانه در جریان هست. مثلا خیلی از مغازه ها در مرکز شهر پورتو حتی تا ساعت 11 و 12 شب هم باز هستند و مردم هم تا پاسی از شب در خیابان ها در حال پرسه زدن هستند.برای اولین بار در این مدت یک سالی که در اروپا بودم در پورتو دعوای خیابانی بین راننده های 2 ماشین را دیدم که خیلی صحنه آشنایی در تهران هست!- با این وجود، پرتقال از بعضی از جهات هم اصلا شبیه به ایران نیست:یکی مهم ترین این جهات طرز رانندگی مردم پرتقال بود. واقعا انتظار نداشتم که مردم پرتقال اینقدر از نظر رانندگی منظم و قانون مدار باشند. مثلا اگر من با خط عابر پیاده چندین متر فاصله داشتم ولی راننده تصور می کرد که من قصد عبور از خط عابر را دارم برای من توقف می کرد تا از خط عابر به صورت کامل رد شوم. یا همانطور که در شکل زیر می بینید مردم پرتغال کاملا به بین خطوط برانید پایبند هستند.یکی از ویژگی های خوب شهرهای ایران این هست که تابلوهای راهنمایی رانندگی و اسم خیابان ها با فونت درشت و خوانا نوشته می شوند. این مساله اصلا در پرتقال برقرار نیست. اسم خیابان ها روی تابلو ها به قدری محو و ناخوانا نوشته می شود که انگار قصدشان این هست که ملت هیچ وقت مقصدشان را پیدا نکنند.اکثر مردم پرتغال و تقریبا همه افراد نسل جدید پرتغال به صورت خیلی خوبی به انگلیسی مسلط هستند. به علاوه به خاطر نزدیکی زبان پرتغالی و اسپانیایی تقریبا همه مردم پرتغال اسپانیایی هم بلد هستند. (به عبارتی دیگر 2-0 از ما جلو هستند!)پایان بخش اولنوشتن ( و همینطور خواندن) این شکل متن ها به زبان محاوره ای خیلی راحت تر هست ولی به احترام زبان فارسی سعی کردم که تا حد امکان از فارسی رسمی استفاده کنم و جای کلمات انگلیسی از معادل فارسی آن ها استفاده کنم</description><category>محمدم</category><author>محمدم</author><pubDate>Wed, 24 Jul 2019 03:01:08 +0430</pubDate></item></channel></rss>