<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های موسسه بین‌المللی هاتف شرق</title><link>https://virgool.ir/feed/@imt-center.ir</link><description>موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای و رسانه‌های شرقی در کشور.&#xA;مرجع سواد رسانه‌ای و امنیتی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:45:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/175359/avatar/rKE4jH.png</url><title>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir</link></image><item><title>چرا انتقام در سریال‌های کره‌ای این‌قدر پررنگ است؟</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/چرا-انتقام-در-سریال-های-کره-ای-این-قدر-پررنگ-است-yszob8dfjles</link><description>🔹سبک انتقامی تو غالب آثار کره‌ای، بازتابی از تاریخ، فرهنگ و اضطراب‌های اجتماعی کرهٔ جنوبیه.🔹مفهوم «هان» که برگرفته شده از غم، کینه و حسرت تاریخیه، سوخت اصلی داستان‌های انتقامیه. چون هنوز زخم استعمار، جنگ، تقسیم شبه‌جزیره و دیکتاتوری‌ها، برطرف نشده برای همین قالب آثارشون باانتقام گرفتن همراهه🔹اما مسئله فقط گذشته نیست، بی‌اعتمادی به نهادهای عدالتی، فشارهای اقتصادی نئولیبرال، شکاف طبقاتی و حس بی‌قدرتی، باعث شده مخاطب کره‌ای به قهرمانانی جذب بشن که خودشون قانون رو به دست می‌گیرند. در واقع، انتقام در این سریال‌ها فانتزی جبران بی‌عدالتیه.🔹علت دیگه،صنعت سرگرمی جهانیه.نتفلیکس دنبال داستان‌هاییه که هیجان، کشش جهانی داشته باشه؛ و انتقام دقیقاً این کشش رو داره🔹این سریال‌ها که خشم و نارضایتی جمعی رو به تصویر می‌کشند،غالباً در سطح انتقام فردی باقی می‌مونند. قهرمان انتقام می‌گیره، اما ساختارهای اصلی قدرت و نابرابری تغییر نمی‌کنه. 🔹این آثار بیشتر «تخلیهٔ روانی موقت» هستند تا راه‌حلی برای عدالت ساختاری</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 21:48:21 +0330</pubDate></item><item><title>اختلاف سنی ازدواج در کره در حال تغییر است؛ ظهور همسران «نونا»</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/اختلاف-سنی-ازدواج-در-کره-در-حال-تغییر-است-ظهور-همسران-نونا-lz8pkbuqtgoo</link><description>دهه‌ها پیش، خانواده‌ای مانند خانواده‌ی هان در کره غیرمعمول بود، جایی که ازدواج مدت‌ها تحت تأثیر هنجارهای مردسالارانه شکل می‌گرفت، به طوری که شوهران به عنوان نان‌آور و همسران به عنوان مراقب خانه و شوهرانشان شناخته می‌شدند. بسیار رایج بود که شوهران از همسرانشان بزرگتر باشند، در حالی که ازدواج‌هایی که در آن زن بزرگتر بود، نسبتاً نادر بود.امروزه، تقریباً از هر پنج ازدواج اول در کره، یکی شامل یک زن مسن‌تر و یک شوهر جوان‌تر است.برای نسل‌ها، مسن‌تر بودن به مردان در بازار ازدواج کره مزیت خاصی می‌داد. سال‌های بیشتر اغلب به معنای شغل قوی‌تر و جیب‌های پرپول‌تر بود، که با تصویر سنتی شوهر به عنوان نان‌آور خانواده مطابقت داشت.استقلال مالی رو به رشد زنان این محاسبه را تغییر می‌دهد.با توجه به نیاز کمتر به شریک زندگی برای تأمین امنیت اقتصادی، برخی از زنان به ارزش‌های فراتر از درآمد، از جمله شخصیت، ظاهر و سرزندگی یک شریک جوان‌تر، بیشتر اهمیت می‌دهند.جالب است که بسیاری از آقایان اعلام می‌کنند همچنان نیاز به مراقبت و حمایت نیاز دارند و همسران با سن بالاتر می‌توانند به خوبی از آنها مراقب و حمایت نمایند.</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 21:46:13 +0330</pubDate></item><item><title>کره جنوبی، نژاد پرستی و قوانین ضد مهاجرت</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/کره-جنوبی-نژاد-پرستی-و-قوانین-ضد-مهاجرت-maxqs642nnye</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه؛ مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیدر هفته گذشته خبری منتشر شد مبنی بر مجروح کردن یک کارگر تایلندی با اسلحه بادی توسط کارفرما که دوباره مشکلات نژادپرستی و عدم قوانین حمایتی از کارگران مهاجر را در کره جنوبی پررنگ نمود.ماجرا از این قرار است که صاحب یک کارخانه فلزکاری به دلیل وارد کردن آسیب شدید جسمی به یک کارگر مهاجر تایلندی، به سه سال زندان محکوم شده است. بر اساس گزارش منتشرشده، این مرد با فروکردن لوله اسلحه بادی در مقعد کارگر و تخلیه هوا به مدت حدود هفت ثانیه، باعث پارگی شدید مقعد و روده او شد. او حتی پس از این حادثه، با تهدید کارگر به دلیل وضعیت اقامتش و اشاره به پلیس، تلاش کرد او را تحت فشار قرار دهد و هزینه‌های درمان را نیز از دستمزدش کسر کرد. او حتی زمانی که قربانی از درد رنج میبرد، به کار خود ادامه داده و پس از آن نیز با تحت فشار گذاشتن کارگر برای ترک بیمارستان در همان شب، سعی در پنهان کردن اقدام خود داشته است.کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد به‌طور مکرر نگرانی خود را نسبت به وضعیت کارگران مهاجر در کره ابراز کرده است. این کمیته خاطرنشان کرده که کارگران مهاجر تنها قراردادهای سه ساله و غیرقابل تمدید دریافت می‌کنند و در زمینه تحرک شغلی با محدودیت‌های شدیدی مواجه‌اند. آنها در محل کار با رفتارهای تبعیض‌آمیز و آزار و اذیت‌هایی مانند ساعات کار طولانی‌تر، دستمزد کمتر و شرایط کاری ناایمن روبرو هستند. علاوه بر این، کارگران مهاجر، به‌ویژه آنهایی که فاقد وضعیت قانونی هستند، در صورت بروز مشکلاتی مانند عدم پرداخت دستمزد یا صدمات ناشی از حوادث کار، با موانع جدی برای دسترسی به حمایت و جبران قانونی مواجه می‌شوند. گزارش‌های داخلی نیز حاکی از آن است که در عمل، کارگران مهاجر از حقوق قانونی خود به‌طور کامل بهره‌مند نمی‌شوند و در مقایسه با کارگران کره‌ای با آنها رفتار تبعیض‌آمیزتری می‌شود.فراتر از خلأهای قانونی، کارگران مهاجر در کره با نژادپرستی و تبعیض سیستماتیک نیز مواجه‌اند. یک نظرسنجی دولتی نشان می‌دهد که ۱۷.۴ درصد از خارجی‌های مقیم کره تجربه رفتار تبعیض‌آمیز داشته‌اند و مهمترین دلیل آن «کشور مبدأ» (۵۴.۵ درصد) بوده است. این آمار نشان می‌دهد که تبعیض اغلب بر اساس ملیت و نژاد اعمال می‌شود.مهاجران مسلمان از خاورمیانه، به‌ویژه پس از ورود پناهندگان یمنی در سال ۲۰۱۸ و پناهندگان افغان در سال ۲۰۲۱، با شکل خاصی از نژادپرستی مواجه شده‌اند که آنها را از فراتر از وضعیت «مهاجر» به عنوان گروهی «نژادی‌شده» و متمایز طبقه‌بندی می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این افراد با پیش‌داوری‌های شدید علیه اسلام و کلیشه‌هایی مانند «فرد خاورمیانه‌ای = تروریست» روبرو هستند. تجربه روزمره آنها شامل تحقیرهایی مانند اصرار بر مصرف گوشت خوک یا الکل است که در فرهنگ مسلمانان حرام است.مهاجران جنوب شرق آسیا نیز با تبعیض و بیگانه‌هراسی سیستماتیک مواجه‌اند. کارگران تایلندی، ویتنامی، فیلیپینی و دیگر ملیت‌های این منطقه اغلب در مشاغل پرخطر و کم‌درآمد مشغول به کار می‌شوند و در زندگی روزمره با خیره شدن‌های تحقیرآمیز، سؤال‌های مداخله‌جویانه و نگرش‌هایی روبرو هستند که آنها را به‌عنوان «غریبه‌های ضروری» یا «روح‌هایی در سیستم» به تصویر می‌کشد (یرده‌هایی که جامعه کره‌ای به کارشان وابسته است اما از به رسمیت شناختن آنها به‌عنوان اعضای کامل جامعه امتناع می‌کند). نهادهای حقوق بشری کره نیز اذعان کرده‌اند که پرونده‌هایی مانند حمله به کارگر تایلندی، منعکس کننده سوءاستفاده‌های مکرر از کارگران مهاجر در وضعیت‌های اقامتی آسیب‌پذیر است و نباید به‌عنوان یک اتفاق تلقی شود.#موج_کره‌ای#مهاجرت_به_کره••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 21:40:05 +0330</pubDate></item><item><title>«کره‌ای‌سازیِ تاریخ»؛ چگونه سریال‌های تاریخی، حافظه جمعی جهان را بازسازی می‌کنند؟</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/کره-ای-سازیِ-تاریخ-چگونه-سریال-های-تاریخی-حافظه-جمعی-جهان-را-بازسازی-می-کنند-erpspt1re18d</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه؛ مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیدر دنیایی که جنگ روایت‌ها، حتی بر میدان‌های نبرد فیزیکی سایه انداخته است، ابزارهای سلطه دیگر تنها به قدرت نظامی و تانک‌ها محدود نمی‌شوند؛ بلکه «تاریخ» خود به کارگاهی برای تولید پروپاگاندا و تبلیغات سیاسی تبدیل شده است. در این میان، صنعت سرگرمی کره جنوبی با تولید درام‌های تاریخی پرزرق‌وبرق (مانند جومونگ، جواهری در قصر و آثار مشابه)، فراتر از یک فعالیت صرفاً سرگرم‌کننده، مأموریتی استراتژیک را در حوزه «مهندسی هویت و دیپلماسی عمومی» دنبال می‌کند.در این سریال‌ها، تاریخ با چاشنی ناسیونالیسم افراطی کره‌ای بازنمایی می‌شود. (همان‌طور که پیش‌تر در کتاب صهیونیسم مسیحی کره‌ای، به باور ناشی از ادعای برتری قوم کره‌ای اشاره کردیم، اینجا نیز شاهد مشابه آن هستیم). امپراتوری‌های باستانی به گونه‌ای تصویر می‌شوند که گویی مهد همیشگی دموکراسی، اخلاق، تسامح و پیشرفت‌های شگفت‌انگیز بوده‌اند؛ در حالی که واقعیت تاریخی جوامع شرقی از جمله کره، با لایه‌هایی از استبداد فئودالی، خشونت ساختاری و فقر سیستماتیک گره خورده است. هدف از این بازنویسیِ هدفمند چیست؟ هدف، خلق یک «الگوی آرمانی» و پاک‌سازی چهرۀ قدرت است؛ به گونه‌ای که مخاطب جهانی، ناخودآگاه مدل حکمرانی و ارزش‌های برخاسته از جغرافیای کره جنوبی را به عنوان نماد کمال و نجابت بپذیرد.این پروژه از سوی دیگر، فراتر از فرهنگ، کارکردی ژئوپلیتیک دارد. دولت کره جنوبی با حمایت مستقیم از صنایع فرهنگی، از این محصولات به عنوان «بازوی نرم استعمار نوین» برای تثبیت نفوذ منطقه‌ای و جهانی خود بهره می‌برد. زمانی که ذهن نسل جوان در آسیا و سایر نقاط جهان با اسطوره‌های ساختگی و تاریخ تحریف‌شدۀ کره‌ای پر شود، زمینه برای پذیرش بی‌دردسر سلطۀ اقتصادی، فناوری و سیاسی این زنجیره سرمایه‌داری فراهم می‌گردد. در این پازل پیچیده، تاریخ دیگر نه به‌مثابه درس عبرت، بلکه به عنوان یک «کالای صادراتی» برای تسخیر ادراک و شناخت ملت‌ها بازتولید می‌شود.در این مسیر، ما با یک چرخش بزرگ در ساختار قدرت نرم جهانی روبرو هستیم: جایگزینی «رویای کره‌ای» با «رویای آمریکایی». برای دهه‌های متمادی، «رویای آمریکایی» تنها روایت جهانی از موفقیت، آزادی و رفاه بود که از طریق هالیوود به جهان تزریق می‌شد؛ اما امروز، کره جنوبی با استفاده از استراتژی «صادرات صنایع فرهنگی»، در حال بازتعریف این رویای جهانی است.اگر رویای آمریکایی بر پایه فردگرایی و آزادی‌های سیاسی استوار بود، #رویای_کره‌ای بر پایه «موفقیت مادی سریع!!، زیباییِ استاندارد شده و نظمِ اجتماعی مصرف‌گرا» بنا شده است. از طریق سریال‌ها و محصولات فرهنگی، کره جنوبی به جهان القا می‌کند که خوشبختی در گروی پذیرش این الگوی مصرفی، دنبال کردن استانداردهای زیبایی کره‌ای و پیوستن به زنجیره اقتصادی این کشور است. ما اکنون شاهد انتقال مرکز ثقل «الگوی زندگی ایده‌آل» از غرب به شرق هستیم. فرایندی که نوعی #جنگ_شناختی محسوب می‌شود.وقتی نسل جوان جهان، قهرمانان سریال‌های کره‌ای را به جای قهرمانان هالیوودی الگو قرار دهد، در واقع در حال تغییر جهت ارزشی و سیاسی خود است. در واقع، کره جنوبی با فروختن یک «تاریخ رویایی»، در حالِ تصاحب «آینده‌ی ذهنی» ملت‌هاست.#موج_کره‌ای#کی_درام#دیپلماسی_فرهنگی#سواد_رسانه‌ای••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 21:34:23 +0330</pubDate></item><item><title>کره جنوبی، نژاد پرستی و قوانین ضد مهاجرت</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/کره-جنوبی-نژاد-پرستی-و-قوانین-ضد-مهاجرت-lufhy5oz4ndw</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه؛ مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیدر هفته گذشته خبری منتشر شد مبنی بر مجروح کردن یک کارگر تایلندی با اسلحه بادی توسط کارفرما که دوباره مشکلات نژادپرستی و عدم قوانین حمایتی از کارگران مهاجر را در کره جنوبی پررنگ نمود.ماجرا از این قرار است که صاحب یک کارخانه فلزکاری به دلیل وارد کردن آسیب شدید جسمی به یک کارگر مهاجر تایلندی، به سه سال زندان محکوم شده است. بر اساس گزارش منتشرشده، این مرد با فروکردن لوله اسلحه بادی در مقعد کارگر و تخلیه هوا به مدت حدود هفت ثانیه، باعث پارگی شدید مقعد و روده او شد. او حتی پس از این حادثه، با تهدید کارگر به دلیل وضعیت اقامتش و اشاره به پلیس، تلاش کرد او را تحت فشار قرار دهد و هزینه‌های درمان را نیز از دستمزدش کسر کرد. او حتی زمانی که قربانی از درد رنج میبرد، به کار خود ادامه داده و پس از آن نیز با تحت فشار گذاشتن کارگر برای ترک بیمارستان در همان شب، سعی در پنهان کردن اقدام خود داشته است.کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد به‌طور مکرر نگرانی خود را نسبت به وضعیت کارگران مهاجر در کره ابراز کرده است. این کمیته خاطرنشان کرده که کارگران مهاجر تنها قراردادهای سه ساله و غیرقابل تمدید دریافت می‌کنند و در زمینه تحرک شغلی با محدودیت‌های شدیدی مواجه‌اند. آنها در محل کار با رفتارهای تبعیض‌آمیز و آزار و اذیت‌هایی مانند ساعات کار طولانی‌تر، دستمزد کمتر و شرایط کاری ناایمن روبرو هستند. علاوه بر این، کارگران مهاجر، به‌ویژه آنهایی که فاقد وضعیت قانونی هستند، در صورت بروز مشکلاتی مانند عدم پرداخت دستمزد یا صدمات ناشی از حوادث کار، با موانع جدی برای دسترسی به حمایت و جبران قانونی مواجه می‌شوند. گزارش‌های داخلی نیز حاکی از آن است که در عمل، کارگران مهاجر از حقوق قانونی خود به‌طور کامل بهره‌مند نمی‌شوند و در مقایسه با کارگران کره‌ای با آنها رفتار تبعیض‌آمیزتری می‌شود.فراتر از خلأهای قانونی، کارگران مهاجر در کره با نژادپرستی و تبعیض سیستماتیک نیز مواجه‌اند. یک نظرسنجی دولتی نشان می‌دهد که ۱۷.۴ درصد از خارجی‌های مقیم کره تجربه رفتار تبعیض‌آمیز داشته‌اند و مهمترین دلیل آن «کشور مبدأ» (۵۴.۵ درصد) بوده است. این آمار نشان می‌دهد که تبعیض اغلب بر اساس ملیت و نژاد اعمال می‌شود.مهاجران مسلمان از خاورمیانه، به‌ویژه پس از ورود پناهندگان یمنی در سال ۲۰۱۸ و پناهندگان افغان در سال ۲۰۲۱، با شکل خاصی از نژادپرستی مواجه شده‌اند که آنها را از فراتر از وضعیت «مهاجر» به عنوان گروهی «نژادی‌شده» و متمایز طبقه‌بندی می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این افراد با پیش‌داوری‌های شدید علیه اسلام و کلیشه‌هایی مانند «فرد خاورمیانه‌ای = تروریست» روبرو هستند. تجربه روزمره آنها شامل تحقیرهایی مانند اصرار بر مصرف گوشت خوک یا الکل است که در فرهنگ مسلمانان حرام است.مهاجران جنوب شرق آسیا نیز با تبعیض و بیگانه‌هراسی سیستماتیک مواجه‌اند. کارگران تایلندی، ویتنامی، فیلیپینی و دیگر ملیت‌های این منطقه اغلب در مشاغل پرخطر و کم‌درآمد مشغول به کار می‌شوند و در زندگی روزمره با خیره شدن‌های تحقیرآمیز، سؤال‌های مداخله‌جویانه و نگرش‌هایی روبرو هستند که آنها را به‌عنوان «غریبه‌های ضروری» یا «روح‌هایی در سیستم» به تصویر می‌کشد (یرده‌هایی که جامعه کره‌ای به کارشان وابسته است اما از به رسمیت شناختن آنها به‌عنوان اعضای کامل جامعه امتناع می‌کند). نهادهای حقوق بشری کره نیز اذعان کرده‌اند که پرونده‌هایی مانند حمله به کارگر تایلندی، منعکس کننده سوءاستفاده‌های مکرر از کارگران مهاجر در وضعیت‌های اقامتی آسیب‌پذیر است و نباید به‌عنوان یک اتفاق تلقی شود.#موج_کره‌ای#مهاجرت_به_کره••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2026 12:12:18 +0330</pubDate></item><item><title>موج کره‌ای و مهندسی هویت</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/موج-کره-ای-و-مهندسی-هویت-fbpb2fkqm6zf</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه؛ مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیدر دنیای مدرن امروز، مرزهای جغرافیایی دیگر حصار محکمی برای دفاع از فرهنگ‌ها نیستند؛ بلکه این محصولات فرهنگی و رسانه‌ای هستند که بدون نیاز به حضور فیزیکی، در اعماق خانه‌ها و ذهن نسل جوان نفوذ می‌کنند. «موج کره‌ای» (Hallyu) که سال‌ها پیش با سریال‌ها و موسیقی پاپ (کی‌پاپ) آغاز شد، امروز دیگر تنها یک صنعت سرگرمی ساده نیست، بلکه یک پروژه دقیق و برنامه‌ریزی‌شده برای «هویت‌سازی نوین» است. سئول و طراحان پشت صحنه این جریان، با تلفیق عناصر سنتی و مدرنیته غربی، تصویری آرمانی و فریبنده از جامعه‌ای بی‌نقص ارائه می‌دهند تا ذائقه، سبک زندگی و حتی ارزش‌های بنیادین مخاطب در سراسر جهان را به نفع منافع خود بازآفرینی کنند.این مهندسی هویت، با ظاهری جذاب و عامه‌پسند آغاز می‌شود اما لایه‌های زیرین آن حامل پیام‌هایی است که به مرور زمان، ساختارهای سنتی خانواده، الگوهای ازدواج و هنجارهای بومی جوامع هدف را کم‌رنگ می‌سازد. تغییر در معادلات سنتی خانواده در خودِ کره جنوبی از جمله رواج ازدواج‌های با الگوی زنِ بزرگ‌تر (نونا) تا چالش‌های مربوط به حریم خصوصی و بحران‌های پنهان اجتماعی، نشان می‌دهد که این مدل توسعه‌یافتگی، لزوماً به معنای آرامش و تعالی انسان نیست. با این حال، ماشین پروپاگاندای رسانه‌ای تلاش می‌کند با برجسته کردن زرق‌وبرق‌های ظاهری، این نقاط تاریک و بحران‌های ساختاری را پنهان کرده و محصول نهایی را به عنوان یک مدینه فاضله به جوانان دیگر کشورها قالب کند.هدف اصلی این جریان، تسخیر «شناخت و ادراک» نسل جوان است تا جایی که مخاطب، قهرمانان کی‌پاپ یا کی‌درام را نه به عنوان بازیگران یک صنعت تجاری، بلکه به عنوان الگوهای اصیل زندگی بپذیرد. وقتی هویت اصیل یک جامعه زیر آواری از خرده‌فرهنگ‌های وارداتی و مصرف‌گرا مدفون شود، قدرت اراده، مقاومت و تصمیم‌گیری مستقل از جوان سلب می‌گردد. در این فرآیند، فرد دیگر بر اساس نیازهای واقعی و فرهنگ خودی تصمیم نمی‌گیرد، بلکه پازل فرهنگی قدرت‌های بزرگ را در کشور خود تکمیل می‌کند؛ پدیده‌ای که در آن «لذت آنی» جایگزین «هویت پایدار» می‌شود.در مواجهه با این یورش خاموش، برخورد سلبی، قهری و پاک کردن صورت مسئله راه به جایی نمی‌برد؛ چرا که جذابیت‌های بصری و تکنیکی موج کره‌ای با ابزارهای نوین رسانه‌ای پشتیبانی می‌شوند. بایسته اصلی در این جنگ شناختی، تقویت «سواد رسانه‌ای انتقادی»، شناخت لایه‌های پنهان این پروژه‌ها و تبیین واقعیت‌های عریانِ جوامع مدرن است. زمانی که جوانان ما بدانند پشت صحنه این جذابیت‌های کاذب، چه بحران‌های روانی، خودکشی‌ها، شکاف‌های طبقاتی و فروپاشی‌های ارزشی وجود دارد، نگاهشان از «شیفتگی کورکورانه» به «نقد آگاهانه» تغییر خواهد کرد.موسسه بین‌المللی هاتف شرق به عنوان مرجع تخصصی نقد موج کره‌ای، بر این باور است که بازسازی هویت ملی و اسلامی بر پایه اصالت‌های بومی، بهترین سپر در برابر این تهاجم است. ما نیازمند تولید روایتی قدرتمند، جذاب و مبتنی بر واقعیت هستیم که نه تنها نقاط ضعف و تناقضات دروغینِ بهشت‌های ساختگی غرب و شرق را برملا سازد، بلکه الگویی اصیل از پیشرفت و هویت را به نسل امروز عرضه کند. آگاهی، نخستین گام برای رهایی از بندِ زنجیرهای نامرئی رسانه است.••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2026 10:10:45 +0330</pubDate></item><item><title>دوره نقد راهبردی موج کره‌ای</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/دوره-نقد-راهبردی-موج-کره-ای-qguz1y35hnwo</link><description>موسسه بین‌المللی هاتف شرق با همکاری معاونت فرهنگی تبلیغی و رسانه های نوین دفتر تبلیغات اسلامی برگزار می‌کند✅ دوره نقد راهبردی موج کره‌ای✅  اساتید: استاد مهدی منصوری‌خواهسرکار خانم حیدری✅ مزایای دوره:✔️ ارائه گواهی معتبر✔️امکان شرکت در دروره تکمیلی و تربیت مربی نقد موج  کره‌ای✔️ بهره‌مندی از تخفیف  سایر دوره‌ها ونشست‌های موسسه✔️ عضویت در گروه تبلیغ تخصصی نقد موج کره‌ای✔️ انتشار مقالات و پژوهش‌ها در فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبی✔️ عضویت در گروه پژوهشی موج کره‌ای✅ زمان دوره: بازه زمانی 18 تا 25 مهرماه✅ برای اطلاعات بیشتر و ثبت نام به ای‌دی زیر در ایتا مراجعه فرمایید:🆔  @islam4_all#موج_کره‌ای#کی_درام#کی_پاپ••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Sun, 27 Sep 2026 20:26:07 +0330</pubDate></item><item><title>وسواس کره‌ای‌ها برای کاهش وزن و خطرات سلامتی ناشی از آن</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/وسواس-کره-ای-ها-برای-کاهش-وزن-و-خطرات-سلامتی-ناشی-از-آن-x0jh7n0bl2k2</link><description>جانگ وون-یونگ از گروه آیو، یکی از جذاب‌ترین چهره‌های کی‌پاپ امروز است. با قد ۱۷۳ سانتی‌متر و وزن تنها ۴۸ کیلوگرم، اندام بلند و لاغر جانگ، مایه تحسین و حسادت بسیاری در سراسر کشور است.اما شاخص توده بدنی ظاهری جانگ که ۱۶ کیلوگرم بر متر مربع است، نشان می‌دهد که حداقل از دیدگاه فیزیک بدنی او، او می‌تواند در معرض خطرات سلامتی متعددی مرتبط با وزن کم باشد - مشکلی که بسیاری از زنان در سراسر کشور با آن مواجه هستند.بر اساس آمارهای آژانس کنترل و پیشگیری از بیماری‌های کره، حدود ۶.۲ درصد از زنان کره جنوبی در سال ۲۰۲۵ دچار کمبود وزن بودند که با شاخص توده بدنی ۱۸.۵ یا کمتر تعریف می‌شود. این رقم تقریباً چهار برابر ۱.۶ درصد ثبت شده برای مردان بود و بسیار فراتر از نرخ ملی ۴.۲ درصد است.نرخ کمبود وزن در زنان در تمام مناطق بیشتر از مردان بود و در سئول به اوج خود یعنی ۸.۲ درصد رسید. تحقیقات نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از زنان کره‌ای که وزنشان طبیعی یا کم وزن در نظر گرفته می‌شود، خود را چاق می‌دانند.پ ن: لاغری شدید معضل جدی در بین زنان کره‌ای است، با این حال، با تغییر استانداردهای زیبایی از طریق #کی‌درام و #کی‌پاپ، این نوع استایل و سبک زندگی را به مخاطبین و هواداران خود القا می‌کند.••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Wed, 23 Sep 2026 10:59:48 +0330</pubDate></item><item><title>«هالیو» هیولایی که فرهنگ بومی را می‌بلعد</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/هالیو-هیولایی-که-فرهنگ-بومی-را-می-بلعد-ixo9dirsmtjk</link><description>امروز سر و گوش جنبانده‌اند برای گفتن و دانستن و زیر سوال بردن «هالیو»، همان هیولای خوش رنگ و لعاب کره‌ای که فرهنگ بومی را آن‌قدر آرام می‌بلعد که حتی بو نمی‌برید!گروه زندگی: دخترها توی محوطه دانشگاه شهید مطهری می‌چرخند. همه‌شان محجبه‌اند. روی پاهایشان بند نیستند. از همان‌هایند که کله‌هایشان پر است از حرف‌هایی که اصلا فکرش را هم نمی‌کنی. هر جمله‌شان جمله قبلی خودشان را به چالش می‌کشد. امروز هم سر و گوش جنبانده‌اند برای گفتن و دانستن و زیر سوال بردن «هالیو»، همان هیولای خوش رنگ و لعاب کره‌ای که فرهنگ بومی را آن‌قدر آرام می‌بلعد که حتی بو نمی‌برید و فقط وقتی به خودتان می‌آیید که می‌بینید سبک زندگی‌تان تغییر کرده و کره‌ای شده‌اید!لیلا که دانشجوی ترم چهار روان‌شناسی است تا قبل از ورودش به دانشگاه، یکی از طرفدارهای پر و پا قرص کِی درام‌ها بود؛ همان فیلم‌هایی که پسر می‌میرد برای دختر و آن‌قدر گُل درشت سورپرایزش می‌کند که آخر سر بله را می‌گیرد و مبارکِ هم می‌شوند. می‌نشینیم روی صندلی جلوی یکی از کلاس‌ها و می‌گوید: «خیلی از خواستگارهایم را به خاطر این سریال‌های درام کره‌ای رد کردم چون به نظرم نه ظاهرشان مثل عاشق‌پیشه‌هایی بود که توی سریال می‌دیدم و نه حتی با کارهایشان شگفت‌زده‌ام می‌کردند. من منتظر یک جوان جذاب قدبلندِ پولدار بودم که اتفاقا خیلی آرام و ملیح حرف می‌زد و کلی دلبری بلد بود.» نگاهم به حلقه روی دستش افتاد: «پس شوهرت رو مثل بازیگرهای سریال‌های درام کره‌ای انتخاب کردی؛ قدبلند و خوشتیپ و پولدار؟» خندید و عکس شوهرش را نشانم داد: « قد کوتاهِ کچلِ بی‌پولِ خیلی جذاب!»وقتی کی درامر عاشق می‌شودبرایم عجیب است که معیارهایش تا این اندازه تغییر کرده. می‌پرسم: «چی نظرت رو عوض کرد؟» با چشمانی که می‌درخشند به عکس شوهرش زل می‌زند: «امیرحسام. اون عشق واقعی رو با وجودش و روحش به من نشون داد. باورتون میشه بعد از نامزدی‌مون دیگه سریال کره‌ای ندیدم؟ به نظرم همون‌قدر که فانتزی این سریالا شیرینه به همون اندازه هم می‌تونه ما رو از داشتن عشق واقعی دور کنه چون ناخودآگاه یادمون میده که فقط و فقط براساس شکل و ظاهر طرف مقابل‌مون تصمیم بگیریم نه چیزای دیگه‌اش.»اینجا کسی طرفدار کِی پاپ، آرمی یا بلک‌هاست؟دخترها دانه دانه می‌آیند. سوال‌هایشان را پیش پیش نوشته‌اند و ریز ریز با هم پچ پچ می‌کنند. سه دقیقه به ده صبح است و کنار یکی از کادر دانشگاه می‌ایستم: «میاد؟» نیم نگاهی به ساعتش می‌اندازد و خیالم را راحت می‌کند. منتظر دکتر مهدی منصوری‌خواه، اولین مبلغ شیعه به زبان کره و مدیر موسسه بین‌المللی هاتف شرق، کنار بقیه دانشجوها نشسته‌ام. عقربه که روی ده می‌نشیند آقای منصوری‌خواه می‌آید و بی مقدمه می‌رود سر اصل مطلب: «اینجا کسی طرفدار کِی پاپ، آرمی‌ها یا بلک‌هاست؟»دخترها سعی می‌کنند جلوی خنده‌هایشان را بگیرند و بند را آب ندهند اما آقای منصوری‌خواه کوتاه بیا نیست: «بگید! یواش یواش اقرار کنید!» یکی از دخترها که دل و جرات بیشتری دارد دستش را بالا می‌بَرَد: «استاد من بودم توی این کار!» آقای منصوری‌خواه با جدیت می‌پرسد: «کِی پاپر؟ کِی لاور؟ یا کِی درامر؟» سوالش را بالای صفحه کاغذم می‌نویسم. سوالی که این روزها به هر نوجوانی می‌رسید بعد از سلام و علیک باید این را از او بپرسید. و جواب آن نوجوان است که برایتان مشخص می‌کند کجای این جهان ایستاده.آیا ما واقعا با کره‌ای‌ها قرابت فرهنگی داریم؟یکی از دختران که روبه‌روی پنجره سالن علامه طباطبایی نشسته، کاغذهای روبه‌رویش را مرتب می‌کند و می‌گوید: «خیلی راحت گفته شده که با کره‌ای‌ها قرابت فرهنگی داریم و درِ صداوسیما رو باز کردیم به روی فیلم‌هاشون اما آیا واقعا همینه؟ و تاریخ و فرهنگ ما ایرانی‌ها با تاریخ و فرهنگ‌شون قرابت داره؟»آقای منصوری‌خواه لبخند ریزی می‌زند و در حالی که توی لب‌تاپش دنبال مطلبی می‌گردد جواب می‌دهد: «متولیان فرهنگی ما متاسفانه خطر هالیو یا همون موج کره‌ای رو اصلا جدی نمی‌گیرن؛ در صورتی که رهبری، دو مرتبه درباره جومونگ صحبت کردند و هر دو بار به جعلی بودن تاریخ اون‌ها اشاره می‌کنند. اما ما دوباره جومونگ رو پخش می‌کنیم؛ این‌قدری که الان، استاد زبان کره‌ای در مدارس سجونگ که در ایرانه، با پنجاه و پنج سال سن وقتی می‌خواد درباره پادشاهان کره صحبت کنه میگه من بعضی‌هاشون رو نمی‌شناسم اما دخترای ایرانی که سر کلاسش هستن قشنگ توضیح میدن! زن پادشاه فلانی بوده، بچه‌اش فلانی بوده، پدرش فلانی بوده. استاد کره‌اییه نمیدونه اما ما همون تاریخ‌ ساختگی‌شون رو بهتر از خودشون می‌دونیم.»سر و کله هالیو از کجا پیدا شد؟خاصیت فیلم این است که همیشه تلفیقی می‌شود از خلاقیت و تخیل و واقعیت و نور و صدا و تصویر. مجموعه‌ای که به اسم هنر، می‌تواند حتی سیاست‌هایی را که به چشممان نمی‌آید به درون‌مان منتقل کند. دختر ریزنقشی که کوله‌پشتی‌اش را دوبنده پوشیده و پنج دقیقه‌ای می‌شود به جلسه رسیده، همان‌طور که سرپا ایستاده و گوش می‌دهد یک‌دفعه‌ای با وسواس می‌پرسد: «از فیلمای تاریخی‌شون که بگذریم، فیلمای جدیدشون، آهنگ‌هاشون، کِی بیوتی و کِی فودشون فانتزی‌هایی داره که برای مخاطب نوجوون جذابه ولی خب واقعا چی میشه که این‌قدر تو این صنعت قدرتمند میشن و اصلا سر و کله هالیو از کجا پیدا شد؟»آقای منصوری‌خواه نموداری را روی صفحه پروژکتور نمایش می‌دهد: «اولین بار این اصطلاح رو سال ۱۹۹۰ چینی‌ها اطلاق میکنن. اون هم به خاطر اتفاقی که توی کشورشون داشته رخ میداده. اما اون اتفاق چی بوده؟ محصولاتی از کره جنوبی در قالب موسیقی و فیلم وارد این کشورها یعنی چین، ژاپن، تایلند، اندونزی و مالزی میشه و بین نوجوون‌ها و جوان‌ها خیلی فراگیر میشه. در نتیجه برای اینکه این شرایط رو توصیف کنن از واژه هالیو یا راه کره‌ای و موج کره‌ای استفاده کردن. سال ۱۹۹۷ آقای کیم یانگ سان، هفتمین رییس جمهور کره جنوبی، در بحران اقتصادی شرق آسیا، کابینه‌اش رو جمع می‌کنه و میگه «ما یه سری محصولات سنتی مثل هیوندا، سامسونگ و ال جی رو صادر می‌کردیم اما این‌ها رو به دلیل اینکه هزینه تولیدشون زیاد شده نمی‌تونیم صادرشون کنیم، پس محصولات جایگزینی برای من معرفی کنید که هزینه تولیدش کمتر و سودش به همون اندازه یا بیشتر باشه.» گروه‌های مختلفی می‌روند و می‌آیند تا اینکه در نهایت یک گروه، «صنایع خلاق فرهنگی» رو پیشنهاد میده و همین هالیو رو که به کشورهای شرق آسیا رفته و موفق بوده رو مثال میزنه. آقای کیم یانگ سان می‌پذیره و تولید صنایع خلاق فرهنگی در دستور کار قرار می‌گیره.»می‌توانیم بگوییم که هالیو یک ساختار سیاسی است؟دخترها توی فکر می‌روند. می‌شنوند و صفحات گوشی‌شان را بالا و پایین می‌کنند. دنبال اطلاعاتی می‌گردند که به اضافه حرف‌های استاد جلسه، به هم سنجاق کنند تا شاید جواب چالش‌های فکری‌شان شود. دختری که نسبت به بقیه سوال‌های بیشتری می‌پرسد، صدایش را صاف می‌کند و می‌گوید: «ببخشید استاد، اما با این تعاریفی که فرمودید من فکر می‌کنم هالیو برخلاف ظاهر فرهنگیش یه حرکت سیاسیه؛ درست حدس نزدم؟»آقای منصوری‌خواه تایید می‌کند و صفحه تازه‌ای از آمارها را به روی دخترها باز می‌کند: «سال ۲۰۰۲ آقای کیم یانگ جونگ، هشتمین رییس‌جمهور کره جنوبی، در سومین کنفرانس ملی گردشگری کره اعلام میکنه که ما از این به بعد، این نوع صنایع خلاق فرهنگی رو با عنوان بنیاد هالیو و زیر نظر وزارت گردشگری و میراث فرهنگی کره جنوبی پیگیری می‌کنیم و بهش بودجه میدن. در نتیجه شروع هالیو از کجاست؟ از ساختار سیاسی. یعنی شما پدیده رو می‌خواهید بشناسید اول برید ببینید خواستگاه اون کجاست. خواستگاه هالیو کجا بود؟ دولت. حاکمیت. هدفش چی بود؟ از چه ابزاری استفاده کرد؟ فرهنگی. حال شما نوع شکل‌گیریش رو با نوع برخورد ما باهاش ببینید. ما میگیم یک گروه موسیقیه. یه سریاله. و راحت پخشش می‌کنیم. چرا؟ چون اون رو صرفا فرهنگی می‌بینیم. و خب جلوی محصول فرهنگی رو که نمیشه گرفت. ولی در حقیقت این محصول فرهنگی فقط یه ابزاره و هالیو در اصلش خاستگاه حاکمیتی داره. در راستای چی؟ تقویت قدرت نرم کره جنوبی. که یکی از تبعاتش می‌شود پیشرفت اقتصادی برای اون کشور و از بین رفتن فرهنگ بومی برای ما.»راهکارهای امن نگه داشتن ذهن نوجوان‌های ما چیست؟فرهنگ کره هر روز جهانی‌تر و غالب‌تر می‌شود و کار به جایی رسیده که حرکت آن‌ها فراتر از کِی پاپ و کِی درام شده و نوجوان‌ها و جوان‌ها را با پوشش‌ها، غذاها و حتی ارزش‌هایشان جذب می‌کنند و سربازان فرهنگی‌شان را در تمام نقاط جهان و از خود نوجوان‌ها و جوان‌های بومی جذب می‌کنند. حالا بیشتر نوجوان‌ها مام سئولی می‌پوشند و روتین پوستی دارند و نودل، پای ثابت غذاهایشان شده. و فارق از بد یا خوب بودن این موج و حرکت کره‌ای که در حال آماده‌سازی خودشان برای پیروزی در جنگ تمدن‌ها هستند به قول یکی از دانشجوهای ادبیات دانشگاه شهید مطهری، «آیا راهکاری هم وجود داره که بتونیم نوجوون‌هامون رو در برابر دهن باز شده هالیو که می‌خواد ببلعتشون محافظت کنیم؟»آقای منصوری‌خواه، ماژیکش را می‌بندد، پشت صندلی می‌نشیند و دلسوزانه جواب می‌دهد: «ما در یک جنگ شناختی هستیم. فضا خیلی فراتر از آرایش و پوشش و غذا و فیلم و موسیقی کره‌ای‌هاست. اما راهکار چیه؟ هیچ‌وقت مستقیم به نوجوون نگید نبین و نخور و گوش نده به محصولات هالیو. توصیه‌های قرآن که اون همه شیرینه رو اگه یه دفعه‌ای بریزی تو دهن طرف خفه میشه. باید تو آبی، چایی، چیزی حلش کنی تا طرف لذت ببره. این مسئله رو هم باید تو آب حل کنید بعد به نوجوون بدید. اون آب چیه؟ یه محصول رسانه‌ایِ جایگزینه که نداریم. مشکل ما هم همینه. وقتی میگیم فیلم کره‌ای رو نبین باید محصول ترازی داشته باشیم که جای اون بهش معرفی کنیم پس راهکار اول تلاش برای تولید محصولات رسانه‌اییه و در این زمینه نباید وابسته رسانه ملی باشیم و آتش به اختیار پیش بریم.»پدرها در کنار دخترانشان بنشینند و با هم حرف بزنندیکی از خانم‌ها که با مادر شدن فاصله‌ ندارد بعد از شنیدن این راه‌حل، از راهکارهایی در فضای خانه و خانواده می‌پرسد. آقای منصوری‌خواه هم برای اینکه جلسه پایانی درخور و کاربردی داشته باشد می‌گوید: «رابطه پدر با فرزند باید اصلاح بشه. مخصوصا رابطه با دختر. دختری بود که به دلیل اعتراض پدرش به تماشای سریال‌های کره‌ای خودکشی کرد اما خودکشیش ناموفق بود و الحمدلله زنده موند اما چه چیزی اون رو به زندگی بگردوند؟ پدر رابطه‌اش رو با دخترش بهتر کرد و همون پدر دلیل زندگی دخترش شد. لازم هست که هر پدری با تک به تک فرزندانش به صورت جداگونه، یک زمان طلایی رو در نظر بگیره و دو بار در هفته بین سی تا چهل و پنج دقیقه کنار فرزندش بنشینه و صحبت کنه اما چطور صحبتی؟شاید تعجب کنید اما فقط و فقط یک صحبت معمولی و خنثی. درباره آب و هوا، فیلم، بازیگرها، غذا، و موضوعات خنثی صحبت کنند و صمیمیت رو طوری شکل بدن که خود همان دختر سر صحبت رو با پدرش درباره حتی همون سریال‌های کره‌ای باز کنه. و پدرها هم هیچ‌وقت به صحبت دختراشون موضع نگیرن. ما نکته مهم اینه که در این زمان طلایی، فرزند نباید گرسنه و تشنه باشه و هر چیزی که عامل اضطرابشه همچن جا برطرف بشه. باور کنید اگر پدرها همین رو رعایت کنن، طبق تجربه‌ام میگم، بچه نجات پیدا خواهد کرد ... .»فرصت یا تهدید؟ انتخاب با ماستهالیو، با همه رنگ و لعابش حالا به بخشی جدایی‌ناپذیر از زیست فرهنگی نسل نوجوان و جوان ما تبدیل شده است. دیگر فقط پای یک سریال یا آهنگ در میان نیست بلکه حرف سبک زندگی، ارزش‌ها و حتی رویاهای آینده نوجوان‌ ماست که در زیر و زبر شدن است. اما این موج هر چقدر هم پرقدرت باشد نباید فراموش کنیم که این ما هستیم که سرنوشت نهایی‌اش را در کشورمان تعیین می‌کنیم. البته نه با حذف و انکار و پاک کردن صورت مسئله که با شناخت، گفت‌وگو و خلق جایگزین‌های جذاب و بومی. فرهنگ وقتی می‌ماند و می‌بالد که زنده باشد نه ایستا. پس اگر می‌خواهیم نسل‌های بعدی‌مان را از بلعیده شدن نجات دهیم، باید دستشان را بگیریم و راه را نشانشان دهیم؛ فقط همین و البته همین، همه چیز است.#هالیو#موج_کره‌ای#کی_پاپ</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Fri, 18 Sep 2026 00:18:33 +0330</pubDate></item><item><title>چه کسی واقعاً هالیو را ساخت؟</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/چه-کسی-واقعاً-هالیو-را-ساخت-goa7u4y8p7z7</link><description>این روزها خبری در رسانه‌های کره‌ای منتشر شده که تلاش داره روایت جدیدی از شکل‌گیری #هالیو یا #موج_کره‌ای ارائه بده. ظاهراً یه جشنواره بزرگ دولتی-خصوصی در راهه و بنیانگذار جی‌وای‌پارک (J.Y. Park) گفته که دولت دخالت مستقیم نداشته و موفقیت هالیو مرهون حمایت‌های دولتی نبوده! اما آیا واقعاً این ادعا درسته؟در خبری که منتشر شده، تلاش شده که کره از اتهام «دولتی بودن» صنعت فرهنگیش مبرا بشه. اما جالب اینجاست که خود خبر هم پر از تناقضه. از یک سو می‌گن دولت نقشی نداشته و از سوی دیگه، صراحتاً به تصویب قوانین حمایتی در اواخر دهه ۱۹۹۰، تشکیل نهادهایی مثل «کمیته ریاست‌جمهوری برای تبادل فرهنگ عامه» و تخصیص بودجه برای برگزاری جشنواره‌ها اشاره می‌کنه. مگه میشه دولت پول بده، قانون وضع کنه، نهاد ایجاد کنه و بعد بگه نقش نداشته؟ نکته دوم: آقای پارک می‌گه که دولت فقط «درخواست نظر» کرده و کارِ «برنامه‌ریزی» رو به خود صنعت واگذار کرده. (در دهه نود میلادی)  اما چه کسی بودجه رو تأمین می‌کنه؟ چه کسی برای تسهیل امور ویزا و رفت‌وآمد هنرمندان اقدام می‌کنه؟ کیست که برای «ثبات‌سازی» این صنعت غول‌پیکر برنامه می‌ریزه؟ پاسخ همه اینها دولت کره جنوبیه. این یه نمونه کلاسیک از دولت ائتلافی-بازاری هستش که با سرمایه‌گذاری هدفمند، زیرساخت‌ها رو فراهم می‌کنه و ریسک‌های اقتصادی رو مدیریت می‌کنه. به این می‌گن «دستورالعملی عمل کردن» نه از بالا، بلکه از طریق بودجه و سیاست‌گذاری کلان.نکته سوم:خود خبر هم به این نکته تلویحی اشاره داره که «قانون‌گذاری برای صنایع فرهنگی» دقیقاً همزمان با شروع موج کره‌ای در خارج از کشور بوده. مگه میشه این رو نادیده گرفت؟ موج کره‌ای از ابتدا با بودجه دولتی شکل گرفت، نهادسازی شد، قانون وضع شد و الان هم با نظارت و بودجه دولت داره فعالیت می‌کنه. استاد «هونگ سوک-کیونگ» از دانشگاه ملی سئول می‌گه که این باور در بین دیپلمات‌ها و خبرنگاران خارجی «غیرقابل‌تزلزل» شده. دلیلش اینه که دولت کره این باور رو با قرار گرفتن در صدر «دیپلماسی فرهنگی» تقویت کرده.بنابراین، این دست خبر‌ها صرفاً تلاشی برای تبرئه‌سازی و تغییر روایت در افکار عمومی جهانی‌ست. اونها می‌خوان بگن هالیو ارگانیک و خودجوش بوده، در حالی که واقعیت چیز دیگریست. اگر این صنعت تا این حد موفق شده، به خاطر سرمایه‌گذاری هوشمندانه، بلندمدت و همه‌جانبه‌ی دولت کره جنوبیه که با هدف قدرت نرم و توسعه اقتصادی طراحی شده. فراموش نکنیم که موفقیت بی‌نظیر BTS# و فیلم‌هایی مثل «انگل» هم پشت صحنه‌ای از حمایت‌های دولتی دارن.┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Thu, 17 Sep 2026 23:19:06 +0330</pubDate></item><item><title>#بی‌تی‌اس از پدیده سرگرمی تا بازیگر میدان قدرت نرم و بازتعریف فرهنگی</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/بی-تی-اس-از-پدیده-سرگرمی-تا-بازیگر-میدان-قدرت-نرم-و-بازتعریف-فرهنگی-kayd1qkvjkt7</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه، مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیدر عصر جنگ شناختی، مرز میان سرگرمی، فرهنگ و سیاست روزبه‌روز کمرنگ‌تر می‌شود. امروز یک گروه موسیقی صرفاً تولیدکننده آهنگ و اجرای صحنه‌ای نیست؛ بلکه می‌تواند به یک «برند هویتی» تبدیل شود که بر نگرش‌ها، ارزش‌ها و سبک زندگی میلیون‌ها مخاطب اثر می‌گذارد.BTS نمونه‌ای قابل تأمل از این تحول است. این گروه طی سال‌ها با ایجاد یک سرمایه عظیم عاطفی و اجتماعی در میان نسل جوان، به یکی از قدرتمندترین پدیده‌های فرهنگی جهان تبدیل شده است. همین جایگاه، آن را به یک حامل مؤثر پیام‌های فرهنگی تبدیل می‌کند؛ پیام‌هایی که تنها در کلمات آشکار نمی‌شوند، بلکه در نمادها، سبک زندگی، روایت‌های شخصی، تصاویر و چارچوب‌های ارزشی نیز منتقل می‌شوند.در ادبیات استراتژیک، قدرت نرم زمانی بیشترین اثرگذاری را دارد که پیام در قالب اجبار یا تبلیغ مستقیم ارائه نشود؛ بلکه از مسیر جذابیت، همذات‌پنداری و اعتماد عبور کند. مخاطب ابتدا با یک هنرمند ارتباط عاطفی برقرار می‌کند و سپس به‌تدریج با جهان‌بینی، ارزش‌ها و روایت‌های همراه آن نیز مواجه می‌شود.منتقدان روندهای جدید در صنعت سرگرمی معتقدند بخشی از تولیدات فرهنگی معاصر، از جمله اغلب آثار و اجراهای BTS#، در چارچوب گسترده‌تری از سکولاریزاسیون فرهنگی، فردگرایی نوین و بازتعریف هنجارهای اخلاقی قابل تحلیل است. از این نگاه، مسئله تنها چند محتوای هنری یا انتخاب شخصی نیست؛ بلکه موضوع، نقش این محصولات در تغییر تدریجی نظام معنایی نسل جدید است.در منطق عملیات ادراکی، تغییرات بزرگ معمولاً با پیام‌های مستقیم آغاز نمی‌شوند؛ بلکه از طریق تکرار نمادها، عادی‌سازی مفاهیم و تغییر حساسیت‌های فرهنگی شکل می‌گیرند. آنچه زمانی مرز محسوب می‌شد، به مرور به یک انتخاب شخصی، سپس به یک امر پذیرفته‌شده و در نهایت به یک هنجار اجتماعی تبدیل می‌شود.به همین دلیل، بررسی پدیده‌هایی مانند BTS نباید تنها در سطح موسیقی و سرگرمی متوقف شود. مسئله اصلی، سازوکار تولید معنا و اثرگذاری فرهنگی است؛ اینکه چگونه ستاره‌های جهانی می‌توانند به بازیگران مؤثر در میدان رقابت روایت‌ها، سبک‌های زندگی و نظام‌های ارزشی تبدیل شوند.در جهان امروز، نبرد اصلی فقط بر سر اقتصاد و سیاست نیست؛ بلکه بر سر «ذهن انسان‌ها» است. میدان واقعی قدرت، جایی است که انسان‌ها در آن درباره هویت، اخلاق، خانواده، معنا و آینده خود تصمیم می‌گیرند. با توجه به این نکته، تحلیل انتقادی محصولات فرهنگی جهانی نه یک واکنش احساسی، بلکه بخشی از ضرورت سواد راهبردی در عصر جنگ شناختی است.ادامه دارد ...┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2026 21:50:08 +0330</pubDate></item><item><title>کی‌پاپ و کالایی‌سازی تجربه</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/کی-پاپ-و-کالایی-سازی-تجربه-myk3eidsjf2v</link><description>✍️ مهدی منصوری‌خواه، مدرس جنگ‌های روانی و شناختیدر بیستمین سالگرد بنیان‌گذاری گروه BIGBANG، رویدادی در سئول برگزار می‌شود که نماد وضعیت کنونی صنعت کی‌پاپ است: اجرایی با بلیط‌های نایاب که هیچ هنرمندی در آن حضور ندارد! فن‌ها جمع می‌شوند تا صرفاً به پهپادها، نورپردازی و اهنگ‌های ضبط‌شده‌ای گوش دهند که صاحبانشان حتی زحمت حضور در صحنه را به خود نداده‌اند.این روند که از سال ۲۰۲۲ و با اقدام J-Hope (عضو BTS) برای پخش اختصاصی آلبومش (Jack in the Box) برای سلبریتی‌ها آغاز شد، حالا تمام صنعت را فراگرفته است؛ از برگزاری تورهای «موزیک‌بار» NCT تا اکران آلبوم‌ها در سالن‌های سینما و رویدادهای اسپاتیفای.آنچه امروز در کی‌پاپ و به‌ویژه توسط #BTS و کمپانی HYBE رخ می‌دهد، نه یک نوآوری هنری، بلکه شکل عریان و بی‌رحمانه‌ای از سرمایه‌داری لجام‌گسیخته است.آمارها نشان می‌دهند فروش فیزیکی آلبوم‌ها در سال ۲۰۲۴ با افت شدید ۱۷.۷ درصدی مواجه شده است. واکنش صنعت کی‌پاپ به این ورشکستگی ساختاری چه بوده است؟ پول‌سازی از «هیچ»!مفهوم‌سازی مصنوعی «کم‌یابی»:گروه‌هایی مانند #بی‌تی‌اس و کمپانی‌های پشت‌پرده، هنر را از معنای ذاتی‌اش تهی کرده‌اند. وقتی موسیقی به لطف پلتفرم‌های استریم رایگان و دسترس‌پذیر شد، این کمپانی‌ها تصمیم گرفتند با ایجاد حس کاذب «انحصاری بودن»، دوباره از مخاطب پول بکشند. آنها «فرصت شنیدن یک فایل صوتی» را بسته‌بندی کرده و به عنوان یک تجربه لوکس می‌فروشند.تاسیس مکانیسم‌های استثمار روانی:در این رویکرد، هواداران دیگر شنونده نیستند؛ بلکه مصرف‌کنندگان آسیب‌پذیری هستند که سیستم از «علاقه شدید» آن‌ها برای سودآوری مالی سوءاستفاده می‌کند. تبدیل یک پخش ساده‌ آلبوم به رویدادهای تجاری عظیم، ساختن ساختارهای طبقاتی در میان فن‌هاست تا ثابت کنند چه کسی بیشتر هزینه می‌کند تا «دیده شود».بازاریابی تهاجمی به جای کیفیت هنری:طبق اعتراف خود مسئولان این صنعت، قطعات پخش‌شده در این مراسم‌ها از قبل کاملاً نهایی شده‌اند و هیچ نظر یا نقد هنری در آن‌ها اعمال نمی‌شود. این یعنی تمام این شوهای مجلل، از رویدادهای جیهوپ تا بقیه گروه‌ها، صرفاً مانورهای بازاریابیِ ابتذال‌یافته هستند. موسیقی دیگر اثر هنری نیست؛ بلکه یک «محصول جانبی» برای فروش بلیط، تبلیغات و جذب اسپانسر است.┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2026 21:41:19 +0330</pubDate></item><item><title>کتاب «صهیونیسم مسیحی کره‌ای»</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/کتاب-صهیونیسم-مسیحی-کره-ای-fm66tpajcnei</link><description>کتاب «صهیونیسم مسیحی کره‌ای» نوشته مهدی منصوری‌خواه، نخستین پژوهش جامع فارسی درباره این جریان الهیاتی ـ سیاسی است که در ۵۶۰ صفحه، ریشه‌ها، شبکه‌های تبشیری، ارتباط با اسرائیل و تأثیر آن بر سیاست خارجی، رسانه و تحولات غرب آسیا را بررسی می‌کند.به گزارش خبرگزاری حوزه، کتاب «صهیونیسم مسیحی کره‌ای» با تکیه بر چند سال پژوهش در منابع فارسی، انگلیسی و کره‌ای، به بررسی جریان الهیاتی ـ سیاسی صهیونیسم مسیحی در کره جنوبی می‌پردازد و ابعاد فعالیت کلیساها، شبکه‌های تبشیری و نقش این جریان در تحولات منطقه‌ای و جهانی را بررسی می‌کند.کتاب «صهیونیسم مسیحی کره‌ای» حاصل چند سال پژوهش و بررسی منابع فارسی، انگلیسی و کره‌ای توسط استاد مهدی منصوری‌خواه، اولین مبلغ شیعه به زبان کره‌ای است که در 560 صفحه برای نخستین‌بار در زبان فارسی به مطالعه جامع این جریان الهیاتی ـ سیاسی می‌پردازد.این کتاب نشان می‌دهد چگونه بخشی از کلیساها، نهادهای تبشیری و شبکه‌های مسیحی کره جنوبی، تشکیل و گسترش دولت اسرائیل را تحقق وعده‌های کتاب‌مقدس تلقی کرده و حمایت از اسرائیل را بخشی از مأموریت دینی خود می‌دانند. همچنین تبیین می‌کند که چگونه نظریه‌پردازان این جریان معتقدند مأموریت جهانی مسیحیت انجیلی از آمریکا به کره جنوبی منتقل شده و کره باید نقش تازه‌ای در تحولات جهانی ایفا کند.در این اثر، خواننده با موضوعاتی همچون:▪️ ریشه‌های تاریخی و الهیاتی صهیونیسم مسیحی در کره جنوبی▪️ نقش کلیساهای بزرگ و سازمان‌های تبشیری کره‌ای▪️ ارتباط این جریان با اسرائیل و شبکه‌های بین‌المللی حامی آن▪️ تأثیر صهیونیسم مسیحی بر سیاست خارجی کره جنوبی▪️ نقش آن در دیپلماسی عمومی، رسانه و جنگ روایت‌ها و موج کره‌ای▪️ فعالیت‌های فراملی در کشورهای مختلف، از جمله منطقه غرب آسیا▪️ بازنمایی ایران در گفتمان‌های آخرالزمانی محافل صهیونیسم مسیحی کره‌ای و فعالیتهای آنان در ایران▪️ واکنش این جریان به جنگ غزه، تحولات پس از ۷ اکتبر و تنش‌های ایران و اسرائیلآشنا خواهد شد.اطلاعات بیشتر و خرید: مراجعه به این آیدی: @islam4_allلینک خبر</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2026 21:34:04 +0330</pubDate></item><item><title>موج کره‌ای و قدرت نرم کره جنوبی</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/موج-کره-ای-و-قدرت-نرم-کره-جنوبی-uxtaqj54b11r</link><description>⭕️موج کره‌ای، که به عنوان یک پدیده فرهنگی و اجتماعی در سطح جهانی شناخته می‌شود، نمایانگر قدرت نرم کره جنوبی است.📱 این موج شامل موسیقی، فیلم، سریال‌ها و سایر محصولات فرهنگی است که توانسته‌اند به سرعت در بین جوانان و نسل‌های مختلف در سراسر جهان محبوبیت پیدا کنند.👌 اما همان‌طور که جوزف نای اشاره می‌کند، قدرت نرم به اعتبار و باور وابسته است و می‌تواند به سادگی از دست برود.👌اگر کارشناسان و ناقدین فرهنگی بتوانند هیاهو و عوام‌فریبی پشت موج کره‌ای را به مخاطبان نشان دهند، این احتمال وجود دارد که قدرت نرم کره جنوبی تحت تأثیر قرار گیرد. ❌در واقع، اگر مردم متوجه شوند که این محصولات فرهنگی تنها ابزارهایی برای تبلیغ و تقویت یک برند ملی هستند و نه نمایانگر واقعیات فرهنگی و اجتماعی، ممکن است نسبت به آن‌ها بی‌اعتماد شوند. ❌این بی‌اعتمادی می‌تواند منجر به زوال اعتبار برند ملی کره جنوبی شود و در نتیجه، قدرت نرم این کشور را تضعیف کند.  👌به همین دلیل است که ما در دوره های #نقد_موج‌کره‌ای تاکید می‌کنیم «اگر برند ملی فاقد حقایق اساسی در مورد مکان و مردم باشد، محکوم به شکست است». ❌دروغین و پوشالی بودن تصویرسازی موج کره‌ای از این کشور اگر به مخاطبین نشان داده بشود، این موج از حمایت کم‌رنگ و مضمحل خواهد شد.مهدی منصوری خواه مدیر مسئول فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبی┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2026 20:17:14 +0330</pubDate></item><item><title>صهیونیسم مسیحی کره‌ای</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/صهیونیسم-مسیحی-کره-ای-mbzagrqo34dv</link><description>نویسنده: مهدی منصوری‌خواه، رییس موسسه بین‌المللی هاتف شرق کتاب صهیونیسم مسیحی کره‌ای تالیف استاد منصوری‌خواهحدود ۲۰ درصد از جمعیت کره جنوبی پروتستان هستند و این کشور پس از ایالات متحده، دومین کشور اعزام‌کننده مبلغ مسیحی در جهان است. بیش از ۲۱,۰۰۰ مبلغ کره‌ای در کشورهای مختلف فعالیت می‌کنند.بسیاری از این مبلغان دارای دیدگاه‌های آخرالزمانی و انجیلی هستند که حمایت از اسرائیل را بخشی از مأموریت الهی خود می‌دانند.گروه &#34;بازگشت به اورشلیم&#34; از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین جنبش‌های صهیونیسم کره‌ای استطبق باور صهیونیست‌های کره‌ای، مسیر حرکت انجیل از اورشلیم به اروپا، سپس آمریکا و بعد شرق آسیا (کره) رفته و اکنون باید از طریق چین و کشورهای اسلامی به اورشلیم بازگردد.بازگشت انجیل به اورشلیم، مقدمه بازگشت مسیح (عروج) تلقی می‌شود. بر همین اساس، کره جنوبی فعالیت‌های گسترده‌ی در زمینه تبشیر در کشورهای جهان به خصوص کشورهای غرب اسیا داشته و دارد.موج کره‌ای نیز در برخی سال‌های فعالیت خود به شدت مروج این دیدگاه بوده که در دوره‌های نقد #موج_کره‌ای بارها به آنها اشاره کرده‌ایمبرای اطلاعات بیشتر مطالعه کتاب صهیونیسم مسیحی کره‌ای توصیه می‌شود #صهیونیسم_مسیحی_کره‌#یهود🆔https://eitaa.com/emamsadegh_ir</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2026 08:53:36 +0330</pubDate></item><item><title>صداوسیما عامل گسترش فرهنگ شرقی در میان ایرانیان</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/صداوسیما-عامل-گسترش-فرهنگ-شرقی-در-میان-ایرانیان-oaqo4wlleav8</link><description>مهدی منصوری خواه رئیس موسسه هاتف شرق، در گفت و گویی با خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، ضمن ابراز نگرانی از تاثیرات موج فرهنگی کره جنوبی بر جامعه‌ جوانان ایران  گفت: با توجه به نفوذ عمیق فرهنگ کره‌ای در میان نوجوانان و جوانان  ایرانی، باید شاهد تغییراتی در هویت فرهنگی و سبک زندگی آنها باشیم.منصوری‌خواه با بیان اینکه موسیقی پاپ کره‌ای (کی‌پاپ)، سریال‌های  کره‌ای (کی‌دراما) و حتی مد و آرایش‌های کره‌ای به بخشی از زندگی روزمره‌ی  بسیاری از جوانان تبدیل شده است، گفت: متأسفانه این موج فرهنگی نه تنها به  عنوان یک سرگرمی، بلکه به عنوان یک سبک زندگی در حال گسترش است.وی با ابراز نگرانی از الگو گیری جوانان از سبک و سیاق‌های شرقی گفت:  متأسفانه شاهد هستیم که برخی جوانان به جای الگو گرفتن از مفاخر و ارزش‌های  ملی و مذهبی خود، به تقلید از سبک زندگی و مدل‌های رفتاری ارائه‌شده در  سریال‌ها و موسیقی‌های کره‌ای روی آورده‌اند.رئیس موسسه هاتف شرق ادامه داد: این موضوع نه تنها باعث کمرنگ شدن  هویت ملی می‌شود، بلکه می‌تواند به تضعیف بنیان‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه  منجر شود.منصوری خواه افزود: بررسی‌های ما نشان می‌دهد که حتی در مناطق محروم و  شهر‌های کوچک، شاهد گرایش فزاینده‌ جوانان به این فرهنگ هستیم، این مسئله  نیازمند توجه جدی مسئولان فرهنگی و آموزشی است.رئیس موسسه هاتف شرق با اشاره به نقش رسانه‌ها در ترویج این فرهنگ،  خواستار مدیریت هوشمندانه‌تر محتوای فرهنگی شد و گفت: برخی از برنامه‌های  رسانه‌ای داخلی، ناخواسته به ترویج این فرهنگ دامن زده‌اند.وی تأکید کرد: ما باید با تولید محتوای جذاب، مدرن و هم‌سو با  ارزش‌های ملی و مذهبی، رقابت‌پذیری خود را در عرصه‌ فرهنگی افزایش دهیم؛  چرا که جوانان ما به دنبال محتوای باکیفیت و جذاب هستند و اگر نتوانیم این  نیاز را برطرف کنیم، به سمت فرهنگ‌های خارجی گرایش پیدا می‌کنند.منصوری خواه در خصوص تأثیرات فرهنگی و سبک زندگی‌ای که ایجاد کرده  اظهار کرد: دانش‌آموزان ایرانی به طور فزاینده‌ای در معرض فرهنگ‌های غربی و  شرق آسیایی از طریق رسانه‌های اجتماعی، فیلم‌ها، موسیقی و سریال‌ها قرار  می‌گیرند که به همین سبب سبک زندگی، مد، موسیقی و حتی ارزش‌های آنها تحت  تأثیر قرار گرفته است.رئیس موسسه هاتف شرق با اشاره به چالش‌های اعتقادی و فرهنگی گفت:  موضوعاتی مانند تناسخ که زمانی در جامعه ایرانی به عنوان یک موضوع حاشیه‌ای  مطرح می‌شد، اکنون حتی در میان اقشار مذهبی نیز مورد بحث قرار می‌گیرد؛  این نشان‌دهنده نفوذ عمیق فرهنگ‌های خارجی در باور‌ها و اعتقادات جوانان  است.وی در مورد قبح شکنی این رسانه ها افزود: برخی مفاهیم که قبلاً در  جامعه ایرانی تابو محسوب می‌شدند، اکنون از طریق رسانه‌های خارجی در حال  عادی‌سازی هستند که این موضوع می‌تواند باعث ایجاد شکاف بین نسل‌ها و ایجاد  تنش در محیط‌های آموزشی و خانوادگی شود.منصوری‌خواه با اشاره به اهمیت صدا و سیما و نهاد‌های فرهنگی کشور  گفت: صدا و سیما به عنوان یکی از مهم‌ترین نهاد‌های فرهنگی کشور، نقش کلیدی  در مدیریت و جهت‌دهی به فضای فرهنگی دارد؛ با این حال، برخی از برنامه‌های  صداوسیما به طور ناخواسته به ترویج فرهنگ‌های خارجی دامن زده‌اند.رئیس موسسه هاتف شرق در تشریح راهکار‌های مقابله با موج‌های فرهنگی  بر اهمیت تولید محتوای جذاب و همسو با ارزش‌های داخلی تأکید کرد و اظهار  داشت: برای مقابله با این موج‌ها، تولید محتوایی که بتواند با جذابیت‌های  بصری و داستانی، توجه جوانان را جلب کند، ضروری است.وی با بیان اهمیت تولید محتوای جذاب و متناسب با ارزش‌های داخلی  اظهار داشت: نباید مبنا ما این باشد که صرفا یک تولید محتوی‌ای کرده باشیم  بلکه باید با استفاده از ابزار‌های مدرن در تولید محتوا، سعی بر ایجاد  تأثیر بسزا در جلب توجه جوانان و مقابله با چالش‌های فرهنگی داشته باشیم.رئیس مؤسسه هاتف شرق با اشاره به رویکرد صدا و سیما در استفاده از  محصولات شرقی، گفت: صدا و سیما بر این باور است که فرهنگ شرق به فرهنگ  ایرانی نزدیک‌تر بوده و از این رو، مشکلات و تأثیرات منفی محصولات غربی را  ندارد و این موضوع حتی به استفاده از محصولات چینی نیز گسترش یافته است.وی ادامه داد: صدا و سیما ایران، به‌طور ناخواسته مسیری را برای  مخاطبان باز می‌کند که آنها را از محصولات غربی دور کرده و به سمت محصولات  شرقی سوق می‌دهد؛ اما مشکل اصلی اینجاست که پس از ورود به این مسیر،  مخاطبان خودشان به تدریج در‌های بیشتری را به سوی جهان شرق باز می‌کنند.منصوری خواه با اشاره به چالش‌های فرهنگی و لزوم تقویت هویت ملی و  مذهبی، اظهار داشت: این رویکرد، هرچند در ظاهر از محصولات غربی فاصله  می‌گیرد، اما همچنان جای خالی تولید محتوای بومی و منطبق بر فرهنگ ایرانی  را پر نمی‌کند و نیاز به بازنگری جدی دارد.رئیس موسسه هاتف شرق افزود: راهکار‌های مختلفی برای مقابله با این  چالش‌ها وجود دارد که از جمله می‌توان به آموزش و توانمندسازی معلمان و  مربیان اشاره کرد و این اقدام می‌تواند به تقویت هویت فرهنگی و ملی در میان  نسل جوان کمک شایانی کند.وی در توضیح توانمندسازی معلمان و مربیان اظهار کرد: برنامه‌های  آموزشی برای معلمان در زمینه‌های فرهنگی و روان‌شناسی نوجوانان و همچنین  آموزش طلاب شیعه و سنی در حوزه‌های فرهنگی و رسانه‌ای می‌تواند نقش مؤثری  در ارتباط بهتر با جوانان ایفا کند.رئیس موسسه هاتف شرق در بیان دیگر راه حل‌ها گفت: از دیگر راه‌حل‌ها،  تولید محتوای جذاب و رقابت‌پذیر با محتوای خارجی است که باید ارزش‌های  داخلی را با روش‌های مدرن به نمایش بگذارد.منصوری خواه ادامه داد: در همین راستا، تجربه‌های بین‌المللی نیز مورد  توجه قرار گرفته است؛ به عنوان مثال، الگوبرداری از چین، که با تدوین سند  توسعه فرهنگی توانسته فرهنگ خود را تقویت کند، می‌تواند به عنوان مدلی موفق  در ایران مورد استفاده قرار گیرد.وی در پایان با اشاره به تغییرات و تحولات فرهنگی در میان نوجوانان و  جوانان ایرانی بیان کرد: ما در حال حاضر با پدیده جدید و جدی مواجه هستیم  که نیازمند رویکردی جامع است و ما باید در تولیدات رسانه‌ای خود، توجه به  نیاز‌های فرهنگی و روان‌شناختی جوانان را نیز دخالت دهیم.</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 23:51:48 +0330</pubDate></item><item><title>سریال اسکوئیدگیم 2 سرشار از نماد‌ها و کد‌های پنهان است</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/سریال-اسکوئیدگیم-2-سرشار-از-نماد-ها-و-کد-های-پنهان-است-zzfwq1ybhk4w</link><description>به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، از سلسله نشست‌های نقد و بررسی آثار سینما «سینما رسا»، نشست نقد و بررسی «سریال بازی مرکب» با حضور سرکار خانم زهرا حیدری کارشناس دینی و منتقد سینما به همت خبرگزاری رسا برگزار شد.سرکار خانم حیدری در مقدمه بیان کرد:  سریال &#34;بازی مرکب&#34; با ترکیب مضامین اجتماعی و اقتصادی، نابرابری‌های  اقتصادی و چالش‌های زندگی روزمره در جامعه کره جنوبی را به تصویر می‌کشد؛  این سریال با داستانی جذاب، شخصیت‌پردازی قوی و استفاده از نماد‌های بصری و  موسیقی، به یک پدیده جهانی تبدیل شده و توجه مخاطبان را به واقعیت‌های تلخ  جامعه جلب کرده است.این کارشناس دینی و منتقد سینما افزود:  علاوه بر جنبه سرگرمی، این اثر به نقد نظام نابرابر اقتصادی و فشار‌های  اجتماعی می‌پردازد و وضعیتی را بررسی می‌کند که افراد را مجبور به  انتخاب‌های خطرناک برای بقا می‌کند.سرکار خانم حیدری گفت: سریال &#34;بازی  مرکب&#34; با ترکیب مضامین اجتماعی و اقتصادی، مسائلی، چون نابرابری اقتصادی و  چالش‌های زندگی روزمره در جامعه کره جنوبی را به تصویر می‌کشد؛ این سریال  نه تنها با داستانی جذاب و شخصیت‌پردازی قوی، بلکه از طریق نماد‌های بصری و  موسیقی، توانسته است به یک پدیده جهانی تبدیل شود و نگاه مخاطبان را به  واقعیت‌های تلخ جامعه جلب کند.وی افزود: نکته قابل توجه‌ای که در این  سریال وجود دارد این است که جدای از سرگرمی، این اثر به نقد نظام نابرابر  اقتصادی و فشار‌های اجتماعی می‌پردازد و به طور عمیق‌تری، نظری به وضعیتی  که افراد برای بقا، مجبور به انتخاب‌های خطرناک می‌شوند، دارد.این کارشناس دینی و منتقد سینما در  توصیف سریال‌هایی مانند «بازی مرکب» و فیلم‌هایی مانند «انگل» (Parasite)  بیان کرد: این آثار به نقد رفتار‌های قشر مرفه و نمایش چالش‌های قشر ضعیف  جامعه کره‌ای می‌پردازند؛ در این سریال نیز با به نمایش گذاشتن ورود  شخصیت‌های بازی، به بازی به دلیل مشکلات مالی، سعی بر نمایش دادن  بی‌عدالتی‌های اجتماعی موجود در کره جنوبی دارد.حیدری در مورد هدف کلی این سریال گفت:  در مرحله اول، هدف اصلی ساخت چنین سریال‌هایی، کسب درآمد و سودآوری است و  مرحله دوم هدف آنان این است که با استفاده از نماد‌ها و فضایی فانتزی، از  واقعیت‌ها خبر دهند.این کارشناس دینی و منتقد سینما در  ادامه خاطرنشان کرد: بیان واقعیت و چالش‌های اجتماعی در فیلم و سریال ها،  به ندرت به این شکل واضح و صریح در رسانه‌ها مطرح می‌شوند و کارگردان این  سریال توانسته با نمایش این مشکلات از زاویه‌ای داستانی و سرگرم‌کننده،  بیننده‌ها را به فکر وادارد و توجه آنها را به معضلات عمیق اجتماعی جلب  کند.📷وی در ضمن بیان این نکته که این سریال  با پرداختن به مسائلی مانند فقر، نابرابری و خشونت علیه زنان، و ایجاد  تعادل بین واقعیت و فانتزی، دغدغه‌های محلی را به شکلی جهانی بیان کرده،  گفت: می‌توان دلیل محبوبیت جهانی سریال‌هایی مانند «بازی مرکب» و دیگر آثار  کره‌ای را، ترکیب واقعیت‌های محلی با داستان‌سرایی جهانی دانست.سرکار خانم حیدری در خصوص پیام‌های این  سریال خاطرنشان کرد: سریال بازی مرکب (Squid Game) سرشار از نماد‌ها و  کد‌های پنهانی است که با نگاهی دقیق‌تر می‌توان آنها را رمزگشایی کرد و این  سریال با بهره‌گیری از نماد‌ها و ارجاعات فرهنگی در فصل اول، توانسته  داستانی پیچیده و تأثیرگذار را روایت کند.این کارشناس دینی و منتقد سینما با  اشاره به استفاده کارگردان از نماد‌ها در این سریال، توضیح داد: بازی‌ها،  رنگ‌ها، اعداد و شخصیت‌ها هرکدام پیامی برای مخاطب دارند؛ بازی‌های ساده‌ای  که در فصل اول نمایش داده می‌شوند، به چالش‌های سخت و مرگبار تبدیل  می‌شوند و این تضاد، نه تنها جذابیت داستانی ایجاد می‌کند، بلکه استعاره‌ای  از زندگی و نابرابری‌های اجتماعی است؛ جایی که قوانین ظاهراً عادلانه، در  عمل برای برخی سخت‌تر و ناعادلانه‌تر هستند.وی در خصوص ابزار به‌کار گرفته شده  برای انتقال پیام در سریال &#34;بازی مرکب&#34;(Squid Game)، گفت: استفاده از  رنگ‌ها و طراحی صحنه به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای انتقال مفاهیم و تقویت  روایت داستان به کار گرفته شده است؛ این سریال که توسط هوانگ دونگ-هیوک  ساخته شده، با ترکیب رنگ‌های زنده و متضاد، فضایی سورئال و در عین حال  هشداردهنده خلق کرده است که مخاطب را درگیر می‌کند.سرکار خانم حیدری در توضیح خلق فضای  سورئال بیان داشت: فضای سورئال محیطی است که در آن واقعیت و خیال به شکلی  عجیب و غیرمنطقی ترکیب می‌شوند؛ این فضا با احساس غریبگی و تعجب همراه است و  مرز بین ممکن و غیرممکن محو می‌شود.این کارشناس دینی و منتقد سینما ادامه  داد: اتفاقات غیرمنطقی و رویایی به راحتی رخ می‌دهند و قوانین عادی دنیا  زیر پا گذاشته می‌شوند؛ این مفهوم در هنر، ادبیات و سینما برای ایجاد  تجربه‌های فراواقعی استفاده می‌شود که در این سریال از این مفهوم هنری به  وفور می توان نام برد.وی در خصوص پیامی که در رنگ‌ها قرار  داده شده، بیان کرد: رنگ و طراحی صحنه در سریال بازی مرکب (Squid Game)  نقشی کلیدی در تأثیرگذاری بر مخاطب دارد؛ استفاده‌ هوشمندانه از رنگ‌ها و  ترکیب آنها با طراحی صحنه، نه تنها به جذابیت بصری سریال افزوده، بلکه در  انتقال پیام‌های نمادین نیز بسیار مؤثر بوده است.📷سرکار خانم حیدری ادامه داد: رنگ‌ها در  این سریال، علاوه بر جنبه‌ی زیبایی‌شناسی، معنای عمیق‌تری دارند و به‌طور  غیرمستقیم به شکل‌گیری و تقویت روایت کمک می‌کنند که در نهایت باعث می‌شود  مخاطب درگیر احساسات و تفکراتی شود که فراتر از تجربیات روزمره است و گاهی  اوقات به درک جدیدی از واقعیت دست پیدا می کند.این کارشناس دینی و منتقد سینما افزود:  یکی از رنگ‌های کلیدی سریال، رنگ صورتی است که در لباس نگهبانان و طراحی  برخی صحنه‌ها استفاده شده است؛ صورتی، رنگی است که معمولاً با ملایمت،  معصومیت و دنیای کودکانه تداعی می‌شود، اما در اینجا، کارگردان به شکل  متناقضی از این رنگ استفاده کرده است.وی در توضیح پیامی که در این رنگ نهفته  است، گفت: این تضاد، پیام اصلی سریال را &#34;جهانی که در آن مرز‌های اخلاق و  انسانیت از بین رفته و جذابیت ظاهری تنها یک نقاب برای خشونت و بی‌عدالتی  است&#34; تقویت می کند.سرکار خانم حیدری در مورد استفاده از  رنگ‌ها در شخصیت‌های سریال توضیح داد و اشاره کرد که تغییر رنگ مو‌های  شخصیت اصلی، سونگ گی هون (بازیکن ۴۵۶)، از پایان فصل اول به رنگ قرمز در  فصل دوم، تنها یک تغییر ظاهری نیست بلکه این تغییر نشان‌دهنده‌ی تحول درونی  او است.این کارشناس دینی و منتقد سینما ادامه  داد: رنگ قرمز معمولاً نماد خشونت، خشم و شورش است و در اینجا نشان‌دهنده‌ی  خشم فروخورده‌ گی هون نسبت به سیستم بی‌عدالتی و انگیزه‌ی او برای اجرای  عدالت به کار گرفته شده است.وی با اشاره به نقش موسیقی در سریال  «بازی مرکب»، گفت: آهنگ‌های این سریال با الهام از ملودی‌های ساده و  کودکانه، احساس نوستالژی را در مخاطب برمی‌انگیزند و همزمان با فضای مرگبار  صحنه‌ها، حس ترس و اضطراب ایجاد می‌کنند؛ موسیقی‌های سریال، مانند دیگر  نماد‌های به‌کار رفته در آن، به نماد‌های جهانی تبدیل شده اند.سرکار خانم حیدری تأکید کرد که استفاده  هنرمندانه از رنگ‌ها، نمادها، موسیقی و طراحی صحنه، «بازی مرکب» را به  اثری تأثیرگذار تبدیل کرده که پیام‌های اجتماعی و روان‌شناختی خود را به  شکلی ماندگار به مخاطبان منتقل می‌کند؛ این ترکیب منحصربه‌فرد از عناصر  هنری، سریال را به یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین آثار جهانی تبدیل کرده  است.وی با اشاره به شخصیت‌های متنوع سریال  «بازی مرکب»، اظهار کرد: هر یک از بازیکنان در این سریال نماینده‌ بخشی از  جامعه هستند و روایتی منحصر به‌فرد از مشکلات اقتصادی، اجتماعی و خانوادگی  را به تصویر می‌کشند که به عنوان مثال می‌توان به دو شخصیت کلیدی اشاره  کرد: نخست، پیرزنی که برای نجات پسرش از زیر بار بدهی‌های سنگین وارد بازی  می‌شود؛ این شخصیت نمادی از قربانیان نظام اقتصادی است که افراد مسن را  بدون حمایت کافی رها می‌کند.این کارشناس دینی و منتقد سینما در  مورد شخصیت دوم که دختری باردار است گفت: او نقش یک زن قوی و مقاوم را ایفا  می‌کند که به عنوان نماینده‌ی زنانی به نمایش در آمده که با وجود شرایط  نامساعد اقتصادی و اجتماعی، تلاش می‌کنند تا امید و پایداری خود را حفظ  کنند.سرکار خانم حیدری تأکید کرد که این  شخصیت‌ها، با وجود تفاوت‌هایشان، همگی بازتاب‌دهنده‌ی چالش‌های واقعی در  جامعه کره جنوبی و بسیاری از جوامع دیگر هستند که کارگردان با خلق این  شخصیت‌ها، نه‌تن‌ها به نقد نظام اقتصادی و اجتماعی می‌پردازد، بلکه صدای  کسانی را بلند می‌کند که اغلب نادیده گرفته می‌شوند.📷وی با اشاره به جزئیات طراحی در سریال  پربیننده «بازی مرکب»، گفت: ساختار داستان، انتخاب شخصیت‌ها و حتی عناصر  کوچک مانند گردنبند‌ها و رنگ‌ها، همگی در خدمت انتقال پیام‌های عمیق‌تر به  مخاطب هستند.این کارشناس دینی و منتقد سینما به  عنوان مثال به گردنبند صلیب یکی از شخصیت‌های سریال اشاره کرد و افزود: این  گردنبند به‌عنوان نمادی مهم، در لحظات بحرانی به شخصیت کمک می‌کند؛ انتخاب  صلیب به‌جای نماد‌های دیگر، نشان‌دهنده نگاه هوشمندانه کارگردان به مفاهیم  نمادین و پیام‌های پنهان در سریال است.خانم حیدری تأکید کرد که این توجه به  جزئیات، نه تنها به غنای بصری سریال می‌افزاید، بلکه به مخاطب امکان می‌دهد  تا با لایه‌های عمیق‌تر داستان ارتباط برقرار کند؛ این رویکرد نشان می‌دهد  که هر عنصر در سریال، از کوچک‌ترین جزئیات گرفته تا کلیت داستان، با دقت و  هدف‌مندی طراحی شده است.وی در خصوص پیامی که در نماد صلیب  نهفته است، گفت: این صلیب در نگاه اول ممکن است صرفاً یک وسیله مذهبی به  نظر برسد، اما نقش مهم‌تری در داستان ایفا می‌کند؛ این گردنبند درواقع محل  نگهداری مواد مخدری است که شخصیت مربوطه از مواد مخدر داخل این گردنبند  برای بهبود موقت حال خود استفاده می‌کند.کارشناس دینی در مورد تفسیری که از این  نماد می شود، ارائه داد، بیان داشت: این قسمت از سریال، تفسیری نمادین از  نقش برخی تفکرات مذهبی در جامعه می‌باشد به این شکل که کارگردان دارد  به‌نوعی به مخاطبان خود می‌گوید: این تفکرات، اگرچه ممکن است در لحظاتی  کوتاه تسکین‌دهنده یا امیدبخش باشند، اما صرفاً اثری موقتی دارند و  نمی‌توانند مشکلات ریشه‌ای را حل کنند.سرکار خانم حیدری با تمجید از کارگردان  سریال «بازی مرکب»، گفت: این سریال به شکل هنرمندانه و هوشمندانه به نقد  مشکلات و مسائل اجتماعی، نابرابری‌های اقتصادی و حتی روش‌های تربیتی مذهبی  می‌پردازد و آنها را به شکلی تأثیرگذار به نمایش می‌گذارد.وی در توضیح این فرایند توسط کارگردان  اضافه کرد: کارگردان با استفاده از نماد‌ها و شخصیت‌های متنوع، نه تنها  نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی را به تصویر می‌کشد، بلکه به مسائل فرهنگی و  مذهبی نیز می‌پردازد؛ این رویکرد چندلایه، سریال را به اثری عمیق و  تأمل‌برانگیز تبدیل کرده است.این کارشناس دینی و منتقد سینما با  اشاره به فصل اول سریال، به شخصیت کشیش به عنوان نماد قشر مذهبی کره جنوبی  اشاره کرد و افزود: «کشیش در این سریال درگیر دعا و نیایش با خدا است، اما  کارگردان از این شخصیت برای نقد نحوه گسترش مسیحیت در کره و روش‌های تربیتی  مبلغان مذهبی استفاده می‌کند.📷سرکار خانم حیدری ادامه داد با اشاره  به گسترش مسیحیت در کشور کره جنوبی ابراز داشت: کارگردان به نحوه گسترش  مسیحیت در کره اشاره می‌کند و نقد‌هایی به روش‌های تربیتی مبلغان مذهبی  دارد که بیشتر بر ترس و ارعاب تمرکز دارند.وی در ادامه تحلیل خود از سریال «بازی  مرکب»، درباره روش‌های تربیتی مذهبی گفت: این سریال علاوه بر نقد مسیحیت،  به باور‌های شمنیستی و سنتی نیز می‌پردازد و آنها را در قالب شخصیت‌ها و  موقعیت‌های مختلف به چالش می‌کشد.این کارشناس دینی و منتقد سینما به  شخصیت زنی شمن‌گرا در سریال اشاره کرد که برای حل مشکلات خود به ارواح و  خدایان متوسل می‌شود و گفت: این شخصیت نمادی از باور‌های سنتی و شمنیستی  است که در کره جنوبی ریشه دارد، اما کارگردان با قرار دادن این شخصیت در  مقابل فردی با دیدگاه متفاوت، نقدی ظریف به این باور‌ها وارد می‌کند.سرکار خانم حیدری در توضیح شیوه بکار  برده شده توسط کارگردان در این فرایند، گفت: این اتفاق در سریال به این شکل  رغم می خورد که شخصیت دوم به او نهیب می‌زند و از او می‌خواهد که از این  تفکرات فاصله بگیرد و تمرکز بیشتری بر بازی داشته باشد.وی ادامه داد: این صحنه نشان می‌دهد که  در شرایط بحرانی، موفقیت نه از طریق نیایش و توسل، بلکه از طریق عملگرایی و  تمرکز حاصل می‌شود، این نگاه، رویکردی مدرن و واقع‌گرایانه به مسائل زندگی  است و کارگردان با مهارت آن را در دل داستان گنجانده است.این کارشناس دینی و منتقد سینما با  اشاره به تلاش کارگردان سریال «بازی مرکب» برای نقد هنجار‌های اجتماعی در  کره جنوبی، اظهار کرد: شخصیت ترنس در این سریال به‌عنوان نمادی از افرادی  معرفی می‌شود که با هویت‌ها یا گرایش‌های متفاوت، در جامعه کره جنوبی با  چالش‌ها و تبعیض‌های فراوانی روبه‌رو هستند.سرکار خانم حیدری افزود که این شخصیت،  نمایان‌گر افرادی است که با هویت‌ها یا گرایش‌های متفاوت، در جامعه کره  جنوبی با نگاه‌های کلیشه‌ای، تبعیض‌ها و نابرابری‌های اجتماعی روبه‌رو  هستند که پذیرش این افراد در جامعه کره جنوبی همچنان به عنوان یک چالش بزرگ  مطرح است.وی ادامه داد: کارگردان با معرفی این  شخصیت، تلاش کرده تا این موضوع را به شکلی هنرمندانه و تأثیرگذار به تصویر  بکشد؛ این نقد اجتماعی، نشان‌دهنده تلاش سریال برای پرداختن به مسائل  عمیق‌تر و نادیده گرفته‌شده در جامعه است.📷این کارشناس دینی و منتقد سینما با  تأکید بر نحوه به تصویر کشیدن این چالش‌های اجتماعی توسط کارگردان، گفت: در  بازی اول، شخصیت ترنس با رفتاری قهرمانانه و همدلانه وارد عمل می‌شود و به  زخمی‌ها کمک می‌کند؛ این انتخاب هوشمندانه کارگردان نشان می‌دهد که شجاعت،  انسانیت و نقش‌های مثبت در جامعه، به هویت یا گرایش افراد محدود  نمی‌شوند.سرکار خانم حیدری افزود که این شخصیت،  نمادی از افرادی است که در جامعه کره جنوبی با تبعیض و نگاه‌های کلیشه‌ای  مواجه‌اند، در حالی که می‌توانند نقش‌های مؤثرتری در جامعه ایفا کنند و  محدود کردن چنین افرادی به کلیشه‌های منفی، نه‌تن‌ها ناعادلانه است، بلکه  باعث تداوم نابرابری‌های اجتماعی می‌شود؛ این نگاه، بازتابی از تلاش  کارگردان برای نقد ساختار‌های اجتماعی و تشویق به پذیرش تفاوت‌ها در جامعه  است.وی در توضیح دیگر پیام‌های این سریال  گفت: یکی از مفاهیم کلیدی سریال، نقد به نابرابری‌های اقتصادی و فاصله‌  طبقاتی در کره جنوبی است چرا که کشور کره جنوبی، با وجود رشد اقتصادی و  جایگاهش به‌عنوان یکی از اقتصاد‌های پیشرفته، با چالش‌های اجتماعی عمیقی از  جمله تبعیض طبقاتی و اختلاف شدید بین فقرا و ثروتمندان مواجه است.این کارشناس دینی و منتقد سینما ادامه  داد: به سبب وجود مشکلات اجتماعی عمیق از جمله تبعیض طبقاتی و اختلاف شدید  بین فقرا و ثروتمندان، علاوه بر تأثیر بر زندگی روزمره‌ مردم، به‌طور  مستقیم در آثار سینمایی و تلویزیونی آن کشور نیز بازتاب پیدا کرده است.سرکار خانم حیدری در بیان روش بکار  برده شده برای نقد نابرابری‌های اقتصادی گفت: بازی مرکب انتقاد جدی به نظام  سرمایه‌داری وارد می‌کند؛ شخصیت‌های ثروتمند (همان VIP ها) در سریال،  نمایندگان طبقه‌ای هستند که با استفاده از قدرت و ثروت خود، دیگران را به  بازی می‌گیرند.وی افزود: این شخصیت‌ها نشان‌دهنده  نظامی هستند که برای سرگرمی، زندگی افراد دیگر را قربانی می‌کند و  بازیکنان، نماینده قشر‌های فرودست و گرفتار جامعه هستند که در چرخه‌ای از  بدهی و فشار‌های اقتصادی اسیر شده‌ و بازی‌ها نماد رقابت بی‌رحمانه‌ای است  که در دنیای مدرن نیز وجود دارد.سرکار خانم حیدری در پایان، در تحلیل  سریال «بازی مرکب» به تغییر ذائقه‌های مخاطبان و استراتژی‌های نتفلیکس  اشاره کرد و گفت: نمایش خشونت و روایت‌های پرهیجان در این سریال، بخشی از  روندی است که نتفلیکس برای جذب مخاطبان، به‌ویژه جوانان و نوجوانان، دنبال  کرده است؛ این ذائقه‌سازی تأثیر قابل‌توجهی بر اولویت‌های تماشاگران در  انتخاب محتوای سرگرم کننده داشته است.</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 23:48:09 +0330</pubDate></item><item><title>فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبی</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/فصلنامه-مطالعات-راهبردی-کره-جنوبی-qwsqrimmucpj</link><description>پنجمین شماره فصلنامه مطالعات راهبردی مطالعات کره جنوبی منتشر شددر این شماره می ‌خوانید:✔️ تحلیلی بر پروژه تمدنی کره جنوبی✔️ #فیکشن‌های کره‌ای و بازسازی واقیت ذهنی مخاطب✔️ تحلیل نقش #کی‌پاپ در دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم کره جنوبی✔️ مهار قدرت نرم فرهنگی: مطالعه‌ای بر نفوذ جهانی کره جنوبی از طریق #موج_کره‌ای✔️ مهندسی شناختی در لفافۀ سرگرمی؛ کالبد شکافی پروژه ایدئولوژیک #بی‌تی‌اس✔️ و...🔻 شما فرهیختگان گرامی می‌توانید شماره پنجم فصلنامه مطالعات راهبردی مطالعات کره جنوبی را با واریز مبلغ 440 هزار تومان خریداری و دریافت نمایید.💳 لطفا وجه مذکور را به شماره کارت(6037998800354747) به‌نام موسسه مطالعات راهبردی هاتف شرق واریز و تصویر فیش واریزی را برای ادمین ارسال نمایید.ادمین:@islam4_all┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈موسسه بین‌المللی هاتف شرق؛ اولین و تخصصی‌ترین مرجع نقد #موج_کره‌ای در کشور🆔 @islam_4_all</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 22:13:40 +0330</pubDate></item><item><title>نقد و بررسی موزیک ویدئو ON از گروه BTS</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/نقد-و-بررسی-موزیک-ویدئو-on-از-گروه-bts-xsubbikt5svf</link><description>نویسنده: سرکار خانم حیدری، مدرس سواد رسانه‌ای و سردبیر فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیگروه بی تی اس در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰ چهارمین آلبوم استودیویی خود با عنوان نقشه روح را منتشر کرد. تک‌آهنگ اصلی این آلبوم موزیک ویدئو ON، در دو نسخۀ تصویری متفاوت عرضه شد. نسخه‌ی اول بر رقص و اجرای گروه متمرکز بود و نسخه‌ی دوم که در فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد و موضوع این پژوهش است، موزیک ویدئوی رسمی «ON» نام دارد که رویکردی سینمایی و روایی دارد.تهیه‌کننده اثر، کمپانی هایپ و شرکت تولیدی اثر «فرینجوی» میباشد. این ویدئو تنها ۱ ساعت و ۵ دقیقه پس از انتشار به مرز ۱۰ میلیون بازدید رسید که رکورد جدیدی برای هنرمندان کره‌ای در آن زمان محسوب می‌شد. تاکنون، تعداد کل بازدیدهای این موزیک ویدئو در یوتیوب به حدود ۳۴۹ میلیون بار رسیده است. این اثر با وارونه سازی نمادها سعی دارد معنای جدیدی در ذهن مخاطب بسازد، معنایی که “انسان به عنوان یک نیروی خود محور” سبب تغییر و تحول می‌شود. منجی ای که برای نجات دادن دیگران نیازی به قدرت برتر و الهی ندارد.میدان نبرد و کبوتر زخمیدر سکانس نخست دشتی وسیع نمایش داده میشود که با اجساد انسان هایی که تیر خورده اند و روی زمین افتاده اند بیانگر فضای شکست میباشد. جین در میان اجساد روی زمین می نشیند و کبوتر سفیدی را می‌بیند که با تیری به زمین دوخته شده است. صورت او حالت ناراحت و نگران را نشان می‌دهد و به آسمان نگاه می‌کند.تصویر کبوتر سفید تیر خورده یادآور نماد «صلح مجروح» در آثار هنری جنگ‌های جهانی است. در سنت کتاب مقدس، کبوتر سفید نماد روح‌القدس [1] و همچنین نماد صلح و رهایی است [2]. در اینجا تیر بر پیکر کبوتر، نشان‌دهنده‌ی کشته شدن معصومیت و صلح در جهان خشن است.در این سکانس، کبوتر برعکس داستان اصلی کتاب مقدس تصویر شده است. در داستان نوح ع کبوتر زنده است و خبر از نجات می‌دهد اما اینجا کبوتر زخمی شده و در حال مرگ است و این یعنی امید و صلح در این جهان زخمی شده‌ است.کمپانی در بیانیۀ رسمی خود اعلام داشته که این ویدئو تعهد گروه را برای پذیرش مسیر مقدر شده به عنوان سرنوشت و ادامه دادن مسیر بدون توجه به « موانع » را نشان می‌دهد.کارگردان با این سکانس می‌خواهد به مخاطب بگوید: «ما در جهانی زندگی می‌کنیم که امید و صلح زخمی شده  است اما این پایان راه نیست. اگر تسلیم نشویم و از آنچه برایمان ارزش دارد مراقبت کنیم همان امید دوباره زنده می شود. همان طور که کبوتر نوح خبر از پایان طوفان و شروع زندگی دوباره داد، این کبوتر نیز در پایان ویدئو خبر از رهایی و شروع تازه می‌دهد.»این برداشت سطحی و پیش پا افتاده از اولین نماد کتاب مقدس است که بیانۀ کمپانی سعی دارد آن را بیان کند تا از اتهامات کمی فاصله بگیرد. زیرا شروع داستان با نمادی از سنت مسیحی، نشان دهندۀ تلاش کارگردان در پوشاندن مفاهیم مخرب مدنظر خویش در غالب نمادهای دینی است، وی بجای استفاده از نمادهای هنری، عمدا از نمادهای دینی استفاده کرده است.فرار با دست‌های بستهسپس در موزیک ویدئو ON می بینیم که جونگکوک در دشتی بزرگ با دست های بسته در حال فرار کردن است. دست‌های بستۀ نشانۀ اسارت است اما نکته مهم این است که او با وجود دست‌های بسته در حال دویدن است. این پارادوکس بصری بیانگر «مبارزه کردن با مشکلات با وجود محدودیت هاست» است، همان “مضمون اصلی آهنگ” که سازنده قصد دارد در سکانس اول آن را انتقال دهد.دیوارهای بلند که در حین فرار جونگکوک نشان داده می‌شود بیانگر کهن‌الگوی «مرز» است. دیوار هم می‌تواند نماد محافظت (دیوار شهر در برابر مهاجمان) و هم نماد حبس (جدایی از بیرون) باشد.این دیوار را می‌توان با «دیوار سرخ» در تمثیل «آنهایی که از اوملاس دور می‌شوند» اثر «آرسولا کی. لو گویین» مقایسه کرد که شهر خوشبخت اوملاس را از رنج بنیادین جدا می‌کند.ترکیب‌بندی کادر، جونگکوک را در یک‌سوم پایین و چپ تصویر قرار می‌دهد، فضای زیادی از کادر «خالی» است تا احساس کوچکی و درماندگی را منتقل کند. خطوط فرار (خطوط موازی که به عمق تصویر می‌روند) بیننده را به سوی دیوار هدایت می‌کنند.خطوط موازی که از دو طرف تصویر به سمت عمق می‌روند (که به آنها خطوط فرار گفته میشود)، چشم بیننده را به سمت دیوار عظیم انتهای تصویر هدایت می‌کنند. دیوار همان مانعی است که شخصیت باید آن را نابود کند تا آزاد شود.در جهان موزیک ویدئو ON، نجات از بالا نمی‌آید. نه خدا، نه کلیسا و نه هیچ نیروی آسمانی قرار نیست کمکی بکند. قهرمان تنهاست و باید خودش از دیوار عبور کند.جیمین در کنار پسر طاس و انباشت طبل‌ها زمان مطالعه :33دقیقهآنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]    ⭐️ کشتی به گل نشسته  ارجاع به داستان حضرت نوح ع    ⭐️ برداشتن چشم‌بند رهایی از جهل و دیدن حقیقت    ⭐️ نتیجه    نمایش بیشترنویسنده: سرکار خانم حیدری، مدرس سواد رسانه‌ای و سردبیر فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبیگروه بی تی اس در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰ چهارمین آلبوم استودیویی خود با عنوان نقشه روح را منتشر کرد. تک‌آهنگ اصلی این آلبوم موزیک ویدئو ON، در دو نسخۀ تصویری متفاوت عرضه شد. نسخه‌ی اول بر رقص و اجرای گروه متمرکز بود و نسخه‌ی دوم که در فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد و موضوع این پژوهش است، موزیک ویدئوی رسمی «ON» نام دارد که رویکردی سینمایی و روایی دارد.تهیه‌کننده اثر، کمپانی هایپ و شرکت تولیدی اثر «فرینجوی» میباشد. این ویدئو تنها ۱ ساعت و ۵ دقیقه پس از انتشار به مرز ۱۰ میلیون بازدید رسید که رکورد جدیدی برای هنرمندان کره‌ای در آن زمان محسوب می‌شد. تاکنون، تعداد کل بازدیدهای این موزیک ویدئو در یوتیوب به حدود ۳۴۹ میلیون بار رسیده است. این اثر با وارونه سازی نمادها سعی دارد معنای جدیدی در ذهن مخاطب بسازد، معنایی که “انسان به عنوان یک نیروی خود محور” سبب تغییر و تحول می‌شود. منجی ای که برای نجات دادن دیگران نیازی به قدرت برتر و الهی ندارد.میدان نبرد و کبوتر زخمیتحلیل موزیک ویدئو ON از گروه BTSدر سکانس نخست دشتی وسیع نمایش داده میشود که با اجساد انسان هایی که تیر خورده اند و روی زمین افتاده اند بیانگر فضای شکست میباشد. جین در میان اجساد روی زمین می نشیند و کبوتر سفیدی را می‌بیند که با تیری به زمین دوخته شده است. صورت او حالت ناراحت و نگران را نشان می‌دهد و به آسمان نگاه می‌کند.تصویر کبوتر سفید تیر خورده یادآور نماد «صلح مجروح» در آثار هنری جنگ‌های جهانی است. در سنت کتاب مقدس، کبوتر سفید نماد روح‌القدس [1] و همچنین نماد صلح و رهایی است [2]. در اینجا تیر بر پیکر کبوتر، نشان‌دهنده‌ی کشته شدن معصومیت و صلح در جهان خشن است.در این سکانس، کبوتر برعکس داستان اصلی کتاب مقدس تصویر شده است. در داستان نوح ع کبوتر زنده است و خبر از نجات می‌دهد اما اینجا کبوتر زخمی شده و در حال مرگ است و این یعنی امید و صلح در این جهان زخمی شده‌ است.کمپانی در بیانیۀ رسمی خود اعلام داشته که این ویدئو تعهد گروه را برای پذیرش مسیر مقدر شده به عنوان سرنوشت و ادامه دادن مسیر بدون توجه به « موانع » را نشان می‌دهد.کارگردان با این سکانس می‌خواهد به مخاطب بگوید: «ما در جهانی زندگی می‌کنیم که امید و صلح زخمی شده  است اما این پایان راه نیست. اگر تسلیم نشویم و از آنچه برایمان ارزش دارد مراقبت کنیم همان امید دوباره زنده می شود. همان طور که کبوتر نوح خبر از پایان طوفان و شروع زندگی دوباره داد، این کبوتر نیز در پایان ویدئو خبر از رهایی و شروع تازه می‌دهد.»این برداشت سطحی و پیش پا افتاده از اولین نماد کتاب مقدس است که بیانۀ کمپانی سعی دارد آن را بیان کند تا از اتهامات کمی فاصله بگیرد. زیرا شروع داستان با نمادی از سنت مسیحی، نشان دهندۀ تلاش کارگردان در پوشاندن مفاهیم مخرب مدنظر خویش در غالب نمادهای دینی است، وی بجای استفاده از نمادهای هنری، عمدا از نمادهای دینی استفاده کرده است.فرار با دست‌های بستهتحلیل موزیک ویدئو ON از گروه BTSسپس در موزیک ویدئو ON می بینیم که جونگکوک در دشتی بزرگ با دست های بسته در حال فرار کردن است. دست‌های بستۀ نشانۀ اسارت است اما نکته مهم این است که او با وجود دست‌های بسته در حال دویدن است. این پارادوکس بصری بیانگر «مبارزه کردن با مشکلات با وجود محدودیت هاست» است، همان “مضمون اصلی آهنگ” که سازنده قصد دارد در سکانس اول آن را انتقال دهد.تحلیل موزیک ویدئو ON از گروه BTSدیوارهای بلند که در حین فرار جونگکوک نشان داده می‌شود بیانگر کهن‌الگوی «مرز» است. دیوار هم می‌تواند نماد محافظت (دیوار شهر در برابر مهاجمان) و هم نماد حبس (جدایی از بیرون) باشد.این دیوار را می‌توان با «دیوار سرخ» در تمثیل «آنهایی که از اوملاس دور می‌شوند» اثر «آرسولا کی. لو گویین» مقایسه کرد که شهر خوشبخت اوملاس را از رنج بنیادین جدا می‌کند.ترکیب‌بندی کادر، جونگکوک را در یک‌سوم پایین و چپ تصویر قرار می‌دهد، فضای زیادی از کادر «خالی» است تا احساس کوچکی و درماندگی را منتقل کند. خطوط فرار (خطوط موازی که به عمق تصویر می‌روند) بیننده را به سوی دیوار هدایت می‌کنند.خطوط موازی که از دو طرف تصویر به سمت عمق می‌روند (که به آنها خطوط فرار گفته میشود)، چشم بیننده را به سمت دیوار عظیم انتهای تصویر هدایت می‌کنند. دیوار همان مانعی است که شخصیت باید آن را نابود کند تا آزاد شود.در جهان موزیک ویدئو ON، نجات از بالا نمی‌آید. نه خدا، نه کلیسا و نه هیچ نیروی آسمانی قرار نیست کمکی بکند. قهرمان تنهاست و باید خودش از دیوار عبور کند.جیمین در کنار پسر طاس و انباشت طبل‌هااین سکانس بلافاصله پس از نمای دویدن جونگکوک با دست‌های بسته میاید. سکانس قبل (جونگکوک) اسارت فیزیکی را با دویدن در حالی که دستانش بسته است به تصویر می‌کشید؛ اما جیمین در این نما برای نخستین بار، اسارت ذهنی و روانی را نشان می‌دهد که با این قست از متن شعر کامل میشد: «من نمی‌توانم درک کنم مردم چه می‌گویند».دوربین با نمای متوسط جیمین را در حال خواندن نشان می‌دهد. حالات چهرۀ جیمین درهم است و کنارش در همان کادر پسر نوجوانی با سری کاملاً تراشیده نشسته است. این پسر بر روی کاپوت یک ماشین قدیمی تکیه زده. در دستان او یک طبل کوچک قرار دارد، اما نکته‌ی مهم این است که او اصلاً طبل نمی‌زند. فقط طبل را روی دستش گرفته و به نقطه‌ای دیگر خیره شده است. در سمت دیگر تصویر، چندین طبل دیگر به صورت انباشته شده روی هم دیده می‌شوند. هیچ تماس چشمی یا ارتباط حرکتی میان جیمین و پسر طاس برقرار نیست؛ هر کدام در جهان خود گرفتار شده‌اند.تحلیل نماد پسر طاس و طبل‌هاپسر طاس با طبل در دست، یکی از ارجاعات میان‌متنی موزیک ویدئو ON را شکل می‌دهد. این تصویر به سرود مشهور کریسمس «طبل‌زن کوچک» اشاره دارد که توسط «کاترین کنیکوت دیویس» ساخته شد.در آن سرود، پسری فقیرکه هیچ هدیه‌ای جز نواختن طبل خود برای تقدیم به مسیحِ کودک ندارد با خلوص نیت، بهترین صدایی که می‌تواند تولید کند را به عنوان هدیه تقدیم می‌کند.اما در موزیک ویدئو ON، این تصویر به شکلی تراژیک واژگون شده است.در سرود اصلی، طبل نزد مسیح (نماد رستگاری و معنویت) تقدیم می‌شود. در اینجا، پسر طبل را در دست دارد اما نمی‌زند یعنی صدایی تولید نمی‌کند. طبل او خاموش است. این سکوت، گویاتر از هر صدایی است.«چیزی که مردم می‌گویند»  همان عبارتی که جیمین از درک آن عاجز است و به جای اینکه صدایی آزاردهنده باشد به «سکوت» تبدیل شده است.طاس بودن این پسر نیز بی‌معنا نیست. در برابر موهای بلند و آراسته‌ی اعضا که نماد فردیت و شخصیت متمایز است، سر تراشیده دلالت بر فقدان فردیت و تهی بودن از «خود» اصیل دارد. پسر طاس می‌تواند هر کسی باشد و هیچ کس. او نماینده‌ی «توده‌ی بی‌چهره» است یعنی کسانی که قادر به تولید صدا (چه معنادار و چه بی‌معنا) نیستند.نکتۀ دیگر این سکانس، انباشت طبل‌ها در گوشه‌ی تصویر است. طبل‌های اضافی که روی هم انباشته شده‌اند، این انباشت نماد « وفور بی‌معنایی و پوچی» است یعنی ما به اندازه‌ی کافی «ابزار» برای تولید صدا و معنا داریم (طبل‌های فراوان)، اما هیچ کس از آنها استفاده نمی‌کند. این نقدی است بر جامعه‌ی مصرفی که اشیاء و ابزارها را انباشته می‌کند بدون آن که کارکرد واقعی آنها را به کار گیرد.صلیب و دختر چشم‌ بستهتهیونگ، در دشتی بیابانی به حالت درازکش روی زمین قرار گرفته و دست‌هایش را به شکل صلیب باز کرده است در کنار او، دختر جوانی نشسته که چشم‌بندی بر چشم‌ دارد. پس از لحظاتی، تهیونگ چشمان خود را باز می‌کند و به سمت دختر برمی‌گردد.نخستین چیزی که در این سکانس نظر بیننده را جلب می‌کند، حالت درازکش تهیونگ با دست‌های باز است. این حالت تصویر مصلوب حضرت مسیح ع را در ذهن تداعی می‌کند. بر اساس گزارش شوبیز چیت‌شیت، «تهیونگ در دشتی دراز کشیده با دست‌هایی که مانند صلیب باز شده‌اند و این مستقیماً به مصائب مسیح اشاره دارد».[3]در سنت مسیحی، مرگ حضرت عیسی بر صلیب به عنوان «فدیه‌ای برای گناهان انسان» تفسیر می‌شود(یعنی کسی رنج می‌کشد تا دیگران نجات یابند).در این سکانس، تهیونگ با این حالت نمادین در جایگاه یک شخصیت فداکار و رنج‌کشیده قرار می‌گیرد. برای اینکه دیگری ببیند، خودش می‌ماند و رنج می‌کشد. او دراز کشیده، روی زمین خشک و بی‌آب قرار دارد و در نهایت (در سکانسهای بعدی) با کمک او دختر چشم‌بسته میتواند به معرفت که همان دیدن و رسیدن حقیقت است برسد.غرب در نقش نیازمندِ نجاتدر ساختار روایی موزیک ویدئو ON، دختر چشم‌بسته نمادکسی است که حقیقت را نمی‌بیند. او نشسته و منتظر است تا «نجات‌دهنده» (تهیونگ) بیاید و چشم‌بند را از چشمانش بردارد. انتخاب یک دختر با تیپ غربی برای این نقش نشان می دهد که غرب در وضعیت «نابینایی» و «نیازمندی» قرار دارد.غربِ مسیحی دیگر نمی‌تواند خود را نجات دهد و در مقابل، تهیونگ که یک فرد شرقی است چشم‌بند را بر میدارد و دست دختر را می‌گیرد. بنابراین شرق در موقعیت «کسی که حقیقت را می‌بیند» و «کسی که می‌تواند نجات دهد» قرار می‌گیرد.این وارونه‌سازی کامل سنت مسیحی- غربی است. در مسیحیت، نجات از خاورمیانه (بیت‌لحم ، اورشلیم) به غرب می‌رسد اما در اینجا نجات از شرق دور به غرب میرسد بنابراین مرکز ثقل نجات از خاورمیانه به شرق آسیا منتقل شده است و اعضای بی تی اس به عنوان نمایندگان فرهنگ شرق آسیا چشم‌بند ( از بین بردن اسارت و تاریکی ) را برمیدارند.دختر چشم‌بسته ارجاع به تمثیل «اوملاس»دختر چشم‌بسته یکی از شخصیت‌های نمادین موزیک ویدئو ON است. منابع متعدد، از جمله «رولینگ استون ایندیا» و «ممبئی میرور»، ریشه‌ی این نماد را در تمثیل فلسفی مشهوری به نام «آنهایی که از اوملاس دور می‌شوند» می‌دانند. این داستان کوتاه در سال ۱۹۷۳ توسط «آرسولا کی. لو گویین» نویسندۀ آمریکایی نگاشته شده‌است.[4]دختری که چشم‌بند دارد، نماد کسی است که حقیقت را نمی‌بیند. او در شهری مانند اوملاس زندگی می‌کند ظاهراً همه چیز خوب است، اما حقیقت تلخی پشت صحنه وجود دارد. چشم‌بند او !یعنی کسی به او نگفته، یا از او پنهان کرده‌اند که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. تهیونگ با برداشتن چشم‌بند در سکانس های بعدی، کاری را می‌کند که «آنهایی که از اوملاس دور می‌شوند» انجام می‌دهند. یعنی تهیونگ حقیقت را می‌بیند و به دیگری نشان می‌دهد. اما تفاوت مهم اینجاست، در داستان «لو گویین»، مردم خودشان تصمیم می‌گیرند که چشمشان را باز کنند یا به روی حقیقت ببندند. اما در این سکانس، دختر به تنهایی نمیتواند چشم‌بند را بردارد و به کمک تهیونگ نیاز دارد. یعنی گاهی برای دیدن حقیقت، به کسی نیاز داریم که بیاید و چشم‌بند را از چشمانمان بردارد.چیزی که در هر دو داستان از جهت مفهومی مشترک است، این است که «حقیقت را ببین و در دروغ زندگی نکن».اوملاس می‌گوید: «حقیقت را ببین و فرار کن»  و بی تی اس در «ON» می‌گوید: «حقیقت را ببین و برگرد تا آن را تغییر دهی»این همان جهان‌بینی مشرکانه‌ی اثر است زیرا نجات از بالا نمی‌آید، خود انسان‌ها باید جمع شوند و با دست خودشان سرنوشتشان را تغییر دهند و آزاد شوند. (در سکانس باز شدن چشم بیشتر توضیح داده می شود)کشتی به گل نشسته  ارجاع به داستان حضرت نوح ع” آر ام ” در فضایی بیابانی در مقابل یک کشتی چوبی بزرگ ایستاده است. به نظر می‌رسد کشتی سال‌ها در بیابان رها شده و حیوانات بصورت جفت های مختلف دور تا دور کشتی دیده می‌شوند.این سکانس قوی‌ترین ارجاع میان‌متنی موزیک ویدئو ON به داستان کشتی حضرت نوح ع است. در داستان حضرت نوح، کشتی نماد « نجات الهی» و «رستگاری از طریق ایمان به خدا» است. نوح پیامبر خداست و نجات از بالا می‌آید. رولینگ استون ایندیا در تحلیل خود می‌نویسد: « آر ام در مقابل یک کشتی قدیمی به گل نشسته که توسط جفت‌جفت حیوانات احاطه شده است و این ارجاعی آشکار به داستان کشتی حضرت نوح است اما نکته‌ای که ویدئو کلیپ بدان اشاره نمی‌کند، همین «به گل نشستن» و حرکت نکردن است که این نحوه تصویرسازی از کشتی نوح ع محتوای ناکامی کشتی نوح ( به عنوان یک داستان دینی معروف جهانی ) را به مخاطب منتقل میکند.در این سکانس، آر ام نقش «نوحِ جدید» را بازی می‌کند اما نه نوحی که مطیع فرمان خداست. آر ام نوحی است که وعده‌ی قدیمی را پشت سر گذاشته و راهی برای خود ساخته است. آر ام در اینجا نماد «رهبری است که دیگر به وعده‌های قدیمی امید ندارد» او در مقابل کشتی شکست‌خورده ایستاده، نه برای اینکه منتظر معجزه باشد، بلکه برای اینکه بداند آن راه بسته شده و باید راه تازه‌ای ساخت.آر ام در این سکانس نماد رهبری است که دیگر منتظر نجات از بالا نیست و خودش تلاش میکند تا نقش منجی را ایفا کند.بی تی اس در این موزیک ویدئو خود را گروهی معرفی کرده که نه به عنوان ” نجات دهندگانی از طرف خدا”، بلکه به عنوان “نجات‌دهندگان زمینی و اومانیستی” که با اتکا به قدرت خود و بدون مفهوم خداوند، دیگران را به سوی آزادی هدایت می‌کنند!یعنی آنچه پیامبران قبلا وعده دادند و عوامل مختلفی مانع عملی شدن آن وعده ها شد، این بار توسط پیامبران جدید یعنی خود انسان‌ها با همبستگی جمعی محقق می‌شود.سکانس آر ام و کشتی نوح در اثر یک هدف مشخص دارد که می‍‌گوید: پیامبران قبلی (نوح، موسی، مسیح ع و…) وعده دادند اما وعده‌ی آنها محقق نشد و کشتی نجات در بیابان خشک شده است و ناکامی به بار امده است.در بخش دیگر، آر ام آهنگی میخواندکه به فلسفه‌ی نیچه اشاره دارد. او میگوید: «اگر می‌خواهی دیوانه‌ات نکنند، دیوانه باش» و سپس جین در صحنۀ بعدی در حالی دیده میشود که یک کشتی چوبی کوچک را در آغوش گرفته است.این سکانس وقتی در کنار سایر بخش ها و نمادهای داستان قرار می گیرد بیانگر این است که «وعده‌ی نجات الهی محقق نشده» زیرا کشتی نجات در بیابانی برهوت به گل نشسته و همچنین در آغاز ویدئو جونکوک در اسارت میباشد و بعد از این سکانس هم جیمین قفس هایی دارد که نشان دهندۀ وعده‌ای است که محقق نشده است.صحنۀ جیمین هم زمان با این بخش نشان داده می شود تا تداعی معنی بهتری صورت بگیرد در نهایت اگر نجاتی هم درکار باشد، خود انسان باید آن را بسازد و ایمان به غیر انسان فایده ای ندارد، بلکه با کنش جمعی و قدرت خویشتن، نجات و رهایی و رسیدن به قله محقق می‌شود (محوریت باید اومانیسم باشد)قفس‌های خالی نماد فقدان مطلقدر یکی از سکانس های میانی موزیک ویدئو ON، جین در اتاقی ایستاده که چندین قفس پرنده در آن قرار دارد. تمام قفس‌ها خالی هستند و جین یکی از آنها را در آغوش گرفته است.این یعنی هیچ پرنده‌ای در کار نیست که نیاز به محافظت داشته باشد و یعنی همه‌ی پرندگان قبلاً از دست رفته‌اند. قفس خالی نماد وعده‌ای است که محقق نشده، خانه‌ای است که ساکن ندارد و امیدی است که به جایی نرسیده است.در سنت ادبی و اسطوره‌ای، قفس خالی نشانه ی غم و ناراحتی است. شاعرانی مانند امیلی دیکنسون از قفس خالی برای نشان دادن «آزادی که دیر رسیده» استفاده کرده‌اند. در اینجا، اتاق پر از قفس‌های خالی یعنی روزگاری پرندگانی در این قفس‌ها بوده‌اند اما حالا رفته‌اند و هیچ اثری از آنها نیست.[5]جین قفس را بغل می‌کند نه چون چیزی در آن هست بلکه چون امیدوار است روزی چیزی در آن باشد. این تصویر « نگهبانِ در انتظار» را نشان می‌دهد. کسی که جای خالی را می‌بیند و به جای ناامید شدن برای روزی که دوباره پر شود آن را حفظ می‌کند.[6] نجات و رهایی ای که به دست آید.اشاره به نیچه و ارتباط آن با کشتی نوحشعری که آر ام در این سکانس می‌خواند: « اگر می‌خواهی دیوانه‌ات نکنن، دیوانه باش » اشاره مستقیم به یکی از مشهورترین جملات نیچه، دارد.نیچه معتقد بود که جامعه همیشه کسانی را که از هنجارها و قواعد رایج خارج می‌شوند «دیوانه» خطاب می‌کند. اما اگر قرار است انسان به خاطر متفاوت بودن طرد شود، بهتر است خودش آن «دیوانگی» را بپذیر و به راهش ادامه دهد، حتی اگر دیگران او را درک نکنند.ارتباط کشتی نوح و جملۀ نیچه در این است که در زمان حضرت نوح ع بابت ساخت کشتی به ایشان دیوانه میگفتند و مشرکان به او می‌خندیدند و مسخره ‌می‌کردند که چرا در بیابان کشتی می‌سازی در حالی که هیچ بارانی نمی‌بارد.در اینجا هرچند بعلت دیدگاه ناقص موزیک ویدئو، حضرت نوح ع در جایگاه حقیقی پیامبر خدا معرفی نمیشود اما دیوانگی ای که مشرکان به حضرت نوح  ع نسبت داده اند مورد استفاده قرار گرفته و با سخن نیچه عجین شده تا این مفهوم ساخته شود که: حضرت نوح ع با اینکه دیوانه قلمداد می شد اما مقاومت کرد و برای هدفش تلاش کرد در حالی که می‌توانست تسلیم شود و بگوید «حق با آنهاست و من دیوانه‌ام». بنابر این تلاش او قابل تحسین است، هر چند طبق تصویرسازی این موزیک ویدئو حضرت نوح ع در نهایت ناکام ماند.شعر نیچه می‌گوید: « دیوانه باش » و این یعنی به راه خودت ادامه بده، حتی اگر دیگران تو را مسخره‌ کنند.« امیدت را رها نکن » یعنی حتی اگر همه چیز از کار افتاده باشد، هنوز چیزی هست که ارزش نگه داشتن داشته باشد.پیام این بخش از موزیک ویدئو ON این است که: رهایی از جایی شروع می‌شود که انسان بپذیرد که راه‌های قدیمی بسته شده‌اند و انسان باید با «دیوانگی» خودش راه جدیدی بسازد.همان طور که حضرت نوح در زمان خود دیوانه خوانده شد اما به راهش ادامه داد، انسان امروزی هم اگر به رویاهایش ایمان داشته باشد و کشتی کوچک امیدش را رها نکند، سرانجام به قله خواهد رسید، همان قله‌ای که در پایان ویدئو اعضا از آن بالا می‌روند.این سکانس در کنار تصویر قفس های جین کاملا پیام اومانیستی اثر را هویدا می‌کند. جایی که خدا و پیامبرانش عملا فایده‌ای برای انسان نداشته اند بلکه این خود انسان است که با نگاه اومانیستی خودش و پیوند با تعالیم غیرالهی میتواند به موفقیت برسد.منظور از «دیوانگی» در آثار بی تی اسجهت مطالعه کامل این مقاله و سایر مقالات مرتبط به سایت موسسه بین‌المللی هاتف شرق مراجعه فرماییدقبل از هر چیز باید ببینیم خود بی تی اس از این «دیوانگی» چه منظوری دارد؟در این اثر دیوانگی هر فرد به ظهور سایه‌اش (بخش سرکوب شده شخصیتش) اشاره دارد، آن بخش از وجود انسان که سرکوب شده و در ناخودآگاه پنهان است. به عبارت دیگر «دیوانگی» در اینجا به معنای « رها کردن نقاب » و « رویارویی با سایه » است.در نگاه بی تی اس، « دیوانگی » ریشه در پذیرش « سایه » دارد، نه نفی آن.بر اساس گزارش بیلبورد، آلبوم «نقشۀ روح» تحت تأثیر روان‌شناسی یونگ ساخته شده است. در” نقشه روح”،  پذیرش مسئولیت یعنی دیدن تمام جنبه‌های وجودی شخص، حتی زشت‌هایش.این مفهوم یونگی یعنی اگر کسی بخش سایه شخصیت فردی اش (یعنی بخش های مخالف هنجارهای دینی یا اجتماعی یا عرف جامعه یا… که افراد معمولا سعی دارند آنها را پنهان کنند)  را سرکوب کند، دیر یا زود آن بخش سایه  تمام شخصیت فرد را تحت تصاحب خودش قرار میدهد؛ اما اگر فرد به استقبال بخش سایه شخصیت اش برود حتی اگر در نگاه دیگران «دیوانه» به نظر برسد، این مطلوب بوده و همان حرکت به سمت کمال شخصیتی فرد قلمداد میشود!وقتی بی تی اس دائماً در آثار خود مفاهیمی مثل «خودت باش»، «دیوانه باش»، «قوانین را بشکن»، «هیچ چارچوبی تو را محدود نکند» و…. را تکرار میکند، این شعارها در نگاه اول آزادی‌بخش به نظر می‌رسند. اما مسئله اینجاست که اگر هیچ چارچوب اخلاقی یا عرفی یا دینی وجود نداشته باشد، پس مرز «دیوانگی خوب» و «دیوانگی بد» چگونه تعیین میشود؟ وقتی گفته میشود «هیچ قانونی را قبول نکن، خودت باش، هر کاری دلت خواست بکن» و… بدون اینکه مشخص شود «خودت بودن» یعنی چه ؟ و چه حد و حدودی دارد؟  این یعنی گوینده این شعارهای زیبا در عمل دارد به هر نوع خودخواهی، هر نوع منیت، و هر نوع بی‌بندوباری مجوز میدهد.اگر «دیوانگی» فقط به معنای «شکستن هنجارهای ظالمانه» معنا میشد، این نگاه قابل قبول بود اما وقتی هیچ معیاری برای تشخیص «ظلم» از «عدالت» وجود نداشته باشد، «دیوانگی» تبدیل می‌شود به عامل توجیه هر رفتاری.حتی کسی هم که به دیگران ظلم می‌کند می‌تواند بگوید « من فقط خودم هستم، من دیوانه‌ام، من قرار نیست در چارچوب تو ( یا هر هنجار اجتماعی یا عرفی یا دینی و… ) باشم »این اثر مدام از « ما شدن » و « با هم بون » حرف می‌زند، یعنی اعضای بی تی اس رقص جمعی می‌کنند، با هم به قله می‌رسند، با هم شمع روشن می‌کنند و… اما نکته آنجاست که همین « با هم بودن » هم خودش یک چارچوب و محدودیت است. به بیان دیگر همین « با هم بودن » یعنی هر فردی نمی‌تواند هر کاری دلش خواست بکند، چون باید به دیگران هم توجه داشته باشد.منیت و خود محوری در قالب دیوانگیدر محتوای موزیک ویدئو ON وقتی به مخاطب گفته میشود: « هیچ قانونی را قبول نکن و فقط خودت باش » نتیجه‌اش میشود: “خودمحوری مطلق و منیت بی‌مرز” ؛ یعنی هرکس خودش را مرکز جهان می‌بیند و برای دیگران ارزشی قائل نیست.جهان‌بینی بی تی اس در ظاهر جذاب و دارای شعارهای زیبا است اما در عمل، عمیقاً مشکل‌دار میشود.وقتی می‌گویند «خودت باش» اما نمی‌گویند این « خودت » خوب است یا بد و یا وقتی می‌گویند « دیوانه باش» اما نمی‌گویند کدام دیوانگی رهایی‌بخش است و کدام ویرانگر؟ و یا وقتی می‌گویند « هیچ قانونی را قبول نکن » اما خودشان قانون « با هم بودن » را تحمل می‌کنند! این دوگانگی ها در شعار و عمل شاید برای هواداران خوشایند باشد ( چون هر کس می‌تواند هر معنایی که خودش می‌خواهد را از آن برداشت کند) اما این جهان‌بینی نه یک راه رهایی، که یک راه فرار از پاسخگویی است.درختان سوخته، کلاغ و جسدی که خورده می‌شوددر میانه‌ی موزیک ویدئو ON، شوگا در حال خواندن شعر است. در این لحظه، دوربین دشتی خشک و بی‌آب‌وعلف را نشان می‌دهد. درختانی در این دشت دیده می‌شوند که از بین رفته‌اند و فقط تنه‌های خشک و سوخته‌ی آنها باقی مانده است. در کنار یکی از این درختان، جسمی شبیه به جسد انسان روی زمین افتاده و یک کلاغ سیاه روی آن نشسته و در حال نوک زدن به آن است.شوگا در این قسمت بدون  اینکه اشاره ای به چگونگی رسیدن به موفقیت می‌گوید: « درد رو بیار، دیگه نمیترسم، چون حالا دیگه راهمو بلدم»تا پیش از این لحظه، شخصیت‌ها در حال تلاش و سرگشتگی بودند. جونگکوک با دست‌های بسته می‌دوید، جیمین از درک صدای مردم عاجز بود و پسر طاس طبلش را نمی نواخت و آر ام در کنار کشتی نوح ناکام بود، اما شوگا اینجا اعلام می‌کند که “دیگر نمی‌ترسد” نه به این معنا که درد از بین رفته، بلکه به این معنا که راهش را پیدا کرده است. درد هنوز هست، اما شوگا میگوید: حالا می‌دانم کجا میروم و برای چه میجنگم.درختان سوخته  نماد سرزمین هرزتصویر درختانی که از بین رفته‌اند و فقط تنه‌های خشکشان باقی مانده یکی از کهن‌ترین نمادها در ادبیات و اسطوره‌شناسی است. به این تصویر در سنت فرهنگی « سرزمین هرز » می‌گویند، سرزمینی که زمانی سرسبز و پر از زندگی بود اما حالا خشک و بی‌جان شده. این تصویر در شعر حماسی « سرزمین هرز »  تی.اس. الیوت به اوج خود رسیده، جایی که اروپای پس از جنگ جهانی اول به بیابانی خشک و بی‌ثمر تشبیه شده بود.در موزیک ویدئو ON درختان سوخته نماد جامعه‌ای است که زندگی و امید از آن رخت بربسته. این درختان روزگاری زنده بودند و میوه می‌دادند اما حالا جز تنه‌های خشک چیزی از آنها باقی نمانده است.این تصویر نقدی است بر جهانی که ارزش‌هایش از بین رفته، امیدش خشکیده و معنایی در آن جریان ندارد. همان جهانی که در سکانس‌های قبل با دیوار بزرگ و کشتی به گل نشسته نشان داده شده بود.این تصاویر میخواهد نشان دهد که جهان در چه وضعیت وحشتناکی است، درختان مرده اند، اجساد در حال خورده شدن هستند و مرگ همه جا را فرا گرفته اما در عین حال شوگا می‌گوید: « دیگه نمی‌ترسم » و « راهمو بلدم »این یعنی قهرمان دیگر برای تغییر جهان منتظرکسی یا چیزی نمی‌ماند. یعنی در جهانی که انسان به این کشف از ” خود ” نرسیده بود جهان تغییری نکرد و درختان سبز نبودند، اما حالا قهرمان راه خود را پیدا کرده است. او یاد گرفته که با همین جهان و با همین درختان مرده و همین اجساد و همین کلاغ  زندگی کند و به مسیرش ادامه دهد.شعر « درد رو بیار» دقیقاً همین را می‌گوید. شوگا از درد استقبال می‌کند، چون می‌داند که این درد بخشی از مسیر اوست. او نمی‌گوید درد تمام می‌شود. می‌گوید می‌آید، چون دیگر از آن نمی‌ترسد.شمع‌ها و تاریکی  آیین‌های کهن پاگانیستیدر صحنه‌ای که شوگا پس از خواندن شعر « درد رو بیار. دیگه نمی‌ترسم. چون راهمو بلدم » به سمت بیرون اشاره می‌کند، دوربین گروهی از مردم را نشان می‌دهد که هر کدام از آنها یک شمع روشن در دست دارند. فضای اطراف تاریک است و نور شمع‌ها تنها منبع روشنایی به شمار می‌رود. این فضا شبیه به معبد است این طراحی عمدی و غیرمعمول، یک «مراسم آیینی» را نشان می دهد.حضور شمع‌ها در تاریکی، یکی از نمادهای آیین‌های مشرکانه ( پیشامسیحی ) است. در فرهنگ‌ اروپای باستان، به ویژه در سنت‌های سلتیک و ژرمنی، مراسم «شمع‌افروزی در شب‌های بلند زمستان» برگزار می‌شد. مهم‌ترین این آیین‌ها، یول [7]نام داشت (جشن انقلاب زمستانی که در آن مردم در طولانی‌ترین شب سال گرد هم می‌آمدند و با روشن کردن شمع و آتش، خورشید را برای بازگشت فرامی‌خواندند).در این سنت‌ها، تاریکی نماد مرگ، رکود و انتظار بود و شمع نماد امیدی بود که در دل تاریکی زنده می‌ماند و مهم‌تر از همه اینکه قدرت از جمعیت می‌آمد و نه از یک کشیش یا نهاد مذهبی. یعنی مردم “خودشان” نیروی تغییر را ایجاد می‌کردند.شعر «درد رو بیار، دیگه نمی‌ترسم» دقیقاً در همین لحظه خوانده می‌شود.همین حضور است که به شوگا قدرت می‌دهد تا بگوید « دیگه نمی‌ترسم » و در نهایت، این سکانس می‌گوید: رهایی از جایی شروع می‌شود که مردم خودشان دست به کار شوند، بدون اینکه منتظر باشند کسی از بالا بیاید و آنها را نجات دهد.به بیان دیگر با نمایش جمعی شمع بدست که نمادی شناخته شده از مراسمات آیینی (عمدتا مشرکانه) است، مبارزه با درد و مشکلات بیان میشود و در ادامه هم گشایش در همه سکانس های قبلی (که بیشتر از نمادهای مذهبی و دینی مثل صلیب و کشتی نوح و کبوتر و پسرطاس که نمادی از آیین های دینی شرقی مثل بودا و… است در آنها استفاده شده بود) حاصل میشود.یعنی رسیدن به آزادی و گشایش در تمام نمادهای دینی قبلی، پس از نمایش گروهی شمع بدست در فضایی تاریک و آیینی مشرکانه حاصل میشود.برداشتن چشم‌بند رهایی از جهل و دیدن حقیقتتحلیل موزیک ویدئو ON از گروه BTSهمان‌طور که گفته شد بعد از نمایش سکانس مراسم آیینی، ویدئو وارد فاز « اقدام» می‌شود. شوگا چشم‌بند دختر را برمی‌دارد، دیوار شروع به باز شدن می‌کند و جونگکوک وارد آب می‌شود و از بندها رها می‌گردد. یعنی سکانس مراسم آیینی (شبیه به مراسمات مشرکانه که اکنون هم انجام میشود) پلی است میان ناامیدی اولیه و رهایی نهایی.قبل از این سکانس، شخصیت‌ها در اسارت‌های مختلف به سر می‌بردند، جونگکوک با دست‌های بسته می‌دوید، جیمین از درک صدای مردم عاجز بود که نشان دهندۀ در تاریکی و سرگردانی آنها بود و پسر طاس تبل نمیزد، اما از همین سکانس به بعد همه چیز تغییر می‌کند. چشم‌بند برداشته می‌شود، دیوار شروع به باز شدن می‌کند، کبوتر زخمی دوباره زنده می‌شود و به پرواز درمیآید و نهایتاً اعضای گروه به قله‌ی کوه صعود می‌کنند.پس این سکانس در واقع « لحظه‌ی روشنگری » در کل روایت است.وارونه‌سازی مسیحیت و نمایش جهان‌بینی مشرکانهدر الهیات مسیحی، مسیح بر روی صلیب می‌میرد تا «گناهان بشریت را کفاره کند» او قربانیِ منفعلِ خواست خداست. جمله‌ی معروف او بر صلیب  « الهی، الهی، چرا مرا ترک کرده‌ای؟ »[8] اوج درماندگی و تسلیم در برابر اراده‌ الهی را نشان می‌دهد. در این روایت، نجات از بالا می‌آید و خدا پسرش را فدا می‌کند تا انسان‌ها نجات یابند[9] و نقش انسان در این نجات، ایمان آوردن و پذیرفتن است.اما در این سکانس، تهیونگ “خودش” از روی زمین بلند می‌شود و اقدام می‌کند و معجزه‌ی الهی و نیروی آسمانی در کار نیست؛ او چشم‌بند دختر را برمی‌دارد و دست او را می‌گیرد و او را به سوی دیوار بازشده هدایت میکند. هیچ دعایی خوانده نمی‌شود و هیچ عامل معنوی این وسط دیده نمیشود.وارونه سازی در این بخش، آنجاست که در مسیحیت، مسیح می‌میرد تا انسان نجات یابد اما در این ویدئو «مسیح» (تهیونگ) زنده می‌شود تا خودش دست به نجات بزند و دیگران را هم برای این کار آماده کند.در اینجا اینگونه نشان داده میشود که قدرت از پایین ساخته می‌شود و نه از بالا .در جهان‌بینی مشرکانه خدایان یا بسیار دورند یا وجود ندارند و نجات و رهایی به دست خود انسان‌ها و با همبستگی جمعی انجام می‌شود.تهیونگ چشم‌بند را برمی‌دارد و دختر را هدایت می‌کند.[10]باز شدن چشمان دختر برای دیدن و رسیدن حقیقت است حقیقتی که تهیونگ بعد از بلند شدن به دختر نشان می‌دهد آن است که جهان همان طور که هست باید دیده شود یعنی با دیوارش، با کلیسای خالی‌اش، با درختان سوخته‌اش و… و نباید با چشم‌بند از آن فرار کرد.در مسیحیت، حقیقت « خداست »[11] اما در اینجا، حقیقت «خود جهان» است همان جهانی که باید آن را همان طور که هست دید.  در مسیحیت، «تولد دوباره» از طریق ایمان به مسیح و غسل تعمید توسط کشیش انجام می‌شود. اما در این ویدئو، تهیونگ که «مسیح» وارونه‌شده است نه می‌میرد تا دیگری زنده شود و نه توسط کشیشی تعمید می‌یابد بلکه او خودش از زمین بلند می‌شود (رستاخیز بدون خدا) و دیگری را هدایت می‌کند.کارگردان از نماد مسیح استفاده کرده تا «مرگ خدا» را اعلام کند. نماد مسیح در این ویدئو یک «پوست‌اندازی» است. فرم مسیحیت حفظ شده (تهیونگ درحالت مصلوب ) اما محتوای آن خالی شده و با محتوایی مشرکانه پر شده است. این دقیقاً همان چیزی است که نیچه «مرگ خدا» و « بازارزش‌گذاری همه ارزش‌ها » می‌نامید. نمادهای کهن باقی می‌مانند، اما معنای آنها تغییر می‌کند.ورود به آب، تطهیر و رهایی از بندهاجونگکوک که از سکانس دوم همچنان در حال دویدن بوده به یک برکه می‌رسد و وارد آب می‌شود؛ دستان بسته‌اش را در آب فرو می‌برد. وقتی از آب بیرون می‌آورد، طناب‌ها ناپدید شده‌اند و به جای آن، یک صدف حلزونی در دست دارد.آب در اسطوره‌شناسی کهن‌الگوی تولد دوباره است. در آیین غسل تعمید مسیحی، فرو رفتن در آب نماد «مرگ با مسیح» و بیرون آمدن نماد «رستاخیز» است.[12] در اسطوره‌شناسی هندو، رود گنگ تطهیرکننده‌ی گناهان است. در اسطوره‌شناسی بین‌النهرین، آب نماد آغاز خلقت است. جونگکوک از آب بدون زنجیر بیرون می‌آید این تولدی دیگر است: «شخصیت قدیمی» (اسیر) می‌میرد و «شخصیت جدید» (آزاد) متولد می‌شود.غسل تعمید مسیحی توسط کشیش و به نام تثلیث مقدس انجام می‌شود اما جونگکوک تنها وارد آب می‌شود. او “خودش” تصمیم می‌گیرد وارد شود و خودش بیرون می‌آید و خودش متحول می‌شود. این «غسل تعمیدِ خودبنیاد» است. دقیقاً نقطه‌ی مقابل تعمید مسیحی که در آن نوزاد یا تازه‌مؤمن توسط دیگری تعمید می‌شود.کبوتر رها شده، صلح بازگشتهمقابل دیوار در حال باز شدن جین قفسی را حمل می‌کند که کبوتر سفید (همان کبوتر سکانس اول) در آن است. کبوتر اکنون زنده است. با باز شدن کامل دیوارها، جین در قفس را باز می‌کند و کبوتر به پرواز درمی‌آید.کبوتر در آغاز مرده بود (خشونت بر معصومیت چیره شده بود) اکنون زنده است و رها می‌شود.صدف به جای صلیب،  نماد مشرکانه به جای نماد مسیحیموزیک ویدئو ONدر مسیحیت نماد اصلی نجات، صلیب است. ابزار شکنجه و مرگ مسیح که به نماد رهایی تبدیل شد. اما در این سکانس، جونگکوک از آب، صدف حلزونی بیرون می‌آورد و نه صلیب.صدف یک نماد آشکار پاگانیستی است. در اسطوره‌شناسی یونانی، صدف نماد «تولد آفرودیت» (الهه عشق) از کف دریاست. یک اسطوره کاملاً پیشامسیحی و مشرکانه.در ادبیات، مهم‌ترین ارجاع صدف به رمان «سالار مگس‌ها » از «اثر ویلیام گلدینگ» است. ارجاع به رمان سالار مگس‌ها از سوی نشریاتی چون “مومبای میرور” و “رولینگ استون ایندیا” مطرح شده است. در این رمان پاگانیستی، صدف نماد « نظم، دموکراسی و قدرت مدنی» است. یعنی آنچه انسان‌ها ” خودشان” بدون نیاز به خدا می‌توانند بسازند [13].در مسیحیت، مسیح تاج خار را بر سر می‌گذارد و بعداً توسط خدای پدر نجات می‌یابد اما در این سکانس جونگکوک خودش خارها را در آب فرو می‌برد و از شر آنها خلاص می‌شود. هیچ کس دیگری نمی‌آید تا او را نجات دهد. رنج انسانی با کنش خود انسان و نه با مداخله‌ی الهی پایان می‌یابد.[14]رقص و جشن سوزاندن شرتمام اعضا و گروهی از مردم مشغول رقصی هماهنگ هستند. در پس‌زمینه، آتش و آتش‌بازی دیده می‌شود. این سکانس، فضایی از جشن و رهایی و پیروزی را به تصویر می‌کشد.در جشن‌های کهن سلتیک مانند Beltane مردم از میان آتش می‌پریدند یا دور آن می‌رقصیدند تا خود را از بیماری، بدشانسی و نیروهای شریر پاک کنند. در جشن انقلاب تابستانی، آتش نماد اوج قدرت خورشید و پیروزی نور بر تاریکی بود. آتش مردم را دور خود جمع می‌کرد. این گردهمایی خود منبع قدرت بود  نه قدرت الهی از بالا، بلکه قدرتی که از همبستگی جمعی مشترک زاده می‌شد.پس از تمام رنج‌ها، دویدن با دست‌های بسته، سرگشتگی در بیابان، رسیدن به خود و قدرت درون، برداشتن چشم‌بند حقیقت و غسل تعمید در آب حالا وقت جشن است. اما در این جشن هیچ شکرگزاری به “درگاه الهی” دیده نمی‌شود. این جشن، جشنی شبیه جشن های باستانی (عمدتا مشرکانه) است که در آن، خود انسان‌ها با نیروی جمعیشان برای پیروزی‌ای که با دست “خودشان” به دست آورده‌اند، شادی میکنند.در اسطوره‌شناسی، آتش دو معنی دارد. از یک سو، آتش می‌سوزاند و نابود می‌کند و از سوی دیگر آتش پالایش می‌کند و ناخالصی‌ها را از بین می‌برد.در این سکانس، آتش معنی دوم را دارد. آتش در اینجا « شر» در چارچوب معنایی این اثر که در واقع همان خیر است را می‌سوزاند و راه را برای شروع تازه باز می‌کند. این درست همان کاری است که آتش در آیین‌های کهن  انجام می‌داد. مردم دور آتش جمع می‌شدند تا خود را از بیماری، بدشانسی و نیروهای اهریمنی پاک کنند. رقص جمعی در این سکانس، کهن‌الگویی بسیار کهن را تداعی می‌کند: جشن رهایی.دقیقاً همان چیزی که در عید عبری «پساخ»می‌بینیم: عبور از بردگی مصر به سوی آزادی.اما تفاوت مهم در این است: در روایت عبری، این رهایی به دست خداوند متعال انجام می‌شود اما در این ویدئو، هیچ خدایی در کار نیست. مردم خودشان آتش روشن کرده‌اند، خودشان می‌رقصند، خودشان جشن می‌گیرند و رهایی را با دست خودشان به دست میاورند. (شبیه آیین های مشرکانه)صعود به کوه رسیدن به سرزمین موعودسکانس نهایی با بازگشت به فضای روز آغاز می‌شود. اعضای گروه و جمعیت از پله‌هایی سنگی به سوی قله‌ی کوه بالا می‌روند.در پایان ویدئو و پس باز شدن دیوار و زنده شدن کبوتر و جشن رقص با آتش، اینک نوبت به صعود می‌رسد. اعضا و جمعیتی از مردم از پله‌هایی سنگی به سوی قله‌ی کوه بالا می‌روند. آر ام  در رأس قرار دارد و جونگکوک با شادی به سمت قله می‌دود. در همه‌ی این روایت‌ها، صعود به کوه به معنای حرکت به سوی امر قدسی و عبور از جهان خاکی به جهان الهی است. در روایت کتاب مقدس، «معراج حضرت عیسی مسیح ع چهل روز پس از رستاخیز رخ می‌دهد. [15] اهمیت کوه در این روایت تصادفی نیست چرا که در سنت کتاب مقدس، کوه همواره محل ملاقات زمین و آسمان بوده است.در روایت معراج، حضرت عیسی از کوه به آسمان صعود می‌کند. او از زمین جدا می‌شود و به سوی آسمان میرود. اما در این اثر، شخصیت‌ها از کوه بالا می‌روند و به قله می‌رسند.در هر دو، «کوه» محل رستگاری است. اما تفاوت در این است که در معراج، ناجی زمین را ترک می‌کند اما در اثر، ناجی به قله می‌رسد و در زمین می‌ماند. مسیح می‌رود تا نزد پدر باشد اما بی تی اس می‌آید تا با مردم باشد.در الهیات مسیحی، معراج پایان سفر مسیح به سوی خدای پدر است « نشستن در دست راست خدا ».  اما در این موزیک ویدئو، اعضا به قله ای می‌رسندکه هیچ خدایی در آن منتظر نیست و هیچ نور الهی از بالا نمی‌تابد و قله خالی است.قله در این سکانس « قله‌ی انسانی و اومانیستی» است و نه «قله‌ی الهی».  انسان‌ها به بالاترین نقطه رسیده‌اند  اما نه برای ملاقات با خدا (چون خدا آنجا نیست) بلکه آنها به این دلیل به قله رسیده‌اند که “خودشان” توانسته‌اند دیوار را کنار بزنند و از تاریکی عبور بکنند و خودشان رقصیده‌اند و جشن گرفته‌اند.  قله فقط یک نقطه‌ی جغرافیایی و نماد «اوج تلاش انسانی» است و نه «سکونتگاه الهی» .نتیجهبیانیه‌ی کمپانی می‌گوید: « از نمادها استفاده کرده‌ایم تا بگوییم گروه سختی کشیده اما تلاش می‌کند به حقیقت و آزادی برسد»اما این حرف یک حرف پیش‌پاافتاده و گول‌زننده است. اگر هدف فقط این بود، یک ویدئوی ساده کافی بود و نیازی به انباشتن این همه نماد نبود. پس این حرف ظاهر قضیه است، نه باطن آن.در تمام نمادها اینگونه القا میشود که تا وقتی انسان در چارچوب مسیحیت یا هر دین ابراهیمی منتظر نجات از بالا باشد، هیچ اتفاقی نمیافتد و نجات وقتی آغاز میشود که انسان به آیین‌های کهن و مشرکانه روی آورده و با تکیه بر “خودش” اقدام کند.تمام نمادهای مسیحی در این ویدئو در حالت «واژگونی» نمایش داده می‌شوند. کشتی نوح در بیابان خشک شده  ( ناکامی حاصل شده ) و کبوتر سفید زخمی و در حال مرگ است ( روح‌القدس زخمی شده ) و… که اینها را نمیتوان تصادفی دانست.کارگردان عمداً نشان می‌دهد که وعده‌های نجات مسیحیت و سایر ادیان محقق نشده است و هیچ کس نباید منتظر نجات از بالا باشد و قهرمانی انسان و قدرت جنگیدن، از آیین‌های پاگانیستی و مشرکانه نشأت می‌گیرد.این حرف تازه‌ای نیست؛ نیچه هم قبلا گفته بود «خدا مرده است» و کامو گفته بود « ما باید سیزیف وار سنگ را بالا ببریم» و این ویدئو همان حرف را با زبانی تصویری و با استفاده از نمادهای مسیحی اما در خدمت پیامی کاملاً پاگانیستی نمایش میدهد.در این ویدئو اعضا نه به عنوان مسیح ع بلکه به عنوان « قهرمانان پاگانیست» ظاهر می‌شوند یعنی انسان هایی که با قدرت خودشان و با همبستگی شان موفق شدند دیوارها را فرو بریزند و به سرزمین موعود برسند.این اسطوره‌ های قهرمانان پاگانیستی (مثل هرکول، آشیل و…) برای مخاطب مدرن جذاب‌تر از اسطوره‌ های مسیحی منفعل اند (که منتظر اند تا بر صلیب بمیرند تا بتوانند دیگران نجات دهند).منابع[1] متی ۳:۱۶[2] در داستان کشتی نوح (کتاب پیدایش)، نوح پس از طوفان، یک کبوتر سفید را از کشتی بیرون می‌فرستد تا ببیند آیا آب‌ها فروکش کرده‌اند یا نه. کبوتر با یک شاخه زیتون در نوک خود برمی‌گردد و نشان می‌دهد که زمین دوباره قابل زندگی شده است. کبوتر سفید در این داستان نماد صلح، امید و زندگی دوباره است.[3] «شوبیز چیت‌شیت» وب‌سایت خبری و تحلیلی در زمینه‌ی سرگرمی، موسیقی و سلبریتی‌ها است. این وب‌سایت مقالات متعددی درباره‌ی BTS و دیگر هنرمندان منتشر می‌کند و در تحلیل‌های خود به نمادها، ارجاعات فرهنگی و معانی پشت موزیک ویدئوها می‌پردازد .بر اساس مقاله‌ای که این وب‌سایت در ۲۷ فوریه ۲۰۲۰ منتشر کرده، در تحلیل موزیک ویدئوی «ON» آمده است: «وی در دشتی دراز کشیده با دست‌هایی که مانند صلیب باز شده‌اند که این مستقیماً به مصائب مسیح اشاره دارد.www.cheatsheet.com/news/bts-perseverance-on-official-music-video-map-of-the-soul-[4] داستان از این قرار است شهری به نام اوملاس با شادی، رفاه و زیبایی کامل توصیف می‌شود. اما این خوشبختی به بهای بسیار سنگینی حفظ می‌شود. یک کودک در زیرزمینی تاریک، کثیف و تنگ زندانی است. او در بدترین شرایط ممکن زندگی می‌کند و رنج می‌برد. تمام شادی و رفاه مردم اوملاس به این بستگی دارد که این کودک همچنان در آن زیرزمین بماند و رنج بکشد. ساکنان شهر وقتی به سن بلوغ می‌رسند، از وجود این کودک مطلع می‌شوند. بیشتر آنها می‌پذیرند و در شهر می‌مانند و به زندگی شاد خود ادامه می‌دهند. اما عده‌ای که نمی‌توانند با این حقیقت تلخ کنار بیایند  از شهر دور می‌شوند، آنها نمیدانند که به کجا می‌روند اما می‌دانند که نمی‌توانند در جایی زندگی کنند که شادی‌اش بر پایه‌ی رنج یک کودک بنا شده باشد.[5] Rolling Stone India. Watch BTS Lead Us to the Promised Land in Their Highly Symbolic Video for “ON”. 27 February 2020[6] Showbiz Cheat Sheet. BTS Show Their Perseverance in the Second Music Video for ‘ON’. 27 February 2020[7] Yule[8] انجیل متی، ۲۷:۴۶[9] TheresaLiterature. An Extremely Condensed Analysis of BTS’ ‘ON’ Music Video. 1 March 2020[10] Rolling Stone India. Watch BTS Lead Us to the Promised Land in Their Highly Symbolic Video for “ON”. 27 February 2020[11] یوحنا ۱۴:۶: «من راه و راستی و حیات هستم»[12] رومیان ۶:۴[13] Presley, Courtney. BTS and Lord of the Flies. William Golding Official Website. 4 March 2020[14] Kenh14.vn. Giải mã MV “ON” của BTS: Jungkook thuộc tầng lớp nô lệ, đã chết và được tái sinh. 28 February 2020[15]  انجیل لوقا (۲۴:۵۰-۵۳)</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 21:55:23 +0330</pubDate></item><item><title>مهندسی احساسات با بی‌تی‌اس</title><link>https://virgool.ir/@imt-center.ir/مهندسی-احساسات-با-بی-تی-اس-l6bmympj58oh</link><description>نویسنده: سرکار خانم حیدری، سردبیر فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبی 🔹بی‌تی‌اس در طول این سال‌ها ثابت کرده که مهارتش فقط در موسیقی نیست؛ بلکه مهارت اصلی‌اش در مهندسی احساسات میلیون‌ها نوجوانه.🔹 هر آلبوم یه تصویر جدید از یه روایت تکراری برای فندوم‌هاست. موزیک ویدئو نرمال از آلبوم آریرانگ یه بخشی از پازل آلبومه که کاملا واضح، بدون استفاده از لفافه حرفشو می‌زنه 🔹 صحنه‌ای که هفت عضو پشت به دوربین، کنار هم در سرویس بهداشتی نشون داده میشن؛ سکانسیه که همراه شده با آگهی‌های چاپی‌ای با لحن طعنه‌آمیز زرد روزنامه‌ای که این صحنه رو مرموز تلقی کردن🔹تیم سازنده ادعا کرده که این صحنه قراره پارودی‌ای از تیترهای زردی باشه که هر حرکت ساده‌ی یه سلبریتی رو یه راز می دونه. حالا جالب اینجاست که برندی که میلیاردها دلار از هوادارسالاری نوجوانان درآمد می‌سازه، ادعا می‌کنه که داره از فرهنگ زرد نقد می‌کنه، درحالی‌که خودش دقیقاً همون مکانیزم رو با مهارت خاص باز سازی میکنه🔹  وقتی یک برند این‌قدر قدرتمند، تصویری از ابتذال رو با عنوان «نرمال» بسته‌بندی و به میلیون‌ها نوجوان عرضه کرده برای کسایی که این گروه براشون مرجع سبک زندگی و الگوی هویتیه، دیگه این  صحنه براشون مثل یه طنز نیست.بلکه تثبیت یک الگوِ برای نسلیه که رابطه‌اش با آیدول‌ها شبیه به پرستشِ، طوریکه به‌سرعت یه حرکت مبتذل از عادی بودن به قابل تقلید تبدیل می‌شه🔹هایب با استراتژی مختلف تونسته هوادارهای زیادی رو تا الان داشته باشه، حالا با یه همچین تابو شکنی که اسمش رو میگذاره حرکت طنزآمیز، دیگه اباحه گری رو رد نمی کنه بلکه بدون هیچ ابایی منتشرش می‌کنه‌، طرفدارها هم که با مکانیسم هایب تا الان جلو رفتن و تربیت شدن صجنه‌هایی مثل دستشویی کردن اعضا  رو قبیح نمی دونن چون ایمان دارن که بت هاشون کار بدی انجام نمی‌دن و کم کم این سبک جدیدی از عادی نبودن عادی میشه#</description><category>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</category><author>موسسه بین‌المللی هاتف شرق</author><pubDate>Sun, 06 Sep 2026 18:34:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>