https://virgool.ir/feed/@imankarimi73fa2026-11-11 23:59:08https://files.virgool.ir/upload/users/51042/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@imankarimi73https://virgool.ir/@imankarimi73/ماهی-پرنده-۱-yfw34mzwlwt0شب ها قبل از خواب بعد از اينكه كلى توى نوشتن كم آورده ام ، بعد از اينكه معده ام را با هر چه فكرش را كنيد پر كرده ام و بعد از اينكه همه ى رسانه هاى مسخره ى جهان را چك كرده ام به تراس واحد ١٠٥ هتل تازه ساز بى اسممان مى روم. بدون آنكه چيزى پايم كنم روى كف گل گرفته ى تراس مى ايستم . ابتدا روى نوك انگشتانم و بعد كه خسته مى شوم با بيخيالى روى كف سياه تراس پايم را مى گذارم.در تاريكى شب با صداى دلنشين كبريت سيگارم را روشن مى كنم.پك اول را كه مى زنم فكر مى كنم كه شايد دليل كم كارى هاى اخيرم همين نخ سيگار باشد.از آن فكر هاى مضحك كه باورشان داريم!پك هاى عميق مى زنم. سعى مى كنم مدت بيشترى دود را در سينه ام نگه دارم. مى دانم اين كار ضرر بيشتری دارد اما فكر مى كنم اينگونه براى رسالت نويسندگى ام ؟ رسالتى كه خودم توى دهان خدا انداخته ام سودمند تر است.نسيم شب هاى بهارى روى تن لختم مى رقصد. نماى بيرون قرار بود رو به دريا باسد اما با كج سليقگى تمام و براى آنكه براى پى ريزى كمتر و كلى دليل ديگر كه من نمى دانم و فقط ميدانم براى كاهش هزينه ها به كار رفته نما رو به دريا نيست.و براى ديدن دريا بايد كمى سرتان را كج كنيد.دود را با هواى خنك و مرطوبى كه از دريا مى آيد قاطى مى كنم.باز فكر مى كنم از فردا بايد يك صندلى به اين تراس كوفتى بياورم. سيگار لعنتى را روشن كنم و آن دفتر مزخرف را با جوهر سياه كنم.از وسطاى سيگار كه جلوتر مى روم ياد حرف هاى يك دكتر دلال در يكى از سايت هاى درپيت خبرى مى افتم كه مى گفت اگر سيگارى هستيد نصفه دوم آن را نكشيد.اتفاقا من چون سيگارى نبودم نيمه دوم ان را با لذت بيسترى مى كشيدم.عميق تر و عميق تر.فكر مى كنم نويسندگى ام با سيگارى كه دوست ندارم گره خورده است.انگار مغزم غنى مى شود اما مى دانم همه اين ها يك جور تلقين است.دهانم تلخ مى شود سرم گيج مى رود.هميشه اخراش اينجور مى شه.براى اخرين بار با خودم مرور مى كنم : صندلى لعنتى يادت نرود!فردا قرار است با صندلى لعنتى و اين تراس و البته با سيگار به نويسنده ى بزرگى تبديل شوم.خودم از اين فكرم خنده ام مى گيرد اما چون كسى كنارم نيست پس خنده ام را نمى بيند.با خودم فكر مى كنم : نخند لعنتى!اگر هم نويسنده نشوى لا اقل تراس واحد ١٠٥ صندلى دار مى شود!ادامه دارد...Iman KarimiIman KarimiMon, 02 Mar 2020 22:47:55 +0330https://virgool.ir/@imankarimi73/ملاقات-با-خدا-ymkkbpvodfjz(١)بعضى ها به من مى گويند ضعيف و بچه! بعضى هاى ديگر مرا قوى و صبور خطاب مى كنند.بعضى ها ميگويند عاقلى! بعضى هاى ديگر مى گويند بدبين و البته نا آگاه."بعضى ها" ى عزيز!سوال اينجاست : چرا انقدر مى گوييد؟!(٢)اگر بخواهد عذاب بدهد خودش بلد است، مگه نه؟مثلا امروز پسرى پيشم آمده بود و عطر او را زده بود. اين اگر اسمش عذاب نيست پس چى هست؟(٣)تو ذوق كسى نزنيد. شايد همان يك چيز را براى عرضه كردن داشته باشد. بعضى ها همان يك چيز را براى گفتن دارند.ما چرا مى گوييم؟ بعضى وقت ها لطفاً سكوت كنيم. يادم باشد دفعه ى بعدى اگر خواستم حرفى بزنى يادم بيندازى سكوت كنم، چون اگرچه كه قطعاً باهات مخالفم! و اين مشكل روانى من است، نه حرف هاى بى منطق تو -كه بى برو برگرد از منطق به دور است- .(٤)ديشب خدا به خوابم آمد.بدون آنكه چيزى بگويد،رفت.شايد بپرسيد از كجا فهميدم "خدا" بود؟ -خب خودش بهم گفت!شايد باز برايتان سوال پيش بيايد كه تو اول گفتى خدا چيزى نگفت، پس اين چه بود؟جواب ساده است خودش از من خواست بگويم هيچ چيز نگفته!شايد با خودتان بگوييد كه ...خسته نشديد انقدر با خودتان حرف زديد؟!!نتيجه :امروز وقتى آن پسر كنارم ايستاده بود، بويش كردم، اما خجالت كشيدم بگويم چرا عطر زنانه به خودت زده اى! هميشه در مواقع حساس، من به جاى طرف مقابل خجالت مى كشم.پيرمرد گفت: اين ناشى از اعتماد بنفس پايين توست.پيرزن گفت: اين نشان دهنده ى مهربانى توست.مرد گفت : بايد پر رو باشى و نگذارى در دلت چيزى بماند.زن با لبخند گفت : مهربان ها از بقيه برترند.بعد گوش هايش را براى شنيدن حرف هاى نامهربانان تيز كرد.پسر هيچ چيز نگفت.اما شنيدم زير لب مى گويد : خودت را كشتى براى بوى عطرم! به درك كه بوى او را مى دهد!بعد رفت.از حرف هايش خجالت كشيدم.Iman KarimiIman KarimiTue, 04 Jun 2019 13:22:58 +0430