https://virgool.ir/feed/@ilovemyfandakfa2026-11-11 11:59:05https://files.virgool.ir/upload/users/4976630/avatar/Kpc2Pw.jpghttps://virgool.ir/@ilovemyfandakhttps://virgool.ir/@ilovemyfandak/چه-میشد-اگر-مسیرمان-یکی-بود-gqhv7v9c1j9gناراحت کنندست که میبینم مسیر متفاوتی را با آدم دیگری خواهی رفت . پس این همیشه مرا به فکر فرو برد که واقعا چه میشد اگر ما هم مسیر بودیم؟ و سپس تصور میکنم که با تو در یک جاده هستم . جاده ی کلار در سوز و سرما . آهنگ مورد علاقه ات را پخش کرده ای و از هوا لذت میبریم و من صندلی کناری ات چهارزانو نشسته بودم و میخندیدم و بستنی اسمارتیزی را در دستم نگه داشته بودم . داشتی با برف ها عکس می‌انداختی .خودمان را در تختت میبینم، با خوراکی های مورد علاقه ات و لپتاپت زمانی که فیلم پیشنهادی من را میدیدیم و من محتاطانه حواسم را جمع میکردم تا خورده های بیسکوییت روی تختت نریزد . و همچنان نمیتوانستم از صورتت چشم بردارم، هر چند دقیقه به حالات صورتت نگاه میکردم تا صورتت از خوابم نپرد.آیا به یاد میاوری آن شب را؟ وقتی در ماشین کنارم نشسته بودی و من داشتم بدون هیچ هدف خاصی برایت از حجم علاقه ام نسبت به سوشی میگفتم و پیشنهاد دادی تا روزی برنامه ای را داشته باشیم تا به خانه ات بیایم و باهم فیلم ببینیم و سوشی بخوریم . اما تو بدقولی ، بسیار زیاد . پس این قولت را هم مثل تمام قول های قبلی شکستی و هیچوقت برنامه ای شخصی سازی شده و بر اساس انتخاب فقط خودمان دونفر محض دیدن یکدیگر نداشتیم . اما این هم جزو آن ها است، فیلم میگذاشتیم و درکنار هم سوشی میخوردیم، که تو احتمالا به آن لب هم نمیزدی چون از این غذا خوشت نمی‌آید . البته تا انجایی که من برداشت کردم ، بعید میدانم بدت بیاید یا خوشت نیاید . تو هم دوست داری. اما انتخاب کردی این برنامه را با شخص دیگری اجرایی کنی . دریا ، دریا ، دریا . من عاشق آب و شنا کردن و موهایم وقتی خیس است و ماهی و اسم های دخترانه ای که با عناصر دریا در ارتباط هستند مانند مرجان و صدف و دریا هستم . تو هم به همان اندازه عاشق دریا هستی . تصور میکردم که ساعت سه شب ، زمانی که خلوت و تاریک است و از سکوت اطراف و صدای موج ها لذت میبریم ، درکنار یکدیگر قدم میزنیم. سیگارت را داخل مشتم خاموش میکنم و میگویی آن را داخل دریا نندازیم. اما پشیمانی برایم خواهد ماند ، با خودم میگفتم کاش آن شب دریا را آبی را می‌دیدم .در جاده ی دیگری ، میدویم و از تپه ها بالا می رویم تا به دره میرسیم . لبه ی لبه می‌نشینیم و عمیق ترین مکالمات ممکن را میکنیم. سپس پایین را نگاه میکنم و میگویم :« از نظرت دره جای قشنگ تری نیست؟ و همچنین که سادست. فقط میپریم .آن پایین به اندازه ی هردویمان جا هست» بلند میشوی و دستم را میگیری و به عقب میکشی و میگویی:«این طور نگو، مرا میترسانی» و همزمان که همچنان دارم به دره نگاه میکنم، کیفم را برمیداری و من را پایین میبری و مطمئن میشوی که داخل ماشین میروم .بعد از تو هر بازی ای بود باختم .اما در نهایت ، همه چیز خوشی و غذا و جاده و دریا نیست . من تو را همیشه میخواستم . برای همیشه، برای خوشی ، ناخوشی ، بیماری، سلامتی ، گریه ، خنده ، دعوا و آشتی . همیشه نبودت را کنار خودم حس میکنم ، هنگام تمرین ریاضی تختم را مینگرم و با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . هنگام گوش دادن به موسیقی با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . هنگامی که بلاخره بعد از چندین بار تمرین توانستم آن حرکت به خصوص را در ورزش مورد علاقه ام بزنم با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . هنگامی که غذایی که میپزم به طرز غریبی خوشمزه میشود با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . هنگامی که در تختم گریه میکنم و بالشتم را بغل میکنم با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . هنگامی که مسیر خانه تا مغازه را برای خرید ماست و شیر و نان طی میکنم با خودم میگویم کاش تو اینجا بودی . همیشه ی خدا پیش خودم میگویم کاش تو اینجا بودی ، یا من آنجا بودم یا هردویمان همزمان یکجا بودیم .پرتقال های داخل بالکن 3:پرتقال های داخل بالکن 3:Thu, 05 Nov 2026 18:48:49 +0330https://virgool.ir/@ilovemyfandak/خونه-ای-که-هربار-بهش-برمیگردم-ke4nmjqw56idMe n watermelon if he liked meخیلی سعی کردم تا با لحن ادبی بنویسم اما گاهی اوقات با لحن ادبی ارتباط نمیگیرم. پس (حداقل) این بار قراره با لحن غیرادبی و عامیانه بنویسم .نمیدونم تا کی میتونم این انتظار رو تحمل کنم. از اینهمه دویدن و رسیدن به هیچ خسته شدم . از اینکه پیام رو باز کنی ولی حتی یه کلمه ام جواب ندی داره میسوزونتم. ۷ روز هیچ ملاقات و سی روز که هیچ صمیمیتی نبوده ، ولی من هنوز همون حس رو دارم . راستش از انتظار کشیدن خوشم نمیاد، چه بسا که متنفر هم باشم . ولی اگه قراره منتظر تو باشم حتما صبر میکنم . تایتل چی رو نشون میده؟ چرا تو منو یاد خونه میندازی؟ خب. عشق که همیشه رز و عسل و چای نیست ، گاهی ام خون و اشک و ریه های سیاهه. ولی خب بهرحال، تو منو یاد خونه میندازی .دور دنیا رو گشتم و کسی مثل تورو پیدا نکردم،چون تمام چیزی هستی که سمتش برمیگردم. من خراب تر از یه روز بارونی ام چون روحتم خبر نداره چه احساسی بهت دارم. با تمام این وجود از ته قلبم میگم کاش دنیا بچرخه و من به تو برسم . (Btw پرش ذهنی زیادی موقع نوشتن دارم)گاهی فکرمیکنم یادته چجوری نگاهت میکردم؟ یا شایدم به کل همشو یادت رفته. حس میکنم تورو از دست دادم، و دارم بابتش آسیب میبینم . بابت از دست دادن چیزی که حتی مال من نبوده.یه چیزی رو میدونی؟ وقتی یکی داره جون میکنه ، تلاش می‌کنه و میخواد باهات حرف بزنه، بی خیالش نشو . واقعیتی که هنوز نفهمیدی اینه که خیلی کم پیش میاد کسی این کارو برات بکنه .لیاقتت بیشتر از تمام کلمه هاییه که دارم مینویسم. بنظرم تو فقط چون این هوارو نفس میکشی و منظره ی تماشایی و باشکوهی روی زمین هستی حقته که دنیارو دو دستی تقدیمت کننمعذرت میخوام که اضطرابم نمیزاره به این چیزا اعتراف کنم . ولی هروقت تو آماده باشی منم آماده ام، همه چیز رو برای وقتی که برگردی آماده کردم. نمیدونم برمیگردی یا نه. نمیدونم فرقی میکنه با نه ولی من آمادگی برگشتت رو دارم. همیشه آمادگی برگشتن تورو دارم. ولی درنهایت نمیتونم مجبورت کنم که دوسم داشته باشی، خودت باید بهش برسی.ولی مهمتر از همه اینه که تو همون کسی هستی که هیچوقت دلم نمیخواد از دست بدم-هرچند که از دست دادمپرتقال های داخل بالکن 3:پرتقال های داخل بالکن 3:Thu, 05 Nov 2026 17:53:36 +0330