https://virgool.ir/feed/@iliyakianifa2026-11-11 17:20:26https://files.virgool.ir/upload/users/7617/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@iliyakianihttps://virgool.ir/@iliyakiani/کودکی-من-۱-w5tt3d73vomkمن اون پائینهای تهرون بزرگ شدم، همونجایی که دیوارهای شهر تموم میشد، فاضلاب تهران میومد اون پایین میشد مرداب و باتلاق، آشغالهای تهران رو میاوردن میریختن اونجا، یه جایی توی حاشیه منطقه ۱۸، تا همین ۴۰ سال پیش جزو شهر حساب نمیشد، تا ۲۵ سال پیش تلفن نداشتیم!! یک دنیای دیگه‌ای بود، الانش یه چیز دیگه‌ست البته، پر از پارک و خانه‌های نوساز و البته همونطور به هم ریخته. تا سال ۶۴ خیابونهاش خاکی بود و جهاد سازندگی اومد آسفالت کرد، بچگی من توی یک خانه حیاط‌دار با دوتا اتاق تو در تو گذشت، دستشویی و حموم بیرون بود، توی حیاط، سخت بود؟ خیلی! یک زیرزمین بزرگ با کلی آت و آشغال توش. حیاطش بزرگ بود با درخت ولی چرا خونه کوچیک بود؟ بعدها فهمیدیم پدرم فقط همونقدر پول داشته که بتونه همونقدر بسازه، خودش خونه رو ساخته بود. یک آشپزخانه رو هم فرض کنید که چسبیده به این اتاقها، آشپزخانه‌ای که بوی غذاش تا توی کوچه می‌پیچید، ۵ تا بچه قد و نیم قد صبح تا شب میزدیم توی سر همدیگه، اصلن نمیفهمیدیم یعنی چی، زندگی چیه، بزرگ شدن چیه، هرچند عجله داشتیم زودتر بزرگ بشیم و خلبان و دکتر و مهندس بشیم، هرچند توی اون محله‌ی داغون دیپلم گرفتن هم معادل دکترا بود اونم از کمبریج!زندگی ساده بود، من اواین بار ۱۴ ساله بودم بیسکوییت کرمدار دیدم، یکبار برای یکی از همکارها تعریف میکردم توی ماموریت، توی فرودگاه نشسته بودیم باور نمیکرد هرچند الان دخترم برندهای بیسکوییت و شکلات های خارجی رو جوری به زبون میاره که من فکر می‌کنم داره تمرین زبان می‌کنه و بهش میگم باباجان من همون بیسکوییت کرمدار سبوس‌دار مینو برام همه‌ی اینهاست و خوشمزه‌تر. من اون ته‌های تهرون بزرگ شدم، مسیر زندگیم می‌تونست اینی که الان هست نباشه اگر پدرم اصرار نداشت که ماها درس بخونیم. به قول خودش با کمربند صافمون کرد که کج نشیم. یکبار ازم پرسید دوست داری برگردی به کودکی، گفتم نه! بچگیم قشنگ بوده؟! نه! سخت بوده، خیلی سخت. ممکنه زیر بار نوستالوژی اون دوران و سیب زمینی سرخ کرده‌های مادرم که چندتا ماهیتابه سرخ میکرد و الان هم با فکر کردن بهش دلم غنج بزنه دوباره بچه بشم ولی بچگی ما سخت گذشت توی اون محرومیتها. ساده بود، صفا بود، صمیمیت بود، لشق دختر همسایه بود ولی هرچی بود سخت بود.#ای_لیا #ازمیان_همینطوری_های_روزانه ای لیاای لیاMon, 17 Jun 2024 13:50:05 +0330https://virgool.ir/@iliyakiani/7-bw6yfpeepwirخونه پدریم روغن جامد 17 کیلوئی میخریدیم، همه چیز توی روغن بود، کتلت و سیب زمینی توی روغن شنا میکردن، روی قرمه سبزی و قیمه یه وجب روغن بود، پلو که دم میکشید اون دم کنی رو برمیداشتن روش روغن جامد آب شده میریختن، تا مغز سرمون روغن بود، سوخت و سازمون هم زیاد بود البته، ازدواج که کردم همسرم معتقد به مسلک کم روغنی بود، همه چیز خشک، من از یه رژیم پر روغن اومده بودم، تنها چیزی که شانس آوردم همسرم معتقد به آب پزی جات نبود، روغن جامدجمع شد جاش روغن کنجد و اینا گرفت خونه مادرم اینا هم کم کم روغن کم شد ولی هنوز نسبت به خونه خودم همه چیز چرب و چیل تره.ای لیاای لیاSat, 24 Apr 2021 17:11:27 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/6-pyco8qpny6itکولر همسایه آب می‌داد، زنگ زدم بهش گفت من بلد نیستم جعبه ابزار بردم پشت بام داشتم شلنگ و شیر رو درست میکردم اینم داشت حرف میزد، یهو برگشت گفت تصمیم داشتم زن و بچه رو ول کنم برم، ۲۰۰ میلیون پول داشتم گفتم میذارم بانک میرم یه جایی کارگری میکنم واس خودم زندگی میکنم. خسته بودم.شیر و شلنگ رو درست کردم، شیر رو باز کردم چکه نمی‌کرد، نشستیم لب پشت بوم سیگارش رو دود میکرد گفت زن و بچه خسته‌م کردن، از عهده خرجشون بر نمیام. سکوت کرد و گفت ایکاش باهام یه سیگار میزدی، گفتم یه نخ بده، نگه داشتم بین انگشتام بوش کردم، دادم بهش، گفت ترک کردن سیگار و زن و بچه سخته.ای لیاای لیاWed, 21 Apr 2021 17:36:02 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/5-x5zl6q6qxdrlگوشی همراه زنگ میخورد ..."بله ..." صدائی نمی آید، جوابی نمیدهد، صدای ریز نفس هائی در پس زمینه شنیده میشود ..." بله!...صداتون نمیاد"قطع میکند، چند روز بعد دوباره همین سناریو، دو سه هفته ای می گذرد، همه مان مزاحم داریم حتمن، درگیر نمی کنیم خودمان را که مثلن برداریم زنگ بزنیم به طرف و بگوئیم "مگر مرض داری؟" یک چندتائی هم از این فحش های کشدار بدهیم ...چند هفته بعد ساعت سه و نمیدانم چند دقیقه بامداد گوشی زنگ میخورد، گوشی موبایل توی هال است، خواب آلود روی دیوار دست می گذارم و میرسم، گوشی را برمیدارم، شماره را نمی شناسم!"بله؟! ...""نمیخوای فحش بدی؟" صدای زیر زنانه ای این را می گوید!- فحش چی؟+ آخه این موقع شب، یکی زنگ بزنه و مزاحم بشه!- تو مگه مزاحمی؟+ آره ...- خوب من هم اگه فحش بدم میشم یکی مثل تو!صدای نفس می آید، تماس قطع میشود ... همانجا وسط هال دراز میکشم و می خوابم!یک ماهی میگذرد به گمانم، چند روز پیش دوباره زنگ زد، گفت : " میخوام باهات حرف بزنم، بریم بیرون ...""شما؟""من همون مزاحمه هستم؟"گفتم :" یکی زنگ بزنه به خودت بگه بیا بریم بیرون، میری باهاش؟ تازه مزاحم هم باشه"خندید ... گفت نه خدائی!شروع کرد به حرف زدن ...، حرف زد، حرف زد ... یک ساعتی شد!فقط می خواست حرف بزند ... همین! انگار خسته شده باشد ...آخرسر گفت :" نمی خوای نصیحتی چیزی کنی؟ یا اینکه بدونی شمارت رو از کجا پیدا کردم؟ یا اینکه اصلن من کی هستم؟"گفتم : "جسارتن خر به نصیحت آب نمیخورد! شماره را هم از هرکسی گرفته ای و یا تصادفی زده ای نوش جانت، اینکه چه کسی هم هستی قاعدتن باید برای خودت مهمتر باشد تا من ... در ضمن اگر بخوام وقت بذارم برای این جور چیزها، خدائیش هشتم همیشه گروئه یازدهم می مونه!"خندید، تماس قطع شد ...ای لیاای لیاWed, 21 Apr 2021 13:07:39 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/4ایران-140-q1meejlnajfaیک جائی هستم اطراف تهران، آمده ام بازدید و بازرسی تجهیزات در حال ساخت یکی از پروژه ها در یکی از چند کارگاه اقماری پروژه. آمده ایم که مثلن یک وقت پیمانکار هوا برش ندارد که کار بی صاحب است و هر بلائی خواست سر مال بیاورد!هوا خنک است، هوای خنک دماوند، ساعت هنوز به ده و نیم نرسیده است. نشسته ایم داخل دفتر کارگاه. پیمانکار گله میکند از اینکه پول چرا نمیدهند و وضعمان فلان است و این چندصد میلیون آخر را اگر ندهند کارگرها مرا زنده زنده میخورند! میگویم : پول شما که تو بقیه طلبا گمه اصلن! فعلن کارفرما با اون میلیاردییا نمی دونه چکار کنه! منم این وسط مرده شورم!گوشی همراه زنگ می خورد، یکی از دوستان قدیم است!"سلام، چطوری مهندس، از این ورا؟""سلام، شنیدی هواپیما افتاده؟"خُب! خبر کوتاه است ... طی این دوازده سال کار و پرواز ماموریتی این شاید هشتمین یا نهمین سقوطی باشد که می شنوم!"میرفته طبس! گفتم ببینم از بچه های پروژه طبستون کسی هم بوده؟"سال 88 یکی دوباری رفته ام طبس. پروژه ای داشتیم، سر پول کار به توافق نرسیدیم دیگر نرفتم. چند نفری را می شناسم. خداحافظی میکنم و گوشی را قطع میکنم. همان یکی دونفر را می گیرم . پس از چند باری تقلا هردو جواب میدهند. زنده اند. ساعت یازده حرکت میکنم به سمت تهران، نرسیده به رودهن، گوشی زنگ میخورد، از دوستان همکار پروژه نیروگاهیمان است. خبر میدهد که یکی از همکارانشان در هواپیما بوده، نمیشناسم! متاسفانه جزء کشته شده هاست!احساس تاسف دارم ولی خوب یک جورهائی همه مان عادت کرده ایم به این حجم عظیم اخبار ناراحت کننده، همین یک قلم داعش که دارد یک جورائی نسل بشر را ریشه کن میکند خودش برای بی حس شدن احساساتمان کفایت میکند!از دفتر زنگ میزنند که باید بروید کردستان برای جلسه فلان و بهمان!"ماشین کی راه می اوفته؟""براتون بلیط هواپیما گرفتن! ساعت 5 عصر!"ده دوازده باری رفته ام کردستان. راه نزدیک است، صرف نمیکند با هواپیما بروی سنندج و از آنجا هم سه ساعتی بروی تا پای پروژه. سر همین کارفرما ماشین در اختیار می گذارد. از تهران پنج ساعت راه است با ماشین."هواپیما؟ "چند کلام دیگر ردوبدل میشود. رسیده ام دفتر. منشی بهت زده است. پرینت رسید بلیط را می گیرد طرفم!"مهندس! میشه نرید؟""هان!""آخه هواپیا سقوط کرده ..."برای اولین بار از وقتی که خبر را شنیده ام کمی ترس می نشیند توی جانم! جا می خورم ... به این فکر نکرده بودم. اینکه هواپیما سقوط میکند. هربار کارت پرواز گرفته ایم و نشسته ایم و در بیشتر موارد هم تا مقصد خوابیده ایم. یک باری در طول این بیش از صدبارپرواز، چرخ هواپیما باز نشده بود که آخر سر نمی دانم به چه لطایف الحیلی بازش کردند و نشستند. یکبار هم کرمان می رفتیم با همین ایرباس های ای سیصد، دوبار تا نیمه های راه رفت و برگشت و آخر سر هم خلبان گفت نمی تونم بروم، هواپیما نمیخواد بره، جونتون رو بردارید و برید خونتون!فرودگاه شلوغ است، همه چیز عادیست، چهره ها همان است، عده ای تند میدوند، عده ای منتظرند جا باز شود بلیط بگیرند، یک سری غر میزنند، چند نفری با هم گپ میزنند، همان چهره های عبوس و درهم همیشگی. همه تنهایند، حتی همان هائی که با هم نشسته اند. این وسط یک چند نفری هم نشسته اند روی نیمکت پشت سرم و دارند درباره سقوط هواپیما خوشمزه بازی در می آورند، گفتم که، بی حس شده ایم!"مسافرین پرواز فلان به خروجی فلان!""از مسافرین محترم پرواز فلان ...""خانم "خوش مکان" به خروجی شماره هشت!"چهره ام در فرودگاه شبیه بقیه آدمهاست، گرفته، ابروهای در هم کشیده، از گیت سپاه با لج بازی همیشگی می گذرم، همیشه چندتائی سکه و کلید دارم که میگذارم توی جیبم بمانند! بوق و الباقی قضایا!هواپیما دورخیز میکند، خودش را میشکد روی باند، صدای موتورها کشیده میشوند روی سر شهر، نشسته ام کنار پنجره، هواپیما تکان تکان میخورد، هرچند عادت کرده ام به این تکان های اول پرواز و آخر پرواز ولی اینبار احساس میکنم تکان ها بیشتر شده اند، دماغه را بالا می کشد، سنگین میشوم، هواپیما بلند شده است، صدای بسته شدن چرخ ها می آید. اینبار خوابم نمی برد ... بیدار بیدارم! یک ساعت بعد، خلبان چرخها را می کوبد روی باند فرودگاه سنندج، چند نفری آن عقب دست میزنند! رسیده ایم ...راننده کارخانه می گوید:" برای برگشتتون بلیط هواپیما گیر نیاوردن، چارشنبه خودم برتون میگردونم تهران!"تا خود کارخانه می خوابم!!ای لیاای لیاWed, 14 Apr 2021 13:46:21 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/3-blpe4oqqofgrگفت : مَرد هم مردای قدیم!مچ دست من را گرفته بود، آوردمش آن سمت بلوار! حرفی نزدم!گفت : پیر شی ننه!پیر شدم! برگشتم به پنجاه و چند سال پیش، مردی دست زنی را گرفته است، زن میخندد، از خیابان می گذرند، باران هم باید باشد این مواقع، نه تند نه سبک، بالاخره بار نوستالژیک را بیشتر میکند!ای لیاای لیاTue, 13 Apr 2021 11:51:12 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/2-vykgsp1pdyjqزنگ زده است که بریم شمال ویلای فلانی! خوش میگذرد ...آمار اینجور شمال رفتن ها را دارم، دویست نفر می ریزند توی یک ویلای دو اتاقه، زنها یک طرف، مردها یک طرف، آخرش هم جا کم می آید و می بینی شب خوابیده ای در بَرِ فلانی! یا بهمانی شبها مثلن عادت لگد پراندن دارد، فک و جمجمعه ات را میگذارد کف دستت!برای اجابت مزاج از دو روز قبل باید وقت بگیری یا بروی یک گوشه کناری و شکم ورم کرده را خالی کنی! هوا دم کرده است، همه چیز چسبیده است به هم، موها، لباس تنت، حمام رفتن؟! اصلن نگو، آن بخش که کاملن تعلق پیدا میکند به بانوان و کودکان با مسائل خاص خودشان!همه چیز بوی نا میدهد، اصلن نمیدانی این وسط چه خاکی توی سرت بریزی، در طول مثلن سه روز کلن دو دانه شلیل و یک عدد هم موز گندیده نصیبت میشود، آخرش هم که همه چیز دُنگ دُنگ است، هشتاد هزارتومن پیاده ات میکنند! البته که خوش هم میگذرد، آفتاب سوخته میشوی، یک سری وسایلت گم میشود، کتابی که آورده ای بخوانی را دختر فلانی خوشش آمده و تو هم که کلن زبان نه گفتن نداری، داده ای رفته است. عصر روز آخر مصیبت همگی با هم آوار میشوند روی تنت، مثلن دارید بر می گردید، جاده شلوغ، دیروقت می رسی، فردا هم که شنبه است، روز اول کاری ...جواب میدهی : " کار دارم، نمیرسم بیام!"کلی توی دلت را آب می اندازد با فانتزِ های خاص این سفر که همه اش در بالا آمد.یک آن به خودت می آئی و می بینی کنار ساحلی، به این فکر می کنی که الان دراز کشیده بودم توی خانه و کتاب میخواندم، فیلم می دیدم!تا به خودت بیائی روی هوائی، روی دست بلندت کرده اند ... شالاپ !با کتف میخوری کف ماسه ای دریا! درد کهنه میزند بیرون!ای لیاای لیاMon, 12 Apr 2021 15:58:08 +0430https://virgool.ir/@iliyakiani/1-t4nl58owx5gpنشستم کنار پنجره، سرم رو تکیه دادم به صندلی، خسته بودم، یه خانمی اومد نشست کنار من، چند دقیقه بعد گفت اگر ناراحت نمیشید جامون رو عوض کنیم من بشینم کنار پنجره، بلند شدم سرم خورد به قفسه بالای سرم، خانمه گفت ببخشید، لبخند زدم، نشست کنار پنجره، هواپیما هنوز روی باند بود، خلبان دور موتورها رو برد بالا، زن گفت یعنی زنده میرسیم؟ سر چرخوندم طرفش گفتم شاید. گفت یعنی سقوط میکنیم؟ گفتم نمیدونم! یه خرده مکث کرد و گفت از جوابهائی که میدید معلومه افسرده اید، نگاهش کردم، جوابی ندادم، گفت من روانشناسی خوندم، روان درمانگرم اگر دوست دارید میتونید با من حرف بزنید، باز نگاهش کردم، سرم رو چرخوندم به سمت بالا، دریچه کولر رو چرخوندم، هوای خنک بیشتر شد، زن هم همین کار رو تکرار کرد، دریچه نچرخید، با دریچه ور رفت باز دریچه نچرخید، من دست کردم دریچه رو بچرخونم، نشد، سفت بود، زن گفت زورت هم که کمه، نگاهش کردم، با شدت بیشتری دریچه رو چرخوندم، باز شد، زن گفت ممنون، سرم رو تکون دادم، زن مکثی کرد و گفت همیشه همینقدر کم حرفی؟ چشمام نیمه باز بود، گفتم آره! هواپیما حرکت کرد، زن زیر لب زمزمه میکرد، هواپیما بلند شد، من چشمام رو بستم، زن شروع کرد به حرف زدن ... چرخهای هواپیما خورد روی باند مهرآباد، بیدار شدم، نگاه کردم به زن، خودم رو جابجا کردم، زن بطری آب رو به طرفم گرفت و گفت برای شماست خواب بودید مهماندار داد، حرفهای من رو هم که اصلن نشنیدید. لبخند زدم. هواپیما روی باند تاکسی میکرد تا برسه به آشیانه دوباره چشمام رو بستم.ای لیاای لیاWed, 07 Apr 2021 13:21:42 +0430