<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های hsn.psychology</title><link>https://virgool.ir/feed/@hsn.psychology</link><description>روانشناس ، کانتنت نویس ، ساکن انگلستان، ناتینگهام</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:35:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/193806/avatar/fFe09v.png</url><title>hsn.psychology</title><link>https://virgool.ir/@hsn.psychology</link></image><item><title>من از ایران برم دیگه هیچی نمیخوام</title><link>https://virgool.ir/@hsn.psychology/من-از-ایران-برم-دیگه-هیچی-نمیخوام-q7dt9qquzzce</link><description>#لندن شهر بزرگ و شلوغی بود و‌ حتی ازون چیزی که تصور میکردم قشنگتر بود وقتی رسیدم یه حس دوگانه اول اومد سراغم، من الان توی شهری م که همیشه آرزوشو داشتم توش باشم چقدر همه چی اینجا فرق داره چقدر #هیجان زده م که توی شهری م که همیشه توی فیلما و عکسا دیده بودمش و یه حس اینکه خب حالا #سفر تموم شد برگردم خونه م دیگه ? اما قرار نبود برگردم و بعد چند روز سفر باید میرفتم #ولز چون خونه م اونجا بود حدود ۴،۵ ساعت با ماشین تا #پایتخت. من دو جا زندگی کرده بودم #تهران و #آنکارا و هردوی این شهرا شهرای بزرگ و شلوغی بودن و من عادت داشتم به دیدن ترافیک و شلوغی ولی به جرات بگم که ترافیک لندن رو شاید توی #استانبول فقط دیده بودم ولی انقدر که این شهر عظمت داشت که نمیدونستم دقیقا باید از دیدن کدوم قسمتش هیجان زده بشم. به زودی براتون میگم که چه چیزایی ازین شهر دیدم... شب آخر که راه افتادم و رفتم به سمت ولز وارد یه جاده ی تاریک سرسبز شدم و هرچقدر که جلو تر رفتم یهو یه حسی اومد توی دلم... چقدر دارم از #فرودگاه دور میشم.... چقدر داره از خونه دور میشه... اینجا کجاس؟! تا کی قراره سفرم طول بکشه؟! کی قراره برگردم #خونه پس?این اولین حسی هه که توی #مهاجرت بعد از گشتن جاهای خوشگل میاد سراغت... رسیدم به ولز یکی از کشورای #بریتانیا و وارد یه شهر کوچیک به اسم بنگور شدم. شب بودو جایی معلوم نبود رفتم و‌خوابیدم توی خونه ی خوشگل شیروونی دار اونجا صبح چشمامو باز کردم و دوییدم سمت پنجره و بهشت رو دیدم... بهشتی که شاید به جرات بگم فقط توی خواب میشد دید روبه رو #دریا و پشت #جنگل و همه جا سبز پر از خونه های شیروونی دار کوچولو مثل شهر لیلی پوتا و تنها صدایی که میومد صدای پرنده های سیگل بود. خب زنگ بزنم مامانم اینا و دوستام بگم بیان اینجا #مهمونی بریم بگردیم دیگه? اما... تویی اونجا و دوستای #قدیمی و #خانواده ای که شاید هرگز نتونن بیان پیشت... و این دومین #تجربه ی غربتیه که همه راجع بهش حرف میزنن. ?چندهفته ی بعد #پارتی دعوت شدم (که خب هرکسی م اوایلش این فرصتو نداره که مهمونی دعوت شه ) با تم #کازینو رویال خب حالا این چی هست اصلا؟ رفتم گشتم و پوشیدم و رفتم بین بچه هایی که همه مال کشورای مختلفن وقتی میری اولین بار توی جمع، چندتا تفاوته، #زبان ی که تازه شروع میکنی بهش عادت کنی و حرف بزنی، شوخیایی که متوجه نمیشی و دردودلایی که نمیتونی کنی باهاشون ... و این یعنی حس #غربت که وقتی میرسی تجربه میکنی. و تمام دوستای قدیمتو توی اون #لحظه توی اون مکان میخوای.</description><category>hsn.psychology</category><author>hsn.psychology</author><pubDate>Tue, 19 May 2020 22:57:09 +0430</pubDate></item></channel></rss>