https://virgool.ir/feed/@hrshn1142fa2026-11-12 07:48:22https://files.virgool.ir/upload/users/71773/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@hrshn1142https://virgool.ir/@hrshn1142/احتمال-عرضه-آیفون-۱۲-به-عنوان-اولین-گوشی-کاملاً-بیسیم-دنیا-saguhrrjhm3oاحتمال عرضه آیفون 12 اولین آیفون ۱۲ احتمالا اولین گوشی کاملا بیسیم است. اتحادیه اروپا در تلاش است تا یک استاندارد جهانی برای گوشی‌های هوشمند اندرویدی و آی او اس تعیین کند تا هر دو نوع گوشی از یک مدل شارژر استفاده کنند و این قانون را به ویژه به شرکت‌هایی نظیر اپل تحمیل کند. به همین دلیل اپل دنبال راه حلی است تا این قوانین کلی را دور بزند. احتمالاً اپل با راه‌اندازی آیفون ۱۲ راه‌حلی برای جلوگیری از این امر اجباری داشته باشد. این احتمال وجود دارد که آیفون ۱۲ هیچ اتصال دهنده فیزیکی مانند شارژ نداشته باشد و در عوض به اتصالات بی‌سیم متکی باشد.آیفون 12دلیل عدم استفاده از شارژ بی‌سیم در مدل‌های قبلی آیفونآیفون پیش از این به فناوری شارژ بی‌سیم دست یافته است وتنها دلیل دیگری که هنوز اپل نیاز به اتصال آیفون به یک کامپیوتر با کابل دارد بازیابی دستگاه است و اکنون به نظر می‌رسد این مسئله نیز حل شده است و در نسخه جدید سیستم عامل خود بازیابی بدون اتصال به اینترنت نیز ممکن شده است. این امر به Apple امکان می‌دهد یک گوشی موبایل کاملاً بی‌سیم ایجاد کند.در واقع اپل به دنبال مسیری است تا تن به خواسته اجباری اتحادیه اروپا برای وادار کردن به استفاده از یک نوع شارژر ندهد. این مسیر گویا راه را برای رفع مشکلات دیگر آیفون باز کرده است و اپل اولین برندی خواهد بود که گوشی کاملاً بی‌‎سیم عرضه خواهد کرد. همچنین اپل را از سایر سازندگان تلفن هوشمند جدا می‌کند زیرا این گوشی‌ها دارای اتصال دهنده‌های فیزیکی نیستند و کاملاً بدون سیم کار می‌کنند. همچنین باعث می‌شود فضای اضافی داخل گوشی آزاد شود زیرا اتصلات و قطعات مربوط به شارژر از آن خارج خواهد شد. طبق اخباری که از قبل منتشر شده بود، انتظار می‌رود که امسال شاهد رونمایی چهار گوشی آیفون ۱۲ از اپل باشیم. همچنین پیش‌بینی می‌شود این دستگاه‌ها در ماه سپتامبر رونمایی شوند. Shayesteh Business CoachShayesteh Business CoachFri, 28 Feb 2020 16:35:28 +0330https://virgool.ir/@hrshn1142/کنترل-و-تعادل-kyyswxfdnetp#مقاله? یکم:زندگی ما انسان‌ها با داستان‌ها، استعاره‌ها و تفسیرهای متنوع و گاه متناقض گره خورده است و ما عموماً وقایع را براساس نقطه‌نظر و دیدگاه خودمان برداشت و یا  قضاوت می‌کنیم؛ به‌نظر می‌‌رسد این دنیای انتزاعی، به شکل‌های متفاوتی برای هر کدام از ما معنا پیدا می‌کند. ? دوم:ما دنیا خودمان را با کلام‌ و در واقع با «کلمات خودمان» بیان و ابراز می‌کنیم و به این واسطه با دیگران و دنیای آنها ارتباط برقرار می‌کنیم؛ به همین ترتیب باورهایمان ساخته می‌شوند.درحقیقت ما آن‌چه به خودمان می‌گوییم را باور می‌کنیم، چون تصور می‌کنیم واقعیت را می‌گوییم و مطابق آن عمل می‌کنیم و در نتیجه، همان باور در ذهن و دنیای‌مان محقق می‌شود و ما اسیر دنیای ذهن و باورها و استعاره‌ها و داستان‌هایمان می‌شویم. ⭕️ به این مثال توجه کنید:یکی از مراجعان من می‌گوید: «من ترس‌هایی دارم و چون نمی‌توانم از امنیت فعلی خودم خارج شوم، نمی‌توانم از بلاتکلیفی خارج شوم و تصمیم بگیرم. اگر ترس‌های من برطرف شود، می‌توانم قاطعانه تصمیم بگیرم، پس نیاز دارم ترس‌هایم را برطرف کنم.»آن چه مراجع بیان کرد درست مانند این داستان است که من از نداشتن تعادل هراس دارم  و می‌خواهم دوچرخه‌سواری یاد بگیرم. اگر از عدم تعادل (تعادل نداشتن) نترسم، می‌توانم دوچرخه‌سواری کنم، پس اول باید از عدم تعادل (تعادل نداشتن)، نترسم!آیا با این شرایط امکان دارد من سوار دوچرخه شوم؟ احتمالاً خیر! و اگر هم سوار شوم، چون “هنوز” از نداشتن تعادل می‌ترسم، بلافاصله با ترس بیشتر از عدم تعادل، از تمرین دست خواهم کشید. در واقع من با این تفسیر و داستان، مانع خودم برای رسیدن به خواسته‌ام، یعنی دوچرخه‌سواری، شده‌ام و البته خیلی ظریف و نامحسوس مسوولیت این عدم موفقیت یا بی‌کفایتی را متوجه ترسم از عدم تعادل کرده‌ام (که البته دست خودم هم نیست!). درست مانند کسی که برای مواجه شدن با ترس‌هایش، اول می‌خواهد ترس نداشته باشد!? آن چه همه کسانی که دوچرخه‌سواری بلدند، می‌دانند این است که دوچرخه‌سواری و یاد گرفتن تعادل، هم‌زمان اتفاق می‌افتد. آن کس که با وجود ترس از نداشتن تعادل، وارد تمرین دوچرخه‌سواری و پذیرش درد زمین خوردن‌هایش می‌شود، تحول مورد نظر و مطلوبش را وارد دنیای واقعی‌اش می‌کند. این راز تحول و تغییر است.محدوده امن ما، تعادلی را در زندگی ما ایجاد کرده که خروج از آن ترسناک و غیرقابل تصور است و ما با داستان‌ها و استعاره‌هایمان، خروج از محدوده امن را مشکل‌تر می‌کنیم و با کلام خود (همان داستان) آن‌را به شکلی دراماتیک، ترسناک و سخت نمایش می‌دهیم و بدین ترتیب، براساس واقعیتی که ساخته و پرداخته ذهن خودمان است قربانی یک واقعیت غیرواقعی می‌شویم.▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫اگر به زندگی خودمان نگاهی بیندازیم، موارد زیادی از این دست پیدا خواهیم کرد:?اگر جرأت داشتم، کارم را عوض می‌کردم.?اگر تنبل نبودم، ورزش می‌کردم.?اگر پول داشتم، کسب و کار خودم را راه می‌انداختم.? راز تحول در هم‌زمانی است، آن لحظه‌ای که از نداشتن تعادل می‌ترسیم، در حال دوچرخه‌سواری هم هستیم، در حال یادگیری تعادل هم هستیم.☘ زندگی، هر آن در حال وقوع است و ترس از نداشتن تعادل، تنها حسنی که برای ما دارد این است که ما را به باثبات‌ترین شکل تعادل، یعنی نشستن یا متوقف ماندن یا هیچ اقدام و حرکتی نکردن، سوق می‌دهد.در سکون سرشار از ترس ما، چه اتفاقی می‌افتد؟ دقیقاً هیچ! و این‌گونه برای این‌که حس عدم‌کفایت ما را منکوب نکند، نیاز ما به داستانی که متوقف‌مان کرده و در واقع دروغی که به خودمان می‌گوییم، هر روز بیشتر می‌شود.۱- به داستانی که به خودتان می‌گویید، گوش کنید. آیا دوست دارید سال بعد دقیقاً در همین داستان و در همین شرایط متوقف مانده باشید؟۲- اگر پاسخ شما منفی است، با خودتان صادق باشید و به این فکر کنید که چند سال است که در این موقعیت و با همین داستان، زندگی کرده‌اید؟ ۳- آیا تمایل دارید از ترس، در تعادل موجود متوقف بمانید یا تمایل دارید زندگی خودتان (به گونه‌ای که دوستش دارید) را زندگی کنید؟۴- اگر تمایل شما به اقدام و حرکت است، می‌توانید برای حرکت در راه تحول از یک یار بی‌قضاوت و همراه، یک رهیار (کوچ حرفه‌ای)، بهره ببرید و سرعت خود را افزایش دهید و نقاط کور خود را شناسایی کنید تا با شفافیت و سرعت بیشتری به جایی که می‌خواهید باشید برسید.Shayesteh Business CoachShayesteh Business CoachThu, 27 Feb 2020 15:38:17 +0330