https://virgool.ir/feed/@hreza965fa2026-11-11 04:40:46https://files.virgool.ir/upload/users/203141/avatar/MM2jSl.pnghttps://virgool.ir/@hreza965https://virgool.ir/@hreza965/رنج-و-سکوت-osnxzfcb4ixt🔻 پیامی از دلِ سال‌ها رنج و سکوت 🔻دنیا شده دنیای بازی، فریب، نیرنگ و دروغ.ما نسلی هستیم که از نوجوانی تا دانشجویی، هشت سال جنگ را دیدیم؛موشک‌باران تهران و شهرها، سربازی در شرایطی پر از ترس و دلهره،و شب‌هایی که با صدای آژیر، خواب از چشمان‌مان می‌پرید.سال‌ها گذشت، اما جنگ تمام نشد.تنها شکلش تغییر کرد…امروز ما و فرزندان‌مان، درگیر نوع دیگری از جنگیم—پیشرفته‌تر، اما همچنان ویران‌گر.این دوازده روز اخیر، برای ما به‌اندازه یک عمر گذشت.و اثراتش؟نه فقط بر جسم، بلکه تا عمق جان و روان‌مان نفوذ کرد.زنانی که در این روزها باردار بودند…کودکانی که در دلِ اضطراب شکل گرفتند…و مردانی که خاطرات ترس و حمله را،در قالب کابوس‌های شبانه دوباره تجربه کردند.من، خود شاهد بمبارانی بودم که حدود یک ساعت و ۴۵ دقیقه به‌طول انجامید—طولانی‌ترین بمباران پس از جنگ جهانی دوم.و سال‌ها در شغلی بودم که با چاقوکشان، دزدان، شب‌بیداری‌ها و مأموریت‌های پرخطر گره خورده بود.تا این‌که در میانه‌ی دهه‌ی پنجاه زندگی‌ام،همه‌چیز در خواب برگشت…عرق، اضطراب، دیدن بمباران و ناتوانی در فرار…دیدن چاقویی که فرو می‌رود، و تو نمی‌توانی دفاع کنی.روانشناسان گفتند:«تصادف هم می‌تواند PTSD ایجاد کند،اما شما زخم‌های عمیق‌تری دارید.زخم‌هایی که هنوز در جان‌تان زنده‌اند.»تنها یک روان‌درمانگر، با روش «Talking Therapy»،توانست بخشی از این بار را سبک‌تر کند.آری، آثار جنگ همیشه با گلوله و آتش نیست.گاهی سال‌ها بعد،در خواب، در اضطراب‌های بی‌دلیل،در تپش قلب کودکی که هنوز به دنیا نیامده،و در اشک بی‌علتِ مادری که نمی‌داند چرا می‌گرید،جنگ ادامه دارد…ما همچنان گرفتار بازی سیاست‌مدارانی هستیم که تنها به منافع خود می‌اندیشند.آزمایشگاه‌هایی که در ایران ساخته می‌شود، نه برای دفاع،بلکه برای آزمودن سلاح‌های جدید و چاپیدن مردم است.ما در یک بازی بزرگ‌تر اسیریم.و تا زمانی‌که خلاف جریان رودخانه جهانی شنا کنیم،قربانی خواهیم شد.خانه از پای‌بست ویران است…ما تاوان دادیم،و حالا فرزندان‌مان هم می‌دهند.و تنها امید، آن است که نسل بعد،از این مصیبت‌های روانی و کابوس‌های بی‌پایان، نجات یابد.🌿 صلح، فقط نبود جنگ نیست؛صلح یعنی آرامش درون، خوابِ بی‌کابوس،و کودکی که با لبخند به دنیا می‌آید.زخم‌های نامرئی، به‌راحتی قابل ترمیم نیستند.شنا کردن برخلاف رودخانه‌ای با شیب تند و خروشان، جز فرسایش نتیجه‌ای ندارد.باید آرام بود، عاقلانه زیست،و همراه با نظم جهانی حرکت کرد.امروز همه کشورها در پی منافع خود هستند،و اگر ما درگیر بازی آن‌ها شویم،فرزندان و نوه‌هایمان را دیگر نخواهیم دید.از ابتدای شکل‌گیری قبیله و قوم، جنگ با بشر بوده،اما تنها نوع آن تغییر کرده است.و همه جنگ‌ها، بی‌استثنا، در نهایت به سازش ختم شده‌اند.هیچ‌کس در جنگ، پیروز واقعی نیست.و بازندگان همیشگی، مردمان عادی‌انداین واقعیتی‌ست که در تاریخ بشر بارها ثبت شده است.✍🏻 نگارش از سوییک انسانِ نسل سوختهداستانک عمو حمیدداستانک عمو حمیدSun, 13 Jul 2025 20:45:42 +0330https://virgool.ir/@hreza965/آخرین-شب-چله-با-مادر-بزرگ-ywfspnqlgtqaآخرین شب چله با مادربزرگچراغ نفتی کوچک کلبه، در گوشه‌ای از اتاق می‌سوخت و شعله‌اش با نفس‌های یلدا می‌رقصید. مادربزرگ روی تشک کهنه‌اش کنار کرسی نشسته بود، عینکش را از روی بینی به بالا هل می‌داد و لبخندی بر چهره‌اش نقش بسته بود. همه ما، بچه‌ها، خاله‌ها و دایی‌ها، دور او حلقه زده بودیم. گرمای کرسی پاهایمان را گرم می‌کرد، اما گرمای وجود او دل‌هایمان را.دایی بزرگ، دیوان حافظ را باز کرد و با صدایی گرم شروع به خواندن کرد:«یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود…»همه سکوت کرده بودیم. تنها صدای خواندن دایی بود که در دل شب زمستانی جاری می‌شد. مادربزرگ با گوش‌های سنگین‌اش، انگار تمام شعر را می‌فهمید. گاهی سر تکان می‌داد و لبخندی عمیق می‌زد.ظرف گندم و شاهدانه بو داده دست‌به‌دست می‌چرخید. کشمش و گردو با چای شیرین و استکان‌های کمر باریک صفای عجیبی داشت. هوای اتاق پر از بوی گرم عشق بود، بویی که از دل‌های همه‌مان به مشام می‌رسید.آن شب، انگار همه می‌دانستیم این لحظه‌ها تکرار نخواهد شد. مادر بزرگ با دستان لرزانش موهای کوچک‌ترین نوه‌اش را نوازش می‌کرد و زیر لب دعا می‌خواند. نگاهش پر از مهر بود، گویی می‌خواست همه عشق دنیا را در چشمانش بریزد و به ما هدیه کند.فردای آن شب، سکوتی سنگین بر خانه سایه انداخت. مادربزرگ ما را ترک کرد، و با او گرما و عشق خانه نیز رفت. دیگر یلداهای ما هرگز مثل آن شب نشد. کرسی بی‌معنی شد، دیوان حافظ در گوشه‌ای خاک خورد و آن صفای ناب از کلبه کوچک رفت. تازه فهمیدیم که او قلب تپنده خانواده بود، کسی که با وجود محقرش، ما را به هم پیوند می‌داد.حالا، هر سال شب یلدا، وقتی حافظ می‌خوانیم یا گردو می‌شکنیم، یاد آن شب آخر می‌افتم، یاد لبخند مادربزرگ و گرمای دستانش که دیگر نیست. یلدا برایمان معنای دیگری دارد: چراغی که خاموش شد، اما نورش همیشه در دل‌های ما باقی ماند.حمید سلیمانی ۳۰ آذر ۱۴۰۳داستانک عمو حمیدداستانک عمو حمیدFri, 20 Dec 2024 17:31:49 +0330https://virgool.ir/@hreza965/آباجی-tofntrbomiqbیادم میاد بچه که بودم مادرم ، مادر بزرگی داشت که بهش میگفتند «آباجی» به معنی خواهر و ریشه در کلمه آبجی دارد . هر وقت میرفتیم خانه اش با مهربانی زیادی از ما پذیرایی می‌کرد وانواع تنقلات ( البته بگم تنقلات او مثل الان نبود چیپس وپفک و.. بلکه کشمش و سنجد ، نخودچی بود ) را میگذاشت .سماور کوچک نفتی و چراغ سه فیتیله ای همیشه کنارش بود . همیشه در اتاقش گرمی واحساس خوبی میکردم ،صبح زود بعد از نمازصبحش اول ناهار را میگذاشت که معمولا آبگوشت و غذاهای سنتی بود که واقعا عطر مخصوص خودش با روغن حیوانی محلی تمام خانه را پر می‌کرد . همیشه شکر گزار بود وراضی به زندگی که داشت . فقط بخاطر اینکه خودش چندین فرزند آورده بود ودر زمان جنگ اول و دوم جهانی همه بعلت بیماری قحطی و مریضی مرده بودند پسرها را بیشتر دوست داشت و از تمام بچه ها فقط مادر بزرگ من مانده بود . و به نوه های پسری دو تا داشت که دایی های من بودند خیلی علاقه داشت و ما هم همینطور نتیجه های پسر بودیم و از این محبت بیشتر بهره می بردیم . ولی چیزی که مهم بود علاوه برسادگی وآرامش ، صحبت هایش جالب بود . میگفت : پول همه چیز نیست وبرکت نیست آدم باید دلش خوش باشه. وقتی بوی غذا تو خونه می پیچه و افراد خانه دور هم جمع باشند یک برکته . اگه اولاد خوب داشته باشی و زنت کنارت باشه با کم وزیاد زندگیت بسازه ،برکته . برکت یعنی آنقدر عمر با عزت بکنی که نوه ونتیجه هایت را دور برت باشند (آخه خودش بیش از ۱۵ نتیجه را دیده بود )وادم هزار دوست داشته باشه ولی یک دشمن نداشته باشه . برکت به دل خوش آدما است و خاطرات شیرین با عزیزانت ....افسوس که چه زود گذشت آنزمان متوجه و یا درک نمیکردم معنی حرفاش چیه !؟ ولی امروز که میفهمم می بینم خیلی از برکت ها را که میگفت انسان‌ها امروزی ومردم از دست داده‌اند چون برکت تعریفی دیگه پیدا کرده ‌مفهومی دیگه !؟داستانک عمو حمیدداستانک عمو حمیدSun, 31 May 2020 02:08:28 +0430