https://virgool.ir/feed/@hr_prometefa2026-11-12 00:03:28https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@hr_prometehttps://virgool.ir/@hr_promete/همیشه-که-نباید-گفت-joukcrh51vxaهمیشه که نباید گفت... گاهی باید نگفت و شنید... باید گذشت و رفت... همیشه که نباید در کوچه های بی انتها قدم بزنی... گاهی باید بروی به کوچه های بن بست تا برگشتنهای پس از رفتن را هم بیاموزی...تا بفهمی که برگشتن از راههای اشتباه بهتر از ان است که سرت به دیوار خیره سریهای یکطرفه ات کوبیده شود..همیشه که نباید حرف زد گاهی باید برای یکی شدن بتوانی حریف حرفهایت شوی ... همیشه که نباید غرورت بر طاقچه ی عادتها و سنتها، دست نخورده بماند ... گاهی باید جابجا شود... گاهی باید بشکند... گاهی باید بشکنی... خم شوی و ریزه های غرورت را به سرانگشتان غیرتت از زمین بچینی و بندشان بزنی به دلهای دلبرانت که نشکنند... گاهی باید غرورت، اسیر تغییر گردد و تعصبت، اسیر غیرت...همیشه که نباید مثل نخهای درون یک قرقره، صاف و دست نخورده باشی.... گاهی باید گره بخوری و گره بزنی بند بند دلت را و وجودت را به بندگی و بندگی کنی برای آنهایی که دوستشان داری... گاهی عزت بندگی برای عزیزانت از لذت ازادیهای خودت لذیذتر است... همیشه که نباید باشی...همیشه که نباید جلوی چشم باشی.. به خودت فرصتی بده که فاصله ی بودن و نبودنت پر از عطر دلتنگی شود... گاهی کنار تمام بودنها جایی هم برای دلتنگی هایت کنار بگذار... همیشه که نباید گفت...گاهی باید نگفت و شنید... باید گذشت و رفت...hr_prometehr_prometeMon, 13 Jan 2020 15:09:41 +0330https://virgool.ir/@hr_promete/تو-نمی-دانی-که-چرا-ryj7dwhfjwllتو نمی دانی که چرا آدمها....یک وعده از غذایشان، مثل نمازهای صبحشان قضا نمی شود؟!تو نمی دانی که چرا آدمها....یک وعده از غذایشان، مثل نمازهای صبحشان قضا نمی شود؟!تو نمی دانی که چرا آدمها....یک وعده از غذایشان، مثل نمازهای صبحشان قضا نمی شود؟!hr_prometehr_prometeFri, 10 Jan 2020 13:33:53 +0330https://virgool.ir/@hr_promete/شب-تاریک-و-ماه-dctapupoc1spمی شود گاهی دوای درد بود...........‌‌‌‌‌‌‌‌.................پای بر رندی نهاد و مرد بود.........‌.....................می شود گاهی دلیل راه بود.............................در شب تاریک جای ماه بود..............................hr_prometehr_prometeSat, 04 Jan 2020 13:22:58 +0330https://virgool.ir/@hr_promete/خودت-باش-qprmvkbyar3gگاهی با خودم می گویم: همیشه که نباید آدم پشتش به دیگری گرم باشد... همیشه که نباید  آدم دلش به بودن یا نبودن دیگری خوش باشد... گاهی باید خودت را آنچنان وسعت ببخشی که بتوانی دنیا را در خودت جا دهی... که بتوانی به تنهایی تمام آدمها را...تمام غمها را و شادیها را در خودت جا دهی... آن وقت است که تمام دنیا مال تو می شود... گاهی باید کسی را در خودت راه ندهی...  گاهی باید ذهنت را از آدمها و دنیای کوچکشان پاک کنی تا بزرگ شوی... تا وقتی نیازت اسیر ناز دیگران باشد به هویت پنهان خودت و خویشتنت نخواهی رسید و تا ابد در دنیای کوچک خودت میان آدمها غوطه خواهی خورد و بر آنها غبطه... دنیایت را... ذهنت را ....احساساتت را و نیازت را و توجهت را از تمام آدمها خالی کن تا ببالی... تا به بلوغ برسی و رستاکهای نورسته ی رسیدن در تو بشکفند... تا وسعت بگیری و پرواز کنی... تا مثل یک عقاب در عین تنهایی تمام آسمان مال تو باشد... گاهی باید با خودت خلوت کنی و مال خودت باشی...گاهی باید مال خود خودت باشی.. hr_prometehr_prometeFri, 03 Jan 2020 11:38:47 +0330https://virgool.ir/@hr_promete/مزه-ی-آدمها-sjegw3cspmlv آدمهای خوب، درست مثل یک غذای خوب، مغز پخت اند و خوشمزه... نه زیاد شورند و نه خیلی بی نمک... مزه شان به قاعده است... تندیشان زبانت را نمی سوزاند... تلخ نیستند و اگر هم که باشند مثل یک شکلات تلخ... مثل تلخی ته یک فنجان قهوه ی تلخ در یک روز سرد، یک جور شیرینی دلچسبی ته ته تلخیشان هست که مجابت میکند تا ته ته آن را بخوری.... آدمهای خوب مثل یک غذای خوب، وقتی که سر سفره ی دل آدم می نشینند اشتهایت را به زندگی زیاد می کنند... به زیستن، مشتاقت می کنند و ما... و ما آیا بهتر نیست گاهی، لابلای لحظه هایمان از خودمان بپرسیم که چه مزه ای هستیم؟ خوشمزه ایم یا بد مزه؟ شوریم یا بی نمک؟ پخته ایم یا نپخته؟ تندیم یا تلخ؟ گاهی یک آدم مثل غذاهایی که می پزد باید خودش را آشپزی کند... باید خودش را به هم بزند... خودش را مزه کند... یک آدم باید خودش را بپزد!hr_prometehr_prometeThu, 02 Jan 2020 21:00:17 +0330https://virgool.ir/@hr_promete/مزه-ی-آدمها-jflsyq74yjugآدمهای خوب، درست مثل یک غذای خوب، مغز پخت اند و خوشمزه... نه زیاد شورند و نه خیلی بی نمک... مزه شان به قاعده است... تندیشان زبانت را نمی سوزاند... تلخ نیستند و اگر هم که باشند مثل یک شکلات تلخ... مثل تلخی ته یک فنجان قهوه ی تلخ در یک روز سرد، یک جور شیرینی دلچسبی ته ته تلخیشان هست که مجابت میکند تا ته ته آن را بخوری.... آدمهای خوب مثل یک غذای خوب، وقتی که سر سفره ی دل آدم می نشینند اشتهایت را به زندگی زیاد می کنند... به زیستن، مشتاقت می کنند و ما... و ما آیا بهتر نیست گاهی، لابلای لحظه هایمان از خودمان بپرسیم که چه مزه ای هستیم؟ خوشمزه ایم یا بد مزه؟ شوریم یا بی نمک؟ پخته ایم یا نپخته؟ تندیم یا تلخ؟ گاهی یک آدم مثل غذاهایی که می پزد باید خودش را آشپزی کند... باید خودش را به هم بزند... خودش را مزه کند... یک آدم باید خودش را بپزد!hr_prometehr_prometeThu, 02 Jan 2020 20:58:16 +0330