<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سام میرزا</title><link>https://virgool.ir/feed/@hozlouli</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:52:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/23497/avatar/avatar.png</url><title>سام میرزا</title><link>https://virgool.ir/@hozlouli</link></image><item><title>بیست و دو سال و دو روز</title><link>https://virgool.ir/@hozlouli/بیست-و-دو-سال-و-دو-روز-se6cbycbiasz</link><description>۱. امروز که بیست و یک آذر است دو روز است که بیست و دو سال سن دارم. یعنی آخرین باری که رقم چنین شکلی داشته یازده سال پیش بوده و تا یازده سال بعد که سی و سه ساله شوم (؟) برای تکرار این اتفاق باید منتظر بمانم.۲. هر سالگرد تولد آدم به نوعی مانیفست دوره‌ای است که در آن قرار دارد. چگونگی مواجهه او با این رویداد، آدم‌هایی که به او تبریک می‌گویند و احیاناً غافلگیرش می‌کنند، هدیه‌هایی که می‌گیرد، محلی که در این روز قرار دارد، تخیلاتی که به سرش می‌زند و ... همه اجزای تعیین‌کننده‌ی این مانیفست هستند. اگر می‌خواهی بدانی کجای هستی هستی، در روز تولدت این موارد را جستجو کن!۳. تعارض و پیکار حقیقت در برابر واقعیت را نهایتی نیست. فقط وظیفه‌ی تو این است که هیچ گاه اولی را به دومی نفروشی؛ حتی آن جا که شک نداری یکی هستند! </description><category>سام میرزا</category><author>سام میرزا</author><pubDate>Wed, 12 Dec 2018 03:02:51 +0330</pubDate></item></channel></rss>