<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حسین حسینی</title><link>https://virgool.ir/feed/@hosseinhosseini.ir</link><description>فارغ از برنامه نویسی و تدریس و همه چیزها ، دوست دارم که تجربیاتم را هرچند کوچک بنویسم...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:24:42</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/90403/avatar/WdfRRr.jpg</url><title>حسین حسینی</title><link>https://virgool.ir/@hosseinhosseini.ir</link></image><item><title>چرا در اوج برنامه نویسی اتاق فرار راه انداختم؟(یا تجربه من از یک کسب و کار کاملا متفاوت) #شماره1</title><link>https://virgool.ir/@hosseinhosseini.ir/چرا-در-اوج-برنامه-نویسی-اتاق-فرار-راه-انداختمیا-تجربه-من-از-یک-کسب-و-کار-کاملا-متفاوت-شماره1-eg21twac0set</link><description>این نوشته شروع مجموعه تجربیات جذاب،عجیب و پرفراز و نشیب من از راه اندازی کسب و کار اتاق فرارِ است.امیدوارم که به درد آنهایی که میخواهند شروعی داشته باشند ولی در باتلاق عمیق دودلی ها دست و پا میزنند ، بخورد...#شماره1من یک برنامه نویسم. از اول هم برنامه نویس بودم، از همان نوجوانی. صدها پروژه و سایت و محصول اینترنتی  بعضا موفق و بیشتر ناموفق هم داشتم مثل همه برنامه نویس ها. اما یکجایی حدود سال 96 از برنامه نویسی خسته شدم. مخصوصا از آن قسمت پشتیبانی برنامه هایی که تعدادشان حالا زیاد شده بود. برای همین تصمیم گرفتم که یک شغل دیگر راه بیندازم. یک استارت آپ که بتوانم رشدش دهم،بزرگش کنم ، جذاب باشد و آینده دار. در سفری تفریحی به طور اتفاقی با اتاق فرار آشنا شدم و عاشق بهترین قسمت آن یعنی طراحی معماها شدم. چون من ذاتا دوست دارم معما بسازم و معما حل کنم. شاید هم برای همین برنامه نویس شدم. ناگهان حس کردم که این همان منزلگاه رویاهای من است. قبلا خوانده بودم اگر ایده ای به ذهنت رسید فوری عملی اش کن وگرنه در ذهنت میگندد.پس اینطور شد که از آشنایی من با اتاق فرار تا راه اندازی اتاق فرارِ خودم فقط سه ماه طول کشید. این برای منی که یک کار را هزار بار مزه مزه میکنم خیلی خیلی عجیب بود.طبیعتا اولین قدمم کپی برداری بود. هم از نمونه های ایرانی ، هم از نمونه های خارجی. ولی میخواستم خیلی زود رشد کنم و به هدفهایم برسم.شاید بپرسید هدفم از این کسب و کار چه بود؟ هدفم پول نبود ،هرچند پول هم بود. هدفم ارائه خدمت لحظه ای بدون پشتیبانی نبود ، هر چند این هم بود. هدفم لذت بردن از کسب و کار نبود ، هرچند این هم بود.هدفم یک چیز خیلی ساده بود. اینکه بتوانم یکساعت به چند نفر دوست یا خانواده حس خوب و شادی و هیجان و همکاری بدهم به طوری که وقتی اسم من را میشوند همه احساس لذت از زندگی را بکنند.و البته که در این مسیر موفق بودم ، چون ساختار را درست چیدم. در نوشته های بعدی روال شروع کار و سختی ها و موقعیت ها را مینویسم ، باشد که بماند هم برای شما هم برای آینده خودم وقتی که آلزایمر گرفتم.ttps://www.aparat.com/v/9UoPu </description><category>حسین حسینی</category><author>حسین حسینی</author><pubDate>Thu, 22 Dec 2022 02:10:40 +0330</pubDate></item></channel></rss>