https://virgool.ir/feed/@hossein.javanifa2026-11-11 07:00:26https://files.virgool.ir/upload/users/341440/avatar/aglX6p.jpeghttps://virgool.ir/@hossein.javanihttps://virgool.ir/VODIOIR/دنیای-بدون-پدر-و-دنیای-بدون-مادر-vxyui3qzxiipشب شده و دیر وقت است. دختر بچه خوابش نمی‌برد و مادرش شروع به بازی با او می‌کند. بازیِ بین آنها اجرای دقیق و با جزئیاتی از نمایشنامه‌های شکسپیر است. صحنه‌ی ورود روح پدر در «هملت» یا صحنه‌ی خفه کردن دزدمونا در «اتللو». آنها به راحتی نقش‌ها را با هم عوض می‌کنند و به جای هم بازی می‌کنند. این بازی می‌تواند ساعت‌ها ادامه پیدا کند اما بالاخره لحظه‌ای فرا می‌رسد که باید به جای لذت بازی، تن به حقیقتِ خواب داد...فیلم کوتاه بازی ساخته‌ی علی گیتی‌نورد، با لطافت موقعیتی عجیب را به تصویر می‌کشد. موقعیتی که در ابتدا بچگانه به نظر می‌رسد اما رفته رفته ابعادی روانی به خود می‌گیرد. در محیط بسته‌ی اتاق خوابِ دختر بچه، وقتی نمایشنامه‌ای اجرا می‌شود، پدر غائب است و رؤیا جریان دارد. اما وقتی پدر ظاهر می‌شود، مادر حضور ندارد و تحمل واقعیت دشوار است. بازیبا هوشمندی، دنیای بدون پدر و دنیای بدون مادر را با یکدیگر ترکیب کرده تا تصویری قابل باور از ذهنیات دختر بچه‌ای تنها ارائه دهد.حسین جوانیحسین جوانیMon, 11 Apr 2022 21:18:46 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/سفید-مثل-پنیر-zwxkhrrqxy26احمد پسر بچه‌ی ریزنقشی است که امروز قرار نیست به مدرسه برود. بی‌خیال کنار علاالدین و در جایش دراز کشیده و شعر حفظ می‌کند. فیلم کوتاه سفید پوش که بر اساس داستان «نعلبکی پنیر» نوشته‌ی محمد صالح اعلا ساخته شده، به همین سادگی آغاز می‌شود. داستان پسربچه‌ی معصومی که در حال گذراندن یک روز عادی از زندگی‌اش است و به یکباره به دنیای بی‌رحم بزرگسالان پرتاب می‌شود. سرگردان میان کوچه‌های سردِ روستایی دوراُفتاده تا اتفاقی بعید را رقم بزند.احمد کوچکتر از آن است که متوجه‌ی پیچیدگی موقعیتی بشود که پیرامونش شکل گرفته اما چشم باز می‌کند و می‌فهمد مسئولیتی سنگین بر دوش او نهاده شده. مسئولیتی که دنیای پاک کودکانه‌اش را محدود و او را به سمت پایانی شوم هدایت می‌کند.پلان پایانی سفید پوش، جدای از زیبایی بصری جاری در آن، به واسطه‌ی تمرکزی که بر تنهایی و بی‌پنهانی احمد دارد، تأثیر گذار و بیاد ماندنی‌ست. در پایان شبی سخت، احمد بالاخره فرصت یافته اندکی گرم شود و در سکوت به سرنوشت پیرزن و پسرش فکر کند.حسین جوانیحسین جوانیMon, 11 Apr 2022 21:18:42 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/قوی-سیاه-li807gfgto5zدختر نوجوانی به نام ساره جلوی آینه در حال تمرین کردن نمایشی‌ست که قرار است در آن بازی کند. اما درست وقتی آماده شده تا از خانه بیرون برود با اتفاقی هولناک رو به رو می‌شود...برای بار دوم ساخته‌ی لیلا اخباری به مواجهه‌‌ی دختری نوجوان با وضعیتی سخت می‌پردازد. برای آدم‌هایی که از این اتفاق اطلاعی ندارند، زندگی مثل قبل در جریان است. اما برای ساره که هم باید با شوکِ اتفاق مواجه شود و هم نقشش را به درستی ایفا کند دو راهیِ دشواری شکل گرفته. ساره باید میان برملا کردن حقیقت و بازیگری یکی را انتخاب کند و این انتخاب او را در مسیری قرار می‌دهد که دیگر مثل دنیای نمایش خیال انگیز نیست.برگ برنده‌ی برای بار دوم بازی درخشان شبنم دادخواه در نقش ساره است. دختری که تنها زمانی امکان بروز احساسات واقعی‌اش را پیدا می‌کند که روی صحنه باشد. چرا که اتفاق هولناک باعث شده ساره در حالت عادی در حال نقش بازی کردن برای دیگران باشد. قوی سیاهی که از تاریکی وجودش برای جلوه دادن هنر و استعدادش بهره بُرده و آماده‌ی فروپاشی می‌شود.حسین جوانیحسین جوانیMon, 11 Apr 2022 21:18:39 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/فضانوردان-vrgfcuo46bt0چهار کودک که کلاه‌هایی مقوایی به سر دارند، در محیطی که شبیه به سفیه‌ی فضایی ساخته شده در حال بازی هستند. از نظر ما آنها دارند بازی می‌کنند اما برای خودشان همه چیز جدی است. سفر به ماه، قرار گرفتن در مدار، پیدا کردن شمشیر، مبارزه با هیولا و...بهتر از نیل آرمسترانگ ساخته‌ی علیرضا ‌قاسمی با اطمینان به شخصیت‌های‌اش اجازه می‌دهد آنها در بازی‌شان غرق شوند و به آرامی بیننده را مجاب می‌کند آنها را جدی بگیرد. اینگونه است که رفته رفته مرز میان دنیای واقعی و فانتزی از بین می‌رود و تمامی نشانه‌هایی که بچه‌ها در مورد آنها حرف می‌زنند اهمیتی مضاعف پیدا می‌کنند.طراحی صحنه‌ی چشم‌گیر و توجه به جزئیات صحنه و لباس‌ها در کنار دیالوگ‌های بامزه‌ی شخصیت‌ها و بازی‌های باور پذیر بچه‌ها باعث شده بهتر از نیل آرمسترانگ به فیلمی به یادماندنی و دوست داشتنی تبدیل شود.علیرضا قاسمی تلخی پایانی فیلمش را به کمک فانتزی به دقت پرداخت شده‌ی نیمه‌ی نخست پوشش می‌دهد و مانع از آن می‌گردد که به جای بازی بچه‌ها به سرنوشت‌ تلخ‌شان فکر کنیم.حسین جوانیحسین جوانیMon, 11 Apr 2022 21:18:36 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/عواقب-rhmcupcaxuxsچند دختر بچه که ماسک به صورت دارند، سرخوشانه در پارک می‌دوند. نقشه‌ای روی میز می‌گذارند و شروع به برنامه ریزی می‌کنند. در ابتدا به نظر می‌رسند آنها در حال اجرای بازی کودکانه‌ای هستند اما وقتی با جدیت شروع به کثیف کردن ماشینی می‌کنند که کنار خیابان پارک شده، همه چیز معنایی متفاوت به خود می‌گیرد. یکی از دختر بچه‌ها اما مثل بقیه فقط نمی‌خواهد تفریح کرده باشد یا انتقامی بچگانه بگیرد. او دوست دارد بفهمد برای بروز عصبانیتش راه درستی در پیش گرفته یا نه؟رآی ساخته‌ی سپیده برنجی با از میان برداشتن مرز میان بازی و جدی، واقعیت و خیال را در هم می‌آمیزد تا بیننده را به درون ذهن دختر بچه‌ای مُردد ببرد. دختر بچه‌ای که به دلیل سن و سالش، درک درستی از مناسبات جاری میان بزرگسالان ندارد و در ذهن خود راه حل‌هایی متفاوت برای مشکلات آنها طراحی می‌کند بدون آنکه متوجه عواقب این راه حل‌ها باشد. اما همین ناآگاهی معصومانه باعث شده رآی فیلمی هیجان انگیز و درگیر کننده باشد که فانتزی و بیرحمی را به هم پیوند می‌دهد.حسین جوانیحسین جوانیMon, 11 Apr 2022 21:18:34 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/بازی-مرگ-و-زندگی-cy5xz8gackmsاین متن بخش‌هایی از خط داستانی فیلم‌ها را برملا می‌کند.مجموعه فیلم‌ کوتاه «شام آخر» آثار فکر شده و متکی به بیان تصویری هستند که می‌کوشند داستان‌شان را نه از طریق گفتگوهای طولانی و کش دادن زمان، بلکه با استفاده از ایجاز تصویر، ترکیب رنگ‌ها و به کارگیریِ سایه روشن‌ها در کمترین زمان ممکن به بیننده ارائه دهند.مضمون مشترک تمامی فیلم‌های منتشر شده در مجموعه فیلم‌ کوتاه «شام آخر» تقابل مرگ و زندگی‌ست. تلاش برای زنده ماندن و هراس از مرگ. از یک سو تلاش‌هایی از سر ناچاری که با احساس ناامنی، مالیخولیا، شکنجه، عذاب و عقوبت کار همراه است و از سوی دیگر مُردن در شرایطی سخت یا قرار گرفتن در موقعیتی آزار دهنده.مجموعه فیلم‌ کوتاه «شام آخر» پتانسیل آن را دارند که شما را برای ساعتی از محیط پیرامون‌تان جدا کرده و به دنیای دیگر ببرند. دنیایی که رویکردهای متفاوتی برای مواجهه با مرگ و زندگی دارد:در سرسام( ساخته‌ی سید وحید حسینی نامی و نوید نامی) گوشی بُریده شده به مرور به کابوسی تمام عیار تبدیل می‌شود. مسئله‌ی آزار رساندن به دیگران به بهانه‌ی حفاظت کردن از آنها در برابر خطرات احتمالی و مرگ، شکلی متفاوت از توجیه شکنجه است. سرسام به خوبی نشان می‌دهد که فرقی نمی‌کند این شکنجه به چه صورت و روی چه موجودی اعمال شود. در هر حال با یک کابوس مواجهه‌ایم که مرز میان مرگ و زندگی را از بین می‌بَرد.در آخر هفته( ساخته‌ی آریو متوقع) از بین رفتن مرز میان زندگی و مرگ شکل پُر رنگ‌تری به خود می‌گیرد. خانواده‌ای برای تفریح(به عنوان ساده‌ترین شکل لذت بُردن از زندگی) به بیرون از خانه رفته‌اند و همزمان شاهد یک اعدام در ملا عام نیز هستند. آخر هفته آن‌چنان بدون تأکید این دو موقعیت را به یکدیگر متصل می‌کند که گویا فرقی با هم ندارند.در فشن( ساخته‌ی فردین انصاری) یک جنایت رخ داده اما شکل پرداختن به آن به گونه‌ای است که گویی نه زندگی مقتول ارزشی داشته و نه مرگش. در موقعیتی عجیب و مضحک مقتول زنده می‌شود تا قاتل از او بخواهد بابت جنایت صورت گرفته او را ببخشد. بدین ترتیب مشخص می‌شود مقتولی که حالا همه جمع شده‌اند تا عدالت را در مورد او اجرا کنند، مردی بوده که خانواده‌اش را آزار می‌داده و مُردنش بهتر از زنده بودنش است.در کلاف( ساخته‌ی ملیحه غلام زاده) همه چیز از بین رفته و شخصیت اصلی وارث نابودی و مرگ است. او از میان خرابه‌ها می‌گذرد و به ویرانه‌ها چشم می‌دوزد تا در خیال خود زندگی را احیا کند اما در انتها مرگ و نیستی بر او غلبه می‌کنند. از این رو، کلاف تصویرگر حیاتی است که به راهی جز مرگ منتهی نخواهد شد.در زوزه مرد(ساخته‌ی رضا گمینی) نیز گروهی در تلاشند که مانع از شکل‌گیری زندگی شوند. موقعیتی نمادین و آخرالزمانی که در آن بچه‌ها توسط موجوداتی ناشناخته از بین می‌روند. حیات آخرین روزهای خود را سپری می‌کنند و انسان‌ها به دو گروه تقسیم شده‌اند. آنهایی که امیدوارند بچه‌های‌شان را به هر شکل ممکن نجات دهند و آنهایی که تنها به دنبال راهی برای زنده ماندن هستند.بدین ترتیب در مجموعه فیلم کوتاه «شام آخر» شاهد شکل‌گیری موقعیت‌ها یا پرداختن به موضوعاتی از جنس دیگر هستیم. در این فیلم‌ها زندگی دیگر آن‌قدرها هم لذت‌بخش نیست اما مرگ هم چیزی نیست که به سادگی به دست بیاید. شکنجه‌ی جسمانی و عذاب‌های روحی پل ارتباطی میان مردگان و زندگان هستند. آدم‌های این فیلم‌ها یا به بهانه‌ی زندگی رنج می‌کشند یا به ساده‌ترین شکل ممکن جان خود را از دست می‌دهند.مجموعه فیلم‌ کوتاه «شام آخر» شامل فیلم‌های کوتاه «سرسام» به کارگردانی سید وحید حسینی نامی و نوید نامی، «آخر هفته» به کارگردانی آریو متوقع، «فشن» به کارگردانی فردین انصاری، «کلاف» به کارگردانی ملیحه غلام‌زاده و «زوزه مرد» به کارگردانی رضا گمینی هم اکنون در پلتفرم ودیو به شکل آنلاین در حال اکران هستند. فرصت تماشای آنها را از دست ندهید.حسین جوانیحسین جوانیThu, 30 Dec 2021 14:12:51 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/آزمودن-gpqpwyjucbr1این متن بخش‌هایی از خط داستانی را برملا می‌کند.یک صندلی قرمز، دوربینی ثابت مانده به روی نمای میانه(معروف به مدیون شات) و دختری مشتاق که برای تست بازیگری وارد قاب می‌شود. مدیوم شات با همین سه عنصر، در نهایت سادگی مقدمه چینی می‌کند تا داستانش را تعریف کند. داستان یک جا به جایی ساده که جایگاه آدم‌ها را نسبت به هم تغییر می‌دهد. چرا که تفاوتی اساسی وجود دارد میان زمانی که کسی مورد آزمون واقع می‌شود و وقتی خودش در حال آزمودن دیگران است. مدیوم شات درباره‌ی آزمون بازیگری است. درباره‌ی قرار گرفتن زیر نگاه سنگین دیگران، قضاوت شدن به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن و احساسات متناقضی که در چنین موقعیتی امکان بروز پیدا می‌کنند.دختری برای دادن تست به دفتری سینمایی رفته و به سرعت با واکنش سرد و تحقیر آمیز مردی مواجهه می‌شود که در حال گرفتن آزمون است. مرد اصرار دارد که دختر بدون آنکه نیاز باشد حرفی بزند یا کاری بکند، مناسب نقش نیست و دختر تلاش می‌کند با نمایش استعدادش به مرد ثابت کند توانایی بالایی در بازیگری دارد. مدیوم شات ولی نه سمت دختر را می‌گیرد و نه مرد را. تا وقتی که ورق بر می‌گردد و جایگاه آنها نسبت به هم تغییر می‌کند. از اینجا به بعد هم می‌توانیم به دختر حق بدهیم و هم به مرد. چرا که با تغییر جایگاه آنها نسبت به هم، در زمانی کوتاه به درکی تازه از موقعیت آدم‌ها در یک تست بازیگری دست پیدا کرده‌ایم که قابل پیش بینی نبود.حسین جوانیحسین جوانیSun, 26 Dec 2021 14:22:13 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/حقایق-uruwsoyad1hgاین متن بخش‌هایی از خط داستانی را برملا می‌کند.پنهان فیلم عجیبی است. از آن دست فیلم‌هایی که بدون نشان دادن چیزی قصد انتقال موضوعی به بیننده را دارند. از آن فیلم‌هایی که همه چیز را به اشاره برگزار می‌کنند و از بیننده توقع دارند با دقت در نگاه‌ها و سکوت‌ها، بر ابهام داستان فائق آید. پنهان فیلمی درباره‌ی فقر، خانواده و استیصال است. اما هیچ گونه تاکیدی روی این سه موضوع نمی‌کند. در عوض به تصویری شکل می‌دهد که این موضوعات در آن قابل درک هستند.شب هنگام زنی از ماشینی پیاده می‌شود و پس از چند لحظه سوار ماشین دیگری می‌شود. دیالوگی میان زن و مرد راننده رد و بدل نمی‌شود. ماشین در سیاهی شب به پیش می‌رود و ابهام جاری در موقعیت به مرور جای خود را به اضطراب می‌دهد. اضطرابی که محصولِ ناگفته باقی ماندن رابطه‌ی میان زن و مرد است. هیچ معلوم نیست زن فاحشه‌ای است که از ماشینی پیاده شده و به ماشین دیگری سوار شده یا زن تنها و درمانده‌ای که سوار ماشین مسافرکشی شده تا به خانه‌اش برسد. پنهان تا آخرین لحظات فیلم از دادن پاسخ سر راست به سوالات بیننده طفره می‌رود و به بیننده اجازه می‌دهد در ذهنش داستان‌هایی مختلفی برای این موقعیت بسازد. همین موضوع باعث شده پنهان به همان میزان که کُند و حوصله سر بر به نظر می‌رسد، جذاب و درگیر کننده نیز باشد.پنهان یک پلان سکانس بیست دقیقه‌ای است. در تمامی طول فیلم تصویر قطع نشده و پیوستگی تک پلان فیلم به آهستگی پرده از حقایقی بر می‌دارد که پشت رفتار زن و مرد راننده پنهان شده‌اند.حسین جوانیحسین جوانیSun, 26 Dec 2021 14:21:53 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/سرگذشت-نمادین-hsaclh9px1v1360 درجه فیلمی نمادین است. فیلمی که می‌کوشد با حداقل مواد خام داستانی و با استفاده از کاراکترها و صحنه‌هایی از پیش طراحی شده معنایی را به بیننده منتقل کند. با این حال، این نماد پردازی به گونه‌ای نیست که درک و فهم آن نیازمند پیش زمینه‌ای نظری باشد. طبق تعریف، نماد آن چیزی است که به واسطه‌ی برقراریِ شباهت میان دو جسم، تداعی ذهنی برای فرد یا قراردادهای فرهنگی و اجتماعی، چیز دیگری را نمایندگی می‌کند. شیء مادی یا عینی که بر پدیده‌ایی انتزاعی دلالت دارد. به عنوان مثال، آب نماد پاکی است، چراغ نماد روشنی، پرچم نماد هویت ملی و...360 درجه بر یک رینگ بوکس متمرکز است. این رینگ صحنه‌ی رویاروییِ یک بوکسور با انسانی در مقاطع مختلف زندگی‌اش است. بچه، نوجوان، میان‌سال و پیر. تصاویر سیاه و سفید است و دیالوگی بین کاراکترها برقرار نمی‌شود. در تمام مدت مردی کنار رینگ ایستاده و این انسان را راهنمایی می‌کند. بدین ترتیب با چند نماد ساده مواجهیم: رینگ بوکس که می‌تواند نماد صحنه‌ی زندگی باشد. بوکسوری قوی هیکل که نمادی از مشکلات و سختی‌های زندگی‌ست و انسان در مقاطع مختلف زندگی‌اش به عنوان نمادی از بشریت که در مقابل این مشکلات قرار می‌گیرد. آن پیرمردی که کنار رینگ با انسان نمادین حرف می‌زند هم می‌تواند نماد انسان‌هایی باشد که کنار گود می‌نشینند و می‌گویند لنگش کن یا پیرِ دانایی که از ابتدا راه و رسم مبارزه را به انسان می‌آموزد اما انسان‌ها گوش‌شان بدهکار نیست و راه خودشان را می‌روند و شکست پشت شکست رقم می‌زنند.360 درجه فیلمی ساده است که محتوای خود را در زمانی کوتاه، به شکلی مختصر از طریق نمادها به بیننده منتقل می‌کند. از این رو، هر بیننده‌ای می‌تواند برداشت شخصی خود را از این نمادها داشته باشد و نتیجه‌ای متفاوت از پایان فیلم بگیرد.حسین جوانیحسین جوانیSat, 25 Dec 2021 15:50:03 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/قهرمان-ها-nso8vjkojuoaاین یادداشت حاوی اسپویل است.برترین فیلم‌های سی‌وهشتمین دوره‌ی جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران برای من یک ویژگی مشترک داشتند. تمامی آنها این سوال را پیش روی شخصیت اصلی قرار می‌دهند که «حالا چکار کنم؟» و از طریق این سوال سعی دارند موقعیتی انسانی را برای بیننده ترسیم کنند. موقعیتی که همچون قلاب عمل کرده و بیننده را با داستان و شخصیت‌ها درگیر می‌کند. شخصیت‌های اصلی بر سر دوراهی‌های سخت قرار می گیرد که انتخابِ یکی از راه‌های آن به معنی تغییر زندگی آنها در آینده است. از این رو این فیلم‌ها در پی نمایش شجاعتی هستند که شخصیت‌های‌شان بروز می‌دهند. دلیریِ خوشایندی که آنها را به قهرمان‌ زندگی خودشان تبدیل می‌کند.ارفاقدانش آموزی از معلمش توقع نمره‌ی بیشتری دارد و وقتی با مقاومت او مواجه می‌شود، شروع به خود زنی می‌کند. از منظر آدم‌هایی که بعد از خود زنی به صحنه رسیده‌اند. معلم مقصر است و دانش آموز قربانی. حالا معلم به خاطر کاری که نکرده در خطر از دست دادنِ شغلش قرار گرفته. دوراهی شکل می‌گیرد: معلم یا باید تن به دادن باج بدهد یا روی حرفش بایستد و با عواقب کاری که نکرده مواجه شود. دو راهی سختی که ممکن است به نابودی کامل زندگی معلم ختم شود...ارفاق را در ودیو ببینیدبرای بار دومدختر نوجوانی خودش را برای اجرای یک نمایش آماده می‌کند اما درست وقتی آمده شده تا از خانه بیرون برود متوجه می‌شود پدر مریضش فوت کرده. برای آدم‌هایی که از این حقیقت مطلع نیستند زندگی مثل قبل در جریان است اما برای دختر که هم باید با شوکِ مرگ پدرش مواجه شود و هم نقشش را به درستی ایفا کند دو راهیِ دشواری شکل گرفته است: مرگ پدرش را مخفی نگه دارد و از وضعیت روحی‌اش برایِ اجرای بهتر نمایش بهره ببرد یا حقیقت را برملا کند و در مسیری گام بردارد که دیگر مثل دنیای نمایش خیال انگیز نیست...برای بار دوم را در ودیو ببینیدهرگز گاهی همیشهدختر جوانی به جای مادرش به مدرسه رفته تا در مورد مشکلی که برایِ خواهر کوچکترش به وجود آمده صحبت کند. مدیر مدرسه به او اطلاع می‌دهد که خواهر کوچکترش قصد خودکشی دارد و دختر بدون آنکه بداند باید چه واکنشی از خود بروز دهد از مدرسه خارج می‌شود. حالا باید چکار کند؟ به سراغ خواهرش برود، به شکل مستقیم موضوع را مطرح کند و او را از این کار منصرف کند یا به روی خودش نیاورد و منتظر بماند تا خواهر کوچکتر دست به کار شود و آنگاه او را از انجام خودکشی منصرف کند؟ دو راهی پیش روی دختر چنان سخت است که انتخاب هر یک از راه‌ها می‌تواند زندگی خانوادگی‌اش را برای همیشه نابود کند...هرگز گاهی همیشه را در ودیو ببینیدکپسولپسری عاشق فوتبال است و پدرش مخالف صد در صد فوتبال بازی کردن او. این طور هم نیست که همه چیز آماده باشد. زندگی سخت روستایی و زمین خاکی و آرزویی که معلوم است به جایی ختم نخواهد شد. در نتیجه حق هم با پسری است که فوتبال برای او مثل بالهای پرنده است، هم با پدری که آینده‌ی تلخ این میل سرکوب شده را از همین حالا دیده. دو راهی این بار در برابر هر دوی آنهاست...کپسول را در ودیو ببینیدگجوزن و مردی در دادگاه نشسته و می‌خواهند از هم جدا شوند. به نظر می‌رسد هر دوی آنها حداقل با خودشان کنار آمده‌اند که این جدایی بهترین راه برای ادامه زندگی‌شان است. زن اما خیلی زود می‌فهمد جای خالی چیزی ناشناخته در زندگی‌اش محسوس است. آنچه دیگر حاضر نیست، الزاماً نه سایه‌ی حمایت‌گر مرد است، نه آغوش مهربانِ و امنی که می‌توان بی دلیل به آن پناه بُرد. زن در موقعیتی قرار گرفته که احساس می‌کند بخشی از اندوخته‌‌ی معنوی‌اش را از دست داده و حالا بر سر دو راهیِ برتری دادن به راه‌هایی قرار گرفته که هیچ کدام بهتر از دیگری نیستند. زن حالا باید تصمیم بگیرد به زندگی‌اش با مردی که با او به آخر خط رسیده ادامه دهد یا با رنج خالی شدن بخشی از وجودش کنار بیاید؟...گجو را در ودیو ببینیدحسین جوانیحسین جوانیMon, 08 Nov 2021 14:23:33 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/ایجاز-hd5yrh8kq19fاین یادداشت بخشی از داستان فیلم را لو می‌دهد.یک داستان را تا چه اندازه می‌توان خلاصه کرد؟ تا حدی که همه چیز به اشاره برگزار شود و توضیح اضافه برای آنچه قابل فهم است داده نشود؟ هنگام به تصویر در آوردنِ چنین داستانی تا چه میزان می‌توان از حواشی زد و تنها به نمایش آن چیزی پرداخت که بدون نمایش آن داستان الکن باقی می‌ماند؟ پانسمان، ساخته‌ی امید عبدالهی، فیلمی جسورانه است که کوشیده داستانش را به کوتاه‌ترین شکل ممکن خلاصه کند. از سوی دیگر هنگام ساخت با بهره‌گیری از دکوپاژی حساب شده، داستانش را به شکلی به تصویر بکشد که هیچ لحظه‌ی اضافه‌ای در فیلم وجود نداشته باشد.پانسمان 22 پلان دارد. اگر یکی از این پلان‌ها کم شود داستان الکن باقی می‌ماند و اگر پلانی به این 22 پلان افزوه شود، فیلم دچار زیاده گویی شده. اما این به آن معنی نیست که کارگردان با طولانی کردن زمان پلان‌ها قصد داشته حجم بیشتری از اطلاعات داستانی را در یک قاب جای دهد. هر پلانِ پانسمان دقیقاً همان قدر به طول می‌انجامد که داستان اقتضا می‌کند. هدف این بوده که با کمترین تعداد پلان و برش خوردن تصاویر به یکدیگر داستانی روایت شود که علاوه بر شکل ظاهری‌اش، تصویری کلی از گذشته و آینده‌ی شخصیت‌ها ارائه دهد. پانسمان با انتخاب دقیقِ هر پلان، داستانی را در کوتاه‌ترین شکل خود خلاصه کرده که در حالت عادی می‌توانست در زمانی سه برابر حالت فعلی به تصویر کشیده شود. یعنی آنچه قبل از شکستن آینه اتفاق اُفتاده، عوض کردن آینه و اتفاقات پس از آن. اما پانسمان با محدود کردن خود به نمایش مقطع زمانیِ عوض کردن شیشه، در تلاش است تا دو مقطع زمانی دیگر را در بازه‌ی زمانیِ میانی ادغام کند؛ و بدون نمایشِ آنچه در گذشته اتفاق اُفتاده، در نمایاندن آنچه در آینده در انتظار آدم‌های داستان است موفق عمل می‌کند. به شکلی که به راحتی می‌توان از طریق چند نگاه این آدم‌ها پی به موقعیتی داستانی حاوی خشونتی بُرد که پیرامون اعضایِ یک خانواده شکل گرفته و مسیری را طی کرده که عواقبی را به همراه داشته.حسین جوانیحسین جوانیSat, 25 Sep 2021 21:34:25 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/پس-از-او-dfdb7l8wl86aاین یادداشت بخشی از داستان فیلم را لو می‌دهد.از دست دادن همسر/عشق زندگی آن هم به شکلی ناگهانی یکی از سخت‌ترین ضربه‌های روحی‌ است که هر کسی می‌تواند تجربه کند. نکته اینجاست که ما آدم‌ها، درست یا غلط عاشق تصویری از دیگران می‌شویم که از آنها در ذهن‌مان ساخته‌ایم. تصویر که الزاماً ممکن است ارتباطی با شخصیتِ واقعی آن شخص نداشته باشد. مرگ، آن هم به شکل ناگهانی که برملا کننده‌ی بسیاری از رازهای هر کسی است، یکی از موقعیت‌هایی است که همچون آینه عمل کرده و تصویری تازه از هر شخصی را در خود بازتاب می‌دهد. مرد یا زنی که تا پیش از مرگ تصویری تثبیت شده در ذهن همسر خود داشته ممکن است پس از مرگ به شخصیتی دیگری تبدیل شود. شخصیتی که تفاوتی آشکار و شاید آزاردهنده با انسانی داشته باشد که زمانی عاشقانه دوست داشته می‌شده. در سوگ سیاوش در مورد چنین موقعیتی است. زنی(با بازیِ تینا پاکروان) که همسرش سیاوش را در تصادف از دست داده به شکلی اتفاقی یا شاید برنامه ریزی شده متوجه می‌شود همسرش به احتمال زیاد در طول ازدواجشان در حال خیانت کردن به او بوده. مسئله اینجاست که او باید چه واکنشی از خود بروز دهد؟ با پیگیری ماجرا تصویر زیبایی که از همسر/عشق زندگی‌اش در ذهن دارد را مخدوش کند یا موضوع را به فراموشی بسپارد و به زندگی‌اش بدون سیاوش اما با تصویر ساختی و خوشایندی که از او دارد ادامه دهد؟سوال سختی است و خوشبختانه در سوگ سیاوش بنا ندارد با دیالوگ‌های طولانی و موقعیت‌های گل درشت به آن پاسخ دهد. از این رو شاهد سکوتی هستیم که زن رفته رفته به آن دچار می‌شود و شکل گیری حس و حالی که با تغییر دیدگاه زن به زندگی همراه است.حسین جوانیحسین جوانیSat, 25 Sep 2021 21:32:49 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/در-جسم-و-جان-wqwpps2ihpmnجایی در میانه‌ی مستند سفر سهراب( ساخته‌ی امید عبدالهی)، سهراب شهید ثالث خاطره‌ای را از مواجهه با مردی کفاش تعریف می‌کند. زمانی است که او با ساختنِ دومین فیلم بلندش، «طبیعت بی جان»(1353) به یکباره به فیلمسازی مطرح تبدیل شده. جوانی سی ساله که تا همین چند سال پیش کسی تحویلش نمی‌گرفت اما حالا شش جایزه از جشنواره برلین، از جمله خرس نقره‌ای را به قول خودش «زیر بغل» دارد و کمپانی‌هایِ اروپایی مشتاق کار کردن با او هستند. با این حال، در وطنش ایران، کسی او را تحویل نگرفته. موفقیت فوق العاده‌‌اش چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد. آنچنان که شایسته است و حداقل با فیلم‌هایی مثل «گاو» بر خورد شده، با فیلم او و خودش برخورد نمی‌کنند و خلاصه بعد از موفقیت بین المللی «طبیعت بی جان» که سنگ بنایِ موفقیت‌های بین المللی سینمای ایران در سال‌های آینده است، انگار نه انگار که چنین اتفاقی اُفتاده. شهید ثالث تعریف می‌کند که به کفاشی می‌رود تا برای کفشش نیم‌تخت بزند. پیرمرد کفاش که در حال واکس زدن کفش وضعیتی نامناسب داشته، پس از ورود سهراب، دستش را بالا می‌آورد و به او می‌گوید:«وقتی تو رو تو تلویزیون دیدم انقدر بزرگ شدم». شهید ثالث بلافاصله تأکید می‌کند:«اینا برای من خیلی مهم بود». لازم نیست چیزی از شرایط زندگی شهید ثالث بدانیم یا حتی فیلم‌های او را دیده باشیم، همین یک جمله کافی‌ست که تا بفهمیم این آدم چقدر ناراحت است و از شرایطی که در وطنش داشته به چه میزان دل‌گیر. سفر سهراب شرح این دل‌گیری‌ست. شرح پذیرفته نشدن و قدر ندیدن و به دل گرفتن و تبدیل شدن تمام این احساسات فرو خورده به رنج‌های جسمانی که در تنهایی روحِ سهراب شهید ثالث را خوردند تا در 54 سالگی، در تنهایی و انزوا از دنیا برود.سفر سهراب در قالب یک گفتگوی درونی با شهید ثالث، به زندگی این فیلمسازِ بزرگ ایرانی می‌پردازد. هر چند که به دلیل نامهربانی‌ها او خودش را فیلمساز ایرانی نمی‌داند.حسین جوانیحسین جوانیSat, 25 Sep 2021 21:32:28 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/کابوس-hkpjvwjdwgaxاین یادداشت بخشی از داستان فیلم را لو می‌دهد.دندان آبی با سه نمای عجیب شروع می‌شود که در ابتدا بخشی از معرفی موقعیت یا شخصیت‌ها به نظر می‌رسند و توجه چنانی جلب نمی‌کنند. اما در ادامه مشخص می‌شود با دقت و ظرافت انتخاب شده‌اند و کارکرد مهمی در پایان بندی فیلم دارند:نمای اول: نمایی لرزان از یک پشت بام به همراه صدای اذان که در محیط پیچیده(عنوان بندی شروع می‌شود).نمای دوم: دختری که با عینک و کلاه شنا نفسش را زیر آب حبس کرده، زیر آب از ته دل فریاد می‌زند و جای خالی یکی از دندان‌های‌اش به چشم می‌آید.نمای سوم: مینی بوسِ اردوی دختران ورزشکار. حدیث(با بازیِ آزاده صمدی) آشفته از خواب می‌پرد. به سرعت از کیفش آینه‌ای بیرون می‌آورد و به دندان‌های‌اش نگاه می‌کند که سالم هستند.آنچه از این سه نما استنباط می‌شود، ماهیت کابوس‌گونه‌ی تصاویر است. منتهی مشخص نیست آنچه دیده‌ایم کابوسی بوده که تمام شده یا این تازه آغاز یک کابوس است.دندان آبی بدون تأکید خاصی اجازه می‌دهد بیننده درگیر جو حاکم بر یک اردوی دخترانه شود. سپس ضربه‌ی مهلک را وارد می‌کند: فیلمی از عوض کردن لباسِ حدیث در استخر گرفته شده و حالا در حال دست به دست شدن است. سرپرست‌ها کار را به حراست مجموعه می‌کشانند و بلوایی به پا می‌شود اما آنچه اهمیت دارد حال و روزِ حدیث است که مثل کابوسی درون بیداری‌ست. از این رو، اگر خوابِ آشفته‌ی حدیث در مینی بوس را کابوسی درون خواب در نظر بگیریم، انتشار فیلم و ماجراهای متعاقب آن را می‌بایست کابوسی در نظر گرفت که در زندگی واقعی در حال وقوع هستند. اما این دیگر خوابی نیست که با باز شدنِ چشم‌ها به پایان برسد. پس حدیث ناامیدانه به دنبال راهی می گردد تا از این کابوس به شکل دیگری خلاص شود. راهی که او را به نمای ابتدایی فیلم می‌رساند.حسین جوانیحسین جوانیSat, 25 Sep 2021 21:32:06 +0330https://virgool.ir/VODIOIR/بلوغ-bjp28cdgqcr0تکلیف سه خط داستانی را به شکلی در هم تنیده پیش می‌برد:مدیر مدرسه‌ای دخترانه( با بازیِ لیلا زارع) در تلاش است که جشن تکلیف بچه‌های دبستانی را به خوبی برگزار کند و با گرفتن تأیید از ناظران آموزش و پروش جایگاه شغلی‌اش را ارتقاء دهد. همزمان دختر نوجوانی دبیرستانی قصد دارد برای اثبات خود به همسن و سالانش رابطه‌اش با دوست پسرش را عمیق‌تر کند و دختر بچه‌ای دبستانی می‌بایست بدون حمایتِ خانواده‌اش در جشن تکلیف حضور داشته باشد.تضادی که میان این سه خط داستانی وجود دارد موتور محرک داستان است. دنیای این سه شخصیت با هم فرق دارد. هر یک از آنها دغدغه‌ها و دل مشغولی‌های متفاوت دارند اما در این روز خاص زندگی آنها به هم پیوند خورده و آینده‌شان تحت تأثیر رفتاری قرار گرفته که آگاهانه یا ناآگاهانه از خود بروز می‌دهند. تکلیف به خوبی تضاد میان رفتار این سه شخصیت را بزرگنمایی می‌کند تا عامل تعیین کننده‌ی بلوغ روانی در رفتار آنها برای بیننده قابل تشخیص باشد. ظرفیتی که برای تحمل فشار محیط از خود بروز می‌دهند و توانایی‌شان برای انجام مسئولیتی که به عهده‌شان گذاشته می‌شود. برگ برنده‌ی تکلیف قضاوت نکردن رفتار شخصیت‌هاست. هر یک از آنها به نوبه‌ی خود حق دارند کاری بکنند که از نظر دیگری کاملاً غلط است اما از نظر خودشان با اهمیت و حتی حیاتی است.تکلیف به مدد حرکت‌های نرم دوربین موفق می‌شود محیط کمتر نمایش داده شده‌ی یک مجتمع آموزشی که دخترانی با رده‌های سنی مختلف در آن تحصیل می‌کنند را به تصویر بکشد. هرج و مرج روز برگزاری جشن، جو سخت‌گیرانه که بر این مجتمع‌ها حاکم است و زندگی مخفیانه‌ای که دانش آموزان برای فرار از این شرایط در پیش گرفته‌اند.تکلیف برای مدتی کوتاهی در ودیو اکران آنلاین شده. فرصت تماشای‌اش را از دست ندهید.حسین جوانیحسین جوانیThu, 29 Jul 2021 19:49:21 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/دکمه-ی-خاموش-روشن-ttheqnxh9rfbاین یادداشت بخش‌هایی از داستان را لو می‌دهد.اسباب بازی با پرهیز از مشخص کردن مکان و زمان وقوع داستان، بیننده‌اش را درگیر بی زمان و بی مکانیِ آزار دهنده و تاریک می‌کند. همه چیز خوب به نظر می‌آید: خانه‌ای زیبا، مادری که در حال کار کردن است و اسباب بازی‌هایِ رنگارنگ پسربچه که در اتاقش پراکنده شده‌اند. اما به یکباره زنگ خانه به صدا در می‌آید و مادر نوزادی را تحویل گرفته و با خود به خانه می‌آورد. هر دو آنها از حضور نوزاد در خانه خوشحال هستند اما خیلی زود مشخص می‌شود این نوزاد یک اسباب بازی پیشرفته است که مادر برای سرگرم شدنِ پسرش خریده تا به راحتی به کارهای‌اش برسد. از اینجا به بعد بیننده می‌داند با دنیایی تخیلی رو به رو است که در آن بچه‌هایی ساختگی به عنوان اسباب بازی به فروش می‌رسند.اسباب بازی با نمایش بی‌رحمی انسان‌ها در مواجهه با وسیله‌ای که با وجود طبیعی بودن و برخورداری از احساسات، دکمه‌ی خاموش و روشن دارد، از موقعیت داستانی‌اش برای انتقالِ درنمایه‌ای اخلاقی و تلخ بهره می‌برد. همچنین به جای توضیح دادن در مورد چراییِ به وجود آمدن شرایط غیر عادی شخصیت‌های داستان، ترجیح می دهد به میل برتری جویی پردازد که پسر بچه رفته رفته نسبت به نوزاد پیدا می‌کند. میل برتری جویی که می‌تواند نتیجه مستقیم عقده‌ی حقارتی باشد که از جانب مادر به او منتقل شده.اسباب بازی موفق می‌شود در زمانی کوتاه ذهن بیننده‌اش را به چالش بکشد و به دور از حاشیه رفتن‌های معمول درونمایه‌ی تلخش را به شکل مستقیم با او مطرح کند. اینکه فرقی نمی‌کند در چه جایگاهی هستیم، همواره نیروی قدرتمندتر از ما وجود دارد که به راحتی می‌تواند دکمه‌ی خاموش روشن ما را فشار دهد.اسباب بازی برای مدتی کوتاهی در ودیو اکران آنلاین شده. فرصت تماشای‌اش را از دست ندهید.حسین جوانیحسین جوانیThu, 29 Jul 2021 19:43:30 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/سکون-xhs1m29utyscبرخلاف اکثر کارگردان‌های فیلم کوتاه که در پی اثبات توانایی خود در قالب نمایش حرکات دوربین و بازی‌های فرمی هستند، حسین شاعری در راویولی دوربینش را ثابت نگه می‌دارد و در نمایی طولانی به نمایش سکون جاری در زندگی زوجی می‌پردازد که زندگی‌شان به سردی گراییده است. محیط تاریک است، شخصیت‌ها آرام صبحت می‌کنند و در تمامی طول فیلم دوربین حرکت نمی‌کند تا سکون ابتدایی را به سکون پایانی پیوند دهد.صبح یک روز که هیچ ویژگی بخصوصی ندارد، مرد(با بازیِ نادر فلاح) و زن(با بازیِ سهی بانو ذوالقدر) پشت میز و در برابر هم می‌نشینند تا صبحانه بخورند. حرف‌های آنها صحبت‌هایی از سر روزمرگی است. شامپو تمام شده، آبگرم‌کن خراب است و... اما از لا به لایِ همین حرف‌های در ظاهر بی‌اهمیت رفته رفته روزنه‌ای باز می‌شود تا به زندگی این زوج سرک بکشیم؛ قصدشان برای مهاجرت، گذشته‌‌ی تاریک‌شان که سر بسته باقی می‌ماند و بی‌میلی‌شان برای ساختن آینده‌ای که چندان روشن به نظر نمی‌رسد. مرد با بی‌میلی سوال‌های زن را بی‌جواب می‌گذارد و تیک‌های عصبی زن هر لحظه افزایش می‌یابند؛ با این حال راویولی به پیش می‌رود و در انتها بیننده را با مجموعه‌ا‌ی از جزئیات که با دقت در لحظه لحظه‌ی فیلم به کار گرفته شده‌اند، تنها می‌گذارد. به عنوان مثال اسلحه‌ای که در ابتدای فیلم توسط مرد وارد قاب می‌شود و در انتها بدون توضیح اضافی از قاب خارج می‌گردد.‌ راویولی فیلمی کُند است اما این کُند بودن تبدیل به ابزاری شده تا بیننده توجهی مضاعف به رفتارها و دیالوگ‌ها نشان دهد. به بیان دیگر راویولی از بیننده‌اش انتظار دارد به تک تک حرکات و کلمات شخصیت‌ها دقت کند. سر نخ‌ها را در دست بگیرد و معماها را بدون نیاز به یاری فیلم حل کند. هر چند که تماشای سکون آزار دهنده است اما راویولی از طریق نمایش این سکون پرده از وجود باتلاقی بر می‌دارد که زندگی زوج فیلم را در خود می‌بلعد.راویولی برای مدتی کوتاهی در ودیو اکران آنلاین شده. فرصت تماشای‌اش را از دست ندهید.حسین جوانیحسین جوانیSat, 24 Jul 2021 00:36:32 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/تقاص-lcmaf7mxesg7این یادداشت بخشی از داستان فیلم را لو می‌دهد.پاسپورت یک تریلر معمای جذابی است. ماجرای ساده‌ای که به سرعت شکل عجیب و غیرقابل توضیحی به خود می‌گیرد. شبیه به کابوسی که رفته رفته ترسناک می‌شود و بیننده‌اش را به سوی سرانجامی شوم هدایت می‌کند.دکتر(با بازی همایون ارشادی) از ماشینش پیاده می‌شود تا مثل یک روز کاری دیگر به مطبش برود. با نگهبان ساختمان(با بازیِ سیاوش چراغی‌پور) خوش و بشی می‌کند و سوار آسانسور می‌شود. چند لحظه بعد مردی بدون توجه به دکتر سوار آسانسور می‌شود و هر دو در یک طبقه از آسانسور پیاده می‌شوند. مرد عجله دارد زودتر وارد خانه‌اش بشود و به نظر می‌رسد ناخواسته چیزی از دستش به زمین می‌اُفتد، دکتر از سر کنجکاوی دولا شده و متوجه می‌شد چیزی که از دست مرد به زمین اُفتاده یک پاسپورت است. دکتر پاسپورت را باز می‌کند و مشخصات دخترش را در آن می‌بیند. درب خانه‌ای که مرد وارد آن شده را می‌زند و صدای جیغ و داد دختری را می‌شنود...پاسپورت به شکل پلان سکانس و در قالب برداشتی بلند فیلم‌برداری شده است. از لحظه‌ای که در ابتدایِ فیلم دکتر وارد ساختمان می‌شود تا انتهای آن که دکتر را از ساختمان خارج می‌کنند، دوربین بدون قطع کردن تصویر همراه او باقی می‌ماند. این ترفند سینمایی التهاب جاری در صحنه را به خوبی به بیننده منتقل می‌کند. علاوه بر اینکه به کارگیری هوشمندانه از نورپردازی باعث شده وجوه روانشناسانه‌ی فیلم شکلی گل درشت به خود نگیرند.پاسپورت خیلی زود قلابش را می‌اندازد و بیننده را به دل معمایی می‌برد که حتی پس از پایان فیلم نیز به زحمت می‌توان مطمئن بود به طور کامل حل شده باشد. از این رو شاید دلتان بخواهد فیلم را دوباره ببینید و به برخی جزئیات توجه بیشتری نشان دهید تا از تمامی ابعاد ماجرا سر در بیاورید.پاسپورت را در ودیو ببینیدحسین جوانیحسین جوانیFri, 25 Jun 2021 16:40:22 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/برترین-های-جشنواره-نهال-aax3qnvazsqh1- «تیرمست» ساخته‌ی علی حسین زادهسه شکارچی به جنگلی مه گرفته می‌روند تا پلنگ شکار کنند. تیرمست به آرامی فضای خوف انگیز جنگل و انگیزه‌ی هر یک از شکارچی‌ها برای حضور در چنین شرایطی را به هم پیوند می‌زند تا در انتها به پایانی برسد که ببینده انتظارش را ندارد. پایانی هراس انگیزی که پرده از سبعیت محیط و شخصیت‌ها بر می‌دارد.2- «تهاتر» ساخته‌ی زیبا کرمعلی و عماد آرادبرای چند دقیقه خودتان را به جای مادری بگذارید که بچه‌اش از رفتار خارج از عرف او خبردار شده. چکار می‌کنید؟ تهاتر به جای تن دادن به راه ساده‌ی والدینِ خوب و اولویت دادن به تربیت کودکان و... راه سختِ معامله با فرزند را انتخاب می‌کند و باعث می‌شود شخصیت‌های فیلم در موقعیتی دشوار و تا حدودی آزار دهنده قرار بگیرند.3- «شنل قرمزی» ساخته‌ی معین ابولحسنیشنل قرمزی خیلی لوس و بی‌مزه شروع می‌شود و با بی‌قیدی جلو می‌رود اما وقتی فیلمساز بالاخره دستش را رو می‌کند به فیلم مفرح و حال خوب‌کُنی تبدیل می‌شود درباره‌ی دختری یزدی که لباس شنل قرمزی پوشیده و ضربه‌هایی تعمدی به بخش‌های حساس بدن مردهای خلافکار فیلم می‌زند.4- «گجو» ساخته‌ی سینا محمدیانگجو از آن فیلم‌هایی نیست که بتوان دیدنش را به همه توصیه کرد. اما لذت تماشای‌اش چند روزی با من باقی ماند. گجو خیلی ساده یک شبانه روز از زندگیِ زنی که به تازگی از همسرش جدا شده را به تصویر می‌کشد و نهایت تلاشش را می‌کند به کمک تصاویر و نورپردازی بیننده را در جریان احساسات تازه‌ای که زن در حال تجربه کردن آنهاست قرار دهد.5- «رولت روسی» ساخته‌ی علیرضا شریفیدر میان فیلم‌های فرم‌گرا و تجربی جشنواره رولت روسی تنها فیلمی بود که در کنار فرم گرایی داستانی جذاب را پیش می‌برد و بیننده را دل‌نگرانِ عاقبت شخصیت‌های‌اش می کرد. داستان گروهی که می‌خواهند فیلم بسازند و گروهی که می‌خواهند فیلم ببیند اما رفتار گروه اول باعث مُردن گروه دوم می‌شود.حسین جوانیحسین جوانیTue, 01 Jun 2021 20:15:06 +0430https://virgool.ir/VODIOIR/میل-مبهم-فیلم-ساختن-aoju1x9zk97gاین یادداشت بخشی از داستان فیلم را لو می‌دهد.قراردادهای سینمایی قراردادهایی نانوشته هستند که در طول تاریخ سینما میان بیننده‌ها و فیلم‌ها به وجود آمده‌اند. قراردادهایی نظیر دیوار چهارم، زمان نمایشی، پخش شدنِ موسیقی و... اکثر آثار سینمایی با رعایت کردن و احترام گذاشتن به این قراردادها ساخته می‌شوند و بیننده‌شان را به جهانی داستانی دعوت می‌کنند که به جادوی سینما مزین شده. اما معدودی از فیلم‌ها رویکری متفاوت را در پیش می‌گیرند و به جایِ رعایت کردن این قراردادها، تعمداً آنها را زیرپا می‌گذارند. به عبارت دیگر به جایِ اینکه اجازه دهند بیننده در جادوی سینما غرق شود، هر لحظه به او یادآوری می‌کنند در حال دیدن فیلم است. فیلم کوتاه رولت روسی یکی از این فیلم‌هاست.چند جوان به قصد ساخت یک فیلم کوتاه وارد ویلایی می‌شوند. دور هم می‌نشینند، درباره‌ی سینما حرف می‌زنند و سیگار می کشند. همه چیز عادی به نظر می‌رسد تا اینکه آنها می‌فهمند گویی زمان متوقف شده است. همزمان عده‌ای در سینما نشسته‌اند و در حال تماشا کردن فیلمی هستند. فیلمی که آنها نگاه می‌کنند دقیقاً همان فیلمی است که چند لحظه پیش در حال دیدنش بودیم(گروه فیلم‌سازی در ویلا). بعد دوباره به جهان فیلم بَر می‌گردیم و کارگردان به یکباره کات می‌دهد. از اینجا به بعد فیلم به شکل همزمان در سه خط داستانی به پیش می‌رود.خط داستانی یک: گروهی به ویلا رفته‌اند و زمان برای آنها متوقف شدهخط داستانی دوم: گروهی در حال ساختن فیلمِ آن گروهی هستند که برای ساختن فیلم به ویلا رفته‌اندخط داستانی سوم: مردم در سالن سینما در حال تماشا کردن فیلمی هستند که در خط داستانیِ یک و دو در ساخته شدهاما این تمام ماجرا نیست و به نظر می‌رسد خط داستانیِ چهارمی هم وجود داشته باشد. به هر حال رولت روسی پا را فراتر می‌گذارد و شروع به ترکیب کردن این سه خط داستانی با هم می کند؛ به شکلی که معلوم نیست کدام یک از آنها در واقعیت در حال اتفاق اُفتادن هستند و کدام یک از منطق سینما تبعیت می‌کنند.رولت روسی یک تجربه‌ی فرمی است که داستان و منطق داستانی را در درجه دوم اهمیت قرار می‌دهد تا ذهن بیننده و تصورش از واقعی بودن فیلمی که در حال دیدن آن است را به چالش بکشد.رولت روسی را در ودیو ببینیدحسین جوانیحسین جوانیTue, 01 Jun 2021 03:26:41 +0430