https://virgool.ir/feed/@hossein-jafari.irدر مورد زندگی، مدیریت، روانشناسی و... http://hossein-jafari.ir/fa2026-11-12 00:08:38https://files.virgool.ir/upload/users/1910244/avatar/cxWik3.jpghttps://virgool.ir/@hossein-jafari.irhttps://virgool.ir/@hossein-jafari.ir/زندگی-گورخری-luidbeckj8hlگورخر سیاه یا سفید؟!در این مدت خبرهای ناراحت کننده کم نشنیدم،احساس های ناخوشایندهم کم نداشتم،قبلا فکر میکردم؛ زندگی یعنی دلخوشی، یعنی شادی، سلامتی و لذت بردن از زندگی بواسطه همین احساسات خوشایند بدست میاد.قبلا فکر میکردم؛ اصل زندگی بر مبنای خوشی و شادی هست و اگر دچار رنج و غم در زندگی شدیم، فورا برای رفع و رجوعش باید تلاش کنیم.اما حالا فکر میکنم؛ زندگی در کل با غم و سختی و ناراحتی هست و این وسط گاهی اتفاقاتی میوفته که حالمون بهتر میشه‌، یا شاید میتونیم کاری کنیم که احساس بهتری داشته باشیم. فرقشون کم نیست. در این حالت، حداقل دیگه با غم سرجنگ نداریم و حتما قدر تک تک لحظه های خوش رو بهتر میدونیم.یاد داستان گوره خری سفید و سیاهی افتادم، که یه عده معتقد بودند؛ این گوره خر در اصل سفید و با رگه‌هایی از رنگ مشکی هست. و گروهی دیگه معتقد بودند؛ گوره خر در اصل سیاه و با رگه‌هایی به رنگ‌ سفید هست.حسین جعفریحسین جعفریThu, 11 Jul 2024 19:48:47 +0330https://virgool.ir/@hossein-jafari.ir/ما-با-رابطه-هایمان-زندگی-میکنیم-idckuvmoq2d9تفاوتی ندارد که چند سال داشته باشم و در کجای جهان ایستاده باشم.چندان فرقی نمی‌کند که در کجا به دنیا آمده باشم و در کجای جهان زندگی میکنم.در هر سن و هرمکانی که باشم باز هم به ارتباط نیاز دارم.همه ما به انواع ارتباطات نیاز داریم. ارتباط با خودمان برای اینکه احساسهای درونی بهتر و زندگی مطلوبتری داشته باشیم. ارتباط با غیر از خودمان - اعم از سایر انسانها، طبیعت و جهانِ هستی- تا بواسطه این تعامل احساس بهتری در درون و رفتار مطلوب‌تری را در بیرون تجربه کنیم. البته فکر می‌کنم بخش اعظم این نوع از ارتباطات را تعامل و مراوده با سایر افراد تشکیل می‌دهد.ارتباط یک جز اساسی زندگی ماست.اگر درونگرا باشیم، ارتباط با خودمان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و تنهایی و سکوت منبع انرژی خواهد بود.اگر برونگرا باشیم، انرژی مان از حضور در جمع افراد کسب می‌شود و ارتباط بهتر باعث همدلی و درک متقابل خواهد شد. حتی در این حالت هم، همچنان ارتباطات درونی برقرار است و پیامهای مختلفی ردوبدل می‌شود.برونگرایی و درونگراییهر زمان و هرکجا که باشم باز هم شبکهای از ارتباطات را با خود حمل میکنم. اگر در محل کار باشم، با همکار و ارباب رجوع ارتباط دارم. هنگامی که به خانه وارد می‌شوم، با اعضای خانواده‌ در تعامل هستم. باحضوردر باشگاه ورزشی با ورزشکاران و مربیان ارتباط دارم. و...وقتی به ارتباط با سایر آدمها فکر می‌کنم، یک نماد پیکان دو طرفه برای من تداعی می‌شود. فکر می‌کنم هر ارتباط صحیح، خالق منفعت برای هر دو طرف ماجرا ست.شاید اینطور به نظر برسد که ارتباط بین فردی برای کسب فایده برقرار می‌شود و به دنبال منافع بودن و ایجاد رابطه نوعی خودخواهی‌ باشد. اما در حقیقت؛ چون با ایجاد رابطه هر دو طرف در منفعت شریک می‌شوند، ارتباط صحیح و برقرار باقی می‌ماند. فکر میکنم ذات ارتباط یک تعامل دوطرفه است. اگر ارتباطی یکطرفه باشد، دیگر ارتباط نیست و معنی سوء استفاده بخود می‌گیرد.ارتباط صحیح یک تعامل دو طرفه هستما همواره نخ‌های نامرئی رابطه را با خود حمل و جابجا می‌کنیم. چه در محل کار و تحصیل باشیم، یا کنار اعضای خانواده و دوستان، به نسبت رابطه با افراد و تعاملی که با سایرین داریم، مسیر زندگی را تجربه می‌کنیم.علاوه بر ارتباطات بیرونیِ مداوم و متغیر که اشاره شد، این موهبت برای ماست که ارتباط موثری با روانمان برقرار کنیم و عمق زندگی را - با کشف آنچه در دنیای پرشکوه درون اتفاق میافتد- زیباتر کنیم.در هر صورت، رابطه از هر نوع که باشد مسیر و عمق زندگی ما را تعیین می‌کند. تا آنجا که می‌توانیم بگویم،: ما با رابطه‌هایمان زندگی می‌کنیم.حسین جعفریحسین جعفریTue, 27 Dec 2022 01:00:17 +0330https://virgool.ir/@hossein-jafari.ir/تجربه-اولین-ها-طعمی-لذت-بخش-با-چاشنی-ترس-zm3oygzwyxahترس از متفاوت بودن و قدم گذاشتن در مسیر جدیدما در طول زندگی به دفعات "اولین"ها را تجربه می‌کنیم. اولین‌هایی که در هر سن یا هر شرایط بیرونی هم باشیم، بازهم جذابیت خودشان را دارند و ما را وارد داستان جدیدی از زندگی‌مان می کنند. مانند؛ اولین روز مدرسه، اولین روز استخدام، اولین سفرخارجی، اولین دیدار، اولین قرار عاشقانه، تولد اولین فرزند و...همیشه این اولین‌ها جسارت متفاوت بودن را طلب می‌کنند و مقداری هم شهامت لازم است تا نه!! که بدون ترس و درعین حضور ترس از عدم تائید یا عدم موفقیت بتوانیم با عنصر امید شروع کنیم. قرار است در مسیری وارد شویم که جدید و ناشناخته است. قرار است راننده ای باشیم که تاکنون تجربه رانندگی نداشته است یا به سفری برویم که با آدمها و فضایش آشنایی نداریم."اولین..." یعنی یک قدم متفاوت از قدمهای همیشگی، یعنی یک قدم فراتر از مرزهایی که تابحال تعیین برایمان تعیین شده بود. شاید بخاطر همین موضوع باشد که عموما در اولین‌های زندگی مخلوطی از دو احساس " ترس و شوق " را تجربه میکنیم، از طرفی ترس داریم که در این سرزمین جدید مبادا با مسئله‌ای غیرمنتظره روبرو شویم و شکست نصیبمان شود. از طرفی در عین حال شوق داریم که در این مسیر رضایت و موفقیت را تجربه می کنیم.اولین‌ها یعنی ورود به محدوده دوست داشتنی اما ناشناخته و اگر با موفقیت وارد این محدوده شدیم، اولین رویدادها به اولین تجربه های ماندگار زندگی ما تبدیل خواهد شد. وقتیکه از مرزهای قبلی با موفقیت گذر کردیم؛ متوجه خواهیم شد جسارت درمقابل ترسها و دوام آوردن به هنگام استرسها چه لذت و پاداش دلنشینی دارد.ما امیدواریم که این اولین قدم، پیش درآمد و سایر مطلوبیت‌ها باشد. امید نقطه تمایز افراد در شروع و اقدام است. البته در اینجا منظورم از تاثیر امید صرفا شروع کردن و در مسیر جدید قرار گرفتن است. برای موفقیت شروط لازم دیگری هم مانند پیشتکار، تلاش و... وجود دارد. امید ایستگاه اول در مسیر موفقیت است.این متن قراراست اولین تجربه رسمی من در فضای مجازی (و به تعبیر سایت متمم فضای دیجیتال) باشد. همانند تمام اولین‌ها، من هم احساس های متفاوتی را تجربه میکنم؛ بیشتر از همه شوق و امید دارم و البته مقداری ترس و ابهاماولین تجربه من از نوشتن تقدیم به شماو اما برای شما جسارت تجربه اولین‌های موفق و لذت تجربه‌های شیرین آرزو می‌کنم.+ پی نوشت: این متن اولین نوشته‌ام در سایت‌ شخصی‌ام بود که با اندکی اصلاحات در ویرگول باز نشر شد.حسین جعفریحسین جعفریSat, 17 Dec 2022 00:13:18 +0330