<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مریم شجاعت</title><link>https://virgool.ir/feed/@hoseini.masa</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:55:00</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1483192/avatar/rzOguG.jpeg</url><title>مریم شجاعت</title><link>https://virgool.ir/@hoseini.masa</link></image><item><title>لذت های کوچک</title><link>https://virgool.ir/@hoseini.masa/لذت-های-کوچک-owtqo1xxbe2q</link><description>آدم همیشه باید چیزی مخصوص خودش داشته باشد، مثلاً یک لذت کوچک  شخصی!همیشه همینطور است... تاثیر چیزهای کوچک، بزرگ است. مثل همین «تراول ماگ» من. چیز کوچک و دم دستی هست اما تاثیر زیادی بر حال خوب روزانه ام دارد. من عاشق چای و دمنوش و کاپوچینو و از این دست نوشیدنی های گرم هستم و در طول روز چند لیوان خودم را مهمان میکنم. به علاوه، عادت دارم صبح ام را با نوشیدنی گرم شروع کنم و بخاطر عجله ای که صبح ها دارم، ترجیح میدهم نوشیدنی را در ماشین بخورم. خلاصه که این ماگ را خریدم و خودش به تنهایی تبدیل شد به شئِ کوچکِ حال‌خوش کنِ من. حالا یک لذت کوچک شخصی دارم که همه جا همراهم هست... کمکم میکند صبح ها سرحال تر باشم، ترافیک را راحت تر طی کنم و برای سلامتی ام بیشتر آب بخورم.تا حالا فکر کردی لذت کوچک زندگی تو چیست؟</description><category>مریم شجاعت</category><author>مریم شجاعت</author><pubDate>Sun, 27 Feb 2022 23:06:07 +0330</pubDate></item><item><title>دلخوشی های کوچکمان کجاست؟</title><link>https://virgool.ir/@hoseini.masa/دلخوشی-های-کوچکمان-کجاست-gbjbstuqcihd</link><description>چه شد که دلخوشی های کوچکمان هم رفت؟بچه که بودیم یکی از دلخوشی های سالانه ما برف بود...هر سال زمستان برف میامد، زیاد هم میامد.۷ ساله بودم و شب از پشت پنجره به آسمان سرخ رنگ نگاه میکردم. پدرم میگفت آسمان که سرخ شود یعنی برف میبارد! برف شروع میشد و من دعا میکردم تا صبح ببارد و در بین دعاهای کودکانه خوابم میبرد. صبح بیدار که میشدم اول از همه میرفتم از پنجره بیرون را نگاه میکردم و... همه جا سفید بود!! مادر می‌گفت مدرسه ها تعطیل شده و من از خوشحالی بالا و پایین میپریدم.بعد هم تلفنی با دوستان و فامیل برنامه میگذاشتیم که مثلاً برویم آبعلی یا هرجایی که برف بیشتر است برف بازی کنیم و آش بخوریم و... شدت لذت ان روز ها وصف ناپذیر است.بزرگ شدیم...اما دلمان هنوز هم با برف همانقدر شاد میشد!اما نمیدانم چه شد که همین دلخوشی سالیانه هم از ما دریغ شد. آسمان خست به خرج میدهد و سهم ما از زمستان امسال همین لایه نازک برف است و یک حجم زیاد سرما و یخبندان!چه شد که دلخوشی های کوچکمان آب رفت، کم شد و امیدمان به مو رسید؟به مو رسید اما پاره نشد...روی لایه نیم سانتی برف لبخند میکشم...چشمم به دنبال جوانه های بیرون زده از برف میگردد...و میدانم صبح می‌شود این شب!</description><category>مریم شجاعت</category><author>مریم شجاعت</author><pubDate>Sun, 30 Jan 2022 11:28:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>