https://virgool.ir/feed/@hosein.torkashvand89fa2026-11-11 17:08:12https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@hosein.torkashvand89https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/16-gvdcvlblu7yvجاده تاریک است.باغ تاریک است.و از درون هیچ چیزی صدایی در نمی آید.باغبان مشغولمشغول هرس؛لیک از بن ریشه ها را!سبزی برگ درختان زیر پا افتاده استمی نشینم.دست ها بر گونه ها،تا کنم آواز خود آغازاز دل خود گویم و این باغبان پیر بی تدبیرلیک تا لب می گشایمخش خش موش خبر چینیاز میان برگ هاییکاکنون زرد...در فراز و شیب این افکار-به یک باره-ترس در دل می نشیندپس سکوت از عمق گوشانم بر لبانم می نشیندمی خورم آواز خود راو کشانم من کلاهم را تا به پایین، تا به چانهتا نبینم، نشنومآوازِ بی آوایِ درد آلودِ درختانِ کهنسالِ ریشه هاشان را بریده.وای بر منوای بر من که گذارم خود کلاهی بر سر خودتا نبینم نشنومحتی نخوانم: "خدایا به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را"hosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Sat, 18 Apr 2020 05:38:10 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/12-si4edfu6xq67خیلی ساده است:وقتی شیر حمله می کند به آهوبرای غذاو غزال می گریزدبرای جان،نه آهو به گله ی خورده شده ای که در آن زندگی می کرده است، فکر می کندنه شیر احیانا به همنوعان مرده از گرسنگی اش.آنها فکر نمی کنندولی زندگی می کنندما انسان ها امازندگی از دستمان در آمده استکار ما از خیابان های شلوغ استدلال های انسانی گذشتهو به بن بست بدیهیات رسیده است.خیلی ساده استما زندگی کردن را بلد نیستیمحتی به اندازه شیرحتی به اندازه آهوما نمی دانیموکسی هم چیزی نمی گوید.ما یادمان می رودوکسی چیزی نمی گوید.ما حرف می زنیم، داد میزنیمو کسی چیزی نمی گوید.ما به روی هم نمی آوریمو برای آنکه به کسی هم بر نخوردگاهی اوقات لبخندی به هم قرض می دهیم.ما در این بازی شطرنج طلسم شده ایم؛هوشمندانه ساعت ها به صفحه شطرنج خیره می شویمو تمام حرکت هایمان با فکر استولی اگر قوانین شطرنج را عوض کنندکسی چیزی نمی گوید.خیالمان راحت است که هنوز رقابتی هستو این که هنوز مات نشده ایم و می توانیم فکر کنیمو خیالمان راحت استو خیالمان راحت راحت استکه کسی چیزی نمی گوید.hosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Tue, 14 Apr 2020 06:25:37 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/10-mmxdwfgxhnugبه آسمان نگاه می کنمکلاغی،لبه دیواری،غار غاری،و پریدنی.طلوع خورشید را با گیاهی که اسمش را نمی دانمبه تماشا می نشینم.این صبح را سلامی بلند سزاوار استو من را بوی گل تازه شکفته محمدی.هنوز خورشید جان نگرفته که دستان خاطرات را به دستان باد می سپارم.-صدای شیون خاطره را از لای شیار انگشتانش می شنوم-و به آینده تلگراف می دهم: لزومی ندارد منتظر من باشی. حسین.از آفتاب پیشانی سوز خرداد مستمخودم، خودم را بین دو دستم می گیرمو از لای پنجره نیمه بازپرواز می دهم.من عقابی شده ام و شهر چون ماری در هم پیچیده زیر بال های من به خواب رفته است.و خودم که کنار پنجره ایستاده استاین روز را بهترین روز خودش نام می نهد...حالا من از الوند و دماوند هم بالا گرفته امفرداخورشید را از آنها هم زودتر می بینم.hosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Tue, 14 Apr 2020 06:21:20 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/38-m19en1tbbsmuبر شانه مردیکودکی روییده استکه بادبادکش را در هوا می چرخاند.و بوی حلوا و هلهله در هم می پیچدبی رحمانه ترین اتفاق طبیعتشاخه های درختان را به شکوفهو لبان مرا به لبخند وادار می کندمن اما انگشتم را به حلقم فرو می برمتا بالا بیاورمتمام بغض های در گلو مانده رابهار بی رحمانه استوقتی که حلوای عشق رابر اجاق روی و ریابر آتش دروغ می پزندبهار بی رحمانه استوقتی که من حلوا خور عشق شده ام...به خاطر می آورم خواب دیشبم را-در اثنایی که دارم طعم عشق را از لای دندان هایم خلال می کنم-من خواب پرواز دیده امآری خواب پروازمن حلوا خور عشق شده اماما آرامش آن خوابگریه ام را بند می آوردو صورت مزورانه دلقک عشق را از خاطرم می برد...با این همهبادبادک از بند،کودک از شانه های خسته پدر،و من از کوتاهی خوابم دلگیرم.hosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Thu, 09 Apr 2020 05:23:04 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/14-md6v1fytgr9xمن هم مانند این انگور روی درختخبری از آینده ترش یا شیرین خودم ندارمپس چه احمقانه استکه همین طور لم دهم رو به روی آفتابتا دستی مرا بچیندو سرانجام مرا در ظرفی بریزد؛ ترش، تلخ، یا شیرینhosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Mon, 23 Mar 2020 16:38:20 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/8-qikhbsqb2qyb"آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست/ وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست"آن شبآبشار یخ زده ای بودی روبه روی مننه...نقاشی منالیزا بودینه...کلام را به ستوه آورده بودمآن شبکلمات به دست و پای ام افتادنددانه به دانه در امتحان وصف تو مردود می شدندآن شبِ ژولیده یِسیاهِبلند،چه شدچه شد که حالا من از همه کلمات و تشبیه ها فراری امو برف چند شب است که دستش را روی شانه های من انداختهو خیابانی نمانده که با هم نرفته باشیماما تمام راهپشت سرم را نگاه نمی کنمانگار دو قدم پشت سرمانسانی را کشته امو خون­ اش برف ها را قرمز کرده است.بعید میدانم چیزی از آن شب در خود به جای گذاشته باشم-آن شبِ ژولیده­ یِسیاهِبلند،-مثل موهایت-لکه های نگاهت را از صورتم پاک کرده اماز صدایت هم که چیزی یادم نیستاما انگار مردار تو کِش آمده استو دو قدم پشت سر من سینه خیز می روداز یاد تواز آن شباز کلمه و تشبیهفراری ام...اما چه کنمیادم می رود فراموشت کنمhosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Mon, 23 Mar 2020 16:20:36 +0430https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/شعرنامه-های-کربو22-y08yayuwoqjkچه زیباچه سپیدچقدر خاطره دارم در آن اریبِ چشمانش...در من پیرمردی خمیده و کربو نشسته استکسالت سالیان بدروی تارهای حنجره امو نومیدی زیر ناخن هایم-مانند پلنگی پیر در حسرت ماه تمام-جنگی که بهار با من داردجنگی که من با بهار دارمدیرینه استدیریست دست های درختان سبز است ومن روی سینه سپید زمستان جا مانده امو پلنگ پیرِ تنملم داده است روی مندارم در افق محو می شومماه دهانش را کنار گوش من آورده لالایی می خواندمن اما خوابم نمی برددلتنگ روزهای خوبمدلتنگ آن نگاه های اریبدلتنگ آن سپیدماه و پلنگhosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Mon, 16 Mar 2020 17:21:35 +0330https://virgool.ir/@hosein.torkashvand89/شعرنامه-های-کربو32-bhd5zucjzczfدمی دیگرجهان به فرمان من به سکوت می رودمثل منظره پشت پنجرهدر اولین برف صبحگاهیتو می آییو به فاصله یک بوسه از من می نشینیگرمای تو اشک شوق به چشم من و پنجره می نشاندبه فرمان منتمام پنجره های سرمازده سه قفله می شوندو چایِ حسوددل سرد می شود از خورده شدنوقتی که لبانتآخرین خرمالوی برف گرفته درخت باغچه است.آنطرف پنجرهجهان سفید است و ساکناین سو امابه فرمان منتمام بادهای جهان در موهای سیاه تو پیچیده است.hosein.torkashvand89hosein.torkashvand89Mon, 16 Mar 2020 17:13:00 +0330