https://virgool.ir/feed/@hos.nassariپروفایل مربوط به موسسه هنری پلاک هفت است و مطالبی که گذاشته می شود مرتبط با فعالیت های هنری اینونت های مختلف هنری و کارگاه ها و کلاس های مختلف می باشدfa2026-11-11 16:10:26https://files.virgool.ir/upload/users/76718/avatar/YxoXqb.pnghttps://virgool.ir/@hos.nassarihttps://virgool.ir/@hos.nassari/فقط-دارم-مینویسمهمین-sbt08sxdear5قبل از هرچیز باید بگم که این نوشته هیچ بار ادبی هیچ ویراستاری و هیچ نکته قابل درکی ندارهحتی ممکنه جاهایی غلط املایی داشته باشه پس اگه اذیتتون میکنه تحت هیچ شرایطی ادامش رو نخونید.امروز که در محل کارم نشستم به بنبست بزرگی رسیدم...اینکه قراره ادامش چی بشه قراره من در ادامه راهی که ماه هاست تصمیم گرفتم تا اخرش برم چیکار کنم.بعد از مدت ها تقریبا 3 سال به دلیل اینکه در فضایی شبیه به فضای قبل قرار گرفتم تصمیم گرفتم که نوشتن ی نمایش نامه رو شروع کنمطبق معمول اون موقع ها شروع کردم به تحقیق کردن درباره ی موضوع خودم و همه چیز رو اماده کردم.ولی درست وقتی که خودکارم رو دست گرفتم تا مثل قدیم شروع کنم به نوشتن اولین جمله یهو همه چیز از توی ذهنم پاک شدانگار که من برای این کار نیستم.حداقل دیگه نیستم.بارها و باره تلاش کردم ولی باز هم نشد.چند روزی به همین شکل گذشت..نمیدونستم که ایا میتونم به این کار ادامه بدم یا نه.گروهی مه بهشون قول دادم که متن و براشون مینویسم.ادامیی که از ایده ی من حمایت کردن و میتونم خوشحال کنم یا نه.قراره بهشون بگم نمیتونم؟همین قدر ساده بگم که نمیشه. حتی نمیدونم که اینجا کسی نوشته منو میخونه یا نه..قرار بود برای کارم اینجا برای کارم فعالیت کنم ولی حتی نمیدونم چرا دارم اینجا حرف می زنم.امروز از اون روزاییه که کلی کار سرم ریخته ولی بیخیال همه چی شدم و دارم فقط می نویسم فقط نوشتن و نوشتن و نوشتن.شاید نخوام دیگه اون ایده رو بنویسم.شاید یهویی بیخیال همه چی بشم...hos.nassarihos.nassariSun, 02 Feb 2020 15:59:19 +0330https://virgool.ir/@hos.nassari/میشائیل-هانکه-سرد-و-بی-روح-مثل-آلمان-oejz0ffxmesbمیشائیل هانکه کارگردان اتریشی و از بزرگ ترین کارگردانان حال حاضر جهانهانکه درست شبیه کشورش است.سرد و بی روحمیشائیل هانکه متولد 23 مارس 1942 درآلمان است.فیلم های این کارگردان به زبان های آلمانی اتریشی فرانسوی و انگلیسی ساخته شده است.مسئله ای که این کارگردان تا به امروز در فیلم هایش به آن پرداخته مشکلات روز و مدرن جوامع امروز بودهاو تا به امروز 2 بار موفق به کسب جایزه ی نخل طلا شده استهانکه در سال 1942 در شهر مونیخ به دنیا آمد.او در رشته های فلسفه و روانشانسی و تئاتر تحصیلات خود را ادامه داد.با نویسندگی و کارگردانی فیلم بعد از لیورپول در سال 1970 وارد عرصه فیلم سازی شد همچنین در شهر های هامبورگ دوسلدورف فرانکفورت برلین اشتوتگارت به اجرای تئاتر پرداخت و به تدریس در آکادمی فیلم وین پرداخت.از فیلم های برجسته او می توان به روبان سفید عشق و پایان خوب و معلم پیانو اشاره کرد.در رابطه با ساختار سینمایی این کارگردان مسائل بسیاری است که باید تک به تک به آن ها پرداخت.ولی هانکه بر خلاف هر کارگردان صاحب سبک دیگری در جهان دارای تفکر خاص خودش است.همین تفکر است که هر کارگردان بزرگی را از دیگر کارگردانان جهان جدا می کند.داشتن تفکر از یک سو برای فیلم سازان مهم است و از طرفی نمایش دادن آن به مخاطب از دیگر دغدغه هاییست که باید به ان پرداخت.هانکه در به تصویر کشیدن افکار خودش به مخاطب از بهترین ها در جهان است.سینمای او را می توان با سینمای روبر برسون مقایسه کرد.دوربین ناظر او و بازیگرانی که در چهره هایشان هیچ حسی دیده نمی شود.(ایزابل هوپر در فیلم معلم پیانو مثال خوبی برای این نکته است)از طرفی می توان کار های او را با کار های تارکوسفکی و پپر پائولو پازولینی نیز مقایسه کرد.بی پروایی و گستاخ بودن او در نمایش خوی حیوانی انسان ها در اثارش (فیلم های پنهان بازی های مرفح و ویدیو بنی)مخاطب را یاد کارهای پازولینی می اندازد و نما ها و برداشت های بلندش شبیه به کارهای تارکوفسکی است.اما با در نظر گرفتن نکات قبل باز هم هانکه دارای سبک منحصر به فرد خودش است به شکلی که با دیدن چند دقیقه از یک فیلم می توان حدس زد که این آن فیلم ساخته هانکه است یا نه او در فیلم هایش مشکلات جامعه های اروپایی را در دوره های مختلف نشان میدهد.از نوجوانان بی هدفی که دست به قتل می زنند تا میان سال های سال خورده ای که زندگی در پنهان به آن ها ضربه می زند.فیلم های هانکه تا قبل از پنهان بیشتر برای دوست داران سینما مناسب بود و مردم عامه زیاد با او و کار هایش ارتباط برقرار نمی کردند.انگار که برای دیدن فیلم های او باید اطلاعاتی را درباره ی فلسفه و ادبیات داشته باشیم.ولی با ساخت پنهان او توانست هم نظر منتقدان ریز بین را جلب کند و هم اسمی برای خودش در میان مردم عام دست و پا کند.بعد از فیلم پنهان او دست به کار عجیبی زد.او با بازسازی نما به نمای فیلم بازی های مرفح و ساخت آن به زبان انگلیسی بسیاری را متعجب کرد.اما باید این را هم گفت که او با نسخه امریکایی این فیلم با بازیه بازیگران محبوب مثل نائومی واتس تیم راس و مایکل پیت پیشرفت و تکامل خودش را به رخ کشید.هانکه چهره خاصی دارد به شکلی که انگار رسالت اوست که به مردم پلیدی را نشان دهد.پلیدی هایی که زیر ظاهر پر زرق و برق امروز پنهان شده اند.انگار وظیفه دارد که با فیلم هایش به مردم تذکر دهد و ان ها را به فکر وا دارد.سینمای هانکه به فرض محال اگر هیچ نداشته باشد همین که مارا به اندیشه میرساند قابل ستایس است.hos.nassarihos.nassariTue, 28 Jan 2020 18:01:40 +0330https://virgool.ir/@hos.nassari/یک-فیلم-یک-نگاه-jb71ciwrorucنمایی از فیلم روبان سفید...آوازی کودکانه با طعم مرگبا شناختی که از گذشته از هانکه داشتم انتظار فیلمی با ساختار های روز سینمای جهان را نداشتم.اما حتی فکرش رو هم نمی کردم که در دنیای سرد و بی روح ذهن او غرق شوم.طبق عادت همیشگی خودم قبل از دیدن روبان سفید در موردش تحقیق کردم انقدر مطالبی که در مورد فیلم خوندم هیجان انگیز بود که خودم رو اماده ی دیدن فیلمی پر از اتفاق های بزرگ اشکار و تاثیر گزار کرده بودم.ولی با شروع فیلم و گذشت چند دقیقه از آن فهمیدم که اتفاقات به سادگی و بدون هیچ بزرگ نمایی در جلوی چشمان ما می افتد.داستانی که پرسیده شدن یک سوال کوتاه و یا گفته شدن ی جمله ساده که از زبان یک کودک معلول بیرون می امد عوض می شد.بعد از دیدن این روایت عمیق و ساده فهمیدم که هانکه چقدر می تواند داستان را شبیه به زندگی واقعی برای ما تعریف کند.کلیت اتفاقات فیلم را کودکان تشکیل می دهند ولی این کودکان و افکارشان دقیقا از کجا شکل گرفته اند؟ دقیقا از درون والدین و جامعه ای در آن زندگی می کنند.روستای کوچک فیلم دقیقا دنیای امروز ما است ولی در قالبی کوچک تر و در زمانی دیگر.روستایی در المان در سالهای پیش از شروع جنگ جهانی اول.مردمی که در کنار یک دیگر شاد سرزنده و خوب هستند ولی تمامی خشم و سیاهی خود را در خانه های خودشان خالی می کنند و پیامد این خشم چیزی جز بروز دادن خودش در کودکان نیست.کودکانی که قربانی خشم والدین می شوند.ولی در روبان سفید این کودکان بودند که قربانی می کردند.کودکانی که هر یک نشانی از واقعیت والدین خود بودند.روایت داستان روبان سفید مانند خواندن رومانی ساده است.ساده در نوشتن ساده در درم و ساده در تفکر کردن ولی با گذشت ساعتی از فیلم کم کم متوجه می شوید که شما هم تبدیل به مردمی بی روح و سرد شده اید انگار که مدت هاست در میان آن روستائیان زندگی می کنید.در بین مردم این روستا خانواده کشیش که شامل کشیش همسر و فرزندان او می شوند نقش پر رنگ رنگ تری را دارند.عاملی مذهبی که منشا تمامی اتفاقات سیاه فیلم است.خانواده ای سیاه با روبان های سفید بر روی بازو های خودشان.روبان هایی که به گفته کشیش نماد پاکی و پاک دامنی آن هاتس ولی در واقعیت چیز دیگری را نشان می دهند.اما نقطه مقابل خانواده کشیش معلم روستاست.شخصی که نماد تفکر درست در میان افکار اشتباست و همه ما می دانیم که یک تفکر درست در میان آن همه سیاهی چه سرنوشتی را برای خود رقم می زند.با این حال ما داستان را در زبان معلم می شنویم.داستانی که به گفته خود معلم به درستی یادش نیست و احتمال دارد که به شکل دیگری رقم خورده باشد و همین باعث می شود که در تمامی لحظات و اتفاقات شکی رو همراه خودمون داشته باشیم.به طور خلاصه با سابقه ای که از هانکه به جا مانده انتظار فیلمی شاهکار را داشتیم به همین اتفاق هم افتاد.هانکه کارگردان 77 ساله اهل اتریش است و اگر سه فیلم شاخص را از او نام ببریم قطعا نام فیلم روبان سفید در این فیلم ها است..جلسات یک فیلم یک نگاه پنجشنبه ی هر هفته ساعت 14 الی 18 در موسسه هنری پلاک هفت برگزار می شود.برای حضور با شماره های زیر تماس بگیرید0216674379809379606771امیدوارم این هفته کنار هم فیلم ببینیم...hos.nassarihos.nassariSun, 26 Jan 2020 16:39:37 +0330https://virgool.ir/@hos.nassari/یک-فیلم-یک-نگاه-omxgkaunc64wپوستر فیلم بقایای روز (بقایای روز) برداشتی درخشان از رمانی به همین نام نوشته ی (کارو ایشیگورو) است. زمان وقوع داستان بین سال های 1930 تا 1940 در انگلستان است و فیلم به خوبی نشان می دهد که چگونه مردم طبقه ی بالای جامعه و خدمتکارانشان در آن زمان احساسات خود را کنترل می کردند.در(بازمانده ی روز) انتونی هاپکینز نقش (استیونس )پیشخدمت وفادار و نجیب (دارلینگتون هال) را بازی می کند.تمام دنیای او در مسئولیت هایی که اربابش به عهده اش گذاشته خلاصه می شود.وفاداری کورکورانه و اعتقاد بی چون و چرای او به اربابش شخضیت استیونس را طوری شکل داده است که وجودش هیچ گونه رابطه انسانی را در بین زیر دستان خود را نمیپذیرد.این حساسیت به جایی می رسد که وقتی متوجه می شود دو خدمت کار به یکدیگر علاقه دارند آنها را اخراج می کند.اما زمانی که خانم کنتن(اما تامپسون) به عنوان پیشخدمت جدید وارد قلمرو او می شود همه چیز تغییر می کندتامپسون و هاپکینز در ارائه نقش هایشان فوق العاده عمل کرده اند.هاپکینز در نقش پیشخدمتی خوددار می درخشد و بازی تامپسون در نقش زنی که از بی حاصلی زندگی و فرصت های از دست رفته به تنگ امده نیز.دست کمی از او ندارد.این فیلم در موسسه هنری پلاک هفت در جلسات پخش نقد و بررسی (یک فیلم یک نگاه) توسط استاد عبدالله عاجپرین بررسی شد. ادامه متن بخشی از صحبت های استاد عاجپرین درباره فیلم است: نقد و بررسی یک فیلم صرفا این نیست که ما صحبت کنیم که این فیلم از نظر ساختاری به چه شکل بود بلکه باید در کنار این ببینیم که با دیدن یک فیلم چه اتفاقی در درون ما خواهد افتاد در واقع ما اثر رو با شرایط اجتماعی و درونیه امروز خود تطبیق بدیم و ببینیم که تاثیر یک فیلم در درون ما چگونه است.انسان در طبیعت خودش میل به قدرت و میل به دیده شدن دارد و شما حتی در این فیلم هم می توانید به نوعی این شاخصه اخلاقی هر انسانی رو ببینید.این فیلم ساختار کلاسیکی را داراست.این ساختار به این معناست که ما اول با نامه ای که در فیلم نشان داده می شود شخصیت های فیلم را میشناسیم.وبعد از آن وارد محیط فیزیکی و آن خانه می شویم و همراه با شخصیت های فیلم سفری را آغاز می کنیم.داستان از جایی شروع می شود که استیونس سفری رو آغاز می کند تا به دیدن خانم کنتن برود و ما در حین این سفر با فلشبک و بازگشت به عقب از داستان دارلینگتون و استیونس با خبر می شویم.یکی از جذابیت های این فیلم می تواند این باشد که ما با یک داستان عاشقانه بین استیونس و کنتن هستیم ولی در دل آن اتفاقات سیاسی و تاریخی آن دوران را در آن عمارت میبینیم.جایی که سران هر کشور دور هم جمع شدن تا تصمیماتی رو برای آینده ی اروپا بگیرند و بتوانند از شروع جنگی دوباره جلوگیری کنند.ما در فضای این خانه سر پیشخدمت را در قامت یک سرباز میبینیم به شکلی که در قسمت هایی از فیلم از زبان خودش به این مسئله اشاره میشود(من فقط اینجا هستم تا وظیفم رو انجام بدم)یکی دیگر از نکات جذاب فیلم کشمکش سر پیشخدمت است به شکلی که شما مدام این رو میبینید که این فرد برای انتخاب بین وظیفه و عشق شک دارد و در اخر هم وظیفه خود رو در تمام بخش های فیلم به عشق ترجیح می دهد.این اتفاق به خوبی در ساختار فیلم توسط کارگردان شکل گرفته.ما در این فیلم جنگ رو نمیبینیم ولی به خوبی می توانیم تاثیر جنگ رو بر روی شخصیت های فیلم و حتی عمارت دارلینگتون ببینیم.به شکلی که انگار روح و زندگی که روز های اول در آن خانه میبینیم از بین میرود.یکی دیگر از المان هایی که در فیلم میبینیم اشتباه است.تمامی شخصیت ها عمل هایی رو در طول فیلم انجام می دهند که به مرور همگی به اشتباهی که در زندگی خود انجام دادند اعتراف می کنند.میتوان گفت که تمامی خط داستانی فیلم را اشتباهات افراد حاضر در فیلم رقم میزنند.نام فیلم بقایای روز است.شاید این اسم بهترین اسم ممکن است که میتوان برای یک فیلم انتخاب کرد.بقایای روز به خوبی میتواند حس و حال انتظار را در فیلم نشان دهد.بقایای روز به این معنیست که ما در این فیلم باقی مانده ی اتفاقاتی که شخصیت ها رقم زدند میبینیم.بازمانده های اتفاقاتی که آن ها رقم میزنند چیزی جز جنگ و حسرت و عشق شکست خورده ی شخصیت ها نیست.در این فیلم شخصیتی به نام ویلیام داریم.ویلیام پدر استیونس است.این کارکتر به خوبی اینده ی استیونس رو برای مخاطب شرح میدهد.کسی که در تمام عمر خودش به ارباب خود خدمت کرده و در اخر هم به ساده ترین شکل ممکن در حالی که در حال خدمت به ارباب خودش است میمیرد.پدر استیونس اینه ایست برای استیونس و مخاطب که بتوانیم به خوبی اینده ای که در فیلم نشان داده نمیشود را ببینیم.پنجشنبه ی هر هفته پخش و نقد فیلم را با حضور استاد عاجپرین در موسسه هنری پلاک هفت برگزار میشود.اگر تمایل دارید تا در جلسات نقد فیلم ما شرکت کنید با شماره های زیر تماس بگیرید0937960677102166743798خوشحال میشم که نظرتون رو برای من کامنت کنیدhos.nassarihos.nassariSun, 19 Jan 2020 15:28:56 +0330