<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هومن صوفیانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@hooman.soofiani</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:29:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1376532/avatar/Vgotfy.jpeg</url><title>هومن صوفیانی</title><link>https://virgool.ir/@hooman.soofiani</link></image><item><title>هیچوقت نمیدونی زندگی چی سر راهت میزاره؟</title><link>https://virgool.ir/@hooman.soofiani/هیچوقت-نمیدونی-زندگی-چی-سر-راهت-میزاره-pgzkbnqsqtou</link><description>من هومنم و دقیقا امروز فهمیدم که برای حضور توی کاراموزش کدنویسی پروکسیما قبول شدم و مدت هاست به چیزی که توی عنوان نوشتم باور دارم...قصه از اونجایی شروع شد که زمان گذشت و منم بزرگ شدم و کنکور دادم و با قبول شدن توی رشته ی مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی راهی دانشگاه شدم.طولی نکشید که هومن عاشق ریاضی و حل مساله فهمید که دوستان هم دانشگاهیش از این خوشحال هستن که برخلاف بقیه ی رشته ها، این رشته بیشتر حفظیه و خیلی با ریاضیات درگیر نیست...درسا تند و تند پاس میشدن و منی که ترجیحم چیز دیگه ای بود هر روز بیشتر و بیشتر دلسرد میشدم تا اینکه...&#34;Hello, World!&#34;رسیدیم به درس سی‌ پلاس پلاس و دیدم که همه ی بچه ها ماتم گرفتن و منم به اجبار با همون پیش فرض رفتم نشستم سر کلاس و در عین تعجب خیلی ازش خوشم اومد و تو اولین فرصت شروع کردم به کلنجار رفتن باهاش...سال ها گذشت و گذشت تا اینکه از روی کنجکاوی رفتم سراغ پایتون و دوره ی مقدماتی رو با کمک یوتوب و کتاب تموم کردم...مسیر درست چیه؟...یه روز داشتم توی یوتوب چرخ میزدم و خیلی اتفاقی یه ویدیو دیدم از یه برنامه نویس فرانت اند که توی گوگل کار میکرد و قبل از اون یک معلم زبان ساده توی ویتنام بود...اون آقا گفت که مسیری که خودم طی کردم چی‌ بوده و پیشنهاد کرد که بهتره اول همه چیز از فرانت اند شروع بشه...منم تقریبا ۱ ماه بود که به صورت خودآموز شروع به یادگیری کرده بودم که دوستم بهم زنگ زد و گفت که پروکسیما ‌میتونه فرصت خیلی خوبی برای من باشه و منم تصمیم گرفتم که ثبت نام رو شروع کنم...راه ادامه دارد...من فکر میکنم که قراره تو مدت حضور تو این دوره اتفاقات خیلی خوبی برای هممون رقم بخوره و اینکه بعد مدت ها از خاکستری که فکر میکردم دیگه آتیشی ازش باقی نمونده حالا باز شعله ای سوزان تر از قبل زبونه کشیده خیلی حس خوبی بهم میده...امیدوارم بتونم تو هر قدم این مسیر، پر انرژی و مصمم جلو برم...هومن صوفیانی ۱۴۰۰/۹/۱۴</description><category>هومن صوفیانی</category><author>هومن صوفیانی</author><pubDate>Sun, 05 Dec 2021 18:31:59 +0330</pubDate></item></channel></rss>