https://virgool.ir/feed/@honafafa2026-11-11 15:01:02https://files.virgool.ir/upload/users/1053022/avatar/hBeLx4.jpeghttps://virgool.ir/@honafahttps://virgool.ir/@honafa/تلخ-و-شیرین-uvtco4ciqqohرستورانی برای کودکان و نوجوانان آدم کوچولوهای کودک و نوجوان هم می توانند از درب های بزرگ رستوران وارد شوند. اما به احترام آنها درب یا به معنی درست تر آن در کوچکی برای آنها طراحی و نصب شده است. صندلی و میزها نیز مناسب آنهاست. این احترام به نوجوانان و کودکان برایم جالب و قابل احترام است. البته تجاری هم هست... مادرانی که تحمل می کنند و بر این صندلی های کوچک می نشینند و با کودکان خود غذا می خورند. آنها البته عمرشان تحمل فرزندان است. حتی گاهی کودکان شصت ساله دارند... کاش همه یاد می گرفتیم و گاهی بر صندلی نوجوانان می نشستیم و غذای کودکان می خوردیم یا حداقل بر سر میز آنها و با آنها غذا می خوردیم و به دل آدم کوچولوها نیز توجهی می کردیم. همه اش که دل آدم بزرگ ها نیست... دنیای کودکان و نوجوانان شیرین تر از دنیای ماست... بی خود نیست طرفدار شیرینی اند. آنها چون که شیرینی خورند، شیرین ترند و ما چون که تلخی می خوریم و هم دم تلخان شدیم، زهر تلخی تلخ تر کرده چون هلاهل زندگیحمیدهشتم مرداد هزار و چهارصدحنفاءحنفاءSat, 31 Jul 2021 10:20:15 +0430https://virgool.ir/@honafa/جانشین-gmqxycs1jt5gآنها که چند لحظه قبل از پیاده شدن از مترو، فردی را انتخاب می کنند و جای خود را به او می دهند و بلافاصله از مترو خارج می شوند، کار درستی نمی کنند.این کار آنها مرا به یاد کسانی می اندازد در طول تاریخ بشر که دم دمای رفتن برای بعد از خود نیز تعیین تکلیف می کنند.امام علی علیه السلام خود از این روش انتقاد می کند و قریب به این مضمون می فرماید که فلانی که خود در طول حیات گاهی از پذیرش مسئولیت پشیمان بود، برای بعد از خود نیز تکلیف روشن کرد.کار درست را آنهایی انجام می دهند که هنگامی که هستند برخیزند و جای خود را به فرد صالح تر برای نشستن بدهند.نشستن بر هر کرسی در هر مقامی شرایط ویژه خود را دارد؛ در مترو افراد معلول و سالخوردگان و خانم ها و کودکان مقدمند.در پست های دیگر و کرسی های به ظاهر طولانی تر و با اختیارات بیشتر که جان و مال مردم در اختیار انسان قرار می گیرد، جز با رضایت همان مردم حکومت بر آنها و نشستن بر کرسی حاکمیت بر جان و مال آنها نمی تواند جز با رضایتشان مشروع باشد.خداوند انسان را جانشین خود قرار داده است و حاکم بر سرنوشت خود؛ و اختیار از مواهبی است که به انسان عطا کرده است. از جمله انسان اختیار دارد نوع زندگی و حیات و مرگ خود را تعیین کند...خدای مهربان در آیات ۳۰ به بعد سوره بقره از گفتگوی خود و ملائکه در مورد این جانشینی پرده برداشته است.اتفاقا ملائکه انتقاداتی را در مورد این جانشینی عرضه کرده اند و خدای انتقاد پذیر، پس از شنیدن انتقادات آنها و بدون ایراد هرگونه اتهامی به ملائکه، با استدلال و برهان پاسخ آنها را داده است.انتقادات ملائکه از روی عدم علم بوده است؛ با این حال انتقادات قابل توجهی هستند؛انسان فساد کننده و خونریز است. او البته جل و علا، صاحب اختیار بود و قصد رفتن و پیاده شدن از قطار حیات و متروی زندگی نداشت و جانشین بر روی زمین تعیین کرد.حمیدیکی از اهالی متروی حیاتهجدهم ماه شهریورحنفاءحنفاءFri, 23 Jul 2021 14:03:26 +0430https://virgool.ir/@honafa/آدم-ها-و-شماره-ها-ghizxwr0qnbl‏پیام صوتی گذاشته و با فرد دو دور قبل از من سلام و احوال گرمی می‌کند. به او پیام می دهم که او و نفر بعدی به سلامتی رفته اند اگر فرمایشی دارد، در خدمتم؛ پیام می دهد، تشکر می کند و با گرمی عذرخواهی می کند و می گوید:آدم ها می روند ولی شماره ها ثابت هستند... حمیدحنفاءحنفاءFri, 23 Jul 2021 12:37:37 +0430https://virgool.ir/@honafa/دوستان-را-در-دل-رنجها-باشد-yn07ziihhfqnمولانا در فیه ما فیه می فرماید: دوستان را در دل رنجها باشد که آن بهیچ داروی خوش نشود، نه بخفتن نه بگشتن و نه بخوردن الّا بدیدار دوست که لِقاء الْخَلِیْلِ شِفَاءُ العَلیْلِ تا حدّی که اگر منافقی میان مؤمنان بنشیند از تأثیر ایشان آن لحظه مؤمن میشود کقوله تعالی وَاِذَا لَقُواالذِّیْنَ آمَنُوْا قَالُوْا آمَناّ فَکَیفَ که مؤمن با مؤمن بنشیند چون در منافق این عمل میکند بنگر که در مؤمن چه منفعتها کند... این حدیث ما و دوستان پرکشیده است...حنفاءحنفاءMon, 19 Jul 2021 16:59:25 +0430https://virgool.ir/@honafa/خوش-آنروزی-که-زیر-سایه-بید-fbn6h65doe1lخوش آن شبها که در خلوتگه راز درون سینه ام آرام بودیمن از آه سحرگاه تو فارغتو فارغ از غم ایام بودیخوش آنروزی که زیر سایه بیدلب جوی ما و دل بنشسته بودیمسرود عشق میخواندیم از برلب از هر گفتگویی بسته بودیمدل من درس عشق و عاشقی را شبی در مکتب پروانه آموختسحر پروانه را دیدم در آتشکه میخندید و جان می داد و می سوختزکار شمع خندیدم چو دیدممیان گریه کردن ناز می کردولی پروانه بی پروا در آتشبدون بال و پر پرواز می کردحنفاءحنفاءMon, 19 Jul 2021 16:56:27 +0430https://virgool.ir/@honafa/سوق-واقف-cyqmaxvpcbsaعطر گل، بوی زندگی و "سوق واقف" مرا یاد کتاب حاج آخوند آقای مهاجرانی انداخت: باید ببینی شغلت چه بویی می دهد...بوی مرگ یا بوی زندگی...آدم می تواند بوی کارش را بفهمد...آدما بوی شغلشان را می‌ دهند!...و این سوال او که سیاست چه بویی می‌دهد؟#سوق_واقف بیش از هر جای دیگر بوی ایران می دهد.حنفاءحنفاءSun, 18 Jul 2021 13:33:16 +0430https://virgool.ir/@honafa/تفاوت-ac2n2ndsryqoامام علی علیه السلام: ... فَلَيْسَ مَنْ طَلَبَ الْحَقَّ فَأَخْطَأَهُ كَمَنْ طَلَبَ الْبَاطِلَ فَأَدْرَكَهُ. كسي كه مى‏ خواسته حقّ را بدست آورد و خطاء كرده (گمراه شده) مانند كسى نيست كه در راه باطل قدم نهاده و آنرا در يافته است.حنفاءحنفاءSun, 18 Jul 2021 13:28:53 +0430https://virgool.ir/@honafa/هالیدی-pgmijzew73f5هالیدی (holiday) فقط به معنی روز تعطیل نیست؛ بیش و پیش از آن به معنی روز مقدس است. روزی که بیشتر از سایر روزها، با خود، خانواده، مردم و خدا هستیم؛ چنین روزی بی شک روز مقدسی است. حمید در یکی از روزهای مقدسحنفاءحنفاءSun, 18 Jul 2021 13:24:51 +0430https://virgool.ir/@honafa/خاطراتی-در-صفای-علی-اکبر-امام-fmj0jukstlcmمولانا در فیه ما فیه می فرماید: دوستان را در دل رنجها باشد که آن بهیچ داروی خوش نشود، نه بخفتن نه بگشتن و نه بخوردن الّا بدیدار دوست که لِقاء الْخَلِیْلِ شِفَاءُ العَلیْلِ تا حدّی که اگر منافقی میان مؤمنان بنشیند از تأثیر ایشان آن لحظه مؤمن میشود کقوله تعالی وَاِذَا لَقُواالذِّیْنَ آمَنُوْا قَالُوْا آمَناّ فَکَیفَ که مؤمن با مؤمن بنشیند چون در منافق این عمل میکند بنگر که در مؤمن چه منفعتها کند... این حدیث ما و بزرگان پرکشیده است. هنوز غم حضرت حسین آقای شیخ الاسلام تمام نشده بود که غم پرواز سردار دلها حاج قاسم سلیمانی دل دوستارانش را سوخت و نوبت به حضرت حجت الاسلام و المسلمین محتشمی پور رسید و گلهایی که یکایک پرپر شدند و پرندگانی که طعم شهادت و مرگ چشیدند و رفتند. شاید برای بنده هم در روایت سوختگی سهمی باشد. این مطلب کوتاه تلاشی برای نشان دادن گداختگی قلب در فراغ یکی از یاران و حواریون امام خمینی یعنی مرحوم محتشمی پور است.سخنرانی که تمام شد، دانشجویان از تالار بیرون زدند، جمعیت زیاد بود و زمین دانشگاه، ناهموار بود. دانشگاه شهید بهشتی در دامنه کوه ساخته شده است و کنار درب ورودی دانشگاه اختلاف سطح قابل توجهی داشت. یکی از دوستان دانشکده حقوق بدون توجه به این اختلاف سطح، از پشت سر و از فاصله دو سه متری به زمین خورد. دوستان سریع او را درون اتومبیلی قرار دادند و به بیمارستان آیت الله طالقانی بردند. چند ساعت بعد وقتی واقعه را به سخنران خبر می دهند، شتابان خود را به بیمارستان می رساند و از دانشجویی که نمی شناخت عیادت می کند…در ساختمان دبیرخانه کنفرانس حمایت از انتفاضه مردم فلسطین از کتاب صهیونیسم که توسط مرحوم لواء رودباری ترجمه و توسط دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه چاپ شده بود تعریف می کردم و یک جلد آن را برای ایشان بردم و توضیح مفصلی در این مورد دادم و تلاش کردم تفاوت بین صهیونیسم و یهودیت و مفهوم صهیونیسم و انواع صهیونیسم را توضیح دهم. کتاب در واقع مدخل صهیونیسم دائرةالمعارف مرحوم دکتر عبد الوهاب المسیری بود، تا آخر صحبتم گوش کرد، کتاب را گرفت و تشکر کرد و پرسید همین جلد است؟ گفتم بلی رو به مسئول دفتر خود کرد و گفت لطفا یک سری از کتاب هشت جلدی دائرةالمعارف مرحوم دکتر عبد الوهاب المسیری که توسط موسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه ترجمه و توسط دبیرخانه کنفرانس بین‌المللی حمایت از انتفاضه فلسطین منتشر شده بود را برایم آوردند و به من هدیه دادند. بیش از هر چیز برایم این موضوع مهم بود که تا پایان صحبت های من در مورد کتاب حتی اشاره ای هم ندیدم که ما نه تنها این کتاب را و نویسنده آن را و موضوع آن را می دانیم، بلکه این دائرة المعارف هشت جلدی است که به فارسی برگردان شده و به چاپ رسیده است.در جلسه بررسی بیانیه کنفرانس فلسطین به پیشنهاد ارسالی به کنفرانس که از سوی یکی از جهات شرکت کننده تهیه شده بود، اعتراض کردم و گفتم متاسفم که دوستان فراموش کرده اند که نام امام خمینی را در این بیانیه بیاورند، چقدر از یادآوری این موضوع خوشحال شد و چه حمایت محکمی کرد و بلافاصله با عبارت های وزینی از آن پیر و مراد خویش در بیانیه یاد کرد ...پیش از برگزاری یکی از اجلاس های کنفرانس بين المللي حمایت از انتفاضه فلسطین در ساختمان قدیم به همراه چند نفر از دانشجویانی که برای برپایی اجلاس کمک می کردند، نشسته بودیم. یکی از دانشجویان از جابجایی در قوه قضاییه و رفتن آیت الله یزدی اظهار خشنودی می کرد؛ ایشان بدون اینکه سخنی بر زبان آورد، نارضایتی از چهره برافروخته اش روشن بود. چهره ای که بارها و بارها با لبخند و تبسم دیده بودم. برای من تعجب آور بود. بویژه در آن دوره زمانی و با پدید آمدن آن همه اختلاف در دیدگاههای سیاسی و ... بعدها پی بردم که ایشان حاضر نبود کسانی که در دوره مبارزه با رژیم شاه، همراه امام خمینی حضور داشتند ولو اینک در جریان سیاسی دیگری بودند، و آنهایی که در جریان مبارزه و همراهی امام خمینی حضور نداشتند و یا کمتر حضور داشتند نبودند، را مساوی نگاه کند. زحمات و سختی های زندان‌ و تبعید انقلابیون دوره مبارزه را هرگز فراموش نمی کرد ...در میانه جنگ سی و سه روزه به همراه یکی دو نفر از علماء به لبنان آمد. هر از چند گاهی با حجت الاسلام و المسلمین سید هادی خامنه ای و حجت الاسلام والمسلمین کیان ارثی به لبنان می آمدند. آن روزهای سخت هم آمدند و هنگامی که جنگ در روزهای پایانی بود به آقای نصر الله دبیرکل محترم حزب الله پیام دادند که همان‌گونه که امام خمینی رضوان الله تعالی علیه پس از فتح خرمشهر پیام دادند که خرمشهر را خدا آزاد کرد، شما هم پیامی بدهید و این پیروزی را خدایی اعلام کنید...وقتی اسرای لبنانی و حتی برخی زندانیان غیر لبنانی از زندانهای رژیم صهیونیستی آزاد شدند و اجساد شهدا با برخی اجساد سربازان اسرائیلی تبادل شدند، ایشان بلافاصله به لبنان شتافتند و ضمن مشارکت در مراسم قدردانی از اسرا و خانواده آنها و خانواده شهدا، با مردم، حزب الله و مقاومت لبنان همراهی کردند. ایشان و هیات همراه با تک تک زندانیان و خانواده شهدا دیدار کردند و پیروزی بزرگ بازگشت اسرای زندانی به خانه و کاشانه را تبریک گفتند.در اواسط جنگ ۲۲ روزه غزه به همراه تعدادی از فعالان طرفدار مردم فلسطین به بیروت آمده بودند. ایشان اصلی ترین سخنران از طرف جمهوری اسلامی ایران در این کنفرانس مهم بود. از متن سخنرانی نوشته شده راضی نبود و یکی از دوستان هم موافق بود و می گفت این متن برای ایشان مناسب نیست و باید انقلابی تر نوشته شود.سخنان متعددی و عبارت های گوناگونی مطرح شد، به من گفتند تا آیه ۱۹ سوره توبه را اضافه کنم؛ آنجا که خدای مهربان می فرماید: اجعلتم سقایة الحاج وعمارة المسجد الحرام کمن آمن بالله والیوم الآخر وجاهد فی سبیل الله لا یستوون عند الله والله لا یهدی القوم الظالمینآيا سيراب ساختن حاجيان و آباد كردن مسجد الحرام را همانند [كار] كسى پنداشته‌ايد كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده و در راه خدا جهاد مى‌كند؟ [نه، اين دو] نزد خدا يكسان نيستند، و خدا بيدادگران را هدايت نخواهد كرد.گفته اند که در ابتدای انقلاب چون آیت الله علی اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس شورای اسلامی بود، حجت الاسلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری رئیس مجلس و وزیر کشور بود، دکتر علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه بود و علی اکبر محتشمی پور هم سفیر کشورمان در سوریه و وزیر کشور بود و همگی نام کوچکشان علی اکبر بود، برخی از خارجی های دور دست که با زبان و فرهنگ ما آشنایی نداشتند، فکر کرده بودند، عبارت علی اکبر هم جزئی از القاب مسئولان ایرانی است ... با وجود اینکه هر یک از شخصیت‌های فوق عزیز و در جای خود منشاء خدماتی بوده اند، با این حال علی اکبر محتشمی پور جایگاه ویژه ای نزد امام داشت. خود ایشان در این مورد چنین می گوید:یک موقعی دکتر ولایتی از برخی از وزیران گلایه کرده بود که اینها در سیاست‌های خارجی دخالت می کنند و برای وزارت خارجه مشکلاتی ایجاد می شود. حضرت امام نامه نوشتند برای مهندس (میرحسین) موسوی و فرمودند که ولو اینکه همه وزارتخانه‌ها مسئولیت مشترک دارند اما هر وزیری در حیطه وزارتخانه خودش مسئولیت مستقیم دارد و باید پاسخگو باشد و وزیران نباید در کار دیگر وزیران و وزارتخانه‌ها دخالتی داشته باشند و در این خصوص وزارت خارجه و شخص وزیر امور خارجه را مثال زده بودند. همین نامه باعث شد که در دور دومی که ما می‌خواستیم (به عنوان وزیر کشور) رای اعتماد از مجلس بگیریم، مخالفان من در مجلس، آمدند و این نامه امام را مطرح کردند که تنها کسی که در دولت راجع به مسائل خارجی از جمله آمریکا، اسرائیل و فلسطین و لبنان و جاهای دیگر اظهار نظر می کند آقای محتشمی پور است پس، منظور امام ایشان است و ایشان مخالف مشی امام عمل می کنند و لذا یک چنین نامه تندی را برای نخست وزیر فرستادند و اشاره به این موضوع کردند. اتفاقا امام که مباحث مجلس را پیگیری می کردند، وقتی این بحث‌ها داغ می‌شود، به‌حاج احمد آقا می فرماید احمد! این ها در مجلس با مطرح کردن این نامه چماقی را درست می کنند که آقای محتشمی را حذف کنند. به‌یکی از نمایندگان مجلس بگو که سوالی در این رابطه از من بکند. لذا در آن زمان زنگ می زنند به‌ حجت الاسلام مجید انصاری که شما یک سوالی مطرح کنید از امام که آیا شما نظرتان از طرح این نامه آقای وزیر کشور، آقای محتشمی بودند؟!. آقای انصاری این نامه را استفتاء می کند و برای جماران و امام می فرستد. امام نیز جواب می دهند منظور من از آن نامه آقای محتشمی نبوده و ایشان با هوش سیاسی خود به‌ اسلام و ایران خدمت کرده اند.همه در مورد نقش او در مورد حزب الله در دهه هشتاد میلادی واقف و مطلعند؛ با این حال در یکی از آخرین مصاحبه های فوق وقتی برادر عزیز مصاحبه کننده (که خدای مهربان بابت این یادگاری ایشان او را جزای خیر بدهد.) از نقش ایشان یاد می کند، در ابتدای سخنش متواضعانه می گوید: شما در مطلع سخنتان من را از جمله موسسان نیروی مقاومت مطرح کردید، اما موسس اصلی حزب الله شخص حضرت امام (ره) بودند یعنی فکر، طرح و اندیشه تاسیس حزب الله لبنان مربوط به‌شخص حضرت امام بوده است. بعد از فتح خرمشهر و شکست قاطع رژیم بعث عراق و صدام حسین، من در سوریه به‌عنوان سفیر جمهوری اسلامی مشغول به‌فعالیت بودم. در این هنگام به‌من خبر دادند که یک هیات بلند پایه‌ نظامی و سیاسی در حال آمدن به‌سوریه است ... وقتی این هیات وارد سوریه شد هم ارکان وزارت خارجه و هم فرماندهان سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی آن را تشکیل می‌دادند و رئیس هیات جناب دکتر ولایتی بود ملاقاتی با آقای حافظ اسد رییس جمهوری سوریه ترتیب داده شد که متجاوز از چهار ساعت طول کشید. در این ملاقات بحث این بود که با توجه به حمله اسراییل به‌ لبنان و اشغال جنوب لبنان و ... و با توجه به‌اینکه نیروهای ایران آزاد شده اند، برای مشارکت در دفاع از لبنان و سوریه این آمادگی را دارد که تا ۱۱ لشکر از لشکرهای سپاه و ارتش به‌منطقه اعزام شوند. حافظ اسد زیر بار نمی رفت و معتقد بود که شما صدام و رژیم عراق را نمی‌شناسید. بر این اساس، فکر نکنید جنگ تمام شده، این جنگ ادامه پیدا می‌کند و صدام باز هم حمله خواهد کرد و شما با رژیم عراق درگیر هستید. بر این اساس خودمان در سوریه با اسراییل درگیر خواهیم بود، می‌توانیم دفاع کنیم و شما زحمت نکشید. ولی به‌هرحال طبق تصمیمی که در شورای عالی دفاع گرفته شده بود، قرار بود ایران در سوریه همگام با نیروهای سوری در این جنگ مشارکت داشته باشد. در نهایت ... تصمیم گرفته شد که ۱۱ لشکر به‌سوریه اعزام شوند... چهار هواپیما متشکل از ۲ هزار نیرو از سپاه و بسیج و ارتش نیز وارد سوریه شدند. هر شب یک هواپیما وارد می‌شد ... اما روز پنجم دیدیم که نیرویی نیامد ... با ایران تماس گرفتیم، گفتند امام مخالفت کرده اند و دستور داده اند که نیرو به‌ سوریه اعزام نشود. این خبر خیلی برای ما سنگین بود ... لذا به ‌همراه حاج محسن رفیق دوست ... یک ملاقات از امام خواستیم و من مفصل راجع این موضوع با حضرت امام صحبت کردم و از وضعیتی که پیش آمده اظهار نگرانی کردم ... من آنقدر تحت تاثیر احساسات خودم و شرایط سوریه و لبنان قرار گرفته بودم که این حرف‌ها را که به‌ امام می‌زدم، با اشک صحبت می کردم. حضرت امام با آرامش همه حرف های من را گوش کردند و بعد فرمودند که شرایط ما در داخل و خارج کشور استثنایی است. تحلیلی که امام (ره) در آن روز ارائه داد، برای من بسیار بسیار مهم و جالب بود که یک رهبری که اصلا سابقه نظامی گری نداشته است، امروز در مقام رهبری یک انقلاب، مدیریت کشور، نظام و انقلاب را به‌عهده دارد، چگونه مسائل را با دقت و ظرافت تجزیه و تحلیل و تصمیم گیری می کند. امام فرمودند که شرایط جنگ ما با صدام و رژیم بعث عراق کاملا متفاوت است با اینکه نیرو در یک کشور دیگر اعزام کنیم. ما در شرایطی با عراق می جنگیدیم و از کشورمان دفاع می کردیم که نیروهای ما یک عقبه ای به‌مساحت جغرافیایی ایران دارند، تمام مردم ایران از شهر و روستا این نیرو را پشتیبانی می کنند، تمام بیمارستان های ما در خدمت مجروحان و تمام مساجد و حسینیه‌ها نیز در خدمت تدارکات جبهه بوده و هست. اما در سوریه و لبنان یک انقطاع کامل بین کشورمان و آن منطقه داریم، چه کسی می خواهد از نیروهای ما در سوریه و لبنان پشتیبانی کند؟! هر اتفاقی بیفتد ما مسئول جان بچه‌هایمان هستیم. در اینجا ما به راحتی نیروهایمان را تدارک می کردیم اما الان باید از کدام فضا استفاده کنیم و امکانات را برای تدارک نیروهایمان بسیج کنیم، از راه عراق که در جنگ هستیم و از راه ترکیه نیز که عضو ناتو است. علاوه بر آن، امام به‌هیچ وجه از چنین تصمیمی که در شورای عالی دفاع گرفته شده بود، اطلاع نداشتند و وقتی از طریق رسانه‌ها متوجه این تصمیم و ورود نیروهای ایران به‌سوریه و لبنان شده بودند دستور توقف را صادر و از تداوم اعزام جلوگیری کرده بودند.ایشان در ادامه می گوید: جمهوری اسلامی یک الگویی را در زمان امام با مشورت و یا طرح حضرت امام ایجاد کرد که همین الگوی حزب الله لبنان و مقاومت اسلامی در لبنان است که نزدیک به ۴۰ سال است که سرپا و موفق است و با کمترین اشتباه، آن مسیری را که از همان اول سیاست گذاری شده را ادامه می دهد و موفق هم پیش می رود ... این به‌خاطر شالوده ای است که با نظر حضرت امام در ابتدا ریخته شد و مقاومت اسلامی شکل گرفت... این کجا و برخی (البته معدود) که در مقابل کار نکرده طلب پاداش دارند. به تعبیر خدای مهربان: يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا ...در مراسم های برپا شده توسط ایشان در ماه مبارک رمضان و دهه محرم و شهادت حضرت زهرا در دار الزهرا در کنار درب ورودی می ایستاد و اشک می ریخت و از پیر و جوان با خوش رویی استقبال می کرد. بر بالای منبر روضه های سنتی را فراموش نمی کرد و بویژه روضه در مصیبت شهادت جدش حضر امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه السلام در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان را هر وقت من توفیق حضور داشتم می خواند و گریه می کرد ...زنگ را زدم و ایشان شخصا به آهستگی آمد و بعد از هفته ها درب دار الزهرا که بر اثر کرونا بسته شده بود را باز کرد و جمع اندک مهمانان را به درون دعوت کرد. دست تقدیر چنان رقم خورد که آخرین دیدارم از دارالزهرا حضور در مجلس عقدی باشد که ایشان متواضعانه زحمت آن را قبول کرده بودند و عمل به سیره امام خمینی در سفارش های هنگام عقد به زوج های جوان در هنگام عقد ... او علی اکبر امام بود ...حنفاءحنفاءSun, 18 Jul 2021 13:16:47 +0430https://virgool.ir/@honafa/ولادت-dtizcqd8ebk1 فرزندم محمدحسین دیشب «ویرگول» را به من معرفی و پیشنهاد کرد. امروز با نام خدا (بسم الله الرحمن الرحیم) این صفحه را باز می کنم. امروز سالروز تولد اوست. پسر عزیزم تولدت مبارک باد... تولد تو و مادرت که زحمت های تو و همه فرزندان و حتی خود من را عهده دار بوده و هست...بیست و هفتم تیر ماه هزار و چهارصد. حمید حنفاءحنفاءSun, 18 Jul 2021 12:43:51 +0430