<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های hona abbasi</title><link>https://virgool.ir/feed/@honaazhar.abbasi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:56:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4231430/avatar/avatar.png</url><title>hona abbasi</title><link>https://virgool.ir/@honaazhar.abbasi</link></image><item><title>اولین ها.... اخرین ها....</title><link>https://virgool.ir/@honaazhar.abbasi/اولین-ها-اخرین-ها-iwgdkdwbmf7q</link><description>نشسته ام در گوشه ایی خلوت و ساکت در خانه و اخبار مرگ و ناامیدی این روزها را هی با خود نشخوار میکنم .سعی میکنم به یاد اورم آخرین باری که از ته دل خندیدم کی بودو خود را ملامت می کنم چرا ان موقع با صدایی بلندتر و بدون نگرانی از حرف این و آن قهقهه نزده ام.فکر می کنم به اخرین باری که ذوق زده شده ام و باز ملامت.....که چرا با صدایی بلندتر از ذوق زدگی فریاد نکشیده ام ، بی خیال از نگاه های این و آن ......من غمگینم از آخرین بارهایی که کاش عمقشان بیشتر و بیشتر بود...امامی بینم اولین بارهایی هم هست که منتظر رخ دادنشان هستماولین کتاب از دست نوشته هایم که با نامم روی آن چاپ شود.اولین موسیقی که فرزندم با دست هایش بنوازد و با شنیدن آن از شوق اشک ریزم.عجب مرگی این روزها سایه افکنده و ما هروله کنانیم بین اولین و آخرین ها!!!(چه کش مَکش سخت پایان ناپذیری )</description><category>hona abbasi</category><author>hona abbasi</author><pubDate>Sat, 06 Sep 2025 22:50:13 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی چای است...</title><link>https://virgool.ir/@honaazhar.abbasi/زندگی-چای-است-xemjxrzoncyi</link><description>روزی دوستی بهم گفت:کاش زندگی‌تو روی یه هدف متمرکز می‌کردی،توی یه چیز عمیق می‌شدی و همون رو  ادامه میدادیحرفش درست بود...ولی قصه‌ی زندگی من همیشه پر از تنوع و تجربه‌های مختلف بوده.زندگی برای من مثل یه استکان چای کمر باریک و خوشرنگه؛چایی که با طعم‌های مختلف می‌نوشمش و هر بار یه مزه‌ی جدید رو تجربه می‌کنم.گاهی زندگی رو با بریدن پارچه‌ها،کنار هم گذاشتنشون،و دوختن لباسی که نمونه‌ش هیچ‌جا نیست، می‌گذرونم؛مثل کوکی‌های خاص و خونگی که کنار چایی می‌خورمو دلم نمی‌خواد چای تموم شه،تا بتونم باز هم از اون کوکی‌ها بخورم.گاهی استکان زندگی‌مو با نسیم خنک شب،با آرامش مطالعه،و نوشتن تو دل سکوت شب، طعم‌دار می‌کنم.یه وقتایی هم با پختن کیک و درست کردن دسر و شیرینی،زندگی برام طعم شیرین آب‌نبات‌های رنگی کنار چایی رو می گیره .بعضی روزها با خوندن قانون‌های سخت فیزیک،یا حفظ لغت‌های سنگین انگلیسی،زندگی رو مثل شکلات تلخ کنار چای،با یه طعم گس ولی عمیق، مزه‌مزه می‌کنم. بعضی روزها، زندگی رو داغِ داغ هورت می‌کشم،بی‌این‌که فرصت بدم خنک بشه؛اون‌قدر داغ که گلو می‌سوزه، زبون پرز پرز می‌شهمثل روزایی که از صبح تا شبدرگیر کار خونه و رسیدگی به بچه‌هاممو نمی‌فهمم کی شب شده...شبایی که از شدت خستگی، فقط می‌افتم و خوابم می‌بره. من زندگی رو بارها و بارها با طعم‌ها و شکل‌های مختلف چشیدم.درست یا غلطش رو نمی‌دونم،ولی یه چیز رو خوب می‌دونم:زندگی رو نباید سرد نوشید.نباید بذاری از دهن بیفته،نباید بذاری طعمش بی‌روح و بی‌رمق بشه.#چای #زندگی #حال_خوب #دلنوشته</description><category>hona abbasi</category><author>hona abbasi</author><pubDate>Sat, 06 Sep 2025 19:07:39 +0330</pubDate></item></channel></rss>