<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hoboot</title><link>https://virgool.ir/feed/@hoboot2x</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:15:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4196505/avatar/avatar.png</url><title>Hoboot</title><link>https://virgool.ir/@hoboot2x</link></image><item><title>نقدی بر فیلم Black Swan_شناخت نیمه تاریک یا تسلیم شدن به آن؟</title><link>https://virgool.ir/@hoboot2x/نقدی-بر-فیلم-black-swan-xbymhyfkxivs</link><description>این فیلم از نظر بنده یک فیلم مستهجن هست. هرچند واقعیت هایی که در این فیلم گفته می شود کاملا درست هستند، اما پاسخ و دعوتی که کارگردان و نویسنده فیلم به این واقعیات می کنند یک پاسخ ویران کننده است. این حقیقت که انسان نیمه تاریکی دارد و باید آن را به رسمیت بشناسد یک حقیقت انکارناپذیر است. اساسا انکار در باب این حقیقت تجربی کاری احمقانه است; شیوه ای که شخصیت مادر نینا در این فیلم برای فرزند خود به کار گرفته بود و در برخی از خانواده های ظاهرا مذهبی (بخوانید ضدمذهبی) نیز وجود دارد. او اجازه درک مقابله فرزند خود با نیمه تاریک خویش را به او نمیداد و با تلاش های بیهوده _که البته ناشی از شخصیت کنترل گر و خودشیفته او داشت نه دلسوزی برای فرزند_ سعی داشت او را همیشه به اصطلاح بچه مثبت نگه دارد.&#34; اصرار بر انکار وجود واقعیت تاریک خود&#34; توسط مادر و تحمیل آن، در حالیکه شخص چه بخواهد چه نخواهد در چمبره آن محصور است، موجب می شود فرد دیگر تشخیص امر &#34;واقعی&#34; و &#34;غیر واقعی&#34; را از دست دهد و سردرگم بماند. چرا که &#34;امر واقعی&#34; از نظر او آن چیزی است که مادر تایید کرده باشد یا هر کس یا نهاد یا مذهب دیگر، نه تجربه ملموس خود شخص. در حالیکه انسان به اصطلاح روشن یا تاریک بعد از آزادی تعریف می شود نه قبل از آن. دین و مذهب نیز قیدی است که شخص خودش به انتخاب خویش برمی گزیند و این عمل &#34;انتخاب&#34; بعد از شناخت (حداقل نسبی) تاریکی ها و روشنایی هاست. در اسلام حتی بعد از آن نیز، دائما توصیه به شناخت گناه شده است نه انکار آن. این مسئله را شما در برخی از کلاس های درس روحانیون می بینید. اینجانب آخوند نیستم و به علوم آنها، با وجود ارزشمندی آنها، علاقه زیادی نداشتم، اما اگر شما هم مثل بنده برخی از دوستانتان آخوند باشد، حتما شنیدید که آنها فوت و فن ساخت انواع شراب را بهتر از خیلی از سازندگان آن میدادند! حتی من شنیدم در بعضی از کلاس ها اساتید حتی امورات مربوط به سکس را به گونه ای توصیف می کنند که برخی از شاگردان همان جا گلاب به رویتان حالی به حالی میشوند! همه این ها دقیقا به خاطر لزوم همین مسئله شناخت هست و نه انکار آن. اما در کنار این شناخت، لزوم نحوه برخود مناسب با این مسایل را دائما به خودشان گوشزد می کنند که این می شود همان دعوت به تقوی در ادبیات دینی. تقوی به معنای &#34;پرهیزگاری&#34; است نه &#34;پرهیزکاری&#34;!.پرهیزکاری می شود همان انکار. البته پارادایم فکری دین نسبت به خیلی از مقولات که در این فیلم تم تاریک دارد اصلا با پاردایم نویسنده و کارگردان فیلم یکی نیست. چرا که در نگاه دینی اساسا بسیاری از این مقولات از جمله اغواگری زن یا مرد مفاهیمی بالذات تاریک نیستند و اتفاقا خیلی هم توصیه شده است و ثواب هم دارد! در ادبیات دینی اسلام گفته شده است قسمتی از شب تا صبح را یا به عبادت بپردازید ، یا کسب علم یا سکس! در کلامی سربسته در اسلام تاریکی به عمل نسبت داده نمی شود، به نیت پشت عمل داده می شود. چه بسا خواندن قرآنی که برای تایید ظلم ظالم است که عین تاریکی است و قس علی هذا. این فیلم شخصیت پارانوید نینارا خوب به تصویر می کشد( هرچند نه خیلی خوب و هنرمندانه، اینجانب معتقد است فیلم باید خودش زبان خودش باشد نه متکی به زبان دیگر! اما این امر دیگر انگار یک مسئله نرمال در سینمای امروز شده است! بگذریم!) اما راه حلی که برای خروج از این وضعیت پیشنهاد می دهد، واقعی نیست. یعنی حقیقت ندارد. می گوید برای اینکه به رشد برسی بیا مثله لیلی باش، او هم خوش هست و هم می تواند جایگزین خوبی برای نینای پرتجربه باشد. یعنی تو در تاریکی می توانی رشد کنی! لازم نیست به خودت سخت بگیری! در حالیکه ما در تجربه شخصی خود هم با چنین تیپ های که هم تاریک باشند و هم موفق سروکار نداریم! هرچند کارگردان سعی می کند پیام این فیلم را تعادل نشان دهد، اما به نظر بنده در این کار عادل نبوده است. نویسنده و کارگردان علاوه بر اینکه درک تاریکی را معادل انجام عمل تاریکی میداند (که این خود مغالطه ای است بزرگ که فرهنگ غرب مدت هاست گرفتار آن است)، بیشتر اوقات فیلم را صرف مسخره کردن روشنایی می پردازد و احترام کمی برای آن قائل است. تاریک را موفق تر نشان می دهد و تمجید می کند. شاید اگر کمی فیلم ادامه داشت لیلی به جای نینا رقصنده اصلی میشد! خلاصه که به نظر اینجانب، بیننده بعد از دیدن این فیلم میل به خود تاریکی پیدا می کند تا میل به درک تاریکی، و همین است که این فیلم را یک فیلم مستهجن تبدیل کرده است. لازم نیست فیلم حاوی تصاویر بزرگسالانه باشد تا آن را مستهجن بدانیم. فیلمی که دعوت به تاریکی می کند فیلم مستهجن است.  البته اینجانب، منکر نکات مثبت فیلم نیستم و دیدن فیلم را به برخی دوستان هم پیشنهاد می کنم و در اینجا صرفا از یک جهت خاص به بررسی آن پرداختم.</description><category>Hoboot</category><author>Hoboot</author><pubDate>Mon, 18 Aug 2025 22:47:47 +0330</pubDate></item></channel></rss>