https://virgool.ir/feed/@hndisfanifa2026-11-12 10:37:58https://files.virgool.ir/upload/users/248665/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@hndisfanihttps://virgool.ir/@hndisfani/واقعاً-داستان-2-qkn0vkctibh9دوست دختری داشتم که به پیشنهاد خودش به خونه پدر و مادرش رفتیم برای صرف مثلاً عصرونه. برای ریختن ترسش از بابت اینکه نکنه کار از کار بگذره و‌ خونواده‌ش من رو نپذیرن. حق داشت. هنوز کار از کار راه درازی داشت. اما دوگانه‌گی ترسش اینجا بود که رابطه سالمی با پدر و مادرش نداشت و سالها بود که اون‌ها رو کنار گذاشته بود. به گفته خودش دیوانه کامل بودن. اما باید مطمئن میشد و روی دسته‌گلی و فهمیده‌گی من و عوض شدن اتمسفر بین خودش و پدر مادرش بعد از سالیان حساب کرده بود. رفتیم و نشستیم و صحبتای معمولی و فضای نه چندان راحت خاص خودش. دوستم رو نمیدونم اما من مطمئن شدم که پدر و مادرش دیوانه‌ن. خلاصه وسط حرفا در مورد موضوع نه چندان مهم فرهنگ سینما رفتن مردم صحبتی رو شروع کردم و پدر و مادرش گوش میدادن. بعد اون‌ها با خاطرات سینما رفتنشون ادامه دادن و ما گوش میدادیم. هر جایی که لازم بود میخندیدم و دقت میکردم و یادآوری میکردم و همذات‌پنداری میکردم و آشنایی میدادم و ادامه میدادم و دلداری میدادم و این توالی تا دو ساعتی طی شد. پدر و مادرش حسابی انرژی گرفته بودن. من هم هم‌صحبت پیدا کرده بودم. کسایی که حرفامو گوش میدن و توجه میکنن و کنجکاوی نشون میدن و اشتیاق رو توی چشماشون میشه دید. هفته بعد ما رو دوباره دعوت کردن به خونه‌شون و این دفعه با نسبت قابلِ تشخیصی فقط من حرف میزدم و پدر و مادر دوستم. برای هفته بعدش هم ما رو دوباره دعوت کردن و دوباره نزدیکی بیشتر من و پدر و مادر دوست‌دخترم. تا اینکه بعد از چهارمین دعوت و پیشنهاد منطقی دوستم که "تو برو، من که اونجا کاری ندارم"، سوالی رو که باید مطرح میشد، دوست‌دخترم ازم پرسید. پرسید واقعا جذبشون شدی؟! جواب دادم اونا فقط به توجه نیاز دارن و دوست‌دخترم حرفی رو که باید، زد. گفت بیشتر به نظر میرسه تو نیاز به توجه داری. دروغ یا راست، رفتن به خونه پدر و مادرش و قرارهای دوساعته برنامه ثابتم شد و دلیل دیگه‌ای باقی نموند که با دوست‌دخترم دوست بمونم. حالا من و پدر و مادرش منتظر نشستیم تا دوست دختر سابقم با نامزدش از راه برسن و درمورد فیلمی که امشب توی سینما دیدن بگن. میگن ترسناکه و قسمتهای اصلی فیلم سانسور شده. با این وجود ما سه نفر مو به تنمون سیخ شده‌. اون دو نفر فقط با تصورش. من برای احترام به حرف اونها. به هر حال به توجه نیاز دارن.hossein disfanihossein disfaniTue, 08 Sep 2020 16:29:03 +0430https://virgool.ir/@hndisfani/واقعاً-داستان-1-bidoek7uphdfدو تا هم‌خدمتی داشتم که دوقلو بودن. فرمانده ی از خودم کوچیکترمون بهشون میگفت دوقلوهای افسانه ای. هرچند که اون دو کارکترِ کارتون خواهر و برادر نبودن که بخوان دوقلو باشن. به هر حال اسم این دو نفر که با هم مو نمیزدن یاسر و ناصر بود. ناصر تخت کنار من میخوابید. تعریف میکرد که هیچ وقت با داداشش کنار نیومده. از همون بچگی. همیشه با هم دعوا داشتن و قهر بودن و از خلقتشون ناراضی. تنها چیزی که اونا رو به هم ربط میداد چهره‌شون بود و فامیلیشون. توی هیچ چیزی نقطه مشترک نداشتن. نه رنگ لباس و سلیقه‌هاشون نه طرز فکر و سرنوشتشون. اینکه چرا با هم تو یه پادگان آموزشی افتادن به خاطر پارتی کلفتشون بوده که میشه داییشون. بنا به طبیعت چینش اسامی توی لوحه نگهبانی، این دو نفر باید یک بار پاسبخش همدیگه و یک بار نگهبان همدیگه میشدن. شوخی بچه ها درمورد اختلافات این دو نفر و اینکه شاید از یه مامان و بابا نباشن به کنار، مشاهده پاسبخشی ناصر واسه یاسر و یاسر واسه ناصر مفرح‌ترین لحظات دوره آموزشی بود. وظیفه پاسبخش اینه که نگهبانشو سر پست ببره و بهش سر بزنه و براش غذا ببره و اگه لازم شد به جاش وایسه و البته تو دوره آموزشی و زمونه حاضر امر مشقت باری نیست و جنبه آموزشی و ظاهری داره. شروع ماجرا وقتی بود که یاسر خوابالودگی ناصر سر پست نگهبانیش رو گزارش داد و ناصر به جبران این کار سیگار کشیدن یاسر پشت مخزن آب رو. که این البته دروغ بود. هردو گزارش، فرمانده رو به خنده واداشت و گروهانِ دو برادر رو عوض کرد تا دیگه به پست هم نخورن. مشکل اینجا بود که هر چهار گروهان یه تلفن داشتن و گاهی دو برادر تو یه صف تلفن دیده میشدن که به خاطر ازدحام و وقت کم، اعتراض همه رو در پی داشت. "شماها که قراره به یه جا زنگ بزنین یکیتون بره بیرون از صف" یکی دیگه از اون طرف میگفت "خب شاید میخوان به زیداشون زنگ بزنن". اولی جواب میداد "اینا زیداشونم یه نفره، خودشون خبر ندارن" و خنده حضار. این طوری شد که برای هر دو برادر مسجل شد زید فرضیشون یه نفره و داره بهشون خیانت میکنه. این طوری شد که هیچ کدوم دیگه توی صف تلفن نرفتن. این طوری شد که سر خیانت زید مشترک فرضیشون به هم نزدیک‌تر شدن. ۱۷ ماه خدمت بودم که اتفاقی ناصر رو دیدم که داشت امضاهای پایان خدمتش رو جمع میکرد. پرسیدم "با چی کسری گرفتی؟" گفت "من نگرفتم، یاسر گرفته ولی من دارم امضاهاشو جمع میکنم، انگار خدمت من داره تموم میشه." گفتم "شما که کارد و پنیر بودین." گفت "هر دو عاشق یه دختر شدیم، قرار گذاشتیم اون دختره رو داشته باشه، عوضش من خدمتم زودتر تموم بشه." پرسیدم "به خاطر ۴ ماه بیخیال دختره شدی؟!" گفت "همچین مالیم نبود، ارزونی خودش." پرسیدم "حالا یاسر با چی کسری گرفته؟" گفت "با پارتی داییش دیگه."ماجرای روز آخر آموزشی و مراسم تحلیف مثل یه معما باقی موند. ناصر و یاسر هر دو با بالاترین نمره ها سرباز نمونه گروهانشون شدن و ما نفهمیدیم چطوری. یاسر تیراندازی و مهارت رزمش خوب بود و ناصر نظم و ادبش. امکان داره به هم کمک کرده باشن؟! مثل یه راز برای همیشه باقی موند.hossein disfanihossein disfaniTue, 08 Sep 2020 16:15:19 +0430