https://virgool.ir/feed/@hiddenfa2026-11-11 16:48:49https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@hiddenhttps://virgool.ir/@hidden/سیزیف-mmdkuzdiv8yvاز همه‌ی برنامه‌هام عقبم. از برنامه‌ی ترک سیگارم، از کلاس آنلاینی که دارم میگذرونم، از یادگیری زبانم، استعفام رو دادم و یک ماه وقت دارم برای انتقال کارها و پروسیجرها رو هنوز ننوشتم، از همه چیز عقبم. خودم در چهارسال پیش دارم زندگی میکنم. لحظه به لحظه‌ی اتفاقات. میدونم اشتباه کردم که بجای حل مشکل رفتم سراغ راه‌هایی برای تحمل مشکل اما بعدش، بعدش که در موردش حرف زدیم بعدش که گفتم چقدر متاسفم از اینکه انقدر آزرده‌اش کردم، بعد اینکه بهش گفتم برام مفهومی نداشته و صرفا میخواستم بجای حرف زدن توی سرم با یکی حرف بزنم که جایی از زندگیم هم نباشه، وقتی سعی کردم بهش بگم من چطور میبینم این اتفاق رو، بهره‌اش برام چی بود؟ معناش برام چی بود و اهمیتش چقدره؟ کجای این مسیر رو اشتباه رفتم؟در جلسات مشاوره بهمون میگفت باید از دید هم ببنیم اتفاقات رو تا در یک مسیر باشیم که اون طرف درک کنه اهمیت رابطه رو برای تو و تو ببینی کجای این اتفاق به اون طرف آسیب رسیده و چه جراحاتی برداشته. من همین کار رو کردم. سعی کردم خودم رو توضیح بدم. سختترین کار زندگی! و بعد که به خیال واهی این مرحله رو پشت سر گذاشتیم سعی کردم بندهای پاره‌شده رو ترمیم کنم. این وسط گوشی من هک شده بود، چهار ماه به پرایوسیم تجاوز شده بود، این وسط برای انتقام همسرم به یکی از ارتباط‌های قدیمیش پیام داده بود درخواست سکس کرده بود. این وسط خیلی اتفاقات افتاده بود اما من مجرم بودم. من وقتی برای رسیدگی به خودم نداشتم. من تمام آنچه بر سرم میومد رو بعنوان جریمه اشتباهم پذیرفته بودم و مثل کسی که داره محکومیتش رو در زندان میگذرونه، هر روز این عذاب رو تحمل میکردم که تطهیر بشم. بیشتر عشقم رو ابراز کردم، بیشتر در دسترس بودم، پسوردهام بیشتر در دسترس بود که اجازه‌ی فکر کردن و استرس رو از طرف مقابلم بگیرم و هزارتا کار دیگه که خوندم و پرسیدم و انجام دادم.الان اما برگشته‌ام به چهارسال قبل و انگار تمام آنها هیچ بوده. هیچ کمکی نکرده. نه به من نه به اون. من محکومم به بردن این سنگ به بالایی کوهی که هیچ وقت نمیرسم. تا کجا میتونم ادامه بدم؟ تا کجا میخوام ادامه بدم؟کامو معتقده پیروزی سیزیف در آگاهی است نه در رسوندن اون سنگ به قله. از خودم میپرسم و راه‌هایی که میتونستم برم و نرفتم رو مرور میکنم که شاید به اگاهی برسم. بفهمم چه بر سرم اومد. از این زندگی چی میخوام.پنهانپنهانMon, 20 Apr 2020 15:18:23 +0430https://virgool.ir/@hidden/breaking-bad-lu02rhxtdckiدر چهار سال گذشته لحظات دردناک زیادی رو تجربه کردم. از دست دادن شرکتم، از دست دادن یک دوستی بسیارعزیز، قطع رابطه با برادرم و بسیاری دیگه. اما تمام این اتفاقات در بستر یک جهنم دیگر بود که کبریتش رو خودم زدم.من تنهاییم رو با کسی شریک شدم که همسرم نبود. تلاشم برای بدست آوردن زندگی که فکر میکردم لیقا‌ش رو داشتم انقدر بی‌نتیجه بود که روزی دیدم حرفهام، خوشحالیهام، هیجانم برای کسی است که حتی اسمش رو نمیدونم. آدمی ندیده، نشناخته با اسمی به ناشناسی اسم همین وبلاگ. وقتی در مهمونی‌ها تنها می‌موندم، وقتی فیلم‌هایی میدیدیم که دوست نداشتم، وقتی بحث‌هامون مثل همیشه بی‌نتیجه بود، وقتی برای ادامه‌دادن رفتارهای ناخوشایند همیشه دلیلی وجود داشت پناهم تکست رد و بدل کردن با کسی بود که نمیدونستم چه کسی است! حس خواستن و خواسته شدن من رو زنده نگه‌میداشت. من که یکبار تا دم مرگ رفته و برگشته بودم، منی که همچنان در ترومای ترس از مرگ قرص میخوردم جایی برای زندگی و زنده‌بودن پیدا کرده بودم و همینطور از یک قربانی تبدیل شدم به یک مهاجم!خالی‌ام. خالی از شرم، ترس، خشم و هر آنچه در این شرایط باید ازش سرشار باشم. خالی‌ام. به تمام دفعاتی که بهم خیانت شده با بی‌توجهی، با تحقیر، با بی‌تفاوتی، خشونت و به خیانتی که با ارتباط کلامی پنهانی با فردی ناآشنا کردم فکر می‌کنم و همچنان خالی‌ام از هر حسی. فکر میکنم و در فکرم تکرار میکنم: همسرم قربانی این ارتباطپ بود ولی من قربانی این ازدواجم. ک تعادل و توافق رسید. توافقی که چند ماهی است فهمیدم جز دروغ هیچ نبوده. اینکه تعریفمون رو از خیانت، وفاداری در یک مسیر بردیم و بین تمام کردن رابطه و ادامه دادن تصمیم گرفتیم مای جدید رو بشناسیم و پیش بریم، چیزی جز دروغ نبوده. ریاکارانه این کثافت زیر فرش قایم‌شد و من روی این کثافت زندگی کردم تا روزی بفهمم تا کمر در این باتلاق دروغ و ریا فرو رفتم که دیگه توان خارجپ شدن ازش رو نداشته باشم.جزئیات اتفاقات انقدر زیاده که نه تمایل گفتن دارم و نه توانش رو. آنچه اما میدونم تمایل به فریاد زدنه. شرمی که با خودم در تمام این سالها به دوش کشیدم نابودم کرده. زندگی کردن با کسی که به من اطمینان داد با توضیحات و تعریف من از آنچه اتفاق افتاده و تعریف من از خیانت، همراهه و میتونیم این یک «اشتباه بزرگ» و نه یک «خیانت کثیف» رو پشت سر بذاریم، به من به چشم یک خیانتکار نگاه کرده، باهام مثل یک خیانکاررفتار کرده و من رو در این زندگی کثافت همراه خودش کشید و نابودم کرده.خالی‌ام. خالی از شرم، ترس، خشم و هر آنچه در این شرایط باید ازش سرشار باشم. خالی‌ام. به تمام دفعاتی که بهم خیانت شده با بی‌توجهی، با تحقیر، با بی‌تفاوتی، خشونت و به خیانتی که با ارتباط کلامی پنهانی با فردی ناآشنا کردم فکر می‌کنم و همچنان خالی‌ام از هر حسی. فکر میکنم و در فکرم تکرار میکنم: همسرم قربانی این «ارتباط پنهانی» بود ولی من قربانی این ازدواجم. به این جمله فکر میکنم و نمیدونم چرا دارم ادامه میدم. به چه امیدی؟ اینکه چرا چهارسال پیش ادامه دادم برام واضحه اما امروز که تمام اون تلاشها دروغی بیش نبوده به چه امیدی دارم ادامه میدم؟پنهانپنهانMon, 20 Apr 2020 13:23:10 +0430https://virgool.ir/@hidden/خانه-به-دوش-shpawm7fv7ttخب دیگه داره حسابش از دستم در میره این چندمین وبلاگه که دارم شروع میکنم. مثل جاسوس‌ها که باید تند تند جا عوض کنند تا هویتشون مخفی بمونه حتی اگر احساس نکنم فردی شناساییم کرده هم وبلاگ قبلی رو رها میکنم و میرم سراغ بعدیش. خب. سلام ویرگول!پنهانپنهانMon, 20 Apr 2020 12:57:07 +0430