https://virgool.ir/feed/@hesamodinmoradi.irمن یک دهه شصتی هستم که عطای مهندسی را به لقایش بخشیده و به دنبال علاقه هایش هست .خلق و بازاراریابی یک محتوا به من میگوید که هنوز زنده هستم .در حال آموزش، که بوقتش اظهار نظر خواهم کردfa2026-11-12 03:57:14https://files.virgool.ir/upload/users/60018/avatar/XvqD6O.pnghttps://virgool.ir/@hesamodinmoradi.irhttps://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/با-هم-هَمکِتابشیم-klq9lcb71m0zهمکتابشیمداستان شکل‌گیرییه روز داشتم یه فایل صوتی از یکی از بزرگان گوش می‌دادم که رسید به اینجا:چرا خونه‌هامون پر شده از چیزهایی که لازم نداریم و حتی حاضر هم نیستیم اونا رو به کسی بدیم چند روز از گوش دادن این ویس گذشت و من با خودم فکر می‌کردم که من چی دارم که حاضر نیستم به کسی بدم و لازمش هم ندارم.تو همین فکرا بودم و داشتم کتابخونم رو مرتب می‌کردم و گردی از کتاب‌ها می‌گرفتم یهو گفتم آره دقیقا من همین چند جلد کتاب رو دارم که حاضر نیستم به کسی بدمشون و از طرفی هم الان لازمشون ندارم.مگه من چندتا کتاب می‌تونم در آن واحد بخونم؟گفتم کتاب‌ها رو به هر کسی که بخواد امانت می‌دم اما بقیه از کجا می‌دونن من چه کتابی دارم؟ یا اصلا به بقیه چه جوری بگم که من چه تصمیمی گرفتم ؟دوباره چند روز گذشت و من داشتم تو ذهنم به این سوالات پاسخ می‌دادمیه جرقه خورد تو ذهنمو گفتم بیا اصلا یه کاری انجام بده، با دید محصولی بهش نگاه کن فکر کن قراره یه محصول طراحی کنی چیکار می‌کنی؟ همین ذهنیت کافی بود تا چندتا سوال دیگه بوجود بیاد البته خوشحال شدم این سوالات ایجاد شدند چون می‌دونستم اگر سوالی باشه جوابی هم خواهد بود و سریعتر به نتیجه می‌رسمبعد از تمامی این سوال و جواب‌ها که تقریبا همشون رو آوردم روی کاغذ به این فرآیند رسیدم و در واقع نمونه اول یا MVP رو اجرا کردم :قدم اول - لیست کردن عنوان کتاب‌ها اسم کتاب‌هایی که داشتم رو توی یه شیت گوگل درایو نوشتم تا اگر کسی لیست رو خواست براحتی بتونم از طریق یه جی‌میل بتونم باهاشون به اشتراک بزارم که توی این مرحله اسم نویسنده و ناشر رو هم به این شیت اضافه کردم که افراد بتونن با فیلتر کردن ناشر سریعتر به کتابی که می‌خوان برسن .قدم دوم - تعیین زمان مطالعه در قدم دوم برای هر کتاب با توجه به تعداد صفحات و البته محتوایی که داره زمان مطالعه مشخص کردم و توی یه ستون از همون شیت درایو وارد کردم. این کار با دو هدف انجام شد. یکی اینکه افراد مدت زمانی که کتاب در اختیارشون هست رو بدونن که همین محدودیت باعث میشه مطالعه رو به تاخیر نیدازند و یه حورایی تنبلی نکنن برای کتاب خوندن و از طرفی هم افراد دیگه‌ای اگر کتابی رو خواستند که در حال مطالعه هست رو بدونن کی می‌تونن بهش دسترسی داشته باشند.بعد از تحویل کتاب، در گوگل کلندر زمان رو ست میکنم و با همون ایمیلی که کتاب رو تحویل گرفته شیر میکنم که دقیقا از زمان برگردوندن کتاب مطلع باشه.یک ستون دیگه هم اضافه کردم که مشخص می‌کنه الان کتاب دست چه کسی هستش.قدم سوم - تعیین یه سری قانون برای همکتابشیمطبیعتا برای اینکه فرآیند به بهترین شکل انجام بشه نیاز به یه سری قوانین داریم، قوانینی مثل :هر نفر فقط یک کتاب در حال مطالعه می‌تونه داشته باشهنوشتن در حاشیه کتاب ایرادی نداره و حتی می‌تونه به افرادی که بعد کتاب رو می‌خونن کمک کنه برای درک بهتر مطلب (البته نوشت فقط با مداد :) )خسارتی در کار نیست، یعنی اگر به هر علتی کتاب دچار آسیب شد یا مفقود شد ایرادی نداره چون کسی که اهل خوندنه کتاب هست حواسش به این موارد هست و فقط یک اتفاق باعث میشه که اینجوری بشه و اتفاق هم پیش میاد دیگه و ایرادی نداره.فعلا #همکتابشیم رو برای مشهد اجرا کردم و خودم کتاب‌ها رو تحویل میدم و تحویل می‌گیرم تا بعد از بررسی به یک سازوکار برای ارسال کتاب‌ها به شهرهای دیگه برسم.قدم چهارم - تعریف کیف پول هر نفر بعد از مطالعه کتاب به اختیار خودش بین 5 تا 9 هزارتومن به یه کیف پول واریز می‌کنه که وقتی مجموع این پول‌ها به عدد قابل توجهی برسه برای تهیه کتاب صرف میشه و اینجوری تعداد کتاب‌های این کتابخونه بیشتر میشه و فراد بیشتری می‌تونن به این جمع اضافه بشن.قدم پنجم - تعیین مسیر ارسال جی‌میل‌تون اشتراک لیست در گوگل درایوانتخاب کتابهماهنگی برای تحویل کتاب اشتراک زمان تحویل در گوگل کلندر هماهنگی برای تحویل مجدد واریز مبلغ به کیف پولبازگشت کتاب به کتابخونه و امکان سفارش مجددهمکتابشیمکلی دلیل و حرف دارم هنوز برای ماجرای همکتابشیم که الان دوران ام‌وی‌پی خودشو به سر میبره ممنونم تا اینجا اومدید و خوندید میتونید از طریق اینستاگرام : hesamodinmoradi.irتوئیتر : hesamodinmoradiلینکدین :hesamodinmoradi با هم در تماس باشید و جی‌میل‌تون رو برام ارسال کنید تا با هم همکتابشیمjHesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irFri, 24 Sep 2021 03:59:35 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/میخواهم-امیدوار-باشیم-اما-daifanjveieuمن کلا آدم امیدواری بودم و هستم اینکه اعتقادم همیشه این بوده که بالاخره درست میشه اینکه یه حرکتایی بزنی و بیکار نباشی و یه چندتا پارامتر دیگه رو هم رعایت کنی آخرش ردیف میشه ولی این چند روز که همزمان خبرای خوزستان داره میاد بیرون یه ماجرایی هم با عنوان قانون صیانت از کاربر بلای جون ما شده.خاطرات آبان 98 و اتفاقایی که اون زمان افتاد داره برام تداعی میشه.نمی‌دونم باید الان چیکار کرد! یا حداقلش اینه که من نمی‌دونم باید چه کاری انجام بدم.هی به خودم امیدواری میدم که بابا اصلا غیرممکنه این قضیه ولی باز یادم میاد که اتفاقات غیرممکن زیادی توی این مدت افتاده.اینکه یه لحظه به خوزستان فکر می‌کنم یهو این ماجرای صیانت یا بشه بهتر گفت خیانت یادم میاد.میرم توئیتر، میرم اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی رو نگاه می‌کنم همه در حال اعتراض هستند.اگر واقعا راه داشت پامو توی این مدت تو فضای سوشال مدیا نمی‌گذاشتم.فکر، فکر، فکر مدام توی سرم از این ور به اون ور می‌ره، همزاد پنداری می‌کنه با مردم خوزستان همزاد پنداری می‌کنه با آدم‌هایی که استرس گرفتند از خبر صیانتحالا این وسط اتفاقات و خبرهای ریز و درشت هم بهش اضافه میشه با خودم میگم تنها راه چاره چیه ؟خوب حالا که این اتفاقات افتاده راه‌حل چیه؟Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irThu, 22 Jul 2021 02:20:10 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/چه-زیباست-نوشتن-چه-زیباست-رقص-relnue8aswccو باز چند روزی می‌شود که خودکارم بر روی این کاغذ سفید نرقصیده است، رقصی از جنس تجربه و حرف‌هایی که به مثال دلنوشته می‌ماند.وقتی خودکار بر روی کاغذ می‌رقصد می‌تواند آنچنان حرکت‌های موزونی انجام دهد که نگو و نپرسگاهی می‌شود مثل یک بالرین و از همان ابتدا آنچنان آرام و چشم‌نواز می‌رقصد که غرق می‌شوی در تمام احساسات رقصنده‌اش ، کنترل تمام اعضا و جوارحش در دستش است که البته در ذهنش.گاهی می‌شود همچون رقص پایی که یکی از عناصر اصلی اش صدای است که از کفش پای رقصنده به گوش می‌رسد، اوج هماهنگی این صدا با حرکت‌های بدن. گاهی تند می‌شود و گاهی آرام ، هم چشم نواز است و هم گوشت را نوازش می‌دهد.آری رقص خودکار بر روی کاغذ سفد مثل صحنه‌ایست که بدون هیچ وسیله‌ی اضافه‌ای که در اختیار یک رقصنده قرار می‌گیرد ، می‌تواند روی صحنه کاری کند که افرادی که به نظاره نشسته‌اند سر جایشان میخکوب شوند، آرام بگیرند و حتی به اوج هیجاناتشان برسند.گاهی هم می‌توان حرکت خودکار را به رقص سیاه‌بازی تشبیه کرد که البته نه فقط برای شاد کردن و عیدی گرفتن باشد، بلکه در عین خوشی و رقص و خنده کمی درد باخودش همراه داشته باشد ، کمی فکر ، کمی نگاهرقص هم دنیای عجیبی برای خود داردیکی با رقص به شهرت می‌رسد .یکی رقص ، شغلش است .یکی هم با رقص ورزش می‌کند و به فکر تناسب اندامش است .می‌بینیم که نوشتن چقدر به رقص شبیه است ، چقدر به هم نزدیک هستند و پشت هر کدام می‌تواند داستانی باشد که فقط محدود به آنچه ک دیده می‌شود نباشد ، روح دارد ، بطن دارد .دستنوشته را می‌توان مانند انسانی دانست که زنده است.نویسنده می‌نویسد و از روح خودش در نوشته‌اش می‌دمد و زنده‌اش می‌کند و این روح برای همیشه در کالبد آن نوشته باقی خواهد ماند.Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irMon, 16 Nov 2020 08:49:47 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/اندر-احوالات-بیخوابی-jlyonsw9t1ilالان دوازده شهریور ساعت ک و خرده‌ای امداد که البته آن خرده اش زیاد مهم نیست ، ما اینقدر از این خرده های تلف کرده ایم که این خرده ها جلویشان هیچ است .اینکه چرا الان شروع به نوشتن کردم چند دلیل دارد یا بهتر است بگویم دو دلیل;اول اینکه هر چه در تختخواب اینور و آنور کردم خوام نبرد و فکرم به جای اینکه به فکر خواب باشد، به کارهای بد خودش فکر میکرد و مرا از خواب بی‌خواب ، چون انقدر کارهای بدش، بد بود که خواب را چشمان می‌ربود.دلیل دوم هم اینکه چند وقت و خرده ای می‌شود که البته آن خرده اش زیاد مهم نیست، شده بود که دست به قلم و خودکار بیکم نشده بودم که کم قدم بزند بروی صفحه چروک دفتری با کاغذ کاهی .کاغذ کاهی را بیشتر از کاغذ سفید دوست دارم هم بویش را، هم اینکه هر چقدر هم خودکار ناروان باشد روی این کاغذ خوب سر می‌خورد.واقعا نمیدانم چه میخواهم بنویسم فقط همین که من، خودکار بیک و این دفتر بهم میرسیم گویا بساط عیش و نوشمان جور می‌شود برای گرفتن جشن و از خود بی‌خود شدن و برای خودم جالب که البته ممکن است برای شما خزعبلاتی باشد نشئت گرفته از یک ذهن مریض بی‌خواب شده .من دوست ندارم برای خوابیدن تلاش بکنم، یعنی مدام چشمانم را فشار بدهم که شاید در یکی از این فشارها بسته شود و برای چند ساعت باز نشود، ا اینکه خودم را از این شانه به آن شانه کنم آنقدر که از فرط خستگی اش خوابم ببرد.آدم باید البته اگر بشود اسم آدم را روی من گذاشت باید هنوز به تخت و بند و بساطش نرسیده بی‌هوش شده باشد . دقیقا مثل همان زمانی که گوشه ای برای خودمان ولو می‌شدیم و مامان یا بابا بغلمان مکرد و میبردند ما را سر جایمان که فقط در این بین تنها چیزی که حس می‌کردم گرمای لب‌های مادر بروی گونه هامان را حس می‌کردیم و یا تارهای سیخ سیبیل پدر .درست است که حالا بین ما و آن بوسه های عاشقانه آنها فاصله افتاده ولی خواب باید با همان کیفیت باشد.جوری که اصلا نفهمی که کی خوابت برده ، اصلا بدون برنامه ریزی خوابت ببرد ، جلوی تلویزیون ، لپتاپ ، کتاب در حدی که حتی ثانیه هایی که قرار است برای خاموش کردن تلویزیون یا لپتاپ را صرف کنی هم از دست ندهی .صبح پاشی ببینی تلویزیون روشن مانده است و تو خوابت برده ، عجب حس خوبی است .من این مدل خواب را دوست دارم شما هم ؟شاید آنچنان خسته نیستم یا شاید قهوه بیجای خورده باشم یا شاید که از همه محتمل تر است همان افکار است که خواب را ازچشمان من دزدیده است .بهرحال هر چه که باشد خوابم نمی‌آید و در فکر جلسه ای هستم که ساعت شش صبح باید بروم Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irWed, 02 Sep 2020 03:19:34 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/آرامشم-کو-t1skuknusxs0میانه کدام راهیم ؟در تمام این سردرگمی های زندگی، خودمان هم نمیدانیم چه میخواهیم ؟موفقیت چیست ؟ خوشی و آرامش کجاست ؟ اصلا هست ؟این دوگانگی‌ها یا بهتر بگویم چندگانگی‌ها، ما را هر روز به سمتی می‌کشاند. هر سمتی که می‌رویم نگاهمان به آن طرفی است که نرفته‌ایم.جوری شده‌ایم که دلمان می‌خواهد همزمان در چند جای مختلف باشیم، جای چندین نفر باشیم. همزمان چندین نفر شد‌ه‌اند الگو و هدفمان برای انتخاب روش زندگی‌مان.در لحظه دوست داریم در فلان سواحل باشیم و در همان لحظه هوس دامنه‌های کوه‌های فلان کشور را داریم با آبشارها زیبایش و لحظه‌ای بعد هوس کویر.یک روز می‌خواهیم بشویم جف بزوس و همان‌روز آه می‌کشیم که ای کاش جای آن عشایری بودیم که بدون هیچ ثروت در حال کوچ هستند.در لحظه دلمان آیفون 11 می‌خواهد و همان لحظه نوت بیست اولترا و آخرش با خود می‌گوییم همان یازده دو صفر آرامش بیشتری داشت.دلمان می‌خواهد مزرعه‌ای داشته باشیم با کلی مرغ و خروس و خر و گاو که برویم در آرامش آنجا زندگی کنیم تا آخر عمر، لحظه ای بعد و با دیدن یک پست در اینستاگرام آرامش را در استخری می‌بینیم بالای یک برج در یک شهر شلوغ در فلان بلاد کفر.دلمان می‌خواهد براحتی پول درآوریم و همانجا جمله‌ی بدون تلاش هیچ چیزی نمی‌شوی را استوری می‌کنیم در اینستاگراممان.برای همراه شدن با بقیه هشتگی را می‌خوابانیم در توییترمان در صورتی که نمی‌دانیم اصلا، اصل ماجرا چیست و تا جای که جا دارد سریع تغییر موضع می‌دهیم در تعریف آرامش و موفقیت .آخرش نفهمیدیم آرامش در پول و ثروت و حساب بانکی پر است یا در دل آن پیرمرد روستایی باصفا .کارمان شده غبطه خوردن به زندگی دیگران، خودمان هم نمی‌دانیم حالمان را چی خوب می‌کند!همه قهوه خور شده‌اند ما هم می‌شویم. سیگار می‌کشند ما هم می‌کشیم. ورزش می‌کنند ما هم می‌کنیم.همه دلار و دولت را شماتت می‌کنند ما هم می‌پیوندیم.شدیم جماعتی که منتظریم ببینیم چه اتفاقاتی در حال افتادن است که ما هم عقب نمانیم. که چه بسیار عقب‌افتاده ایم.هم دوست داریم به بهشت و جهنم اعتقاد داشته باشیم و هم به خلق الله می‌گوییم کاری را برای رفتن به بهشت و جهنم انجام نده.چه شده که این همه خودمان را گم کرده‌ایم ؟ چه‌مان شده که نمی‌دانیم کجای کاریم ؟ حتی نمی‌داینم فازمان چیست!دیگر حتی نمی‌توانیم از ترس برملا شدن رازمان، حتی با نزدیک‌ترین افراد اطراف‌مان حرف بزنیم .پر شدیم از حرف نگفته، پر از راز و درد دل.مدام در حال فکریم در حال ساختن آینده ، اصلا کدام آینده ، ساختن یعنی چه ؟نوجوان به فکر ساختن است ، جوان و پیر هم در همین فکر آنقدر فرو رفته ایم که اصلا به کل فراموش کرده‍ ایم که چه آینده؟ و چه ساختنی؟ و اصلا به دنبال چه هستیم!!آرامش ، موفقیت ، خوشبختی ، سعادت ، عباراتی انتزاعی که اصلا نمی‌دانیم یعنی چه؟ نمی‌دانیم کجا باید دنبالشان بگردیم!برای همین تا بادی می‌وزد ما هم‌مسیر آن باد می‌شویم...Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irFri, 14 Aug 2020 05:04:12 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/یه-ماسک-روی-صورت-ده-ماسک-روی-c3c52hxbk5duماسک بزن ولی نه فقط روی صورتتسلام و ارادت مخلصیم بعد از مدتها میخوام چند خطی بنویسم و ممنون میشم که تا آخرش با من باشید. الان که دیگه برای محافظت از جون خودمون و دیگران باید از ماسک استفاده کنیم، الان که دیگه مدتهاست تقریبا نزدیک شش ماهه که منع شدیم از دست دادن با آدمها، الان که حس خوب بغل کردن یه سری از افراد از جمله پدر و مادر هم ازمون گرفته شده بد نیست یکمی به این اجبار از دید دیگه ای نگاه کنیم .شاید اگه مجبور نمی‌شدیم که تمام این کارها رو انجام بدیم و بهمون میگفتن که بهتره بیشتر مراقب باشیم هیچ وقت به این سفت و سختی رعایت نمی‌کردیم ( بماند که توی همین شرایط هم هستن افرادی که ...)وقتی مجبوری روزی چند ساعت بیرون از خونه باشی و دقیقا عین چند ساعت هم باید از ماسک استفاده کنی دیگه آخرش کلافه میشی، توی این گرما صورتت عرق می‌کنه یه جاهایی نفست تنگ میشه و یه لحظه میخوای درش بیاری و پرتش کنی اونور، ولی توی همون یه لحظه با خودت میگی چاره ای نیست دیگه از اینکه کرونا بگیریم که بهتره ( یعنی بین بد و بدتر در لحظه بد رو انتخاب میکنی با تمام حجم کلافگی که برات پیش اومده ).این ترس و اجباری که بهمون تحمیل شده شاید یه اهرمی باش که از جونمون محافظت کنیم .کاش یه اجباری یه ترسی بود توی وجود ما، که این ماسک رو در کنار ب صورت زدنمون روی این مغز لامصب میزدیم .نه یه دونه ماسک بلکه ده تا ماسک میزدیم روی این فکری که در طول روز و ساعت و ثانیه هر جایی ممکنه قرار بگیره، روی حرفایی که در طول روز می‌شنویم ، روی مزخرفاتی که به خوردمون داده میشه، روی این تو نمیتونی ها ، روی ترس از آینده ، روی خیلی از فکرایی که باعث میشه تو زندگی شل و سفت داشته باشیم.یه ماسک که نه ده تا میزدیم روی گوش‌هامون که نشنون حرفایی رو که صد برابر تخریبش از کرونا بیشتره.شاید اگه ماسک روی صورت نزنیم کرونا بگیریم و بمیریم ( شاید بمیریم، شاید) ولی اگه ماسک روی مغز و فکر و سایر ورودی ها نزنیم قطعا و بدون شک می‌میریم، زنده ایم ولی یه چیزایی توی وجودمون خواهد مرد که بزرگترینشون امید به زندگیه به کار و کسبه و ... ( به اندازه کافی اتفاقات اطراف داره این امید رو میگیره کم می‌کنه ) حداقل خودمون بهشون دامن نزنیم . نزاریم حرفای بقیه ، آه و افسوس بقیه ، درد دل‌های بقیه یه کور سوهایی رو توی فکر و ذهن ما خاموش کنه و از بین ببره .با تمام مسائل که شاید الان بزرگترینش اتفاقات اقتصادی باشه هنوز هم میشه امید داشت میشه زندگی کرد میشه کسب و کاری راه انداخت میشه دست چهار نفر دیگه رو گرفت میشه کمک کرد میشه پول درآورد و ثروت ایجاد کرد.پس یه ماسک روی صورتمون بزنیم ده تا ماسک روی فکر، شاید که رستگار شویم .ممنون که تا آخر خوندید و ممنونم که نظرتونو میگید بهم.Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irTue, 14 Jul 2020 00:20:56 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/استراتژی-همدردی-این-یک-رازه-ugar89j31ccsاین راز رو بشنوید و پیاده کنید ...شاید بشه گفت مهمترین استراتژی برای برقراری هر مدل ارتباطی همدردیه و ساده ترین معنی همدردی اینه که، هنر اینو داشته باشیم که بتونیم برای لحظاتی خودمون رو بزاریم جای طرف مقابلمونحالا ممکنه طرف مقابلمون مشتریمون باشه ، دوستمون باشه ، کارفرما باشه و یا کارمندمون.حتی توی روابط اجتماعی و خانوادگی هم این موضوع کاملا صوق می کنه زمانی که ما با همدردی به یک رابطه نگاه میکنیم متوجه درد های طرف مقابلمون میشیم.برای چند دقیقه می تونیم به این برسیم که چه فکرهایی از سرش گذر می‌کنند.و چقدر این حس ها می تونه کمک کنه به بهبود و گسترش یک رابطه .مثلا وقتی ما درد مشتریمون رو بفهمیم خیلی راحت تر می‌تونیم فضای بهتری رو براش آماده کنیم که از ما خرید کنه .وقتی حس واقعی کارمندمون رو متوجه بشیم طبیعتا می‌تونیم فضای بهتری رو برای کار آماده کنیم تا با اشتیاق به کارش ادامه بده شاید با خودمون فکر کنیم که می تونیم این درد ا و ارزش ها رو با سوال پرسیدن یا تحقیق بدست بیاریم ولی من بهتون با اطمینان میگم که :یک مشتری هیچ وقت تمام حرف ها و درداشو به ما نمیگه یه کارمند تمام افکار و حسایی که داره رو به ما نخواهد گفتو همچنین یه فرزند هم به همین شکله پس برای لحظاتی هم که شده که البته این لحظات باید در مواقع مختلف تکرار بشن باید از کلبد و تفکرات ودمون بیاییم بیرون و بریم تو جلد یک مشتری ، یک کارمند و هر فردی که قصد داریم باهاش رابطمونو گسترش بدیم.یه جاهایی باید نقش اون آدم رو خودمون بازی کنیم برای خودمون تا به زاویه های پنهان یک رابطه دست پیدا کنیم .یک نکته رو هیچوقت فراموش نکنیم که ما با آدم ها در ارتباطیم و این انسانها دارای حس و فکر هستند و اگر نتونیم به این احساسات و افکار دست پیدا کنیم باید قید عمیق شدن رابطه رو بزنیم این راز قابل بسط دادن در هر ارتباطیه حسام الدین مرادی هستم در اینستاگرام دنبال کنیدhesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irSat, 18 Apr 2020 20:04:02 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/ترس-از-واکنش-هایی-متفاوت-به-یک-اتفاق-ou8vnupqwariصبح که از خواب پا شدم طبق معمول همیشه رفتم سراغ گوشی برای چک کردن اکانت های اینستاگرام و واتس آپ و تلگرام و توییتر و ...دیدم همه جا پر شده از باز نشر یک خبر ، فقط و فقط یک خبر ، یک خبر شوکه کننده و حداقل برای من عجیب و غیر منتظره ...بعضی از رسانه ها خبر از شهادت میدادند و برخی ها با عنوان کشته شدن در هر صورت شاید بتوان گفت داغ ترین خبر سال ۹۸ هجری و ۲۰۲۰ میلادی امروز منتشر شد که کل دنیا را تحت تاثیر خودش قرار داده و الان که حدود ۱۲ ساعتی از انتشار خبر میگذره همچنان ترندهای اول مربوط به این قضیست .خبر را بیشتر خواندم و رسانه های مختلفی را بررسی کردم .از صفحه ترامپ که عامل اصلی این ماجرا بود که پرچم آمریکا رو منتشر کرده بود تا صفحه مقام اول ایران که خبر از انتقام سخت داده بود .و شاید این دو صفحه حداکثر واکنش ممکن را نشان داده بودند به این ماجرا که خوب انتطار دیگری هم نمیتوان از این دو شخصیت داشت .اما برای من ماجرا از آنجا جالب و البته ترسناک شد که واکنش های مختلف مردم ایران را می‌دیدم و میخواندم در رسانه های مختلف .همین مردمی که بغل گوش یکدیگر در حال گذران زندگی هستیم .ترسناک از این جهت که برخی که البته تعدادشان هم کم نبود به یکدیگر تبریک میگفتن و یا ابراز خوشحالی وصف ناپذیری داشتند از کشته شدن یک سردار ایرانی از مرگ هموطنشان .دقیقا حسی مشابه با ماجرای آبانماه که برخی میگفتند حقشان بود که‌کشته شدن .واقعا ترسیدم ، ما را چه شده است که از مرگ یا کشته شدن هموطنمان که در حال دفاع بوده است نه جنگ افروزی خوشحال میشویم ؟مگر ندیدیم که این ژنرال ایرانی چقدر در دور کردن داعش از مرزهای ایران تلاش کرد و موفق بود ؟مگر ندیدیم که او در برقرای امنیت راهپیمایی عراق که تعداد ایرانی ها در ان کم نبود چقدر تاثیر گذار بود ؟چرا فکر میکنیم که خون او تقاص کشته شدگان آبانماه است ؟قطعا آبان ۹۸ نقطه تاریکی خواهد بود در تاریخ این مملکت که قلبهای بسیاری بدرد امدند و دلهای بسیار شکستند که هیچ کس پاسخگو نبود و نیست .ولی آیا این میتواند دلیلی باشد برای خوشحالی کردن از این خبر که سردار ایرانی کشته شد ؟ نمیدانم ولی این خوشحالی ها و تبریک ها برای من با خود ترس بهمراه دارد که چرا ما اینگونه شده ایم ؟؟چرا اگر فردی در شبکه اجتماعیش عکسی به پاس احترام از سردار منتشر کرده او را تهدید به آنفالو یا بلاک میکنیم ؟آخر مگر باید غیر از این باشد ؟ آن هم برای فردی مثل قاسم سلیمانی که تمامی جناح های سیاسی برایش احترام قائل بودند و به تفکرات او تکیه میکردند .باور کنیم که تنها دلخوشی ما در این مملکت همین نیمچه امنیتی است که با توجه به اتفاقات منطقه ای داریم و بس که همین را هم افرادی مثل این سردار بوجود آورده اند.قصد من قهرمان سازی نیست ولی واقعا این موقعیت ، فرصتی نیست که با آن عقده گشایی های آبانماه را بکنیم .ترس من از تعدد افکاریست که باید یکپارچه باشد در برابر چنین اتفاقی نه اینکه یکدیگر را سرزنش کنیم که چرا عکسی از آن فرد منتشر میکنیم .در هر فرهنگی، در هر آیینی و در هر جامعه ای اگر این اتفاق بیفتد دل آن جامعه پر از افسوس ، از دست دادن آن فرد میشود .نه اینکه به یکدیگر گل و شیرینی هایی در فضای مجازی بدهیم و تبریک بگوییم .و ترس دیگر من از آن انتقامی خواهد بود که به ان وعده دادند، که نکند سرآغاز آتشی باشد که انبار باروتی بنام خاورمیانه برای منفجر شدن به ان نیاز دارد .در هر صورت این خبر و این اتفاق پتانسیل به دردسر انداختن یک دنیا را دارد و اگر مدیریت نشود آتشی خواهد افروخت که دامنگیر همه دنیا خواهد شد . حسام الدین مرادی Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irFri, 03 Jan 2020 18:26:01 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/برای-نوشتن-نیاز-به-نشستن-نیست-mo4hajtph20vاین نوشته اولین دستنوشته من با موبایله ، همیشه حس میکردم که باید برای نوشتن کیبورد جلوت باشه و تق و تق صدای برخورد انگشتات با کیبورد که بصورت نامنظم به گوش میرسه جزیی لاینفک از نوشتنه .یا اینکه حتما باید کاغذ و خودکاری در کار باشه که بشینی و بنویسی و سیاه کنی سفیدی کاغذ را .ولی اینبار گفتم این تابوی ذهنی خودمو بشکنم و شروع به نوشتن با کیبورد موبایلم بکنم که نه صدایی موقع تایپ میاد و نه قلم و کاغذی برای سیاه کردن هست .وقتی دقت کنیم میبینیم ما در طول شبانه روز هم مدام در حال نوشتن با همین کیبورد بی سر وصدا هستیم . در حال کامنت گذاشتن در اینستاگرام و توییتر و ... یا در حال تایپ اس ام اس و پیغام های در تلگرام و واتس اپ و ....و ساعت های زیادی رو با این جونور سر و کله میزنیم .و من همیشه برای نوشتن یا باید لب تاپی در کار میبود یا میز و دفتر و خودکاری که خوب این همیشه خودش مانعی میشد برای اینکه تفکراتم رو مکتوب کنم . آخه درسته که معمولا لب تپ همراهمه و یا همیشه خودکار و کاغذ دارم ولی اینکه در لحظه تصمیم به نوشتن بگیرم با این مانع ذهنی روبرو بود که اینجا نمیشه لپتاب رو باز کنی یا اینکه خودکار و کاغذ درآوردن که توی این شرایط که نمیشه ، (حالا شاید واقعا هم میشد هم تایپ کرد و هم دستنویسی ) .ولی این مانع ذهنی اجازه به نوشتن نمیداد و تا زمانی که از نظر ذهنی حل نشه ، انجام هم نمیشه (این یه قانونه دیگه)ولی باید این موانع ذهنی (یا همون ترس ) رو ریخت بیرون با وارد شدن بهشون .ترس از انتقاد ، ترس از خوب نشدن ، ترس از ایراد داشتن ، ترس از قضاوت شدن ، ترس از خرابکاری و هر ترسی که داریم فقط و فقط یه چیز ذهنی هستند که بهترین راه برای از بین بردنشون ورود به این ترس هاست .مثلا ممکنه چون من اون استایل نوشتن همیشگی رو ندارم از قضاوت افرادی که این نوشته رو میخونم بترسم یا شاید اون کیفیت مد نظر منو نداشته باشه و هزارتا شاید دیگه که همش شاید هستن ، ولی من به این مانع ذهنی ورود پیدا کردم و از هیچ چیزی نمیترسم و نخواهم ترسید ...حسام الدین مرادی هستم .Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irSun, 27 Oct 2019 07:52:18 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/اندر-سفر-به-پایتخت-قسمت-اول-a3g0vv8fnthhخوب من تهران زیاد رفت و آمد داشتم در سالیان دور ولی این سفر برای من تفاوت داشت با سفرهای گذشته و تماما یک سفر کاری به حساب می آمد ولی چون بعد از مدتها بود که پای بر پایتخت میگذاشتم چیزهایی دیدم که فقط شما در تهران میبینید و نه هیچ کجای دیگر .طی کردن فاصله مشهد تا تهران این بار برای من با قطار انجام شد قطاری با واگن هایی که کوپه هایش شش تخته بودند . مثل اینکه قرار بود این سفر برایم از همان ابتدا جالب باشد حتی از چند روز قبل از حرکت . اولین قسمت جالب ماجرا قبل از حرکت بلیط های 500 هزار تومانی قطار بود . بله دقیقا درست میخوانید پانصد هزار تومان یعنی نیم میلیون تومان برای مسافتی بین مشهد تا تهران آن هم نه هواپیما ، بلکه قطار . من متوجه نشدم چرا یک نفر باید بلیط پانصد هزار تومانی قطار بخرد و حدود ده ساعت در مسیر باشد ولی سوار هواپیما نشود که در عرض یک ساعت و بیست دقیقه با همین مبلغ یا حتی کمتر شما را به تهران میرساند . شاید تنها دلیل توجیه کننده این موضوع فقط و فقط فوبیای پرواز باشد و لاغیر یا حداقل من فکرم به جای دیگری نمیرسد . حالا اگر در طی مسیر شما چیزی غیر از خاک و خس و خاشاک و خار چیزی دیگری می دیدید باز هم من قبول میکردم که به جهت دیدن مناظر زیبا و آبشارهای فراوان و جنگلی که از داخل آن عبور میکنید پرواز را به قطار ترجیح دهید .و اما نکته جالب توجه دیگری که توجهم را به خودش جلب کرد ( البته این بار بعد از حرکت ) دو نفر از هم کوپه هایم بودند . یک پیرمرد مشهدی با کلاهی سفید بر سر از همانهایی که حاجی ها بعد از سفر مکه میگذارند بر سرشان که ما بهشان میگوییم عرقچین با صورتی نسبتا آفتاب سوخته و ته ریشی یک دست سفید و نوه اش که دختری با مزه و خنده رو که حدود ده سال داشت و چادری مشکی بر سرش که گویا زیادی هم خجالتی بود و مدام از ما (من و دیگر هم کوپه ای ها) رو میگرفت . این دو نفر (پدر بزرگ و نوه ) که کاملا از دو نسل متفات بودند با هم همسفر شده بودند و مقصدشان کربلا بود برای پیاده روی اربعین .وقتی با پدربزرگ هم صحبت شدیم و پرسیدیم کو حاج خانوم ؟ گفت حاج خانوم تقریبا ده روز پیش عازم شدند و من امسال نمیخواستم برم کربلا ولی فقط چون سال پیش به این نرگس خانوم (نوه اش ) قول داده بودم که ببرمش راهی شدیم . گفتم خوب نیست آدم زیر قولش بزنه و البته یه خاطره هم تو ذهن این بچه میمونه که فردا روز که ما مردیم بگه من یکبار با آقا جونم رفتم کربلا . اونم سفر اول که هیچ وقت از ذهن آدم نمیره .خیلی برایمان ( من و هم کوپه ای ها ) جالب بود که یک پیرمرد فقط چون قول داده، حاضر شده نوه اش را به سفری ببرد که قطعا به ظاهر یکی از سخت ترین سفرهاییست که ممکن است با هم بروند . فقط برای اینکه دل نوه اش نشکند و بعدها بتواند با این سفر خاطره بازی کند و خدابیامرزی برای پدربزرگ بفرستد .و دیدم عجب فاصله ای دارند خیلی ها از جمله خود من با این پیرمرد با صفا . دیگه کم کم داشتیم به تهران نزدیک میشدیم و مهماندار واگن ما، همانند آخرین باری که سوار قطار شده بودم آمد و گفت ملافه ها رو تحویل بدهیم . یک نکته ای را که بشدت توصیه میکنم رعایت کنید این است که حتما قبل از اینکه پا به عرصه شهر بزرگ تهران بگذارید نقشه مترو تهران را دانلود کنید از دوست عزیز و هوشمندمان آقای گوگل یا شاید هم خانم گوگل .چون زمانی که به عنوان مسافر برای اولین بار وارد متروی تهران میشوید به یک موجودی گیج و گنگ تبدیل خواهید شد که تا قبل از این، این حالت را تجربه نکرده اید و فقط به در و دیوار نگاه میکنید و به صدها و شاید هزاان نفری که از جلوی شما رد میشوند و هرکدام به سویی روانه هستند . سعی نکنید از کسی بپرسید حتی همان پرسنل محترم مترو چون به احتمال زیاد جوابی که شما را به مقصد برساند را نخواهید گرفت و از این حجم بی محلی و بی تفاوتی دچار افسردگی لحظه ای میشوید . پس خودکفا باشید و از روی همان نقشه ای که دانلود کرده اید مسیرتان را پیدا کنید. قطعا برای بار اول استفاده از نقشه برایتان سخت خواهد بود ولی با چند بار نگاه کردن و چک کردن مسیرها از روی نقشه و با دیدن ابتدا و انتهای هر خط و تابلوهایی که با خط درشت در ایستگاه ها نصب شده اند میتوانید مسیر خود را پیدا کنید و بعد از چند بار استفاده میتوانید استاد مسلم متروسواری در تهران تبدیل شوید و با خیال راحت از کرج به بهشت زهرا طی طریق کنید بدون نیاز به پرسش و پاسخ از دیگران علی الخصوص پرسنل زحمت کش متروی تهران.از این هم نترسید که اشتباه سوار شدن برای شما هزینه اضافه خواهد داشت ، چون شما با پرداخت یک بلیط میتوانید چندین بار خط عوض کنید و بروید و بیایید و بچرخید و مترو سواری کنید مگر اینکه از گیت خروجی خارج شوید . و برای تمام این گشت و گذار های زیر زمینی نیاز به عبور از گیت خروج نیست .حالا اینکه برای حمل و نقل و تردد در تهران اول رفتم سراغ مترو به چند دلیل بود که من دو تا از مهمترین دلایل را خدمتتان عرض میکنم و اول دومی را :یکی اینکه استفاده از اسنپ و تب سی و دربست و ... در یک گوشه ای از مسیرتان شما را دچار ترافیکی خواهد کرد که فقط تنها راه رهایی از آن پرواز است و چون هنوز به پلتفرم تاکسی های آنلاین و غیر آنلاین سواری پرنده اضافه نشده است دچار همان افسردگی لحظه ای خواهید شد که مدت زمان آن از بی محلی پرسنل محترم متروی تهران بیشتر است و حرص درآورتر و کافیست که راننده ای بی اعصاب هم به پستتان بخورد که در زمان کمتر فشار آن افسردگی بیشتر و بیشتر و بیشتر خواهد شود.و دوم اینکه شما اسنپ و تب سی و دربست زیر ده، دوازده هزارتومان را به چشم نخواهید دید و اگر قرار باشد که هم بخشی از مسیر را در ترافیک بمانید و هم چندین برابر هزینه مترو را پرداخت کنید طبیعتا نه توجیه عقلانی دارد و نه احساسی و فرهنگی .البته گاهی اوقات مسیر شما در نقطه کور مترو است که هم میتوانید از بی آر تی استفاده کنید و هم تاکسی های خطی . کرایه تاکسی های خطی در تهران 4000 تومان است . چه شما از اول تا انتهای خط سوار بر تاکسی باشید، چه بعد از سوار شدن صدمتر آنطرف تر پیاده شوید پس دچار این سو تفاهم من همین الان سوار شدم نشوید.و یک ویژگی بارز مترو تهران بر سایر خطوط انتقال انسان از این سمت به آن سمت اینست که شما اکثر مایحتاج زندگیتان را میتوانید در مترو خریداری کنید .این هم از آن دست اتفاقاتی است که شما فقط در پایتخت خواهید دید (که به نظر من بسیار هم خوب است ).به محض ورودتان به واگن های مترو صداهایی از دور از هر دو سمتتان به شما نزدیک می شود .نیاز نیست گوش تیز کنید که بشنوید چه میگویند چون خودشان در حال حرکت به سمت شما هستند و بزودی به شما خواهند رسید :کابل شارژ ، هندزفری ، شارژر اندروید آیفون تایپ سی ، پاوربانک و ... ( با ریتم بخوانید)آقایون و خانوما یه لحظه توجه کنید مسواک آوردم براتون مسواکهای زغالی، که برس این مسواک از چوبهای بامبو آفریقایی درست شده و کار نخ دندون رو هم میکنه .باید داروخونه بخری بیست تومن من اینجا میدم ده تومن . انواع کیف و کوله و کمربند ، انواع خودکار در رنگ بندی های متنوع ، سفره یکبار مصرف ، کیک و کلوچه ، بسته های جادویی که وقتی توی آب میندازیدشون تبدیل به حیوان میشوند ، انواع جورابهای نانو و حتی فریم عینک هم شما میتوانید از داخل مترو تهیه کنید و اصلا نگران این نباشید که پول نقد همراه ندارید چون تمام این دوستان بهمراه خودشان کارتخوان بیسیم دارند . من فکر میکنم اگر یک صورتحساب از یکی از این کارتخوانها بگیریم تِرنُوِل مالیشان از یک مغازه در فلان جای تهران بیشتر باشد . فروشنده های مترو را میتوانید در هر سنی ببینید و هر جنسیتی .کودک ، نوجوان، جوان ،میانسال و حتی پیرمردهایی را با چهره هایی خسته در حال پرزنت محصولشان .پایان قسمت اول -ممنون که تا آخر قسمت اول ، همراه این سفرنامه بودید . خوشحال میشم نظراتتون را بخونم .ارادتمند شما حسام الدین مرادی Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irThu, 17 Oct 2019 01:01:30 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/چه-آشی-برای-خودمون-داریم-میپزیم-pe8xqnjb7evjهمه فعالیت های روزانه ما چه در قالب کار ، چه در قالب تفریح و یا ایجاد روابط و بصورت کلی هر کاری که داریم میکنیم در طی روز و هفته و ماه و سال داره آشی برامون میپزه که بعد از یه مدتی میتونیم بچشیم و ازش لذت ببریم و بگیم به به عجب آشی پختم و یا یه آشی باشه که یا شوره و با بی نمک یا تلخ یا شیرین . تصور آش شیرین اصلا قابل تصور نیست واقعا . زندگی ما دقیق مثل یک آشه . آشی که آشپزش دقیقا خود ماییم و نه هیچ کس دیگه ای . مزه این آش ما نتیجه اون پخت و پزیه که قبلا انجام دادیم و نتیجه آینده این آش رو در حال حاضر داریم هم میزنیم .یک آشپز در زمانی که داره آش رو میپزه ، یه جاهایی هم میزنه که آشش ته نگیره . یه جاهایی زیر قابلمه آش رو کم میکنه و یک جاهایی زیاد . هر از چند گاهی یه مزه ای میکنه ببینه ادویه ای کم نداشته باشه .شور نشده باشه یا یه وقت نکنه که اصلا یادش رفته نمک بریزه .آش درست کردن هم یه مسیری داره یعنی نمیتونی زیر گاز رو روشن کنی و همون اول بسم الله رشته رو بریزی توش . یا نمیتونی برای دو نفر توی یه دیگی آش درست کنی که باهاش یه هیئتو غذا میدن . همون آش درست کردن هم یه اصولی داره باید ترتیب رو توش رعایت کنی یا اصلا وقتی دیگه همه کارا رو کردی و مخلفات و متعلقاتش رو هم ریختی باید بزاری جا بیفته . نمیشه آشی رو که هنوز جا نیفتاده رو بیاری سر سفره که . آشی که آب و سبزیش یه طرفن و لوبیا و رشتش یه طرف دیگه .حالا ببینیم که زندگی ما چقدر شبیه این آشه واقعا و یک تفاوت عمده داره که آخر بهش اشاره میکنم .یه جاهایی تند رفتیم و آش زندگی مون ته گرفته ، یه جاهایی ترتیب یه چیزایی رو رعایت نکردیم و اول رشته رو ریختیم تو قابلمه آشمون و اصلا فاتحه همه چی خونده شده .یه وقتی هم اصلا یادمون رفته که مزه کنیم ببینیم نکنه نمکی فلفلی چیزی از قلم نیفتاده باشه . و یه جاهایی هم عجله کردیم و قبل از جا افتادن از رو شعله آش رو برداشتیم و اون چیزی که میخواستیم در نیومده .دوست من ، رفیقی که این نوشته رو میخونی و از همه مهمتر ای حسام الدین مرادی که داری این نوشته رو مینویسی ببین که تو مسیر درست کردن آش داری درست پیش میری یا نه ؟ اگه درسته که خوب بسم الله و ادامه ولی اگر درست نمیری دست نگه دار و شروع کن به ترمیم این آشی که قراره سالها ازش لذت ببری و کیف کنی از خوردنش. و اون تفاوت عمده ای که گفتم اینه که آش وقتی ته بگیره وقتی شور بشه وقتی ترتیب ریختن مواد توش رعایت نشه هر کاری هم بکنی دیگه درست نمیشه و هر ترفندی بزنی هم اون چیزی که میخوای در نمیاد ولی زندگی رو مزه کن اگه شور شده میتونی از همین امروز اصلاحش کنی ، اگه زیر آش زندگیت زیاد بوده و خبر نداشتی و ته گرفته یا داره میگیره میتونی ردیفش کنی و اگر هم باید صبر کنی تا جا بیوفته صبر کن و عجله نکن .و یه نکته دیگه که هیچوقت فراموش نکنیم اینه که تنها آشپز زندگی ما خودمونیم ، اگه شور شده مسئولیتش با ماست اگه خوشمزه شده هم با ما خودمونه ، اگه ته گرفته یا یه جایی رو تو ترتیب اشتباه کردیم فقط و فقط مسئولش خود ما هستیم و لاغیر . لطفا نگو فلانی اومد زیر آش رو زیاد کرد و رفت ، نگو دولت و ملت و خلق الله هر کی رسید یه چیزی تو آش ما ریخت و رفت . خوشمزه نشدن آش رو گردن هیچ بنی بشر که هیچ حتی گردن خدا هم حق نداریم بندازیم .بریم و آشپزی رو یاد بگیریم تا بتونیم اون آشی رو درست کنیم که به مزاق ما خوش بیاد . یادمون باشه آش هر نفر ممکنه از نظر خودش خوشمزه باشه ولی وقتی یک نفر دیگه مزه میکنه شروع کنه به ایراد گرفتن ولی واقعا اصلا مهم نیست . آش خودتو بپز و سعی کن خودت از خوردن این آش لذت ببری و اگه تونستی و کسی هم اومد دنبالت آشپزی رو بهش یاد بده.Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irWed, 09 Oct 2019 02:03:28 +0330https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/همه-ما-سرماخورده-ایم-svrd3bcorstdدو سه روزی بود که حس و حال سرما خوردگی داشتم تا اینکه دیروز صبح دیگه به صورت کامل سرما خوردگی رو به حد اعلای خودش رساندم و به همراه سنگینی سر ،فرو ریختن آب از هر وَر ، بی حوصلگی خر و بی حالی بیشتر را با خود به ارمغان آوردم .ولی خوب باید به کارها هم رسیدگی میکردم برای همین صبح زود زدم از منزل بیرون که ساعت 1430 دیگه نتوانستم تحمل کنم و به خانه روانه گشتم .یخچال را جستم اندر باب غذایی که تناول کنم برای جلوگیری از ضعف بیشتر که با قابلمه ای مواجه شدم و خوشحال آنرا برداشتم که دیدم چقدر سبک است لاکردار . درش را که بازکردم دیدم فقط ته دیگی مانده از ماکارونی دیروز ، که همان را با بیحوصلگی هر چه تمام تر در مایکروفر گذاشتم و زمان را بروی 2 دقیقه تنظیم کردم . پس از دو دقیقه شروع کردم به کلف زدن ته دیگی که روغن از آن میچکید و کمی هم بواسطه آن دو دقیقه خشک شده بود . به زور ماست و کمی نوشیدنی آنرا دادم پایین و میل نموده ولی گویا هنوز گرسنه بودم و ضعف داشتم که روی آوردم به خرده بیسکوییت های ته کابینت . آنها را که خوردم حس کردم که آنقدر شکمم پر شده که بتوان مشتی قرص و دار و دوا را وارد آن کنم . قرص ها را هم خوردم و آمدم روی تخت به خیال اینکه جنازه ای شوم و بیهوش و بخوابم که میگویند خواب برادر مرگ است و چند ساعتی بمیرم و بعد از آن برخواسته و سرحال باشم . ولی زهی خیال باطل چون آنقدر این سرما خوردگی بر من چیره شده بود که نه خوابم میبرد و نه حس و حال برخواستن داشتم پس گفتم دمی کتاب بخوانم تا حواسم شاید از این حال و احوال پرت شود .کتاب مردی به نام اوِه را که در اواسطش هستم برداشتم هنوز خط اول به نیمه نرسیده بود که دیدم آب از چشمان و دماغم سرازیر شد و چند قطره ای هم افتاد روی صفحه 102 کتاب . گفتم تا یادگاری بیشتری روی کتاب حک نکردم بیخیال شوم و بخوابم و باز هم خوابم نبرد . واقعا حس و حال بلند شدن از روی تخت را نداشتم وگرنه باید بر پای لب تاپ مینشستم و امورات را رسیدگی میکردم . ساعت حدود 1600 شده بود و من همچنان در حال غلت زدن بروی تخت و ور رفتن با اعضا و جوارح . که ناگهان به این فکر فرو رفتم که من در حال سرماخوردگی هستم و حال و حوصله ی هیچ کاری را ندارم نه کتاب نه کامپیوتر و حتی نه گوشی و اینستاگرامش که از علایق و اعتیادات من است و باید همچنان منتظر بمانم تا این داروها و قرص ها بر من اثر کند که شاید خوابم ببرد که شاید وقتی از خواب برخواستم کمی بهتر شده باشم پس باید در حال حاضر فقط درازکش منتظر باشم . و ذهنم شروع به مشابهت دادن این شرایط من با شرایطی از خود من و بسیار زیادی از آدمها در حال سلامتی و سرزندگی و مثلا سرحالی .یعنی شاید در ظاهر سالم و سلامت و سرحال باشیم ولی همه ما بیشتر اوقات در حال سرما خوردگی ذهنی و روانی و فکری هستیم . در ظاهر در حال کار و تلاش هستیم ولی ذهنمان حوصله هیچ کس و هیچ چیز را ندارد و بدون اینکه هدف و برنامه ای برای خودمان داشته باشیم در حال سپری کردن روزمره خود هستیم و شاید هم منتظر، که اتفاق خاصی در زندگیمان بیفتد و ما را از این روزمرّگی نجات دهد . سرماخوردگی جسمی با خوردن چند شلغم و آبلیمو عسل و استامینیفون کدیین و آموکسی کلاو و مقادیری دیگر دارو و نهایتا با خانه نشینی چند روزه قطعا خوب خواهد شد و ما را به کشتن نخواهد داد انشالله .ولی سرما خوردگی ذهنی اگر ادامه پیدا کند ما را خواهد کشت . نه اینکه نوار قلبمان صاف شود نه، ولی ذهنمان و روحمان را پر میکند از بی حوصلگی و بی تفاوتی و کارهای ثابت و روزمره . نه برنامه ای داریم نه خوشحالیم حتی اگر در ظاهر بخندیم و نه هدفی . فقط تمام فکر و ذهنمان شده این که چقدر این ماشین خوشگله و کاش این خونه مال من بود و همه چی مرتبط است با آقای پول .و جالب اینجاست که شاید خیلی ها از این سرماخوردگی فکری اصلا بی خبر باشند با اینکه مدتهاست به جانشان افتاده و رهایشان هم نمیکند و خوب اصلا کاری برای درمانش هم انجام نداده اند چون نمیدانستند . ( اگر هدف مشخصی نداریم ،اگر دچار روزمرگی و کارهای ثابت شده ایم ، اگر حس و حال و حوصله نداریم ،اگر فقط زندگی میکنیم که زندگی کرده باشیم وارد سرماخوردگی ذهنی شده ایم )ولی همیشه راهی برای درمان و جبران هست گاهی براحتی و گاهی هم سخت میشود برایمان .من پیشنهادم برای درمان یه چندتا مورده که البته روی خودم دارد بسیار خوب جواب میدهد بسیار :کتاب بخونیم :حتی روزی یک نیم صفحه ولی مداوم (اصلا همین پایبند بودن به تداوم یک تصمیم ،در هر شرایطی عجیب حس خوبی روانه میکند به تمام اعضا و جوارح ) : حالا اینکه موضوع کتاب چی باشه اصلا مهم نیست (چیزی که دوستش دارید ولی ترجیحا موضوعی نباشد که سرماخوردگی را به آنفلوانزا تبدیل کند)هدف بنویسیم :هدف همان آرزوهای و خواسته های ماست که در فرمول SMARTWقرار گرفته باشد که این فرمول باعث میشود آرزوهای ما در دسترسمان باشند و به رسیدن به آنها امید داشته باشم که اگه یه سرچ بزنید مدل SMART یا SMARTW کاملا متوجه میشید که داستان چیهنوشتن :حتی روزی چند خط (حالا هر چی میخواهد باشد مثلا خاطره نویسی ، آرزوهایمان ، اتفاقات روزانه و کلا هر چیزی که درون ذهنتان هست را روی کاغذ بیاورید )علاقه هایمان :سعی کنید اوقات بیکاری را با چیزهایی که دوستشان دارید پر کنید (اگر نمیدانید که به چه چیزی علاقه دارید سری به دوران کودکی خودتان بزنید حتما آنجا پیدایشان خواهید کرد)به داشته هایمان فکر کنیم و یادداشت کنیم :لطفا سریع نگویید من که چیزی ندارم (اگر الان در حال خواندن این مقاله هستید حداقل یک عدد چشم دارید که میبیند ، یک گوشی هوشمند و یا یک کامپیوتر دارید که متصل به اینترنت است و حداقل یک دست دارید که میتواند اسکرول کند موس و یا صفحه تاچ موبایل هوشمندتان را . حالا اینکه این مطلب را در خانه میخوانید پس سقفی روی سرتان هست یا در مسیر هستید پس پایی برای در مسیر بودن دارید دیگر بماند )فقط کافیست کمی به اطرافتان نگاه کنید (به اطراف خودتان نه به زندگی دیگران . اصلا به زندگی دیگران چکار داریم ما ؟؟؟؟)باور کنید این چند نکته ای که گفتم نیاز به هیچ گونه استعداد خاصی ندارد پس بهانه گیری نکنید که من فلان چیز را بلد نیستم یا این کار را نمیتوانم انجام بدهم فقط باید دلمان برای خودمان کمی بسوزد تا بتوانیم از سرماخوردگی فکری و روانی بیرون بیاییم .و در آخر اینکه من الان حالم کمی بهتراست و قرص ها گویا اثر کرده اند و من در حال نوشتن هستم ....Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irThu, 19 Sep 2019 14:05:56 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/همه-ما-یک-تلاشگرِ-دروغگو-هستیم-uh0muvkteyfkهمه ما آدمهای هستیم با خواسته های بسیار زیاد که هر روز بهشون فک میکنیم و توی ذهنمون باهاشون زندگ میکنیم و بارها آه و افسوس میکشیم که ای کاش !و به خیال خودمون داریم برای رسیدن به این آه و افسوس ها تلاش میکنیم ولی زهی خیال باطل .هر جا هم میشینیم شروع میکنیم به غر زدن که ای بابا ما که هر چی دویدیم به جایی نرسیدیم و هر چی هم بدویم هم به جایی نمیرسیم .آره با این فرمونی که ما گرفتیم قطعا به جایی نمیرسیم . اصلا به کجا مگه قراره که برسیم ؟ به خواسته هامون ؟ اصلا کدوم خواسته ها ؟ همون آرزوهای پوچ و الکی؟ برای یکبار هم که شده ببینیم خواستمون از زندگی چیه ؟ برای چی داریم مثلا تلاش میکنیم ؟ اصلا بابا کجای کاریم ؟دوست من بدونیم اینو که اگه خواسته ای رو مکتوبش نکردیم توهم و آرزوی واهی بیش نیست . اگه برای رسیدن بهش کوچیکش نکردی و همچنان مثل یه غول توی ذهنته اصلا رسیدن بهش رو فراموش کن . تلاشی که داری میکنی واقعا برای چیه؟ برای گذروندن روزمرگی یا نه برای رسیدن به اون هدف لعنتیه که مکتوبش نکردی ؟اصلا بیا یه کاری رو با هم انجام بدیم . نظرت چیه ؟بیا برای 3 روز تمام کارهایی رو که در طول روز میکنی بشین بنویس . تمامشو . از خواب پاشدن ، دستشویی رفتن ، سر کار رفتن و همه رو با مدت زمانی که صرف انجام اون کارا کردی . میدونم الان داری میگی برو بابا ! یعنی حتی حاضر نیستی که این کار رو انجام بدی چون میترسیم ازینکه دستمون برای خودمون رو بشه که ما اصلا برای رسیدن به خواسته هامون تلاشی نمیکنیم و باعث بشه از توهمی که سالهاست که داریم باهاش لذت میبریم بیاییم بیرون .آخه وقتی این 3 روز میگذره و میشینی به این نوشته ها و تمام وقتهایی که تلف کردی نیگاه میکنی تازه میفهمی که زرشک !!!پس کو اون زمانایی که باید برای هدفم میذاشتم پس کو اون هدفی که باید براش تلاش کنم شاید یک تلنگری بخوریم که وقتشه که یه تغییری بدی تو سیستم زندگی .البته همیشه به این فجاعت نیست و وقتی میبینی که بیشتر تایم این 3 روز رو داشتی برای اون خواستت تلاش میکردی انرژی میگیری و سعی میکنی که با همین فرمون بلکه با تلاش بیشتر بری جلو .آره دوست من از توهم تلاش بیاییم بیرون و با واقعیت ِ نحوه زندگی کردنمون روبرو شیم تا شاید بتونیم یکم حداقل یکم تو مسیر خواسته هایی که یک عمر دارم باهاشون تو ذهنمون ور میریم قرار بگیریم .Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irTue, 03 Sep 2019 23:39:28 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/همه-ما-یک-رویا-پرداز-لعنتی-هستیم-rfzu0qm6pb4aرویا پردازی خیلی خوب و فوق العادست ، خیلی راحته در لحظه چشمات رو میبندی و میری به هر جایی که دوست داری ، با هر کسی که دوست داشته باشی .در یک لحظه خودتو تو کره ماه میبینی که داری قدم میزنی به همراه اونی که دوست داری باهاش باشی اصلا با یه پیکان قدیمی که از پدرت یادگاری نگه داشتی و دیوانه وار داری روی کره ماه ویراژ میدی و کسی هم نیست که تو بلندگوی ماشینش داد بزنه هو یواشتر !!!چشاتو میبندی باز میکنی خودتو برمیگردونی به قرون وسطی وسط جنگهای صلیبی ، سر از یه جنگ وحشیانه درمیاری بینشون قدم میزنی ولی اصلا نه کسی تو رو میبینه و نه ضربه های شمشیر و تیرهاشون بهت آسیبی میرسونه ولی دقیقا یهو یه فواره خون میپاشه تو صورتت که از بازوی سربازیه که دستش قطع شده !!!یه پلک میزنی خودتو وسط کارتون فوتبالیستا میبینی که داری کنار سوباسا توی زمین روپایی میزنی ، که یهو کاکرو میاد و توپو ازت میگیره و شوت میکنه به سمت دروازه و اینقدر قدرت شوتش زیاده که میزنه تیز دروازه رو کج میکنه ولی توپش گل نمیشه و تو یه نفس راحت میکشی !!!اینبار تصمیم میگیری با بستن چشمات بشی یکی از بهترین بازیگران سینما در سطح جهانی که توی مراسم اسکار شرکت کردی و توی جمعیت نشستی و شدی کاندیدای بهترین بازیگر زن یا مرد (حتی تو رویا میتونی جنسیتتو عوض کنی) دل تو دلت نیست و رابرت رنیرو اومده که اسم برنده رو اعلام کنه بعد از چند ثانیه با صدای بلند فریاد میزنه مستر یا میسیز ........... برنده این بار دوره آکادمی اسکار شده و تو پا میشی و میری جایزت رو میگیری و پشت اون میکروفون معروف از تمام کسایی که بهت کمک کردن تشکر میکنی !!!یهو به خودت میای میبینی ثروتمندترین مرد یا زن دنیایی با ویلاهای لوکس در موناکو ، بورلی هیلز و یه خونه چند صد میلیارد تومنی در بهترین منطقه تهران که معمولا فقط چند ماه ایرانی که اونم بخاط پدر مادرته و بخاطر همین چند ماه این خونه رو خریدی با یه پارکینگ از ماشینای خفن دنیا مثلا بوگاتی ویرون یا لامبورگینی گالاردو یه چندتای دیگه که همشون پلاک ملی ایران روشون نصب شده و هر کدوم رو ککه بخوای استارت میزنی و میزنی بیرون !!!وَ وَ وَمیبینی رویا پردازی چقدر شیرینه و جذاب و از همه مهمتر چقدر راحت . نه زمان مهمه نه مکان مهمه و هیچ محدودیتی نداره و تو فقط با بستن چشمات میری به هر کجا که خواسته باشی ...ولی آیا بعد ازینکه چشمات رو باز کردی فراموششون میکنی تا دفعه بعد که با چشای بسته بری سراغشون ؟؟؟؟یا برای یکبار هم که شده تصمیم میگیری با چشای باز هم ببینیشون ؟آره ما نمیتونیم تو واقعیت به گذشته سفر کنیم یا بریم با پیکانمون روی کره ماه ویراژ بدیم . تازه اگه بتونیم قطعا اونجا یکی هست که از تو بلندگوش داد میزه هووووو چته یواشترراهش چیه به نظرتون ؟؟هر کسی خوب میدونه که برای رسیدن به رویاهاش باید چیکار کنه خوب هم میدونه !!!میدونی چرا خیلی از ماها توی همین رویا میمونیم و میمیریم ؟ چون رویا پردازی کار آسونیه و نیاز نداریم که براش تلاش کنیم . وقتی صحبت از تلاش میاد خیلیامون جا میزنیم وقتی صحبت از صبر میاد خیلیامون فرار میکنیم .رویا پردازی کنیم، خیلی خوب و لذتبخش ولی لطفا برای رسیدن به این رویاها یا رسیدن به بخش هایی که واقعا میشه عملی بشه تلاش کنیم .از کم شروع کنیم . خیلی از ما رویای یه سفر رو داریم که کاملا عملیه . خیلی از ما رویای داشتن یه خونه یا یک ماشین داریم ولی از همون اول بسم الله با یه 500 متری تو بالاشهر شروع میکنیم و اینقدر از دسترسمون خارجه که همونجا از ذهنمون پاکش میکنیم . یا ماشین رو با یه بوگاتی که همون اول میگیم که خوب این که پلاک نمیشه اصلا پس بیخیال .آره بیخیال ولی فعلا ...باید از کم شروع کنیم از پس اندازهای کوچیک . از خونه کوچیک از ماشین کوچیک .خیلی از ماها رویای سفر به اون ور دنیا رو داریم(مثلا برزیل) ولی بهتون قول میدم بالای 90 درصد از این خیلی هامون حتی یکبار سرچ نکردیم که چه جوری میشه رفت اصلا ؟؟؟؟ چرا چون همون اول گفتیم برو بابا (به خودمون) ما پول نداریم ! من 20 روز باید کار و زندگی رو ول کنم؟؟؟ و هزاران سوال که چون سعی نمیکنی بهشون جواب بدی کلا منصرفت میکنن از رویایی که داشتیو با خودت میگی همون چشم بسته بهتره و این حکایت خیلی از ما آدمهاست که فقط بلدیم چشم بسته رویاهامونو ببینیم .باور کنید اگه قرار بود تمام کسایی که اسمشونو شنیدیم که زدن ترکوندن و یه جایی یه انقلابی کردن فقط میشستن و چشم بسته رویا پردازی میکردن الان هیچ کدوم ازین پیشرفتها و اتفاقات رخ نمیداد .از ادیسون بگیر تا استیو جابزاز بتهوون بگیر تا نیم وی آچیچاز ونگوک بگیر تا استاد فرشچیان خودموناینا همه رویا پردازی میکردن و در عالی ترین سطح خودش ولی نه فقط با چشمان بسته . با چشمان باز رویا پردازی میکردن و اینقدر تلاش کردن که با چشمان باز رویاهاشونو دیدن و دارم تصور میکنم رویا پردازی با چشمان بسته وقتی اینقدر لذتبخشه دیدن اون رویاها با چشمانی باز چقدر میتونه شگفت انگیز و هیجان آور باشه ....Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irWed, 28 Aug 2019 00:17:34 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/از-صفر-تا-صد-lgowokwsjpcfسلام مخلصیم برای رسیدن از صفر یا زیر صفر به صد باید اعداد این فاصله رو هم طی کنیم یعنی صفر ، یک ،دو ، ده ،بیست ، چهل ،هفتاد ، نود ،نود هفت ،نود و هشت ،نود ونه و صد .توی شمارش اعداد ما نمیتونیم یهو از صفر بپریم به سی یا از ده یهو بپریم به هفتاد . این یه مسیریه که باید طی بشه و شمارش باید درست انجام بشه این مثالو زدم که به بگم برای رسیدن به صد خواسته هامون باید باید از صفر شروع کنیم و مرحله بیاییم جلو تا برسیم به اون نقطه صد و اگه واقعا با تمام وجود میخواییم که به صد برسیم باید شروع کنیم و در مسیر باقی بمونیم .یه نفر ممکنه اصلا شروع نکنه یکی ممکنه تا بیست بره جلو و خسته بشه و یه نفر هم حتی ممکنه تا 95 بره به هردلیلی خواستشو رها کنه . دلایلی مثل حرفهای دیگران یا بن بست های مالی (که البته بن بستی وجود نداره ) یا ترس های مختلف .شاید الان با خودتون بگید ما کسایی رو میشناسیم که یهو از صفر به صد رسیدن . این جمله منو یاد اون داستان معروف میندازه که :(لطفا با دقت بخونیدش) یکی از آدمای موفق توی یک سمینار به شرکت کننده ها میگه کی دوست داره جای من باشه ؟اکثرا دستشونو میبرن بالا .میگه خوب پس خوب گوش کنید :من در سن 18 سالگی تصمیم گرفتم که شروع به کار کنم و بیزنس خودمو راه بندازم . در اولین قدم بعد از کلی تلاش بالاخره راهش انداختم ولی مشتری نداشتم و اولین بیزنسم به شکست خورد و مجبور شدم برم توی یه شرکت و کارمند بشم بعد از چند ماه با رییسم دعوام شد و از اونجا هم اخراج شدم چون نتونستم تحمل کنم کسی بهم دستور بده و باهام تو محل کار بد برخورد کنه .دوباره رفتم سر اینکه کسب و کار خودمو داشته باشم و در همین حال با دختری آشنا شدم و ازدواج کردیم . آره من با یه وام تونسته بودم یه مغازه فست فود کوچیک برای خودم داشته باشم و یه زندگی مشترک عالی . به نظر همه چی داشت خوب پیش میرفت که ناگهان دیدم نامه ای از اداره مالیات برام اومده و یه مالیات سنگین برام بریده بودن که من به این جای کار اصلا فکر نکرده بودم و مجبور شدم هر چی که دارم و ندارم رو بدم تا از شر مامورین مالیات خلاص بشم و برگشتم به صفر مطلق با این تفاوت که همسری که فکر میکردم خیلی دوسم داره با دیدن این شرایط رهام کرد و برای همیشه رفت . نمیدونستم دیگه باید چیکار کنم تمام دنیا روی سرم خراب شده بود .دچار افسردگی شده بودم و حتی دو بار خودکشی کردم که خوشبختانه موفقیت آمیز نبود و زنده موندم . وقتی از بیمارستان مرخص شدم شروع کردم به دنبال کار گشتن تا بتونم حداقل سر خودمو به یه چیزی بند کنم تا دیگه به مشکلاتم فکر نکنم و شاید بتونم یه زندگی عادی داشته باشم . توی یک آگهی دیدم که یه شرکت دنبال یه بازاریاب میگرده رفتم و بعد از مصاحبه قرار شد که یک ماه آزمایشی برم و اگه راضی بودن ازم استخدامم کنن . من دیگه چیزی برای از دست دادن نداشتم و از طرفی هم دیگه نمیخواستم به گذشته فکر کنم و با تمام وجود شروع کردم به کار کردن در حدی که مدیر اون شرکت حتی تصورش هم نمیکرد که من بتوننم فروش اون شرکت رو در یک ماه دو برابر کنم . بعد از یک ماه با حقوق بسیار خوبی استخدام شدم حس و حال و انرژیم مثل اینکه برگشته بود . بخش زیادی از حقوقم رو پس انداز میکردم و یه بخشی رو هم کتاب های مرتبط با کارم رو میخریدم و میخوندم . بعد از حدود 5 ماه ترفیع رتبه گرفتم و شدم سوپروایزر بخش فروش اون شرکت و پول بیشتری پس انداز میکردم . آخه قرار نبود برای همیشه کارمند بمونم و مدام به این فکر میکردم که بیزنس برای خودم داشته باشم و از طرفی ترس از شکست های گذشته بهم اجاره نمیداد . حدود یکسال و نیم برای اون شرکت کار کردم و توی تمام این مدت به رویای داشتن کسب و کار برای خودم فکر میکردم و ایده ای به ذهنم رسید و بعد از کلنجار رفتن با ترسهام تونستم اونارو توی خودم بکشم و استارت بیزنس خودمو زدم آره من با این بار با یک سوپر مارکت شروع کردم ولی با این تفاوت که تجربه های سالهای گذشته رو فراموش نکرده بودم و الان حدود 15 سال از افتتاح اولین سوپرمارکت من میگذره و من حدود 110 شعبه در کل دنیا دارم و توی زمینه های مختلف مثل املاک و خودرو هم در حال فعالیت هستم . بعد از تموم شدن حرفهاش رو کرد به تماشاچی ها و پرسید حالا کی دوست داره جای من باشه؟این دفعه هیچ کس دستشو بالا نبرد . آدم موفقه داستان ما یک جمله گفت و سمینارشو تموم کرد :موفقیت های ده یا بیست ساله یک نفر برای ما یک شبه به نظر میرسه چرا که ما دوران گذشته و پشت پرده اون آدم رو نمیدونیم !!!تمام آدمهایی که از راههای درست به موفقیت و خواسته هاشون رسیدن از صفر تا صد رو شمردن و برای دونه دونه این اعداد تلاش کردن . اون که تلاشش بیشتره زودتر به صد میرسه و ان که تلاشش کمتره دیرتر یا اصلا نمیرسه !!!!!Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irMon, 26 Aug 2019 02:14:58 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/پکیج-آموزشی-بخر-پولدار-شو-w5za3la9sdt8این روزها مدام در فضاهای مختلف به این جمله برمیخوریم با خریدن پکیج میلیاردر خودساخته شما نیز یک میلیاردر خودساخته شوید ، ایده های میلیونر جوان در پکیج فلان ، پکیج مارا خریداری کنید تا در کنکور قبول شوید ، پکیج آموزشی صفر تا صد طراحی سایت ضامن شما در درآمد میلیونی و پکیجِ وام بگیرید پکیج ما را بخرید بعد که پولدار شدید اقساط آنرا به بپردازید .پکیج ها یا همون بسته هایی که هر کدوم چند میلیون یا حتی چند ده میلیون تومان قیمتشونه و عناوینشون دقیقا دست میزاره روی نقطه ضعف ماها که همون پوله . اینقدر این تکرار میشه و تکرار میشه که دست و پامون شل میشه و میریم پولشو جور میکنیم و میخریم و بعد با دو تا حالت برخورد میکنیم یا یه چیزای بدردبخوری توش هست چون اینقدر عملی کردنش سخته و بیخوده که بعد یه مدت میزاریمش کنار یا اصلا کلا تعطیله تعطیله .این پکیج ها و هزاران بسته و کلاس آموزشی و استاد و ... تا زمانی که من تکلیفم با خودم مشخص نباشه هیچ بدرد نمیخوره .شاید یه مسیری برای یک نفر جواب داده ولی برای من جواب نده چون شرایط اون نفر ممکنه زمین تا آسمون با من فرق کنه . و از همه مهتر پولدار شدن هدف نهایی ما نیست ولی فکر میکنیم که با پولدار شدن به تمام آرزوهامون میرسیم که سخت در اشتباهیم سخت . تو کتابی میخوندم که همه دوست دارند به موفقیت برسن ولی اصلا برای خودشون از موفقیت تعریفی ندارند و یا اینجوری هم میشه گفت که همه میخوان به خواسته هاشون برسن ولی اصلا نمیدونن که چی میخوان.... هر کسی میدونه برای رسیدن به موفقیت خودش باید چیکار کنه فقط باید انجامش بده و تمام مسائل ما از اون مرحله شروع میشه که باید انجام بدیم .همه بلدیم خوب رویا پردازی کنیم خوب تصویرسازی کنیم ولی بلد نیستیم چه حجوری این رویا ها رو عملی کنیم...Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irFri, 23 Aug 2019 17:28:36 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/رویاهای-خاک-گرفته-msrnmy6hu44oاز همه مردم و اطرافیان که بپرسیم چی دوست داری ؟ دوست داری به کجا برسی و اصلا چه رویایی داری ؟قطعا یکی از رویاهاشون اینه که یک کلبه جنگلی در یک منطقه بکر (ترجیحا جنگل های منطقه آلپ) داشته باشند به دور از آلودگی و ترافیک و چندتا مرغ و خروس که در حال برچیدن دانه از زمین که صبح به صبح برن تخم مرغ ها رو جمع کنن و با گوجه هایی که در مزرعه کاشتن و از کره ای که از شیر گاوی که در طویله دارند ، گرفتند یه املت پٌر پر و پیمون درست کنند و با چای آتیشی که سرشار از بوی دوده ، املتشون رو بزنن بر بدن و بعد از خوردن املت شروع کنند به گشت و گذار در جنگل و بعد از یکی دو ساعتی برن داخل رودخونه ای که حدود 200 متری با کلبه فاصله داره شنا کنند و پس از شنا به کلبه برگردن و مشغول جور کردن سور و سات نهار بشن و نهاری بروی آتیش درست کنند که نگو و نپرس !!!!!!!!!!!!!!!!!1این رویای خیلی از افراد این سرزمین که حتی رویای خیلی از مردم جهانه که اصلا بد نیست و بسیار خوشایند و دلپذیره ولی میشه دو جور با این رویای زیبا و لذتبخش برخورد کرد یکی این که در حد همین رویا نگهش داریم و فقط شبا بهش فکر کنیم و روزا برای دوست و رفیق تعریفش کنیم یا اینکه قدم برداریم برای عملی کردنش ...قطعا اولین چیزی که به ذهن هر کسی ممکنه برسه ترس عملی شدنشه . خوب کار و زندگی رو چیکار کنم؟؟اونجا اینترنت هم داره یا نه ؟ همه روزا خودم باید غذا درست کنم ؟ از کجا پول در بیارم ؟ چه جوری برم خارج اصن؟ و همینطور این سوالارو در ذهن خودش میپرسه و جواب منطقی براش پیدا نمیکنه یعنی از ترس این سوالا اصلا به جواب فکر نمکنه و یواش یواش، یواش یواش اون رویا برای مدتی بواسطه همین سوالات و ترسهایی که از نتیجه این سوالات بوجود اومده از بین میره و میره و میره زیر خروارها خاک که بعد از مدتی دیگه حتی جرات تصویرسازی و رویا پردازی رو هم به خودش نمیده ....و اینه ماجرای همه رویاهایی که داریم و حتی برای یکبار هم سعی نکردیم به جای ترس از اون سوالات یه جواب و راه حل براش پیدا کنیم تا حداقل بخشی از رویامونو عملی کنیم ....Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irThu, 22 Aug 2019 03:11:19 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/برگ-برنده-هر-کس-در-گذشتست-ptukqbv45r1bاینو زیاد شنیدیم یا خوندیم که گذشته دیگه گذشته و باید فراموشش کنیم و در حال زندگی کنیم و برای آینده برنامه ریزی و تصویرسازی  ذهنی داشته باشیمقبول و هیچ شکی نیست که گذشته دیگه تموم شده و نباید بهش فکر کرد ولی نکته اصلی اینجاست که منظور از این جمله یعنی دیگه همه چی رو فراموش کنیم و خلاص ؟؟؟؟؟ما برای اینکه بتونیم آینده خوبی و یا حال حاضر خوبی رو برای خودمون رقم بزنیم نیاز به  این گذشته ی  هر چند تلخ و یا شیرین داریم و باید سرکشی و برخی از اتفاقات رو مرور کنیم.برای هر کدوم  از ما یه اتفاقاتی توی گذشته افتاده چه خوب یا چه بد و یا اصلا نه خوب نه بد و نمیشه اینو هیچ وقت انکارش کرد . این اتفاقات تجربه ما توی زندگی هستند و این تجربست که میتونه باعث عدم تکرار  و یا تکرار اون اتفاقات بشه .مثلا من تو گذشته کاری کردم که بعدا ازش پشمون شدم و تجربه این پشیمونی رو به قیمت از دست دادن پول و وقتم بدست آوردم ، من میتونم دو جور با این اتفاق برخورد کنم یکی اینکه به کل فراموشش کنم و 5 سال یا 10 سال دیگه دوباره اون کار رو تکرار کنم یا میتونم از این تجربه گرون استفاده کنم و مانع از بوجود اومدن یه پشیمونی بشم .بزارید یه مثال از خودم بزنممن تقریبا 10 سال پیش با یکی از دوستای صمیمی و نزدیکم تصمیم گرفتیم  که یک مغازه شیرینی فروشی بزنیمبدون اینکه یه سری پارامترها رو در نظر بگیریم و قراردادی بنویسیم  شروع کردیم به کار (مغازه گرفتیم ،دیزاینش کردیم و ...)بعد از تقریبا 4 ماه که داشتیم مشتری های خودمونو پیدا میکردیم این دوست و رفیق ما که هزینه آنچنانی هم از جیب نزاشته بود خیلی راحت گفت من دیگه نمیام و نمیتونم ادامه بدم .مغازه باشه برای خودت (که البته مشکلاتی براش بوجود اومده بود ) و چون صد در صد بحث پخت و پز با اون بود کلا ماجرا رفت رو هوا ، منم چون صبح ها میرفتم سر کار و بعد از ظهرا میومدم مغازه به  یه چالش خیلی سخت برخورد کردم و با تجربه کمی که تو اون زمان داشتم  مجبور شدم به یه ضرر زیاد مغازه رو جمع کنم (هم ضرر مالی ،هم ضرر زمانی و هم فشار اعصاب و روان) تجربه ای که برام گرون تموم شد (اولین شکست کاریم بود و اگه تجربه الان رو داشتم مغازه رو جمع نمیکردم )ولی دوباره یه اتفاق مشابه این موضوع  3 سال پیش افتاد (7 سال بعد از اون ماجرای مغازه) و دوباره بدون نوشتن قرارداد و تفاهمنامه شروع کردیم به کار (با یه نفر دیگه ) و  همون ضررهای مالی و زمانی و ...بعد از اتفاق دوم ،زمانی که داشتم فکر میکردم که چرا این اتفاق افتاد و کجای کار اشتباه بود یاد 7 سال پیش افتادم که یهو برق 3 فاز از سرم پرید که چرا دوباره چرا دوباره آخه ؟؟؟میدونید دلیل تکرار چی بود ؟؟ من به کل اون اتفاقات  شیرینی فروشی رو فراموش کرده بودم و زمانی که اتفاق دوم برام افتاد یهو همه چی برام تداعی شد (در صورتیکه اگر من تجربیات شکست اول یادم بود از این برگ برنده استفاده میکردم و   مسئله دوم اتفاق نمیفتاد)که البته این هم شد جزیی از تجربه ای که باعث شده حواسم به تجربیات گذشتم باشه .حالا شما با توجه به این تجربه میدونید که برای راه اندازی یک کسب و کار باید یه پارامترهایی رو در نظر بگیرید که میتونید تو مقاله قدم اول برای راه اندازی و توسعه بخونیدش .و حتی شما احتیاج نیست که هی شکست بخورید تا تجربه کسب کنید ، از تجربیات و شکست های دیگران استفاده کنید و سرگذشتشونو بخونید و مشورت بگیرید (مشورت گرفتن عجب چیز خوبیه)علاقه های ما از کجا میان؟و اما یه چیزی که خیلی از ماها ازش غافلیم اینه که ما برای رسیدن به اون برگ برنده در آینده باید تو زندگی کاری ، مالی ، خصوصی و ... با علایقمون سر و کار  داشته باشیم یعنی باید عاشق کارمون باشیم ! عاشق نحوه زندگی کردنمون باشیم ! و ...خوب حالا من از شما یک سوال میپرسم و شما توی دهنتون به این سوال جواب بدید؟به چه چیزهایی علاقه دارید؟ (این سوال خیلی کلیه ولی شما برای خودتون این سوال رو جزیی ترش کنید مثلا : به چه شغلی علاقه دارید ؟ به چه سبک از زندگی علاقه دارید ؟  و ...)خیلی از مردم جهان برای جواب دادن به این سوال احتیاج به فکر کردن دارن یا حتی بعد از ساعتها نمیتونن جواب بدن و این خیلی خیلی ناراحت کنندست (ممکنه ما هم جز همین دسته باشیم الیته من جز این دسته نیستم :)حالا برای پیدا کردن علاقمون باید چیکار کنیم ؟؟؟ این سوال خیلی زیاد پرسیده میشهما برای پیدا کردن علاقه هامون و چیزایی که واقعا دوستشون داریم و حال مارو خوب میکنه باید برگردیم به گذشته های خیلی دورمون یعنی دوران 3 یا 4 سالگی یا هفت سالگی و مرور کنیم ، نقطه های خوشحال کننده  اون سالها رو بکشیم بیرون و یادداشت کنیم.و همینطور بیاییم جلو تا برسیم به الان و البته زیاد روی این چند سال اخیرتون حساب نکنید چون علاقه های واقعی شما بواسطه شرایط محیطی و جامعه ناخواسته دستخوش تغییراتی شده که حتی وقتی بهشون میرسید خوشحال نیستید.پس برگردید به گذشته ی کودکی و کنکاش کنید و فکر کنید .(علایق دوران کودکی و بعضا نوجوونی علایق اصلی ما هستند چرا که به محدودیت ها و شرایط وابسته نبودند و از واقعیت وجود ما سرچشمه گرفتن)حالا دیدید که گذشته رو نباید کامل فراموش کرد .به خود اون اشتباه یا شکستی که در گذشته داشتیم فکر نکنیم تجربه ای که اون شکست برامون داشته رو برداشت کنیم و هیچ وقت فراموش نکنیم  و پرونده اون اشتباه  یا شکست رو توی ذهنمون ببنیدیم و تماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام .Hesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irMon, 12 Aug 2019 15:41:02 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/اولین-قدم-برای-راه-اندازی-یا-توسعه-هر-چیزی-jnmhzixag6y1سلام حسام الدین مرادی هستم و با مطلب بسیار مهم دیگه ای در خدمتتون هستم :)به نظر شما اولین قدم برای راه اندازی یا توسعه هر چیزی چیه؟این سوال جوابهای زیادی داره مثلا اینکه اصلا هدفمون از راه اندازی یا توسعه چیه؟یا اینکه برای راه اندازی یا توسعه چقدر بودجه در نظر داریم ؟برناممون برای معرفی این راه اندازی یا توسعه چیه ؟ چطوری میخواییم تبلیغات کنیم یا روشهای بازاریابیمون به چه شکلی باید باشه؟اصلا رقیبی برای این کسب و کارمون داریم ؟کیا هستن این رقیبا و دارن به چه شکلی کار میکنن؟و شاید دهها و بصورت جزیی تر صدها سوال که جواب هرکدوم میتونه اولین قدم باشه !اولین قدم و جواب همه این سوالات در یک چیزه و اون هم بیزنس پلن یا همون طرح ما برای راه اندازی یا توسعه کسب و کار ماست.من به شخصه مشاغل و کارهای زیادی رو انجام دادم و میشه گفت که تست کردم توی هرکدوم که از قبل بیزنس پلن و برنامه مکوب داشتم موفق بودم و اونایی که براشون برنامه مکتوب نداشتم به شکست خوردند و تعطیل شدند .حالا چی هست این بیزنس پلن ؟؟؟؟؟تعریف من از بیزنس پلن فقط و فقط دو کلمست : نقشه گنج!!!اگه به شما گفته بشه که در یه منطقه جغرافیایی مثلا کویر لوت یه گنج بسیار بزرگیه ولی بهتون نقشه و مکان دقیق رو ندن به نظر میاد بعید باشه که شما بتونین به اون گنج گرانبها دسترسی پیدا کنید .ما در طول زندگی روزمره از آدمهای مختلف ، از داخل شبکه های اجتماعی و پیامرسان و مکانهای مختلف بهمون پیشنهاد راه اندازی کسب و کارهایی میشه که میتونه به ما درآمدهای خوبی برسونه و به عبارتی زندگی رو متحول کنه و به اصطلاح عامیانه تر بزنه بترکونه !!!و خیلی از افراد هم با همون یه پیشنهاد شروع به راه اندازی و یا حتی توسعه کسب و کارشون میکنن و بعد از مدتی میبنیم که شکست خورده دوباره برمیگردن سر خونه اولشون با این فرق که کلی ضرر مالی و زمانی کردند .موفقیت توی این پیشنهادات مثل همون گنج تو کویر لوته که اگه براش نقشه و برنامه نداشته باشیم عمرا بهش برسیم . نکته قابل توجه و تامل اینجاست که نقشه باید کاملا مکتوب باشه تا شما رو به مقصد برسونه کاملا مکتوب .این مثال کاملا اهمیت داشتن طرح و برنامه مکتوب رو برامون روشن کرد چرا که یه طرح و برنامه خوب به تمام سوالات ما و سوالات مختلف در رابطه با راه اندازی و توسعه جواب میده و ما رو با چشمانی کاملا باز وارد بازی میکنه .توی یک بیزنس پلن خوب چه نکات و سر فصل هایی آورده میشه و در موردش توضیح داده میشه ؟(چه برای راه اندازی و چه برای توسعه)توصیف کسب و کار توصیف و شناخت مخاطب تحلیل بازاراندازه کسب و کاراهداف و چشم انداز هانیازهای اولیه برنامه تبلیغات و بازاریابیمکان راه اندازی و توسعه مابررسی و تخمین هزینه های راه اندازی یا توسعه (ثابت و جاری)مهمترین چالش هایی که ممکنه سر راه قرار بگیرندشناخت و تحلیل رقبا و نحوه فعالیتشوناستراتژی توسعه (چه برنامه ای برای توسعه داریم)برنامه زمان بندیتهیه نمونه محصول هر کدام ازین تیترها و سرفصل بسیار مهم و تعیین کننده هستند در مسیر موفقیت یا شکست، که هرکدوم شرح و توضیحات جداگانه ای دارند که برای اینکه این نوشته طولانی نشه بزودی داخل مقاله دیگه ای بررسی خواهم کرد حسام الدین مرادی دات آی آرHesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irSun, 28 Jul 2019 11:44:09 +0430https://virgool.ir/@hesamodinmoradi.ir/آمار-حیرت-انگیز-اینستاگرام-zyn9vpm9oekmاینستاگرام در حال حاضر بخشی از زندگی افراد در فضای مجازی شده و آمار حیرت انگیز این شبکه اجتماعی قدرتمند میتونه برای هر کسی جالب و تامل برانگیز باشه . توی این نوشته میخوام  از این آمار عجیب براتون بگم تا شما هم بدونید که چه فضایی در اختیارتون هست که میتونید برای استفاده های مختلف از اون استفاده کنید .تعداد کاربران فعالدر اینستاگرام بیش از یک میلیارد کاربر وجود دارند که حداقل ماهی یکبار به پروفایل خودشون سر میزنند . یعنی ما توی یه فضایی وجود داریم که یک میلیارد از حدود هفت میلیارد جمعیت کره زمین هم اونجا هستند و میتونیم خودمون ،برندمون و کسب و کارمون رو بهشون نشون بدیم .88 درصد از این آمار خارج از آمرکا هستند71 درصد زیر 35 سال سن دارندکاربران زیر 25 سال روزانه 32 دقیقه در اینستاگرام هستند و ازین اپلیکیشن استفاده میکنندبیش از 95 میلیون پست در روزدر اینستاگرام روزانه بالای 95 میلیون پست شامل عکس و ویدئو آپلود میشه که نشون دهنده قدرت سیستم زیر ساختی این اپلیکیشن هست.تعداد لایک در روزروزانه بیش از 4.2 میلیارد لایک برای پست ها توسط کاربران  زده میشه که این هم بسیار قابل توجه و عجیبهتعداد استوریشاید بشه گفت زمانی که استوری به اینستاگرام اضافه شد خیلی از افراد فکرش را هم نمیکردند که اینقدر این بخش از اپلیکیشن مورد استقبال قرار بگیرد و به یکی از ارکان مهم این پلتفرم تبدیل شود .روزانه بیش از 500 میلیون کاربر از استوری استفاده میکنند تاثیرات شبکه های اجتماعی (اینستاگرام)پروفایل های تجاریاینستاگرام با توجه به درصد تعامل خوبی که کاربران در آن دارند فضای بسیار مناسبی برای معرفی کسب و کار ، برند و حتی فروش مستقیم محصولات هست که خیلی از برند ها از این فرصت استفاده کرده و میکنند .71 درصد از کسب و کار ها در آمریکا از اینستاگرام برای معرفی و فروش استفاده میکنند25 میلیون پروفایل تجاری (بیزنس اکانت) در اینستاگرام مشغول به فعالیت هستند.ماهانه 2 میلیون نفر در اینستاگرام مشغول به تبلیغات هستند (اینفلوئنسر ها)60 درصد کاربران در اینستاگرام دنبال محصول مورد نیاز خود میگردند .فیس بوک به مبلغ 715 میلیون دلار اینستاگرام را خریداری کرده است .80 درصد از کاربران حداقل یک برند یا یک کسب و کار را دنبال میکنند.75 درصد از کاربران نسبت به پست یا استوری ها واکنش نشان میدهند مثلا به وبسایت مراجعه میکنند و ...در حال حاضر صفحه خود شرکت با 307 میلیون دنبال کننده بیشترین فالوورو در رتبه اول بیشترین فالوور برای یک شخص،کریستیانو رونالدوی پرتغالی با 174 میلیون فالوور را دارندHesamodinmoradi.irHesamodinmoradi.irTue, 23 Jul 2019 17:38:56 +0430