https://virgool.ir/feed/@hesamatashipourآرزوم دارم هیچ کودک زیر ۶ سالی بدون دسترسی کامل به آموزش و پرورش واقعی با کیفیت در جهان باقی نماند. اهل نوشتن هستم و سعی می کنم اگر چیزی بلدم رو یاد بدم. این جوری توی مسیر موفقیت، من تنها نیستم :)fa2026-11-11 11:17:42https://files.virgool.ir/upload/users/34117/avatar/rQUcVk.pnghttps://virgool.ir/@hesamatashipourhttps://virgool.ir/@hesamatashipour/خدا-این-شصت-و-انگشتِ-اشاره-را-نگیرَدِمان-ld0vg6kmrxdlخدا این شصت ها و انگشتان اشاره را نگیرد اَزَمان. نداشتیمشان این همه عکس و فیلم از درد اجتماع و فرهنگ و سیاست و آهِ دررفته از کم آبی و اشک سرازیرشده از خشکسالی و اخمِ درهم کشیده شده از فقر در فلان محله پایین شهر و سیل در فلان شهر غربی و فلان و بهمان، حیران می ماندند و بی مادر و پدر.دیگر کسی نبود که بِلایْکَد این سوداهای گوشِ فلک کَر کنِ تو خالی را. کسی نبود که هجوم بیاورد ماتحت آن پُست دردمندانه و بِسُلفد افاضات حقیر خود را آن پایین و دعوایی راه بیندازد و بیفتد و دیده شود همه چیز غیر از مقصود احتمالا دغدغه مندانه آن حقیر پُست گذار. و آن کودک فقیر که از بی سوادی اش سن و سالش را هم نمی داند چه تصورش می رسد که این همه شصت و انگشت اشاره تنها برای او تاچ می کنند "پُستان" فراوان را و قلب ها می فرستند برای سرور های اینِستا که دیده شود در اِکسپِلورِر. و آن کودک دور افتاده که معلمش، فله ای همه ی هم ولایتی هایش را می چپاند توی آغُلی محض کلاس درس که یادشان دهد یک جا، از اول دبستان تا پنجم دبستان. همه را با هم.و خدا خیر دهدت ای معلمِ آنجا که یا شصت نداری یا انگشت اشاره و یا هر دو را که اگر داشتی تو هم فقط کارَت تاچیدن بود بر صفحات موبایل و تبلت و فرصت نداشتی که اینگونه قلب بسازی در قفسه سینه این کودکان دورافتاده. که بزرگ شوند. که آنها هم بی شصت و انگشت اشاره بار بیایند. که آنها به جای شصت و انگشت اشاره کمی مغزشان جاگیرتر شود در جمجمه شان. شاید آنها هم بعدها قلبی ساختند در قفسه سینه دیگری و آن هم مغزش جاگیرتر شود و همین طور قلب و مغزها فوران کند در قفسه و جمجمه دگران. به جای این همه شصت و انگشت اشاره بی خاصیت. همین.سید حسام الدین آتشی پورسید حسام الدین آتشی پورFri, 23 Aug 2019 21:17:10 +0430https://virgool.ir/@hesamatashipour/من-چشمِ-ایرانم-cpzqzgpubdetAli sabih kadhimعکاسمستطیل راستگو؛ ایران نیاز به عکس های خوب بیشتری داردعکس واسطی است که نمی تواند دروغ بگوید. هر کشوری به پهنای تاریخش توسط عکاسان اش مستند نگاری شده است. به آن افتخار می کند و به مردمان دیگر جهان نشانش می دهد. اما ایران ما ثبت بسیاری از وقایع تاریخی خود را از دست داده است. بسیاری از طبیعت خود را نامکشوف باقی گذاشته است. بسیاری از سبک زندگی و فرهنگ مدرمانش را به تصویر نکشیده و گم کرده است. بسیاری از درد ها را در سینه نگه داشته است و در حال گذراندن اکنونی که بدون یک گنجینه مستند قاعده مند و متنوع در حال از دست رفتن است.جمع تمام ژانرهای عکاسی در یک جا می تواند باعث تبیین یک فرهنگ شود. توسط عکاسانی که عکس هایشان شناسنامه دارد. عکاسانی که به هم معرفی می شوند. عکس دوستانی که از عکس ها لذت می برند و همه با هم کمک می کنند که یک خانه صمیمی بسازند از چشم های ایران و هزاران مستطیل راستگو. چشم های ایران؛ استقلاق عکاسان و جایگاه عکاسیجایگاه عکاس شاید در عصر کنونی مثل بسیاری از تخصص ها، آنطور که باید شفاف و قاعده مند معرفی و ترسیم نشده است. عکاسی که بتواند مثل نقاش ها یا طراح ها از آفریده خود دفاع کند، هویت و استقلال اثرش را بشناسند و همواره آن اثر با نام عکاس عجین باشد. بتواند عکاسی را یک حرفه ای درآمد زا بداند. حق کپی رایت اثر خود را که حتی در قانون هم با ده ها تبصره قابل دور زدن است، بتواند محفوظ نگه دارد. من یک شغل حرفه ای دارم؛ بازار عکس و مدیابه تاریخه هر اثر و محصولی که نگاه کنیم، حتما رد پای یک عکاس پیدا می شود. یک گرافیست به عکس نیاز دارد تا یک اثر بی نظیر تولید کند، یک کتاب برای اینکه از خواننده اش در لحظه اول دلبری کند، به یک طرح روی جلد خلاقانه محتاجست. یک لبخند می تواند در قاب یک عکس جاودانه بماند. یک دیوار در خانه ای زیبا جای خالی یک عکس زیبا را با سکوت جار می زند. یک غذای خوشمزه با یک عکس خوش می تواند فروخته شود. خبرگزاری ها، گالری ها، شرکت های تبلیغاتی، مستندسازها و فیلم سازها و ... همه به یک عکس خلاق و یک عکاس خوش فکر و حرفه ای نیاز دارند تا در شغل و حرفه خود بهتر دیده شوند. سایت هایی باید دست به کار شوند و به تحقق این ماموریت جامه عمل بپوشانند. در کسب و کارهای دیگر کارهایی شده است. سایت هایی وجود دارند که خیلی به این هدف نزدیک شده اند و دارند با قدرت پیش می روند مثل ایراسوگرافی (irasography.com) یا گوشه ای هر چند کوچک از کار را گرفته اند مثل سیب که نسخه فیزیکی عکس را می فروشد. ولی چیزی بیش از این نیاز داریم. شنیده ام که ایراسوگرافی دارد پلتفرمی برای این کار فراهم می کند. ولی همتی بیشتر نیاز هست.سید حسام الدین آتشی پورسید حسام الدین آتشی پورSat, 02 Mar 2019 13:02:32 +0330