<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hedie Shafeei</title><link>https://virgool.ir/feed/@hedie.shafeeiiii</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:47:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/162263/avatar/pSEdVZ.png</url><title>Hedie Shafeei</title><link>https://virgool.ir/@hedie.shafeeiiii</link></image><item><title>جهان پُر از گوشه است</title><link>https://virgool.ir/@hedie.shafeeiiii/جهان-پُر-از-گوشه-است-biknoemnoo7x</link><description>دست به سینه دراز کشیده ام استسَرَم هم به تنم متصلاما فکرم کاملا با فاصله از من قرار دارد دور میشودسِیر میکند درهمه جاهایی که الان بودنم در آنجا ممکن نیستدر خانه ی بی خانمان ها در شکم گرسنه هاو در اندوه دردمندانوشادی و رفاهی که میتوانست سهمشان باشدفکرم الان در کنار کودکی نسشته که در خانه ی بی در و پیکرشان نشسته و نظاره گر  اندوه و ناتوانیِ والدینش،شرایطِ دشواری که ناخواسته در آن به وجود امده و زندگی میکند؛سرمایی که هر شب موجب آزارش است ترسی ک در چشمانش از نداشتن اَقلِّ اَمنیتش باعث تجمع اشک میشودو جُثه ی کوچکش که نه قابل است و نه قادر به چاره ای جز چشیدن و کشیدن این بارِ اجباری بر دوشش و حقارتی که شایسته اش نیستخانواده ای چُنیندر شرایطی این بَد چُنین ترمنظورم همین ویروس معروف است ک به تازگی اَمان همه جهانیان را بریدهو جهان رامجبور به توقفی ترسناک کرده استو حالا در این گوشه در این کشور، شهر، محله ،کوچه ودراین خانهخانه ای شبیه به آشینه ی یک سال گذشته یک جفت عقابی است که رها شده و از حمله باد و باران و سیل و سرما  بی بهره نبوده و حالا ساکنینی از جنس خود داردخانه ای ک اعضایش در شرایط به ظاهر عادیِ گذشته هم  زندگیشان مانند زندگی نبودنه وعده های غذایشان به اندازه و سرجایش بودنه  خوابشان راحتنه همان امکاناتی که به چشممان نمی آید و نبودش برایمان قابل تصور نیستو نه خوشی هایشان از جنس خوشیحالا در این بُرش از زماندر این چالشی که آدم های مُفرح را هم درمانده کردهچه برحالشان آمدهچگونه روزی را ک شب نداشت و شبی را که صبح میگذرانند؟؟؟چه کسی از حالشان خبر دارد ! که به فریاد هرگز سر ندادِیِشان برسد؟انگار که در آن گوشه گم شده اند وفراموشو عاجز از هر چه باید  و نیست!حالادر این اوضاعچه کسی چگونه میتواند شب هایشان را گرم و صدای همسُراییِمعده هایشان را مهار کند؟!چگونه میشود آنها اینگونه زنده باشند و ما زندگی کنیمبا خودتان میگویید ای بابا زندگی ما که خودش آبستن از  گرفتاری و  دردسر استروزگارمان خودش  سیاه است...خُب، رنگ زندگی آنها را شما خودتان حدس بزنید؟!!فکر میکنم آن ها در زیر سایه سیاهی رنگ باخته اند و ما...کمِ کَمش بیاید با همین دست های سیاهمان دست های بی رنگ ماندهءشان رابگیریمشاید تاثیر رنگ هایمان بر هم، جانی ببخشید به آشفتگی این بی رنگی ها...حواسمان بیشتر باشد به گوشه های جهان زیراجهان پر از گوشه است...</description><category>Hedie Shafeei</category><author>Hedie Shafeei</author><pubDate>Mon, 20 Apr 2020 15:24:20 +0430</pubDate></item><item><title>نیاز دارم به تنهایی</title><link>https://virgool.ir/@hedie.shafeeiiii/نیاز-دارم-به-تنهایی-czy4ovh9tnc8</link><description>نیاز دارم به تنهایینه به آعوش بد خواهینیاز دارم به چای داغ به گردش در هوای باغبه اندوه های خویش خندمبه ریشش قیچی ای بندمنیاز دارم به رسواییبه عشق پاک دارایی نیاز دارم که هی دور شمکه از دیدن تو کور شمکه یادم خالی از غم شه یکم از درد من کم شهنیاز دارم به سیبی سرخکه به گازش کشم پر شوقنیاز دارم به ابر و کوهبه معشوقی کمان ابرونیاز دارم به اشک و اه به حرفی که بگم در چاهنیاز دارم به خوشحالیبه آزادی،سبکبالینیاز دادم بخنده ابربه کوهی با ندای صبرنیاز دارم به تابیدنمثال ابر باریدننیاز دارم دارم به آغوشیکه جبران نشه با گوشینیاز دارم به یاری خوشبه شادی دربهاری خوشبه بوسه از لب یارمبه دستی که نگهدارمبه عاشقانه های یاربه نغمه خوانیِ یک سارنیاز دارم هوا بد شهشریک و همدم من شهنیاز دارم به آغازیبه رخ دادن یک رازینیاز دارم خودم باشمصُب زود از خوشی پاشم</description><category>Hedie Shafeei</category><author>Hedie Shafeei</author><pubDate>Mon, 13 Apr 2020 13:22:15 +0430</pubDate></item><item><title>سَرَت جنگ است</title><link>https://virgool.ir/@hedie.shafeeiiii/سَرَت-جنگ-است-pquintqo3hsn</link><description>سرت در شهر ما جنگ استبیا بگریزیم وقت تنگ استندیدی تو مگر با چشم در اینجا عاشقی ننگ استمنو تو ساز هم دانیم کنار هم میمانیمبیا و هم راهم شو که دنیا بی تو بی رنگ استپریشب در کنار راه به نامت دشنام دادندسر عشقت که پیدا شد نگاه مردمان سنگ استتو در یاد منی هروز و هر لحظه چه در خوابمبه قدر لحظه ای از پیش من رد شو ک قلب عاشقت تنگ استمگر عاشق نبود آن که ، سِرشت مارا به آب و گلچرا پس بر سر عشاق اشاره هایی با ننگ استبیا و جان من تنها گریزیم از چُنین جاییدر اینجاظاهر و نیرنگ فقط ساز خوش اهنگ استنگاه و ظلم بد خواهان احاطه کرده است ماراچو مار خوش خط و خالی نباشی، کمترش ننگ استسیاه بازی شده اینجا میان پستی و راستیاگر همرنگ نباشیم ما نشان از مکر و نیرنگ استسر از پارا نمیدانند بماند صحبت عشق را به جان هردمان اینجا یکی منگ و یکی شَنگ استزدم فریاد بر کوری  چه دانی عشق چیست نادانهوا پس شد برایمان، بیا بگریزیم، وقت تنگ است...</description><category>Hedie Shafeei</category><author>Hedie Shafeei</author><pubDate>Sat, 11 Apr 2020 16:54:53 +0430</pubDate></item><item><title>هرچه دوست دارم مینویسم</title><link>https://virgool.ir/@hedie.shafeeiiii/هرچه-دوست-دارم-مینویسم-kxppggbn2hpx</link><description>به من  گفته اند هرچه دوست دارم بنویسم..نمیدانم ممکن است هر چه را که میخواهم بنویسم !؟ممکن است که دهان ذهنم را باز کنم و شروع کنم و کاغذ های دست نخورده ای که مدتهاست خالی از هرچه اند را  بی امان پر کنم.؟ میشود ؟ تا بحال چه کسانی را دیده اید که هرچه که خواستند را گفته اند یا نوشته اند  و بعدش هم راضی باشند از انچه که گفته ،به جا گذاشته  و یا پاسخی که داده شده ؛بوده باشند؟ من هم دیده ام اینگونه افرادی را نه اینکه نباشند نه ولی دیگر مثل قبلشان نبودند ؛آشفته تر و اندوهگین تر وشاید هم شاد از عذابی که بالاخره توان کندن از ان را داشته اما دیر تر از انکه باید .بعضی هاهم هستند که فکر میکنم  خیلی هم هستند کسانی که در رنج اند از اندوهی که تاب  رهایی از ان را ندارند و طاقت گفتن و رهاییش را ولی در عوض بهشان گفته میشود که در این صورت پای &#34;باید&#34; به میان می اید و شنیدن و پذیرفتن هر آنچه که باید میگفتند و دست دست کردن و در آخرهم مبهوت در میام همه آنچه میخواستن و دیر جنبیدن.... .  میدانید آدم های زیادی اند که میخواهند بگویند هر آنچه که میخواهند ولی دیر میکنند  آنقدر که دیگر گفته های نگفته شان میماند میگندد و بویش مسموم میکند جان خودشان را .آدم های زیادی اند خیلی زیاد حتی افرادی که همین الان کنارمان هستند که یک روز به زمان و نگفتن هایشان باخت دادند و همچنان هم تن داده به این بی منطق ترین و کشنده ترین ویروس درونشان که دلیل مرگ تدریجی روحشان شده .شاید بهتر است دهانه ی سدِ درونمان را برداریم و بگذاریم بخروشد صدای همه انچه میخواهیم بگوییم در خشکزار پیش رویمان ...شاید جانی را نجات دادیم شاید خودمان را و شاید شایدی را .....هر آنچه دوست دارم را ....</description><category>Hedie Shafeei</category><author>Hedie Shafeei</author><pubDate>Tue, 07 Apr 2020 01:56:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>