https://virgool.ir/feed/@hbakhtiariniafa2026-11-12 03:42:31https://files.virgool.ir/upload/users/63708/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@hbakhtiariniahttps://virgool.ir/@hbakhtiarinia/از-دست-دادن-d00nlpgkrofuسلام امیدوارم خوب باشید، در زندگی ، مواقعی پیش روی ما قرار میگیره، که احساس میکنیم، مغلوب ، خسته و بازنده ایم، اولین بار در ماه اردیهشت امسال مفهوم از دست دادن را شناختم، با از دست دادن یکی از نزدیکانم،‌به جرات میتونم بگم سخت ترین لحظه شاید،‌اولین تجربه ی از دست دادنه،‌از دست دادن موقعی اتفاق می افته که هیچ برنامه ریزی انجام ندادی،‌ از جنس تسلیم شدنه ،‌باید باهاش کنار بیایم، من در اول امسال ، شرکت ای که کار میکردم رو تغییر دادم، به امید بدست آوردن تجربه های نو،‌من عاشق جستجوام، برای همین خودمو آماده کردم که چیزای جدید رو خلق کنم، با تحقیق نصفه و نیمه هم رفتم، ظاهراْ همه چی نرمال بود،‌ اما به یکباره اتفاقاتی که افتاد، نگرش منو نه تنها نسبت به کار، بلکه نسبت به زندگی تغییر داد،‌ قبول دارم که تو زندگی باید لذت ببریم، اما من به کسی میگم بالغ که نه اونقدر با چیزی ناراحت شه و نه خوشحال، شور و شعف کارکردن برای من با شک از دست دادن، تقریباْ میتونم بگم از بین رفت، الان که نگاه میکنم، قشنگی زندگی همینه دیگه، مهم ادامه دادن و تلاش و پشتکارته، طرز فکر من اینجوریه که حتی اگه یه قدم بشه پیشرفت داشت، کارکنم براش، ولی انگار هدیه این از دست دادن برای من بدست آوردن چشمانی بازتر بود! یه تلنگر بخودم که اقا کجا؟ یکم آرومتر، بخدا خبری نیست، این ایستادن ها برای من حکم رشد کردن رو داره، اونجایی که هوشم به من میگه داری از همه چیت مایه میزاری که چی بشه؟ پست بالاتر؟ حقوق بیشتر؟ احترام بیشتر؟ ولی انگار برای این چیزا به دنیا نیمدم من، انگار اینها رو دیدم و طعمشون رو چشیدم، تو زندگی شخصیم همیشه حواسم بخودم بوده که تند نرم که آروم هم نرم، که کم نیارم، که زندگی یعنی ادامه دادن،‌یعنی خسته نشدن، بارها و بارها روی مسایلی که خط قرمزم هستن، مقاومت کردم، که برای خودم تو رشد شخصیم خیلی موثر بوده، از احمدی که ۵ سال کارمندی کرد به شماهایی که تازه میخواین وارد این مسیر بشین یا هنوز تصمیم نگرفتین، کارمند بودن تا جایی خوبه که خودت رو بشناسی عمیقاْ ، بمحض اینکه این حس و شم درت به وجود اومد تو موظفی کارهای بزرگتری رو انجام بدی، وگرنه دچار روزمرگی میشی، تقابل با ادمایی که واقعاْ ارزش زندگی شغلی ندارن، باید تحملشون کنی وپولی بابت این تحمل کردن بهت نمیدن:) من تو طول این مسیر آدمهای مختلفی رو دیدم و باهاشون معاشرت کردم، فقط ۲ نفر ارزش شو داشتن که کنارشون یاد بگیرم و بخودم مغرور بشم بخاطر کارکردن کنارشون، احساس میکنم وظیفه ام از این به بعد اینه که من نفر بعدی باشم برای بقیه:) انشالله که همینطورهموفق باشیداحمد بختیاری نیاahmad bakhtiariniaahmad bakhtiariniaThu, 05 Oct 2023 04:06:23 +0330https://virgool.ir/@hbakhtiarinia/١٨٠٠-روز-در-كوچه-پس-كوچه-هاي-استارت-اپقسمت-دوم-dmud2yofxwdoدر ادامه قسمت قبل سعي كردم با مفاهيم و تجربه ها اشناتون كنم.ميخوام از تلخي هاي اين مسير بگم، دوست دارم اگه اين متن رو ميخوني تو ديگه تجربش نكني.من سه بار گرفتار شدم تو اين مدتي كه كار كردم، گرفتار يعني چي؟ يعني براي جلو رفتن و پيشرفتم مانع هاي بزرگي گزاشته بودن.براي من محيط شركت هميشه رتبه اول انتخابم رو داشته بعدش راجبه حقوق حرف ميزدم هميشه،توصيه ام اينه كه هميشه با صداقت كار كنيد، تمامتون رو بزاريد. در ادمه ميتونيد واقعيت ها رو هم مشاهده كنيد.من وقتي شركت دومم رو شروع كردم ، بصورت تصاعدي تو حوزه خودم ديپ(عميق) و تخصصي شده بودم، اكثرا انگشت به دهان مونده بودن كه چطور ممكنه؟!!!تا اينجا همه چي به خودم برميگشت، تلاش شبانه روزي، پشتكار، تعهدتا اينكه سرو كار معضل اصلي مسير شغليم پيدا شد. اشناي مديرعامل:)، من هيچوقت سعي نكردم از پارتي بازي استفاده كنم ولي هميشه چوبش رو خوردم.طرف صاف اومد بين منو تسكام:). و بدون اينكه دانش خاصي داشته باشه، اختيار و مسئوليت گرفت.!اولين بار كه فرو ريختم اونموقع بود، تمام تلاشهايي كه كردم يك شبه از بين رفت، تمام شور و هيجانم خوابيد و من انگار مرده بودم ولي وجود داشتم هنوز.من سه بار از اين ناحيه ضربه سختي خوردم در طول كارم، و اين سه بار هيچوقت از ذهنم پاك نخواهد شد.مطمئن باشيد جايي كه كسي بدون تلاش ، پوزيشن بگيره ، فروريخته ميشه! از اين سه بار ، دوبارش اتفاق افتاد و شركت تا مرز ورشكستگي جلو رفت.يكي از معضلات بد اين استارت اپ ها، فاميل تهيه كننده بودنه، نميدونم چجوري ميشه تو كلمات خلاصه اش كنم.من يه رويه ياد گرفته بودم و اون اينكه زمين بازيمو جدا كنم. همين! تا حد خوبي موفق شدم از سردردهاي بيموردم، كمبود انرژيم و… كم كنم.اما بعنوان يه توصيه خيلي جدي! اصلا تو اين محيط ها ادامه نديد، بعنوان كسي كه سه سال تلاش كردم تو همچين محيطي، پشيمونم، ميتونستم جاي ديگه از انرژيم بهتر استفاده كنم.علامت هاي فاميل تهيه كننده ، يكيش اينه كه يهو ميشينه رو تسكات، يهو بعنوان تازه وارد بخودش اجازه ميده بگه چي خوبه چي بد! از اعتماد بنفس كاذب زيادي برخورداره كه البته سريع ميشكنهمدل من همیشه اینجوریه که این واقعیت ها رو به زبون میاوردم، در صورتی که با گذشت زمان متوجه شدم بیانشون از مشکلات کم نمیکنه، هر کاری سختی هایی داره و این هم شاید جزو سختی های کارهاین داستان فامیل تهیه کننده، هیچ وقت باعث نشد از کاری میکنم، عقب بکشم، همه میگن تو ادارات دولتی که وجود داره، یه چیز طبیعیه، نه اصلاً طبیعی نیست به نظرم، مستقیم با موفقیت بیزینس سرو کار داره!چرا بیزینس باید تاوان یادگیری یه نفر و بده که برای بدست آوردن شغلش هیچ تلاشی نکرده؟من سه سال تو اون شرکت بودم، هیچوقت حقوقم اضافه نشد، هیچ وقت پاداش نگرفتم، و هیچ وقت تو جلسات حاضر نمیشدم، چون معتقد بودم اگه اتفاقی برای بیزینس بیفته، من هم توش شریکم.خیلی دوست داشتم با فاندرمون صحبت کنم، خیلی هم تلاش کردم ولی در نهایت این رفتار اشتباه رو با اصرار بیشتری ادامه میداد، من تنها اتفاق جذاب کاریم، کاری بود که عاشقانه بهش علاقه داشتم، مشکلاتی که تو خود کار پیش میومد، که برام پر از یادگیری بودامروز من بیشتر از اونها سود بردم، من خیلی یادگرفتم، اونها، 90 درصدشون استارت اپ رو رها کردن و چسبیدن به کارهای متفرقه. یه استارت اپی که درحال رشد سریع بود، با تصمیمات این چنینی، به خاک سیاه نشست.اين روايتها كاملا براساس واقعيته و سعيم هميشه اينه كه بتونم يه ديدي بهتون بدم كه از تجربه هام استفاده كنيد.دوس دارم نظر شما رو هم بدونم:)ادامه رو در قسمت سوم ميگمahmad bakhtiariniaahmad bakhtiariniaMon, 28 Nov 2022 00:31:32 +0330https://virgool.ir/@hbakhtiarinia/سفر-شخصی-من-در-استارت-آپقسمت-اول-vtou0xkctvsmآشنایی من با استارت اپ، ناشی از یک اعتماد بود، اعتماد شخصی که منو هم نمیشناخت. من هنوز نمیدونم چرا به من اعتماد کرد، من کسی بودم که تجربه تو گروه کار کردن رو نداشتم و بیشتر کارهایی که انجام میدادم شخصاً مسئولیتش رو به عهده داشتم، صرفاً دوست دارم این سفر پر فراز و نشیب رو باهاتون به اشتراک بزارم. بعداً میبینید که این اعتماد همه جا چقدر به من کمک کرد.سال 97 شروع شد ، وقتی روز اول وارد شدم ، اصلاً کنترلی نداشتم رو خودم، آدمها مختلف با عقیده ها و شکل و شمایل متفاوت. کار با کامپیوترم اونموقع منو خیلی جلو انداخت ، اکثر ترفندهای ویندوز رو میشناختم و اونموقع کسی خیلی راجبش نمیدونست، این شد برگ برنده من.استارت آپ رو که به معنی نمیشناختم، ولی در بدو ورودم چون همه هم سن و سالهای خودم بودن ، محیط برام جذاب بود، اونجا دوستای زیادی پیدا کردم، در ادامه ویرایش سعی میکنم تجربه سایر دوستام و کسانی که بهم تجربشون رو در ابتدا میگن هم اضافه کنم با ذکر اسم خودشون. برای همین شاید این نسخه نهایی قسمت اول نباشه.سازمان در ابتدایی ترین تعریف مجموعه نیروی انسانی است که در جهت هدفی مشترک (رسالت و چشم انداز) با هم در تعامل هستند، تلاش ها در سازمان به ماموریت(مسیر) و چشم انداز سازمان ختم میشه. هدف سازمان، خلق ارزش برای سازمان است،(خلق پول/ثروت/ سهام). برای سازمان های انتفاعی البته که بحث ما در این مورد سازمان هاست.ساختار سازمانیبعداز سازمان، ساختار شکل میگیره. ساختارها، روابط مجموعه ای از ادم ها ، تکنولوژی ، فرهنگ و رویه که در کنار هم قرار میگیرند تا بتونیم به هدف سازمانیمون برسیم(خلق ارزش).رابطه استراتژی و ساختارساختار ها ارتباط نزدیکی با استراتژی های سازمان دارند، ساختار یعنی تصمیمات کجا گرفته میشه، مسئولیت ها چطور واگذار می شوند و همچنین گردش اطلاعات در سازمان ها.پشتوانه ساختار اگه استراتژی نباشه، انگار هیچ هدفی محقق نمیشه، ساختار باید با استراتژی سازمان تنظیم شه.حیطه نظارتبعد از ساختار، حیطه نظارت(تعداد افرادی که مستقیم) تحت نظر مدیر قرار گرفته باشند. تفاوت سازمان با Tall با سازمان Flat در همین تعداد نفراتی است که تحت نظر مدیر قرار می گیرند.شکل گیری تیم هایک تیم چطور شکل میگیره؟Source: Mindtools.comفرهنگ سازمانیبه مجموعه ای از ارزش های به اشتراک گذاشته شده، باورها و عقاید و اقدامات ما گفته میشه. جو سازمانی زودگذر هست(اتمسفر)، آب و هوا(climate) سازمانی قرار نیست خیلی زود عوض بشه، مثل تعدیل سازمانی، درد مشترک، نگرانی و ... از جنس مدت دار هستند و در انتها فرهنگ سازمانی که معرف سازمان ما در طول حیاتش هست. تفاوت این سه مفهوم لازمه درک فرهنگ سازمانی است.قسمتی از فرهنک قابل مشاهده است، از طریق رفتار ، کنش ها و ارتباطات، اما فرهنگ اصولاً مانند کوه یخ می مانند که قسمت زیادی از آن قابل مشاهده نیست، فرهنگ برگرفته از ارزشها(رفتارهای خوب و بد) است. ارزش ها ریشه در شرایط جامعه ما دارد. مثلاً برای روزهای عزاداری و غم لباس مشکی بر تن میکنیم.چرخه زندگی سازمانی به مراحل شکل گیری سازمان از ابتدا گفته میشود.ما در این اقیانوس طوفانی شبیه قایق های تندرویی هستیم که انعطاف زیادی در تغییر جهت میتوانیم داشته باشیم. در مرحله اول ، شکل گیری سازمان براساس یک ایده خام و ناپخته و یا حاصل یک نوآوری در زمینه ای خاص، شکل میگیرد. برای ادامه حیات در این مرحله اول باید از بحران های رهبری عبور کرده و یک آب باریکه مالی درست کرده باشیم. وقتی وارد مرحله رشد قرار میگیریم، محطاتانه تر رفتار میکنیم، اینجا نیاز به آیین نامه ها و مقررات داریم. بحران در مرحله رشد، استقلال هست به این دلیل که ترس از تفویض کردن داریم، چون در مرحله قبل ، نفر اول سازمان ، بسیاری از بحران ها رو پشت سر گذاشتن و شاید هم حق داشته باشند. مچوریتی زمانی است که اصطلاحاً به اشباع رسیدیم، احتمال داره در این مرحله رقبا بازار رو از دست ما بگیرن، و ما اینجا به بلوغ رسیدیم، اینجا میریم سراغ شرکت های جوانتر ، برای اینکه انعطاف دوباره به ما برگرده.(خلاق و نو آور) درغیر اینصورت سازمان به سمت افول حرکت میکنه، ارتباطات ضعیف تر میشه، و در معرض از بین رفتن قرار می گیرم و یا توسط شرکت دیگری خریداری می شویم.فرآیند آنبوردینگ (جامعه پذیری)در سازماندر فرآیند آنبوردینگ سه گروه نقش بازی می کنند، مدیر مستقیم، یک نفر از منابع انسانی، منتورتیم های مالی ، فنی و زیرساخت هم در روز اول ورود کارمند جدید درگیر هستند، ولکام پک، آنبوردینگ نیست، اینها ظواهر امر هستند، انگار اصل مطلب رو فراموش میکنیم. مدلی وجود داره در مورد فرآیند آنبوردینگ (4C)بلوغ فرآیند آنبردینگ رو در این مدل میتوان ارزیابی کرد:1- compliance: فرایند و مقررات سازمانی موجود رو باید شفاف کرده باشیم2- clarification: شفاف سازی اینکه فرد جدید اصطلاحاً در سازمان چه کاره است3- culture: اشاره به ارزش ها،فرهنگ سازمانی است که کارمند جدید رو از اونها مطلع کنیم4- connection: فرد دقیقاً بدونه نقش افراد دیگه در تیم چی هست و روند و فرآیندها رو مطلع باشهمهمترین چالشی که فرد جدید باهاش روبه رو هست در بدو ورود باهاش روبرو هست، ددلاین و خروجی تسک هاست، به اصطلاح همون کارایی فرد.بریم سراغ تجربه هاکم کم که گذشت از اونروزا ، من بیشتر علاقه مند شدم به این فضا، من معمولاً با ادمهایی که مدیرم بودم سعی میکردم یه اعتماد دو طرفه ایجاد کنم، جواب اعتماد رو با اعتماد میدم، کلاً تو زندگی شخصی خودم هم اینجوریم، برای همین روزانه شاید 11 ساعت کار میکردم تا این عقب افتادگی رو بتونم جبران کنم، این اولین درسی بود که گرفتم! وقتی بلدش نیستی، بیشتر کار کن تا یادش بگیری، خیلی ساده است ولی همه فراموش می کنن این اصل ساده رو، اولش با پشتیبانی شیفت عصر شروع شد، بعد به شیفت شب منتقل شدم، و پشتیانی از شرکت های بیشتری هم به من سپرده شد، من راهش رو پیدا کرده بود، بیشتر تلاش میکردم، و این اصل رو تا امروز ادامه دادمدرس دومی که گرفتم، اسمشو گذاشتم الگو برداری، الگوبرداری از رفتار ، منش و عملکرد، این خیلی بعد ها بهم کمک کرددرس سوم این بود که اگه جایی دیکتاتور حاکم شد، تو دو حالت بیشتر نداری، یا تو دیکتاتوری که کنارش ادامه میدی، یا اینکه باید سریع اونجارو ترک کنی،درس چهارم، تو وقتی داری تلاشت رو زیاد میکنی برای کارت همیشه یه سری هستن که میخوان منحرفت کنن، و این در همه جا هست، اصولاً کسی که به پای تو نمیرسه ، سعی میکنه تو رو بزنه زمین تا بتونه هم عرض تو راه بره، این مورد اولش خیلی سخت بود برام هضمش، واقعاً سخت بود! باورم نمیشد نزدیکترین همکارام همچین رفتاری با من داشته باشن، در طول زمان یاد گرفتم برای مواجه با این موقعیت ها، زمین بازیم رو از اونها جدا کنم، این به تجربه بهترین راه حل بود تا اینجا برام.من در مجموع زیر 1 سال اونجا مشغول بودم، اما نکته های عمیقی رو یاد گرفتم، درواقع اصول کاریم همونجا ساخته شد،درس پنجم، هول پست و مقام نباشید، وقتش که بشه خودش درو براتون باز میکنه، اگه هنوز نشده چون باید بیشتر گلی کنی خودت رو، یادمه وقتی مدیر اول شرکت رو ترک کرد، یه سری توهم اینو داشتن که بعد از اون، بتونن جاش رو بگیرن، این نه اخلاقیه نه حرفه ای! بعداً میگم از دیدن این تجربه چه اتفاقی سر اون شخص اومد ، با اطمینان میگم اگه وقتی ارتقا پیدا کنی که لیاقتش رو نداشتی، باید با اکو سیستم خداحافظی کنی نه با اون شرکت!درس آخر و مهم ترینش، زمانی بود که میدیدم مدیرم تمام دانشش رو داره سعی میکنه به من انتقال بده، این بهترین روش مدیریت بود از نظر من، تو اشتراک دانشتون تا جایی که توان دارید باز باشید، این باعث میشه قله های بیشتری رو فتح کنید، شاید سریع اتفاق نیفته ولی وقتی انتقال میدی دانشت رو، تو مجبوری میشی چیزای بیشتری یاد بگیری.در نهایت این شش نکته بود تا امروز منو تو این مسیر هدایت کرده، حتی با وجود آیین نامه ها و... هیچ وقت نتونستم که نادیدشون بگیرم، اصولاً محیط استارت اپ مبهمه، برای همین ارتقا و رشد هم توش از نظر پوزیشن مبهمه، ولی خبر خوب اینه که میتونه خیلی زودتر از سایر محیط ها کسبش کنی.این داستان ادامه دارد.............ahmad bakhtiariniaahmad bakhtiariniaThu, 17 Nov 2022 12:04:58 +0330https://virgool.ir/@hbakhtiarinia/من-مرد-تغییرم-ktxexgycxjq4سلام وقتتون بخیرمن احمد هستم 32 سالمه دانشجوی مدیریت ورزشی دانشگاه تهراناینجا اومدم تا براتون قصه مسیر شغلیم رو بهتون بگممسیر شغلی من اصلا مسیر همواری نبوده، از اولش بدون این پارتی بازی های مرسوم و همش طبق رواله معمول استخدام شدم.من تجربه کار کردن تو شرکتهای سخت رو دارم، شرکتهای سخت از نظر من شرکتهایی هستند که مدیراشون یکم با ارتقا، مشکل دارن، نمیتونن ببینن کسی پیشرفت میکنه.از همون اول کارم که متوجه یه نکته تو خودم شدم، من به شدت عاشق پیشرفت بودم، عاشق ارتقا پیدا کردن، عاشق تلاش کردن، تلاش کردن و نرسیدن، تلاش کردن و رسیدنخیلی از شب ها تو تنهایی خودم گریه می کردم ، می گفتم چرا فلانی حقوقم رو کم میده، نمیزاره پیشرفت کنم، نمیخواد یاد بگیرم و ....از سال 97 استارت اپ رو شروع کردم، از همون اول میپرسیدن رشته ات چه ربطی به شغلت داره؟؟ من از همون موقع فهمیده بودم دلم تغییر میخواد، من شجاعت تغییر کردن رو داشتمدقیقا این تلاش ها ادامه پیدا کرد، من تو زمینه پشتیبانی مشتریان فعالیت میکردم فقط! بهم فضا نمیدادن و من اینها رو الان که دارم مرور میکنم دارم براتون میگم، انقدر تلاش کردم تا سال 1400 دیده شدم، علاقه ام رو یکی پیدا کرد که همیشه ممنونشم،منابع انسانیبمن میگفت احمد تو با قلبت کار میکنی تو باید تو منابع انسانی کارکنی و این شد که 3 سال تلاش من منو تبدیل کرد به اون چیزی که شاید خیلی زودتر باید بهش می رسیدم،من هیچوقت ناامید نشدم، من وقتی نتیجه نمی گرفتم، بیشتر تلاش می کردم و در انتها هم یکی این تلاش ها رو دید.می خوام بهتون بگم اگه چیزی تو خودتون کشف کردین ولش نکنین، خدا انقدر بزرگه که یکی تو مسیرتون قرار میده تا کشفتون کنه.حالا من این وظیفه سنگین رو دارم!!! کشف کردن آدمهاahmad bakhtiariniaahmad bakhtiariniaThu, 09 Jun 2022 00:56:32 +0430