<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حجت</title><link>https://virgool.ir/feed/@hbadri</link><description>فعلا هیچ</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:08:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/26046/avatar/7VH5nz.png</url><title>حجت</title><link>https://virgool.ir/@hbadri</link></image><item><title>من، حجت، حال... 24 سال دارم</title><link>https://virgool.ir/@hbadri/من-حجت-حال-24-سال-دارم-i3yzav2wkyp1</link><description>و حالا یکم فروردین ماه ۹۸، روزی که دقیقا ۲۴ سال پیشِش من متولد شدم... هر روز و ماه و سال که میگذره و با عدد سنت جمع میشه... یه وزنه روی دوشتِ که هر سال بهش چند کیلو اضافه میشه و کم کم وزنش سنگین و سنگین تر میشه و هر روز سنگینیشو بیشتر حس میکنی... و اینکه تو الان کجای زندگیت هستی میشه قدرتِت برای حمل این وزنه. اگر تو زندگی جلو باشی یا حداقل جایی که باید باشی شاید اصلا وجود اون وزنه رو حس نکنی. اما امان از روزی که حس کنی که از جایی که باید باشی کم یا زیاد فاصله گرفتی... هرچی فاصله بیشتر میشه سنگینی این وزنه بیشتر اذیتت میکنه و حالتو میگیره...حالا من امروز یکه، یکه،‌ ۹۸ پا گذاشتم به بیست و چهارمین سال زندگیم.حس میکنم کم کم دارم خیلی دور میشم از چیزی که میخوام و چیزی که باید باشم. و حالا سنگینی وزنه سنمو دارم حس میکنم و نگران آینده..و امروز جایی هستم که بهار و پاییز زندگیم رو پشت سر گذاشتم و وارد زمستونی شدم سرد، بی روح، بی رنگ و سیاهو سفید که مشخص نیس پایانش کِی و کجاست...امیدوارم سرمای این زمستون کشنده نباشه و بهار نزدیک...</description><category>حجت</category><author>حجت</author><pubDate>Thu, 21 Mar 2019 03:41:11 +0330</pubDate></item><item><title>سفر باید کرد</title><link>https://virgool.ir/@hbadri/سفر-باید-کرد-x8hm7aycslj3</link><description> ... اینکه میگن اگر میخواید کسی رو بشناسید باید سفر کنید درسته، اما باید بگم اگر خودتونم میخواید بهتر بشناسید باز باید سفر کنید. طی سفر کوتاهی که به مشهد داشتم باز برام بولد شد و دونستم چقدر در بعضی شرایط میتونم کم صبر و تحمل باشم. در حالی که کم کم داشتم این رو توی ذهنم برای خودم متصور می شدم که چقدر آدم صبوری شدم، این سفر بم نشون داد که چقد درباره خودم در اشتاه بودم و تا صبوری فرسنگ ها فاصله دارم.این سفر بم نشون داد که نگاهم به مسائل خیلی وقتا اونجوری که باید نیست .. گاهی وقتا حواسم از دل اطرافیانم پرته، در حالی که عکس این تلاشمه ... ! پرته ینی، یه جاهایی خیلی باید با فکر عمل کنی چون عمل تو شاید غیر مستقیم دلی رو بد بشکونه، چرا؟ ... فقط به خاطر اینکه چند ثانیه به حرفی که میخوای بزنی یا عملی که میخوای کنی کمتر فکر کردی. شکستن قلب عزیز ترین کسایی که توی زندگی داری، ارزشمند ترین دارایی های هر انسانی...این سفر بم یاد داد همیشه حق رو نباید گرفت... همیشه حق رو نباید گفت...این سفر باز یادآوری کرد این نکته رو که گاهی شاید حق با توعه اما کوتاه بیا چون قلب عزیزانت از هر چیزی مهم تره...سفری بود مثل گرد و غباری که روی گردوغبار میشینه...خستگی، روی خستگیبا چاشنی زندگی به مقدار لازم... </description><category>حجت</category><author>حجت</author><pubDate>Sun, 10 Feb 2019 18:44:11 +0330</pubDate></item></channel></rss>