https://virgool.ir/feed/@havijfa2026-11-12 22:09:13https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@havijhttps://virgool.ir/@havij/پرفکشن-از-غمانگیزترینای-عالم-uga9vi0omjn1 تا حالا کسی رو دیدید که از همه نظر کامل باشه یا به قول خودمون همه‌چی تموم باشه؟ خب آره منم ندیدم. ولی قطعا کسایی رو دیدین که از هر انگشتشون یه هنر می‌باره. واقعیتش اینه که من خودم هم از پرفکشنیست‌های محترم جامعه‌م. البته نه از اونایی که از دور ببینید و بگید «پسر/دختر! این از هر انگشتش یه هنر می‌باره!» بلکه از اون نوعی که دوست داره تو هر چیزی بهترین باشه. آره بدترین نوع پرفکشن :). خیلی وقتا شده که سوژه‌ی بحث توی جمعی این بوده که «فلانی رو دیدی؟ بهترین طراحی‌های روی عالم رو می‌کشه.» اینجاست که پرفکشن درونتون بهتون فشار میاره می‌گه:«این؟! این؟! این که نمی‌تونه یه چش چش دو ابروی ساده رو بکشه! چرا ساکت نشستی یه چی بگو که بفهمن تو بهترین طراحی!». حالا این موردها خوبن! گاهی پیش میاد که بحث میره سمت اینکه فلانی در زمینه‌ی بافتن لباس عروس از بال مگس بهترینه! حالا بیا پرفکشن درون رو قانع کن که عزیز من! قرار نیست که هر کی هر چی گفت توش بهترین باشی که! ولی کاش قضیه به همین راحتیا بود.راستش به نظرم یه غم پنهانی در هر پرفکشنی وجود داره. شایدم بیشتر از یه غم. مثلا من می‌دونم هر وقت پرفکشنیست درونم شروع می‌کنه به وراجی به خاطر اینه که توجه شخص خاصی رو جلب کنه. در واقع به نظرم پشت هر فرد موفقی هزاران ساعت سرکوفت و قدرنشناسی و بی‌توجهی هست. طوری که فرد دچار یه روز با خودش می‌گه که دیگه بسه! دیگه هر چی توسری خوردم کافیه! من بهترین میشم و این رو به همه اثبات می‌کنم. من به بقیه نیازی نخواهم داشت وقتی که خودم بهترین باشم. و کلی از این توجیه‌های مسخره. نمودش رو می‌تونم توی جوونای کنکوری که هی تلاش می‌کنن و جایی نمی‌رسن ببینیم. دقت کردین اونایی که توی آزمونای آزمایشیشون نتیجه‌ی خوب نمی‌گیرن چقدر بی‌اعتماد به نفسن و گوشمون رو با اراجیفی مثل «موفق میشم، فورا نه! ولی حتما!» کر می‌کنن؟ نمیگم همه، ولی خب قطعا خیلی از ادیسون‌ها و موتزارت‌ها و پیکاسو‌ها از این طریق ساخته می‌شن. روشی تلخ برای جذاب سازی یه چیز ضعیف. همه‌مون می‌دونیم که از چه چیز ضعیفی صحبت می‌کنم.حویجحویجSat, 30 Dec 2017 13:48:45 +0330https://virgool.ir/@havij/این-سری-دیگه-اومدم-که-بمونم-omuddobgwt7jبه نظرم جاهایی که خدمات تولید متن رو ارائه میدن باید موقع ساختن یه وبلاگ یه گزینه می‌ذاشتن که «من چندمیشم؟» و بر اساس اون قضاوت می‌کردن که به عنوان یه نویسنده جدی بگیرنت یا نه. من که خودم تا حالا کلی وبلاگ ننوشتم؛ ولی به نظرم این یکی رو جدی بگیرم. عه دژاوو شدم. آها نه. فکر کنم هر بار که یه وبلاگ ساختم همین رو گفتم :). راستش رو بگم خودم هم هنوز نمی‌دونم که جدی می‌گیرمش یا نه. اگه شما هم مثل من از اونایی باشین که دوست دارن کلی کار خفن رو یهو شروع کنن، احتمالا می‌دونین که وقتی می‌گم « اون چیزایی که با هم شروع کردم به جایی نرسیدن» از چی دارم حرف می‌زنم. آره. من در حال حاضر کلی چیز رو با هم شروع کردم تا بلکه تیرگی زندگی رو بتونم با مشغله زیاد و تمرکز رو پروداکتیویتی بشورم بره. امید داریم. سرتون رو در نمیارم. تا نوشته‌ی بعدی بدرود. حویجحویجMon, 11 Dec 2017 21:30:57 +0330