https://virgool.ir/feed/@hapoursinaتحلیل گر و برنامه ریز مالیfa2026-11-12 00:15:35https://files.virgool.ir/upload/users/1697627/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@hapoursinahttps://virgool.ir/@hapoursina/ارزیابی-سود-آسون-نیس-q7zju6w5trc5خوشبختانه یا متاسفانه( بستگی به عملکرد شرکت) معیار هایی که برای ارزیابی درآمد یا سود نهایی شرکت استفاده می شن خالی از خطا نیستند. عوامل متعددی که بر سود تأثیر میذارن در معرض تفسیر، ارزیابی، قضاوت و در واقع نظر تهیه کنندگان اون ها هستند. شناسایی این عوامل باعث میشه توی زمانی که میخوایم این داده ها رو تحلیل کنیم دید وسیع تر و البته کم خطا تری داشته باشیم. پایین تر این عوامل رو اشاره کردم۱) تخمین حسابدارا که معمولا تهیه کنندگان داده های مالی هستند باید تعدادی تخمین بزنند که تأثیر بسیار مستقیمی بر درآمد دارند. نمونه‌هایی از این تخمین ها عبارتند از: عمر مفید برآوردی یک دارایی و ارزش اسقاط اون ( البته تو کشور ما این مورد رو به صورت دستوری اداره دارایی تعیین میکنه)، ذخیره مطالبات مشکوک الوصول ( همون پولایی که طلب داریم و دیگه امیدی به گرفتنش نیس) ،و تخمین هزینه‌های ضمانت (گارانتی) برآورد شده. این تخمین ها اثر مستقیمی تو نتیجه داده های مالی (صورت های مالی ) دارند پس از آنجایی که تعیین سود نیاز به قضاوت در انجام این برآوردها دارد، "سود" اندازه گیری دقیقی نیست.۲) رویه های حسابداریشرکت های باید برای یکسری مسائل حسابداری شون به جهت ثبات رویه و قابلیت مقایسه "یک روش" رو استفاده کنند و تغییر اون بدون دلیل قابل توجیه امکان پذیر نیست. یکی از اون ها روش ارزیابی موجودی کالا و بالطبع اون هزینه های بهای تمام شده هستش. اینکه یک شرکت از روش لایفو و شرکت دیگه از میانگین موزون استفاده کنه چیزی هستش که میتونه زمینه مقایسه سود دو شرکت رو تحت تاثیر قرار بده و باید قبل از مقایسه به تعدیل اون بپردازیم. منظورمم از تعدیل رسوندن یکی از سود ها به سود دیگه با روش یکسان هستش.۳) تنوع در استفاده کنندگان از داده هااستفاده کنندگان مختلف صورت های مالی نیازهای متفاوتی دارند. بسته به استفاده ای که از تجزیه و تحلیل انجام میشه، تحلیلگر ممکنه نیاز داشته باشه رقم درآمد گزارش شده را به گونه ای تنظیم کنه که نیازها، علایق و اهداف کسانی را که از اطلاعات استفاده می کنند، برآورده بکنه. به عنوان مثال، اگر هدف از تجزیه و تحلیل، ارزیابی خرید یه ملک درآمدزا باشه، هزینه استهلاک تاریخی ملک بر اساس بهای تمام شده مرتبط نیست. تحلیلگر باید به جای اون از مقدار استهلاک پیش بینی شده بر اساس قیمت خرید مورد انتظار استفاده بکنه.حالا که این موارد رو شناختیم بهتر میتونیم سود یک شرکت رو نگاه کنیم و تصمیمات خودمون رو بگیریمHadi PoursinaHadi PoursinaThu, 27 Jul 2023 18:32:38 +0330https://virgool.ir/@hapoursina/بودجه-ریزی-برای-کسب-و-کار-ها-قسمت-دوم-tf5rwlj8nge7خب توی نوشته ی قبلی از بودجه و اهمیتش صحبت کردیم، این بار بریم و از روش های بودجه ریزی صحبت کنیم.اولین روش، روش بودجه ریزی افزایشی یا Incremental Budgeting هستش که یه جورایی همون روش سنتی بودجه ریزی محسوب میشه، حالا این بودجه ریزی افزایشی چطور هستتوی این روش شما قرار نیس کار سخت و پیچیده ای انجام بدین و یا پلن های متفاوتی رو در نظر بگیرین، کافیه بیاین ارقام واقعی امسال را با یه درصد مشخصی ( مثلا نرخ تورم مورد انتظار برای سال بعد در مورد هزینه ها) افزایش بدین و منتظر نتایج بمونین. به عبارت دیگر، با بودجه ریزی افزایشی، از بودجه جاری به عنوان پایه ای استفاده می کنیم که برای تعیین مبالغ بودجه جدید هست و باید از عامل و محرکی استفاده کنیم و به مبالغ پایه اضافه یا کم کنیم.خب ببینیم این روش بودجه ریزی چه مزایا و چه معایبی داره، اول با مزایاش شروع کنیم:· سهولت در پیاده سازی: اول از همه اینکه پیاده کردنش خیلی راحته، در واقع کافیه شما دیتای تاریخی رو داشته باشین و بعدش طبق درصد مورد نظرتون تغییرات رو اعمال کنید. مثلا توی هزینه های حقوق و دستمزد این روش خیلی به درد میخوره، اگه کسب و کار شما برنامه ی خاصی برای افزایش تعداد نیرو نداشته باشه، می تونید دیتای تاریخی حقوق و دستمزد سال جاریتون رو ضرب در افزایش نرخ مصوب دولت کنین و یه رقم حدودی رو در نظر بگیرین، اینو در نظر بگیرین این افزایش رو باید بتونید توی ماه ها و یا هفته های خودتون هم ساختارشو نشون بدین و اصطلاحا فیزیینگ مناسب داشته باشین، استفاده از فرمول های Forecast در اکسل میتونه کمکتون کنه· فهم آسان :دومین فایدش در ادامه ی مزیت قبلی هست، این روش خیلی سریع هست و میشه توی زمان های اندک و فورس ازش استفاده کرد و از اونجایی که مفروضات پیچیده ای نداره به راحتی میشه به دیگران هم فهموندش.· مشاهده سریع تغییرات: سومین مزیتش، زمانی که بودجه استارت بخوره و دیتای های واقعی بدست بیان شما قطعا با انحرافاتی مواجه میشین، رهگیری این انحرافات آسونه، چون شما فقط یک فرض داشتین و میتونین دلیل انحرافتون از دیتای واقعی رو سریعا پیدا کنین.· عدم چالش های بعدی: شما توی این مدل بودجه ریزی از یک متد یکسان دارین برای بخش اعظمی از دپارتمان هاتون استفاده میکنید، در نتیجه چالش های کمتری رو با تیم های درگیر دارین. این چالش در واقع توی شکل های مختلفی خودش رو نشون میده. مثلا لازم نیس برای واحد ها دلیل بیارین چرا بودجه ی یکی بیشتر یکی کمتر، دلیلش واضحه بودجه ی سال بعد همه درصد مشخصی افزایش پیدا کرده است.از مزایاش شنیدیم، نوبت معایب این روش هست:سادگی بیش از حد: اولین عیبی که میشه بش گرفت، یه جورایی همون چیزی هست که ما گفتیم نقطه قوتشه. یعنی چی حالا. سادگی بیش از حد این مدل باعث میشه دیتایی که به ما بده، شاید چندان معتبر و دقیق نباشه. تو این روش شما فقط یک فرض و یا نهایتا چند فرض با کاربرد یکسان رو دخیل کردین، در حالی که ممکنه زمانی که سال بودجه ی مورد نظر شروع بشه اتفاقات متفاوتی رقم بخوره و شما با مفروضات دیگه ای هم در ارتباط باشین.اتلاف منابع: دومین عیبش، اینه که بودجه رو فقط یک برنامه ی هزینه ای میبینه. یکی از کارکرد های اصلی بودجه ارزیابی عملکرد کارکنان هستش. حالا منظورمون چیه. شما برای سال بعد یک رقمی رو با افزایش هزینه ی حقوق و دستمزد امسال در نظر میگیرین و به تیم های درگیر تحویل میدین. ولی آیا نظارتی هم میتونید دیگه داشته باشید که آیا تمام این رقم نیاز هست یا نه؟ شاید با بودجه ی پایین تر و تعداد پرسنل کمتر میتونستید به همون اهداف هم برسید ولی از اونجایی که رقم بالاتری رو نسبت به امسال در نظر گرفتین انگیزه ی زیادی رو برای مدیر اون تیم نذاشتین که بخواد هزینه های خودشو بهینه کنه.حذف انگیزه رقابت: هیچ انگیزه ای برای مدیران بخیش ها وجود نداره که تلاش کنند و هزینه ها را کاهش دهند و در واقع ممکن است صرفاً به این خاطر پول خرج کنند، که اگر امسال اونو خرج نکنند، به آنها پول نقد در سال آینده اختصاص نخواهد یافت.مشخص نبودن بهای واقعی: همونطور که بعد از شروع سال ، شما باید بهای هر واحد کالا و خدماتتون رو داشته باشین تا بتونین رقم فروش و تارگت سود خودتون رو بدست بیارین، باید برای بودجه هم همچین رقمی رو داشته باشین. از اونجایی که شما تو این روش از روش های بهایابی استفاده نکردین و صرفا از ضرب یه عدد ثابت در یه عدد دیگه، بهای تمام شدتون رو بدست آوردین، ریسک این که این عدد معتبر نباشه و نشه روش حساب کرد، خیلی بالاس. پس ممکنه بعد از شروع بودجه و به دست اومدن دیتای واقعی به مشکلاتی توی قیمت گذاری خدمات و محصولاتتون بربخورین.دومین روش بودجه ریزی که میخوتیم راجبش صحبت کنیم، روش بودجه ریزی بر مبنای صفر یا ZBBهستش، این روش روش آسونی هستش و یه تفاوت مهم با بودجه ریزی افزایشی یا سنتی داره.توی بودجه ریزی سنتی شما هزینه هاتونو با نرخی مشخص افزایش میدادید و به قولی هر هزینه ای که سال قبل داشتین، برای سال بعد هم حساب میکردین و براش تخصیص میگرفتین ولی توی ZBB، دیگه ازین خبرا نیست در واقع همونطور که از اسمش پیداست، باید از صفر شروع کنین. دپارتمان ها و واحد های کسب و کار شما باید برای تمامی فعالیت هاشون و هزینه هاشون دلایلی ارائه بدن و به عبارتی مدیریت را برای اون ردیف هزینه توجیه کنند. این روش باعث میشه تا مدیران کسب و کار هر فعالیتی را به طور انتقادی ارزیابی کنند و به دنبال راه های جایگزین برای دستیابی به نتیجه مطلوب باشند.مزایای استفاده از ZBB:کاهش در هزینه ها:اولین مزیت این روش، کاهش احتمالی هزینه ها و آزاد شدن پول نقد در دست مدیران است. از اونجایی که شما برنامه های شرکت و محل های مصرف منابعتون رو شناسایی کردین و بازنگری کردین، احتمال کاهش هزینه های غیر ضروری و نامطلوب بیشتر شده و حداقل خیالتون راحته که یه بار برای این فعالیت ها تصمیم گرفتین.افزایش تعامل میان افراد و واحد ها:مدیران در این روش به فعالیت های که در شرکتشون میشه آشنا میشن و باعث میشه دید بهتری از کسب و کارشون داشته باشن.وقتی مدیران میان و از برنامه هاشون برای سال بعد میگن، خود به خود باعث همکاری و تعامل بیشتری بین واحدا میشه و اینجوری همه ی واحدا از برنامه های سال بعد سایرین هم آگاه میشن و نقاطی از کار که بهم وابستگی دارن رو متوجه میشن و در نهایت این راندمان و سود شرکت هست که بالا میره.افزایش مقرون به صرفگی در سازمان: استفاده از این روش باعث میشه که، بهتر مقرون به صرفگی رو برای سازمان پیاده سازی کرد. اصل مقرون به صرفگی بدین معنی هست که شما نباید هرکار درست و اصولی ای رو برای سمازمانتون پیاده کنید در واقع باید ببنید از میزان هزینه ای که می کنید چه قدر منفعت به دست میارید. بزارین برای فهم بهتر، مثالی رو بزنم.فرض کنید شما صاحب یه هایپر مارکت هستین ، تصمیم گرفتین به خاطر این که ریسک سرقت اجناس داخل مغازه رو بیارین، یه سری کار انجام بدین.برای شروع رفتین 6 تا دوربین دور تا دور مغازه گذاشتین و برای هر دورین هم یک نفر رو مسئول گذاشتین تا حواسش به مانیتور باشه،شما باید غیر از هرینه ای که اول کار برای دوربین و مانیتور انجام دادین، ماهانه هزینه ی حقوقی هم با این افراد پرداخت کنید. حالا فرض کنید اجناس داخل مغازه ارزششون 20 میلیونه ولی شما دارین ماهانه هزینه ای حدود 18 میلیون یا شایدم بیشتر بابت کم کردن ریسکتون میدیدن. آیا این اجناس انقدری ارزششو داره که شما به خاطرش هزینه می کنید؟بریم سراغ معایب این روش بودجه ریزی:پیچیده و پر هزینه تر:بر خلاف رویکرد بودجه‌بندی سنتی، بودجه‌بندی مبتنی بر صفر می‌تونه پرهزینه، و همچنین زمان‌بر و پیچیده تر باشه. برای شرکت‌هایی که با بودجه‌های کم و ارقام کمتر و منابع انسانی نه چندان زیاد کار می‌کنند، این فشار ممکنه بازدارنده باشه.نادیده انگاری سایر هزینه ها:قضاوت در مورد برخی از مخارج در یک کسب و کار دشواره و تصمیم گیری درباره اینکه که آیا آنها ضروری هستند یا خیر، چالش برانگیزه. دلیلشم اینه که این هزینه ها مزایایی با ماهیت کیفی دارند و نمیشه اونها رور با عدد اندازه گیری کرد.احتمال تقلب توسط بعضی مدیران ( بچه زرنگا ):مدیرایی که با ساز و کار این نوع بودجه ریزی آشنا هستند، ممکنه منابع بیشتری رو برای خودشون تخصیص بگیرن و به یه جورایی شما رو دور بزنند. در واقع میخوام بتون بگم تو این روش ریسک شیطنت افراد و تیم ها بیشتره.روش بعدی که روش مورد علاقه ی خودمم هست، ABB هست.بودجه ریزی بر مبنای فعالیت یا همون Activity based Budgeting، یکی از جدید ترین متد های بودجه ریزی هست، و سعی شده توش خیلی از نواقص بودجه ریزی های سنتی و سایر روش ها رو کم کنه. حالا ببیینیم چوری قراره عمل کنه.توی مرحله ی اول باید یک سری فعالیت را شناسایی کنید. این یعنی چی؟ یعنی شما توی کسب و کارتون یه عالمه فعالیت افراد دارن انجام میدن که براتون هزینه داره و در واقع از سود شرکت شما کم و به هزینه هاتون اضافه می کنه. این فعالیت ها از موادی که می خرید و تو چرخه ی کارخونه میریزین وجود داره تا اون نگهبانی که وظیفش شب بیدار موندن جلو در کارخونس. خب شما حالا این فعالیت ها رو شناسایی کردید. نکته ای که وجود داره هر کدوم ازین فعالیت ها، یک محرکی دارن که باعث میشه اون هزینه بیشتر یا کمتر شه. مثلا اگه شما کارخونتون یا ساختمون شرکتتون مساحتش 200 متر باشه، 1 نفر نگهبان میذارین ولی اگه مساحتش بشه 400 متر یه نگهبان نمیزارین و میرین سراغ دومی.پس مساحت ساختمون یا تعداد طبقات میشه محرک اصلی برای افزایش یا کاهش یک هزینه.خب تو مرحله ی اول شما اومدید و فعالیت ها و محرک هاشو شناسایی کردین. نصف کارو تا اینجا انجام دادین. حالا باید تعداد فعالیت ها و محرک هایی که برای سال بعد در نظر گرفتین رو تخمین بزنید.حالا بهای هر فعالیت رو دارین، برنامه ی سال بعدتون از اون برنامه رو هم باید مشخصی کنید و ضرب این دو میشه هزینه ی کل شما برای اون فعالیت.مزایا:مدیریت کارای هزینه ها: اولین مزیتش، قدرت زیادی که این بودجه بهتون برای کنترل هزینه ها میده. توی این روش شیر هزینه های شرکت از طریق شناسایی فعالیت ها تو دستتونه و کسی نمیتونه بیاد و بگه من باید بودجه ی بیشتری بگیرم. شما فعالیت اون واحد رو شناسایی کردین و دلیل شارژش رو هم میدونید پس اگه قرار به افزایش یا کاهشی باشه باید با برنامه های کسب و کارتون هماهنگ باشه.حذف تنگناها: بودجه ریزی بر مبنای فعالیت پس از تحقیق و تحلیل عمیق تهیه می شه این مطالعه تمام فعالیت های غیر ضروری کسب و کار را حذف می کند. با انجام این کار، کسب‌وکار انواع تنگناهای مرتبط با یک فعالیت را از بین می‌بره و عملکردهای تجاری راحت‌تر انجام می‌شن.افزایش سطح رقابت پذیری: توی بودجه ریزی بر مبنای فعالیت، انواع فعالیت های غیر ضروری حذف میشه و به کسب و کار کمک می کنه تا در هزینه های خودش صرفه جویی کنه، هزینه صرفه جویی شده منجر به تولید کالاها و خدمات با هزینه کمتر نسبت به رقبا می شود. در نتیجه به کسب و کار کمک می کنه تا مزیت رقابتی در بازار کسب کنه.معایب:بودجه ریزی بر مبنای فعالیت رو شاید بشه بهترین روش بودجه ریزی خطاب کرد و کم ترین عیب رو میشه بهش گرفت، در واقع اصلی ترین مشکلی که این روش داره، پیچیدگی و هزینه بر بودنش هست. توی این روش شما باید از مفروضات زیادی استفاده کنید و زمان زیادی رو صرف کنید تا محرک ها وفعالیت های سازمان رو شناسایی کنید و از پرسنلتون که عموما هم ممکنه دید مالی و بیزینسی شما رو ندارند بخواین که برای این کار همکاری کند. پس کار سختی پیش روتونه. البته وجود نیرو های آموزش دیده و حرفه ای میتونه کار رو داحت تر کنه.خب یه روش دیگه هم مونده تا این بحث رو به پایان برسونیم.چهارمین روش که برای بودجه ریزی وجود داره، روش ارزش پیشنهادی یا value proposition budgeting هست.بودجه ریزی مبتنی بر ارزش می تونه پیچیده باشه، چون عوامل مختلفی وجود داره که باید در نظر گرفته شوند. کسب‌وکارها باید «محرک‌های افزایش ارزش» رو شناسایی کنن و شروع به تخصیص بودجه به فعالیت‌های خاصی کنند که این محرک‌ها را بهبود می‌بخشد. در واقع شما باید محل هایی رو که برای کسب و کارتون ارزش آفرینی بیشتری دارند، شناسایی کنید و اولویت تخصیص بودجه رو برای اونها در نظر بگیرین. این روش بیشتر در سازمان های خیلی بزرگ و برای بودجه ریزی در سطح وسیع شرکت ها ( مثلا بخش شمال کشور، بخش جنوب کشور) استفاده میشه ، یعنی کسب و کار یا سازمانی ابتدا منابع در دست خودش رو بدین شکل بودجه ریزی میکنه، سپس از واحد های درگیر میخواد که با استفاده از مفروضات خودشون بهترین روش بودجه ریزی رو برای این منابع انجام دهند.اگه بخوایم این روش رو مرحله ای نشون بدیم:1) چشم انداز، اهداف و نتایج ایده آل شرکت خود را تعیین کنید2) برنامه ها، محصولات و خدماتی را که قرار است برای آنها سرمایه خرج می کنید، شناسایی کنید3) منابع را به برنامه هایی اختصاص دهید که بالاترین ارزش را دارندفواید:ارزش آفرینی: اول از همه باعث میشه، حوزه هایی که کسب و کارتون ارزش آفرینی بیشتری دارند و به قولی در راستای برنامه ی شما بیشترین ارزش رو می آفرینن، شناسایی کنید و مبلغ بیشتری رو صرف اونها کنید، در نتیجه هم هزینه های غیرضروری رو کاهش میدین.تو این روش شما دیگه میدونید بیشترین وجه نقدتون کجا داره خرج میشه و باعث رهگیریش زحمتی ندارینپررنگ شدن اهداف: به شما این امکان را می ده که روی مناطقی متمرکز کنید که به نظر شما دارای بالاترین ارزش هستند. هنگامی که به طور مکرر انجام شود، وضوح بیشتری در مورد هزینه ها ایجاد می کند.معایب:عدم اندازه گیری: اندازه گیری ارزش هزینه می تونه چالش برانگیز باشه چون نمی تونید همه چیز را با یک ریال محاسبه کنید. پس ممکنه همون اشکالی که به روش بودجه ریزی بر مبنای صفر وجود داشت رو اینجا هم داشته باشیم و یکسری از چیز ها رو نتونیم ارزش واقعیشون رو تخمین بزنیم.نادیده انگاری: فقط تمرکز بر هزینه های حال حاظر می تونه باعث شه فرصت های ارزشمندی را که در حال حاضر اجرا نشه از دست بدیم. اون چیزی که الان به عنوان هدف و استراتژی سازمان ارزش بیشتری داده شده نباید باعث شه که موقعیت ها و فرصت هایی که کسب و کار ها میتونن با توجه یکمی بیشتر و صرف منابع، داشته باشن از بین بره.عدم قطعیت:اهداف ارزشمند و اولیوت دار هر کسب و کار و تارگت هاش ممکنه است با روندهای اجتماعی/فصلی/اقتصادی تغییر کنه، به این معنی که بودجه باید هر زمان که لازم باشد مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد، اگه توی شرایط ثابتی یه کسبو کار هنوز قرار نگرفته، خیلی روش خوبی شاید نباشه.خب فکرکنم تا اینجا به حد کافی از روش های بودجه ریزی شنیدین، و میتونین تصمیم مناسب رو برای انتخاب بگیرین.این که شما کدوم روش بودجه ریزی رو برای کسب و کارتون انتخاب می کنید بستگی به اهدافتون از بودجه ریزی، منابعی که در اختیار دارید، سایز شرکتتون و بازه ی زمانی که در اختیار دارین و روبروتون هست.برای همین نمیشه برای تمامی سازمان ها و کسب و کار ها یه نسخه رو پیچید.زمان هایی هستند که شما برای کسب و کارتون از ترکیب این روش ها استفاده می کنید و این اصلا مشکلی نداره در واقع مدیریت کسب کار به دیدی رسیده که نیاز هست هر بخش از کسب وکارش بر حسب نیاز و فعالبتش از روش خاص خودش بودجه ریزی داشته باشه.این نکته هم خالی از لطف نیست گفتنش که ، بودجه ریزی اینطور نیس که اگه امثال از روش افزایشی رفتیم سال بعد هم باید حتما از این روش بریم، در واقع بودجه ریزی بر خلاف داده های مالی که باید پیوستگی در روش ثبت داشته باشن، میتونه توی دوره های مالی ما متفاوت باشه، چون بعضی وقت ها شما از یک روش میرین و بعد از مدتی متوجه میشین این روش برای کسب و کارتون فایده نداه ونوتنسیتن ازش اطلاعات خوبی بگیرین پس تصمیم به تغییرش میگرین و از روش های دیگه استفاده می کنید.حرفمو با یکی از جمله های قشنگ جک ولش ( مدیر اجرایی سابق جنرال الکتریک ) تموم میکنم که میگفت:مدیران کسب و کارهای بزرگ، ابتدا یک چشم انداز خلق می کنند سپس نسبت به آن شور و اشتیاقی سوزان ایجاد می کنند و بی وقفه برای رسیدن به آن تلاش می کنند.سعی کنید نقش اساسی ای پس در خلق یک چشم انداز داشته باشید. (:Hadi PoursinaHadi PoursinaMon, 01 Aug 2022 22:35:16 +0430https://virgool.ir/@hapoursina/بودجه-ریزی-برای-کسب-و-کار-ها-قسمت-اول-ynhqgizjbu6iبودجه ریزی یکی از مهم ترین و اصلی ترین فعالیت هایی است که به جرات میشه گفت تمامی مدیران نگاه ویژه ای بهش دارن و همواره جزو وظایف اصلی خودشون اون رو می گنجونند.قبل از اینکه بخوایم وارد تعریف بودجه ریزی باشیم، باید یه موردو با هم دیگه توافق کنیم و اون اینه که، بودجه ریزی با برنامه ریزی تفاوت داره.در واقع برنامه ریزی یک مرحله قبل از بودجه ریزیه. شرکت ها معمولا در زمان مشخص کردن استراتژی ها و اهداف خودشون برای آینده، فاکتور های مهم موفقیت رو هم برای خودشون تعریف می کنند. فاکتور هایی که کارمندان در قبال آنها مسئولند.برنامه ریزی معمولا چند ساله است و چیزی نیست که هر ساله عوض شه، یه جورایی میشه اون رو استراتژی شرکت دید. در حالی که بودجه ریزی یک فرآیندی هست که برای یک دوره ی مشخص ( معمولا یک ساله و یا شش ماهه ) بسته می شود.در واقع برنامه ریزی (Planning) ، "چیزی که هستیم الان و میخواهیم در آینده بشویم" هست و بودجه ریزی (Budgeting) نحوه تخصیص منابع برای رسیدن به آن چیزی که در برنامه ریزی میخواهیم در آینده بشویم.خب حالا فکر کنم بهتر میتونیم توقعمون رو از بودجه ریزی داشته باشیم.بودجه یک برنامه مالی برای کنترل عملیات کسب وکار و داشتن دید به نتایج آتی هست. اگه بودجه ریزی به طور موثر و سیستماتیکی تهیه بشه و نظارت کافی روش وجود داشته باشه روی عملکرد شرکت تاثیر مثبتی میزاره.توی بودجه ریزی عوامل خارجی مانند روند بازار، شرایط اقتصادی و موارد مشابه رو هم باید در نظر گرفت وبعدش شرایط مطلوب و اولویت های سازمان رو با اونها تطبیق بدیم. مثلا وقتی تورم کشور سر به فلک گذاشته و قدرت خرید مردم کاهش داشته، شاید خیلی منطقی نباشه سمت تولید محصول یا خدماتی بریم که نیاز اصلی مردم نیس و بهای درخورشو بهمون نمیپردازن.دوره ای که یک بودجه میتونه پوشش بده، به ریسک اون کسب و کار، فروش و ثبات عملیاتی، روش های تولید و طول چرخه تولید بستگی داره و معمولا از دوره های سه ماهه تا یک ساله تهیه میشه. البته در نظر داشته باشید هر چه دوره ی تحت پوشش طولانی تر بشه، میتونه اطلاعات و پیش بینی های کمتر قابل اعتمادی رو به ما بده، پس سعی کنید اگه بودجه با دوره ی طولانی دارین تهیه میکنین، حتما بودجه های با سطح زمانی کوتاه ترشم تهیه کنید تا دید درست تری از اوضاع داشته باشیناولین قدم تو ایجاد بودجه، تعیین اهداف و استراتژی های کلیدی کسب و کار است که سپس به اهداف بلندمدت خاص، بودجه های سالانه و برنامه های عملیاتی تبدیل می شن. هدف های شرکت ها معمولا به رشد درآمد، به حداقل رساندن هزینه، پلن های فروش، برنامه های تولید، بازگشت سرمایه و کیفیت محصول یا خدماته. اینا معمولا اهداف همه ی شرکتاس ولی تکنیک ها و جزئیات تهیه، بررسی و تصویب بودجه در شرکت ها متفاوته و هر کسب و کاری متناسب با نیازه خودشه که بودجه رو تهیه میکنه اگه بخوام مهم ترین مراحل توی بودجه ریزی رو بگم اینا میشن: برنامه ریزی، هماهنگی، هدایت و مدیریت، تجزیه و تحلیل و کنترل. یعنی شما نباید به تهیه یک سری اعداد و ارقام اکتفا کنید، بلکه باید از طرح پیشنهادی دفاع کنید و اون رو برای تمامی افراد درگیر توضیح بدین و وظیفه هماهنگی بین اون افراد رو هم شما دارین.حالا ببینیم ویژگی های یه بودجه کارا چیه:قابلیت پیش بینی داشته باشهکانال های ارتباطی، مسئولیت و صلاحیت افراد رو مشخص کنهاز اطلاعات قابل اعتماد و به موقع حسابداری پشتیبانی بشهبا شرایط شرکت سازگار باشه و افراد اون کسب و کار بتونن درکش کننبودجه ای که این ویژگی ها رو داشته باشه گلیس از گل های بهشت!!بودجه یه ابزار مفید تو تخصیص منابع، ایجاد تغییرات بین کارکنان، برنامه ریزی تولید و راه اندازی کسب و کار هست. در واقع توی بودجه ریزی یه سری چیزا هستن که باید هر کسب و کاری بهشون توجه کنه، مثل چی:تعداد نیروی انسانی مورد نیاز شرکت، برنامه ریزی برای تولید یا فروش مورد انتظار، روابط با تامین کننده های شرکت و بالعکس فروشنده های هدف، قیمت گذاری محصولات و خدمات، معرفی و توسعه محصول جدید، روندهای تکنولوژیکی مورد نیاز، سطح موجودی مورد نیاز ( برای شرکت های تولید)، ریسک کم شدن مشتری و یا منسوخ شدن محصولات. به نظرم اینا چیزای مهمی هستن که میشه گفت تمام کسب و کار ها از کوچیک تا بزرگ باید بهش توجه کنند.بودجه باید از انعطاف پذیری و چابکی خوبی برخوردار باشه، تا اگه یه اتفاق غیر منتظره افتاد بشه تو کمترین زمان برا برنامه ریزی کرد و توی بودجه اون رو گنجوند. اینجوری کمتر سمت تصمیم‌گیری‌های فورس و هول هولکی میریم.کلام آخر اینکه، بودجه یک ابزار مدیریتی هست و موفقیت اون به عملکرد موثر کارکنان اون شرکت بستگی داره هرچه قدر مدیران شرکت به تهیه و اجرای صحیح برنامه ی بودجه ریزی اهمیت بدن، کارکنان هم قطعا توجه بیشتری رو معطوف بهش میکنن.امیدوارم براتون مفید بوده باشه این نوشته.توی متن بعدی از مدل های بودجه ریزی و ویژگی های هر کدومشون براتون میگم.Hadi PoursinaHadi PoursinaSun, 24 Jul 2022 02:13:55 +0430