https://virgool.ir/feed/@hanyhasmayly86دختری در جستجوی خود ...fa2026-11-12 01:36:21https://files.virgool.ir/upload/users/200713/avatar/fV4QN3.pnghttps://virgool.ir/@hanyhasmayly86https://virgool.ir/@hanyhasmayly86/قوی-وحشی-htklq7l6aqtbبه آرومی چشمانم رو باز کردم . دست های رایان که نزدیک صورتم بود و خودش ،کمی به جلو خم شده بود. کمی جا خوردم ، رایان به حالت اولش برگشت. -موهات جلوی صورتت ریخته بود.موهایم را از آینه مرتب کردم و به بیرون نگاهی انداختم . رسیده بودیم و ساعت یازده شب رو نشان می داد. به نظر می رسید که، خیلی وقته از زمان خواستگاری گذشته .-چرا بیدارم نکردی؟ به خاطر من هم که به خواستگاری نرسیدی.-خیلی خسته به نظر می رسیدی . در ضمن نگران رستا نباش، خودم از دلش در میارم .-ممنون که ،من رو رسوندی .-خواهش می کنم .از ماشین پیاده شد و از رایان خداحافظی کردم .به محض این که من داخل رفتم ، رایان ماشین اش رو به راه انداخت .از اونجا اسانسور خراب بود ،مجبور بودم چهار طبقه رو بالا برم . تا برسم طبقه ی چهارم ،نفسی برایم نمونده بود . همون طور که به سمت یخچال می رفتم ، دکمه های مانتوی رستا رو باز کردم .از یخچال بطری اب معدنی رو باز کردم و سر کشیدم . عطشم که بر طرف شد ،مانتوی رستا رو اویزون کردم .خودم روی تخت پرت کردم. طولی نکشید که ، دوباره خوابم برد .صبح زود با صدای الارم گوشیم از خواب بلند شدم. روی تختی ام رو مرتب کردم و برای خودم قهوه ای دم .لباس هایم رو با یه تیشرت و شلوار گلبهی رنگ عوض کردم و موهایم از بالا بستم . پیامی که دیشب برایم سارا فرستاده بود خوندم. گفته بود، ممکنه برای گرفتن دوربین عکاسیش به این جا بیاد.دفعه ی قبل که به خونه ام اومده بود ،دوربین عکاسی اش رو اینجا جا گذاشته بود.همون طور که تمرینات کشش انجام می دادم ،زنگ در خونه خورد .به احتمال این که ساراست ،در خونه رو باز کردم و به تمریناتم ادامه دادم .-سلامبا دیدن رایان کمی جا خوردم -این جا چیکار می کنی؟پاکتی به دستم داد و گفت :-دیشب لباسات رو توی ماشین جا گذاشته بودی .منم که مسیر به این جا می خورد گفتم این ها رو هم برات بیارم .تازه یادم افتاد که پاکت لباس ها رو همراه خودم نیوردم .-مرسی که آوری شون .-خواهش می کنم شالی سر کردم و گفتم : چی میل داری؟قهوه ؟-بدم نمیاد بخورم . این رو گفت روی مبل نشست نگاهی به خونه ام انداخت - خونه ی قشنگی داری -ممنونیه هفته ای میشد که تازه به این خونه اسباب کشی کرده بودم . دو تا قهوه برای خودم و رایان ریختم و نشستم . آروم آروم قهوه رو مزه مزه کرد .-فکر می کردم علاقه ای نداری توی شرکت پدربزرگ کار بکنی یه تای ابروم رو بالا در کمال خونسردی فنجون قهوه ام در دست گرفتم -آدمه دیگه ممکنه نظرش عوض شه .-راستش واسم سواله یهو بعد چند سال مخالفت شدید با پدربزرگ حالا یهو چرا علاقمند به کار در شرکت شدی؟ -چیه ترسیدی حالا یه رقیب داری؟ -نه فقط کنجکاو بودم ...از جواب دادن طفره رفتم ریان هم خیلی پی قضیه رو نگرفت. رایان بعد خوردن قهوه اش بلند شد.-صبر کن منم باهات بیام پایینسریع حاضر شدم و باهم سوار اسانسور شدیم طولی نکشید اسانسور متوقف شد -چیشد ؟ چرا ایستاد ؟ضربه ای به پیشانی ام زدم. تازه یادم افتاد ،که اسانسور هنوز خرابه و من یادم رفته بود. -تو اسانسور گیر کردیم همش تقصیر منه یادم رفتش اسانسور خرابه ...عرق سردی روی پیشونی رایان نشست و یهو نفس کم اورد .حسابی با دیدن شرایط رایان ترسیده و نگران شده بودم . رایان (کلاسترو فوبیا )فوبیای فضای بسته داشت و من باعث این حال او بودم . علائمش کم داشت شروع می شد و نمی دونستم باید چیکار بکنم .-کمک ،کمک کسی این جا نیست ما این جا گیر کردیم .صدایی که اومد -خانم زمانی شمایید؟الان تعمیرکار رو خبر می کنم . رایان کلافه و ترسان دو دکمه ی بالای لباسش رو باز کرد.-نمی تو...نم... نف....س... بک...شم .خودم هم حسابی ترسیده بودم بیشتر نگران وضعیت رایان بود . بی هوا رایان رو اغوش کشیدم-رایان ببین من رو ببین، چیزی نیست. اروم باش همه چیز درست می شه. من کنارتم .نترس عطر تلخش در مشامم پیچید. کمی که آروم شد کمکش کردم کف اسانسور بشینه . خودمم با فاصله کنارش نشستمبطری آب معدنی که در کیفم بود باز کردم و بهش دادم .برای این که حواس رو پرت کنم گفتم:-یادته بچه که بودیم، یه روز داشتیم قایم باشک بازی می کردیم. تو بالای درخت رفتی و همون جا خوابت برد. تا شب هر چی دنبالت گشتن پیدات نکردن ؟ بعدش من و بابام که باغ رو می گشتیم، تو رو بالای درخت پیدا کردیم .با صدایی که از ته چاه می اومد گفت :مگه میشه فراموشش کنم ؟بعدش هم یه کتک حسابی از اقاجون خوردم .-یه بارم یادته یکی از همین درخت ها وقتی سیب می چیدی افتادی ؟ پات شکست . کلا همیشه، از بچگی دردساز بودی . حتی یه بارم من رو انداختی توی استخر -ولی توهم تلافیش رو در اوردی خنده ای کردم- خب حقت بود همون لحظه در اسانسور باز شد .نفس اسوده ای کشیدم . رایان هنوز کمی رنگ پریده به نظر می رسید. شرمنده سرم رو پایین انداختم و گفتم :-همش تقصیر من بود ، متاسفم .لبخند کمرنگی زد .-دختر خاله اگه متاسفی یه روز دعوتم کن بیرون تا بی حساب شیم -قبوله HannaHannaSun, 02 May 2021 21:07:30 +0430https://virgool.ir/@hanyhasmayly86/قوی-وحشی-پارت-سوم-q6qs3tmloy0mبه ارومی داخل اتاق رستا رفتم ، اتاقش هم مثل خودش شاد و پر انرژی بود .از میان لباس های رستا یه بافت کرم رنگ برداشتم پوشیدم. برایم کمی بزرگ بود چون ، رستا نسبت به من توپر تر و استخوان بندی درشتی داشت. جلوی ایه کمی سر وضعم رو مرتب کردم، همون لحظه رستا با حوله لباسی بنفش رنگش بیرون اومد. لپ هایش حسابی گل انداخته بودن و موهای فرو خیسش دورش ریخته بود. سشوار از کمدش برداشت و به برق زد .-سلام کی اومدی ؟روی تخت نشستم . در حالی که به رستا داشت با سشوار موهای فر و بلوندش رو خشک می کرد نگاه می کردم ،لب زدم .-چند دقیقه ای می شه -واسه امشب خیلی هیجان دارم . به نظرت امشب چی بپوشم؟ کت شلوار کالباسی ام یا کت دامن صورمه ای ام ؟-هر طور میلته، ولی به نظرم کت شلوار کالباسی ات بیشتر بهت میادش .سشوار رو خاموش کرد و گفت : باورم نمی شه سهیل داره خواستگاریم میاد. بعد خنده ای از سر خوشی کرد. ناخودگاه منم لبخندی بر لبم نشست.سهیل ،یکی از هم دانشگاهی های رستا بود که بهم علاقه مند شده بودند .قبلا رستا عکسش رو بهم نشون داده بود.به نظر پسر خوبی می اومد ولی ،هر چند نمیشه همه چیز رو از روی ظاهر قضاوت کرد. واقعا عشق برای شروع یه زندگی کافی بود؟ خیلی مطئن نبودم... ولی هر چی بود واقعا از ته دلم می خواستم ، که رستا خوش بخت بشه .میکاپ ساده و نچرالی روی صورتش انجام دادم و در اخر رستا روسری طرح دارش مدل دار بست. در اون لباس خیلی دوست داشتنی شده بود .در حالی میوه ها رو توی ظرف می چیدم، رستا کنارم ایستاده بود و تمام مدت از سهیل حرف می زد .رایان که لباس هایش عوض کرده و حسابی تیپ زده بود ،سیبی برداشت. -بسه دیگه چقدر حرف می زنی ...-کی اصلا با تو حرف زد بعد رستا شکلکی برای رایان در اورد. به ساعت نگاه کردم ،باید کم کم برمی گشتم خونه و همین که خواستگار ها هم به زودی از راه می رسیدن. خاله مریم خیلی اصرار کرد منم بمونم ولی گفتم :کاری دارم حتما باید برگردم خونه .رستا لباس های کثیفم و گلی ام رو داخل پاکتی گذاشته بود داد دستم، ازش تشکر کردم. -صبر کن، من می رسونمت .-نمی خواد زحمت بکشی .من خودم می رم ،همین که ممکنه الان خواستگارها برسن .مگه خواستگاری بدون برادر عروسم میشه ؟-راست می گه دخترم، الانم شبه ممکنه ماشین گیرت نیاد. فوقش رایان دیر تر به مراسم می رسه .خواستم مخالفت کنم که، خاله اجازه ی مخالفت نداد .با رایان همراه شدم.رایان ضبط و روشن کرد -شنیدم می خوای برگردی به شرکت. نیاز نبود بپرسم از کجا فهمیده، حتما با پدربزرگ حرف زده بود. -اره ماشین توقف کرد و پشت چراغ قرمز موند. چشمم خیره شد به قامت اشنا و دختری که کنارش بود ... مگر چند ماه از جدایی مان می گذشت ؟ که حالا یک جایگزین برایم اورده بود. شال گردن قرمزی، که من برایش بافته بودم دورگردن او می پیچید. طاقت این همه بی رحمی نداشتم .دختر، دست هایش رو دور بازویش حلقه کرد. با هم از خط عابر پیاده رد شدن و من بدون این که پلک بزنم، به ان دو خیره بودم. مگر همین چند هفته پیش نبود، که باهم حلقه انتخاب می کردیم؟ یعنی گذشتن از عشق من این قدر راحت بود؟ یا اصلا عشقی در کار نبود. وقتی که چشم های من، سرخ از گریه زیاد بود و پیام هامون رو از اول تا اخر دوباره و دوباره می خوندم، اون با این دختر ،این ور و اون ور می رفت. وقتی توی خیابون هر جا همه رو شکل اون می دیدم ،به اون حرف های عاشقانه تحویل می داد ؟ واقعا من برایش چی بودم؟ ماشین به راه افتاد ،اما تا اون طرف خیابون من چشمم دنبال اون ها بود. اینه ی حقیقت شکست ، تو قلبم فرو رفت.احساس می کردم، دنیا دور سرم می چرخه. اریان با نگرانی ماشین رو گوشه ای پارک کرد.-حالت خوبه ؟چیشد یهو؟با صدایی از ته چاه می اومد ،گفتم:-خوبم -صبرکن ، برات یه چیزی بگیرم تا حالت سر جاش بیاد .این رو گفت و پیاده شد. از مغازه ی اون سمت خیابون، ابمیوه ای برایم خرید. تشکر کردم ، کمی خوردم.-می خوای بریم پیش دکتر؟-نیازی نیست، من خوبم. فقط لطفا من رو برسون خونه.خم شد و صندلی ام رو عقب داد .-باشه پس تا برسیم دراز بکش .سری تکون دادم. بعض عجیبی، در گلو داشتم .راستش رو بخواهی توقع نداشتم، این قدر زود پای کسی رو به زندگیش باز بکند. فکر می کردم ،حداقل اون عشقی که ما داشتیم به این زودی فراموش نمی شه. ولی انگاری سخت در اشتباه بودم. چشمانم رو بستم.به سونات مهتاب ،گوش دادم .کم کم پلک هایم سنگین شد، به خواب فرو رفتم . HannaHannaSun, 02 May 2021 13:47:03 +0430https://virgool.ir/@hanyhasmayly86/قوی-وحشی-پارت-دو-vxfls85fc6eyروزها پی در پی می گذشتن و با رفتن تو هنوز زندگی جریان داشت ... و امروز مثل همیشه هر کسی مشغول کاری بود یکی عجله داشت به اتوبوس برسد کس دیگری هم به دنبال فرار از باران بود تا بیشتر از این خیس نشود زوج جوانی هم پشت میز روبه بیرون نشسته بودن از اوقات شون لذت می بردن پیرمردی لاغر اندام و سیگار به دست جلوی در خانه اش نشسته بود به دختر بچه کوچیکی که دست مادرش رو گرفته و در حال گذر بود نگاه می کرد زندگی چه با تو و چه بی تو در جریان بود و من محکوم بودم به ادامه دادن به زندگی کردن و شاید دوباره عاشق شدن ...روی صندلی ابی رنگ ایستگاه اتوبوس نشستم منتظر اتوبوس شدم هنذفری ام رو در اوردم مثل همیشه اهنگی پلی کردم با پاهایم ضرب گرفتم بعد چند دقیقه بالاخره دوباره اتوبوس سر رسید برعکس روزهای دیگه اتوبوس به شدت خلوت بودجایی کنار پنجره انتخاب کردم نشستم قطرات بارون بی رحمانه به شیشه اتوبوس ضربه می زدن سرم رو به شیشه تکیه دادم به بیرون خیره شدم به درختانی که دستان شان رو به سمت اسمان ابری گرفته بودند و دعا می کردند. به مقصد مورد نظرم که رسیدم پول اتوبوس حساب کردم و پیاده شدم ... با این حال چتر همراهم بود تصمیم گرفتن تا خانه ی رستا کمی بدون چتر قدم بزنم هوا بدجور دونفره بود به شدت حس باعث می شد حس تنهایی کنم یادم اومد که چقدر از خیس شدن متنفر بودی به عابر پیاده نزدیک شده بودم که ماشینی پرایدی با سرعت زیادی از چاله ی اب رد شد و تمام اب رویم پاچید و خیس خالی شدم سرعت ماشین اونقدر زیاد بود که حتی فرصت ناسزا گفتن بهش هم نداشتم لباس گرم نپوشیده بودم و حالا به شدت احساس سرما می کردم از شدت سرما تو خودم جنین وار جمع شدم تا خونه ی رستا هم مسیر زیادی مونده بود ناگهان کتی بر شونه ام قرار گرفت سرم بلند کردم با چهره ی خندان رایان روبرو شدم-ممنون کمی عقب تر رفتم و سلامی زیر اب دادم -سلام خانوم کوچولو داری می ری خونه ی ما؟-بله به رستا قول داده بودم امشب بیام بهش کمک بکنم -پس هم مسیر هستیم این رو گفت برای تاکسی دست تکون داد سوار تاکسی شدیم -از کی صدات می کردم نشنیدی -هنذفری تو گوشم بود متوجه نشدم -هنوز این عادتت رو ترک نکردی سکوت کردم اون هم چیزی نگفت تنها سکوت بین مون رو اهنگی سنتی که از طریق رادیو پخش می شد می شکست وقتی رسیدیم با استقبال گرم خاله روبه رو شدم به ارومی کفش هایم رو در اوردم داخل شدم با نگاه جستجوگرم دنبال رستا می گشتم کهخاله که تازه متوجه سروضعم شد _موش اب کشیده شدی که تو دختر بدو برو لباس هات رو با یکی از لباس های رستا عوض کن تا سرما نخوردی من می رم برات حوله بیارم سرت رو خشک کنی #عاشقانه #قوی وحشی HannaHannaSun, 02 May 2021 02:06:52 +0430https://virgool.ir/@hanyhasmayly86/قوی-وحشی-lyehwtbvqy23احساسات همیشه تغییر می کنن ممکنه از کسی که بدت می اومد عاشقش بشی یا بر عکس احساس عشقی که همیشه پایدار نیست یه روز ممکنه از بین بره وقتی عاشق یه نفر می شی فکر می کنی تا اخر عمر عاشق هم می مونین ولی همه ی داستان های عاشقانه پایان خوش نداره یه روزی می رسه که این روابط به دوران زمستون خودش برسه در اخر به جدایی ختم و وقتی که یه روزی یه جایی اگه همدیگر رو ببینین از غریبه هم غریبه ترین بی تفاوت از کنار هم رد می شین و این گاهی قلب من رو به درد میاره گاهی فکر می کنی که چیشد به این جا رسیدین ؟ با خودت می گی پس اون همه خاطرات خوش چشید؟یعنی واقعا زور همه ی اون خاطرات بد به خاطرات خوب چربید؟ اونقدر که خاطرات خوب رو کمرنگ کرد جوری که دلت می خواست همش رو فراموش کنی ؟اون خنده های از ته دل و احساسات مهار نشدنی یهو کجا رفت ؟ واقعا باید اخر کار ما این طوری تموم می شه این که از غریبه هم غریبه تر بشیم ؟یعنی واقعا لازمه که از هم متنفر یا بی تفاوت بشیم ؟می دونی شاید اون کسی که پایان داد من بودم ولی واقعا فکر کرد چرا این کار رو کردم ؟ اصلا احساسم چی بود ؟شاید اصلا به ته خط رسیده بودم این قدر که تو روابط مون به بست رسیدیم عاجز شده بودم از این همه تلاش بی فایده خسته از این همه اختلافات تا حالا اصلا فکر کرده بود که تنها خودش وقتی دعوا می کردیم به اختلاف می خوردیم آسیب ندیده ممکنه منم ناراحت شده باشم این که فقط اون قربانی ماجرا نیست ؟ اصلا می دونه وقتی که به عشق مون خاتمه دادم چقدر ناراحت بودم گریه کردم بعض خفه ام کرده بود اوایل چقدر دلم براش تنگ می شد می خواستم فورا به سمتش پرواز کنم بهش پیام بدم ولی یهویی یادم می افتاد که دیگه مایی وجود نداره و سرخورده می شدم به خودم دلداری می دادم می گفتم بهترین کار رو کردم اگه ادامه می دادیم بدتر صدمه می دیدیم واقعا احمق بودم که فکر می کردم که اونم به اندازه ی من دلتنگ بوده ... ادامه دارد...HannaHannaSat, 01 May 2021 23:01:08 +0430