https://virgool.ir/feed/@hanna.s«او موجودی رمانتیک و احساساتی بود، با تمایلی به سمت خلوت و انزوا.»🐚🤍fa2026-11-12 06:27:17https://files.virgool.ir/upload/users/3924155/avatar/FUyiNO.jpghttps://virgool.ir/@hanna.shttps://virgool.ir/@hanna.s/چرا-بعد-از-جنگ-حس-میکنیم-به-بن-بست-رسیدیم-راه-های-برگشتن-به-زندگی-عادی-mrsowtkir69cچند روزی هست که جنگ تموم شده؛ از صدای انفجار ها و تیتر های خبر فوریِ اینور و اونور هم خبری نیست. اما انگار چیزی هنوز توی وجودمون سنگینی میکنه؛ ی حسی که باعث میشه زندگیمون رو به قبل از جنگ و بعد از اون تقسیم کنیم. با اینکه این روزای ترسناک کلا دوازده روز طول کشید؛ چرا انقدر همه چیز برامون تیره و تار شده که انگار دیگه نمیتونیم با چشم همون آدمای قبلی دنیارو ببینیم؟! چه اتفاقی برامون توی همین چند روز افتاده که حتی الان یادمون نمیاد قبل از این؛ چجوری بودیم؟ اگه توهم توی این حال و هوایی، بدون که تنها نیستی! اینجا میخوایم یکم بیشتر باهم راجع به این موضوع صحبت کنیم و بفهمیم چرا اینجوری شدیم و چطور میتونیم حالمون رو بهتر کنیم..خب؛ اول بیا ی سوال مطرح کنیم. این حجم از خستگی و انفعال برای گذران فقط دوازده روز از یک بحران ( مدت زمان نسبتا کم. قراره از نظر کمیت به این عدد نگاه کنیم، نه کیفیت!) واقعا طبیعیه؟ مگه ما همون آدمایی نیستیم که توی این مدت هر روز حسرت کارهای نکردمون رو به جای وعده های غذایی نوش جان کردیم و شعارمون این شده بود که؛ بزار جنگ تموم شه... خب! پس چیشد؟جوابش سادست! آره؛ همه ی این احساسات طبیعیه؛ ولی سالم..نه! طبق دوتا مفهوم علمی- روانشناسی بهت میگم که چرا اکثرمون دست به گریبان با این شرایطیم؛ یکم صبوری کن تا با فهمیدن چرا؛ به جواب سوال حالا چیکار کنیم برسیم..!این احساس ناامیدی و انفعالی که بعد از جنگ اکثرمون داریم تجربه میکنیم، ی نام علمی داره؛ بهش میگن "درماندگی آموخته شده". اولین بار مارتین سلیگمن متوجه این قضیه شد و نظریه ای رو ارائه داد: «وقتی آدمها بارها توی موقعیت هایی قرار میگیرن که هیچ کنترلی روش ندارن، کم کم به این نتیجه میرسن که تلاش هاشون بی فایدست؛ هرچقدر اون موقعیت و بحران شدید تر باشه؛ احساس انفعال، تعمیم یافته تر میشه» به زبان ساده تر؛ توی جنگ، وقتی تو نمیتونستی جلوی خطر رو بگیری یا امنیت خانوادت رو تضمین کنی و در جواب "مراقب خودت باش" ی خنده ی تلخ میزدی و توی ذهنت مرور میکردی که «چجوری آخه؟ پدافندامو فعال کنم؟» دقیقا ذره ذره درماندگی آموخته شده داشت تثبیت میشد توی ذهن ناخودآگاهات! خبر بد اینکه؛ اون باور "من هیچ قدرتی ندارم-کاری از دستم برنمیاد و تلاشم فایده ای نداره" هنوزم باهاته؛ حتی وقتی خودت هم متوجهش نباشی. البته خب نکته دلگرم کننده اینه که تو تنها نیستی و میتونی این شرایط رو تغییر بدی.!مفهوم بعدی توسط جولیان راتر مطرح شد:"منبع کنترل". به صورت کلی منبع کنترل به این برمیگرده که یه فرد باور داره فرمون اداره زندگیش دست چه کسیه؟ اگه باور داشته باشی که زندگیت تحت تاثیر کائنات و شانس و اقبال و نیروهای قدرتمند تر از خودت اداره میشه؛ منبع کنترلت بیرونی و اگه خودت رو و تصمیمات و تلاشت رو عامل پیش بردن زندگیت بدونی؛ منبع کنترلت درونیه! قسمت آزاردهنده ماجرا اینه که جنگ، میتونه حتی کسایی که منبع کنترل درونی دارن رو به سمت منبع کنترل بیرونی ببره. چون وقتی بارهای تلاش کردی و به نتیجه نرسیدی، ذهنت میگه: "فایده نداره. من قربانیم پس بهتره انرژی الکی هدر ندم". و این باعث میشه حتی حالا که جنگ تموم شده ، حس کنی نمیتونی به روال عادی برگردی.پس تا اینجا به این نتیجه رسیدیم که فارق از تعداد روزها، ما برای مدتی در شرایطی زندگی کردیم که از پس کنترلش برنمیومدیم، در برابرش ضعیف و ناتوان و بیچاره بودیم و ذهنمون برای بقا به دوتا مفهومی که بالاتر خوندیم، پناه برده.. و این کاملا طبیعی و انسانیه. راه حل چیه؟ آفرین! ریست فکتوری ذهن و پاک کردن دیتا های به درد نخور( حداقل برای الان)!برای اینکه بتونی از این حال و هوا دربیای مهم ترین نکته اینه که با خودت به عنوان آدمی که از ی بحران خطرناک و ترسناک گذر کرده برخورد کنی. زیاد از حد بهش سخت نگیر و ایده آل گرایی رو کنار بزار. فقط کافیه که هر روز چندتا قدم کوچیک ذهنت رو از این فضا دور کنی. چندتا راهکار ساده که بهت کمک میکنن: ( هدف اینه که باور به توانمندی رو به ذهن برگردونی و از حالت قربانی خارجش کنی.)۱. روی چیزای کوچیک تمرکز کن؛ ی کار ساده توی روزمرت پیدا کن که از پس انجام دادنش راحت برمیای و بعد بابت انجام دادنش به خودت بابتش افتخار کن. مثلا میتونی دکوراسیون اتاقت رو عوض کنی، به یکی از دوستات که به کمک احتیاج داره کمک کنی یا هرچیز دیگه ای.۲. با بقیه حرف بزن و بزار که حمایت اجتماعی رو احساس کنی. اینکه بفهمیم ما توی احساسات آزاردهنده ای که داریم تنها نیستیم، باعث امیدواری و دلگرمی بیشتری برامون میشه. روزای سخت با کنار بقیه بودن معمولا راحت تر میگذره..۳. با مدیتیشن، و نوشتن و حرف زدن با خودت ذهنت رو از حالت آماده باش خارج کن و کمک کن که استراحت کنه. میتونی با خوندن داستان آدمایی که از سختی ها گذشتن،زاویه دید مثبت تری برای ذهنت باز کنی و با انگیزه تر بشی.جنگ موقعیت سختی بود که تو ازش گذشتی، پس مطمئن باش از این حس و حال بدم میتونی رد شی! من دانشجوی روانشناسیم و عاشق اینم که با چیزایی که یاد گرفتم، چالش های روزمرمون رو رمزگشایی کنم. هدفم اینه که با توضیحات ساده اما علمی به آدما کمک کنم که حال بهتری داشته باشن. اگه جایی اشتباه کردم یا نظری داری، توی کامنتا برام بنویس. ممنونم که وقت گذاشتی. حالا نوبت توعه؛ بهم بگو این روزا انجام دادن چه کاری بهت حس بهتری میده؟!🌱❤️‍🩹حَنــــا 🌱✨حَنــــا 🌱✨Sat, 28 Jun 2025 16:49:48 +0330https://virgool.ir/@hanna.s/پیریمونو-بیست-سالگی-جشن-میگیریم-rujnt298xan8این روزا بیشتر از هرچیزی احساس هدر رفتن میکنم!انگار گره دستام از هم باز شدن؛ هرچیزی که محکم به آغوش گرفته بودم؛ داره سر میخوره و می‌ره..من نگاه میکنم که چطور میفتن و نیست میشن! چشمام پر از اشکه و درونم پر از خلأ..اما فقط نگاه میکنم..من آرزوهام رو میبینم که حیف میشن؛ درس خوندنامو؛ کار کردنامو؛ شب تا صبح بیدار موندنامو؛ همه ی دوست دارم هایی که توی دلم موندنو..من جوونیم رو میبینم که داره حیف میشه..!میدونم که توی این وضعیت تنها نیستم. به قول مهیار″ قلبمون ی درد توشه رفیق″ میدونم که آغوش توهم خالی نیست؛ ی دریا از اشک بغل کردی دیگه؛ نه؟[آهنگ اینجا نشد از مهیار رو گوش بده و بدون که بغلت کردم..🤍🍃]حَنــــا 🌱✨حَنــــا 🌱✨Mon, 23 Jun 2025 00:00:33 +0330