https://virgool.ir/feed/@haniehnajafiمن هانیه نجفی هستم؛ نمایشنامه‌نویس، نویسنده خلاق و کپی‌رایتر. عاشق ادبیات، فلسفه، سینما، فوتبال و شیفته‌ی زبان عربی. شما می‌تونین اینجا نوشته‌هام رو در مورد مسائلی که بهشون علاقه‌مند هستم، بخونین.fa2026-11-13 14:40:31https://files.virgool.ir/upload/users/2820804/avatar/rK2TC6.jpghttps://virgool.ir/@haniehnajafihttps://virgool.ir/@haniehnajafi/لطفا-ما-را-با-دیوانگی-مان-تنها-بگذارید-pqx34kgyms3eبنا دارم در این چند خط درباره‌ی تجربه‌ام در باشگاه محتوا برایتان بنویسم؛ اما از آنجایی که نمی‌توانم مثل بچه‌ی آدم صاف بروم سراغ بحث اصلی، مجبورم کمی روده‌درازی کنم.به‌حضور انورتان عرض کنم، هر آدمیزاده‌ای در جهان یک‌جور دلبستگی دارد. این چیزی است که پرواضح است. اصلا اگر همین‌ دلبستگی‌ها نباشد که زندگی معنا ندارد. باید چیزی باشد که ما را به این زندگی وامانده پیوند بدهد. مثلا یکی دلبسته‌ی اتومبیلش است و جانش به جان نداشته‌ی آن بند است. یکی دیگر عاشق زر و زیور است و همین را بگیر و برو جلو... در این دنیا البته برخی هم پیدا می‌شوند که نمی‌دانم باید چه بخوانم‌شان! این دسته افراد گشته‌اند و بین تمام پیامبران جرجیس را انتخاب کرده‌اند. مقصودم از جرجیس کلمه است. بله، آدم ابوالبشر فرزندانی دارد که از میان تمام چیزهای ریز و درشت در دنیا، کلمات را انتخاب کرده‌اند. ما، یعنی من و بقیه‌ی رفقا جزء همین فرزندان ناخلف هستیم.بارها پست‌های باشگاه محتوا را در اینستاگرام دیده بود. نخواهم دروغ بگویم، با دیدن کلمه‌ی محتوا شاخک‌هایم هم تیز شده بود؛ اما هر بار تلاش می‌کردم خودم را به آن راه بزنم و به قول بزرگان وقعی ننهم. این روش تا پایان فصل دهم جواب داد، خوب هم جواب داد. نزدیک‌های فصل یازدهم بود که مقهور حس درونی خودم شدم و ثبت‌نام کردم.بخواهم صادقانه حرف بزنم، نتیجه بسیار بهتر از تصوراتم بود. من با محتوا غریبه نبودم، آشنایی دیرینه داشتم. این دوره اما مثل یک شروع دوباره بود. یک‌جور غبارروبی از داشته‌هایم که انگار در طول سالیان خاک گرفته بود. نکته‌ی مثبت این بود که همه‌چیز به قاعده و از زبان افراد کاربلد گفته می‌شد؛ کسانی که بسیاری‌شان را در مجازی دیده بودم و از دنبال‌کنندگان‌شان بودم. دوره باشگاه محتوا به من آموخت با امید بیشتری به دنبال علاقه‌ام بروم و این نوید را داد تا میان کلمات و تصاویر و رنگ‌ها موفقیت را جستجو کنم.غرض از نوشتن این مطلب این بود که بگویم شاید من نتوانستم برای باشگاه محتوا (به دلیل مشغله‌ی زیاد) شاگرد کوشایی باشم اما او معلم خوبی برای من بود. مهم‌ترینش این بود که دوستانی پیدا کردم، همه شیفته‌ی محتوا که یحتمل آنها هم چشم‌شان همه‌جا دنبال کلمات می‌گردد. همواره نگران لحن هستند و دغدغه‌‌ی داستان‌گویی دارند. بله، ما دیوانه هستیم. لطفا ما را با دیوانگی‌مان تنها بگذارید.هانیه نجفیهانیه نجفیMon, 18 Sep 2023 14:31:56 +0330