<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hani Khedrizadeh</title><link>https://virgool.ir/feed/@hanieh.70khedrizadeh</link><description>هانیه خدریزاده متولد 1370لیسانس عمران نقشه برداری و در همدان سکونت دارم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:57:59</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/705233/avatar/AznPPW.jpeg</url><title>Hani Khedrizadeh</title><link>https://virgool.ir/@hanieh.70khedrizadeh</link></image><item><title>زمین زندگی است</title><link>https://virgool.ir/@hanieh.70khedrizadeh/زمین-زندگی-است-a5rtcpkfalwc</link><description>#پیک زمینکره ی زمین وسط وسط کهکشان هق و هق گریه میکرد و هن و هن نفس میزد ، ماه از آن بالا فریاد زد : آهای چی شده ، چرا داغونی ؟زمین آب دماغش را بالا کشید ، آب دماغ وارد غار بزرگی وسط کوه اورست شد ، به سختی فریاد زد : از دست آدمها ، هن و هن ، شدم عین یک سطل آشغال بزرگ بزرگ هن و هن ...ماه دور زمین چرخید و چرخید و فریاد زد : پیف پیف ، چند وقته حمام نکردی ؟ چقدر آشغال ، چقدر بومیدهی .زمین های هایش بلند شد ، اما همان وقت پسماند یک کارخانه ی خیلی خیلی بزرگ تالاپی افتاد روی دهن زمین و زمین بیچاره رنگش سیاه سیاه شد و از هوش رفت . ماه فریاد زد چکار میکنید الان میمیره الان میمیره . اما هیچکس حرفهای ماه را نشنید . ماه دستهایش را پشت کمرش گذاشت و راه افتاد وسط کهکشان راه شیری از اینطرف به آن طرف ، راه رفت و هی فکر کرد ، بعد فریاد زد : فهمیدم ، من تو را از دست آدمها نجات میدهم .شب بود و همه ی آدمهای زمین خوابِ خواب بودند و قرص ماه کامل بود ، مدتی که گذشت ماه  به تمرکز دلخواهش رسید و  و نیروی جاذبه اش ده صد برابر شد ، آنوقت تمام آدمهای زمین از توی رختخوابهایشان مثل پونز که به طرف آهنربا کشیده میشود به طرف ماه کشیده شدند ، بعد ماه تکان شدیدی به خودش داد و تمام آشغالها توی فضا پخش و پلا شدند . آدمها که از تکان ماه از خواب پریده بودند، خودشان را روی کره ی سفید خالی خالی دیدند . زمین نفس عمیقی کشید و دوباره رنگی شد ، فریاد زد : ممنون ، از این بهتر نمیشود . یک روز گذشت و دو روز و چندین و چند روز ماهی ، آدمها روی کره ماه حوصلشان حسابی سر رفته بود چون کره ماه خالی خالی بود ، نه رودخانه ای داشت و نه درختی ، حتی یک پارک محله ای کوچولو هم نداشت تا آدمها تویش گردش کنند . آدمها دراز میکشیدند ، نیم خیز میشدند ، می نشستند و باز دراز می کشیدند و همگی می گفتند : آه ، چقدر خسته کننده است ، کاش روی زمین بودیم . کره زمین هم از آن پایین خیره میشد به ماه و میگفت : آه ، خسته کننده است ، حوصله ام سر رفته کاش ادمها اینجا بودن. همه از این اوضاع ناراحت بودن تا اینکه خورشید واسطه شد و به ماه گفت ادها را به زمین برگردان. ولی ماه گفت ببین با زمین چه کردند اینها قدر زمین را نمیدانند ادمها از خجالت سرشان را پایین انداختن. زمین به لایه های اوزون که وصله شده بود نگاهی کرد و اهی کشید که در این حین از بلندگو صدایی شنید که رییس سازمان ملل بر روی بلندترین تپه اعلام کرد هر گونه دود سیاه و سفید حتی اه غلیظ به هوا ممنوع. عبور و مرور فقط با اسب، الاغ، روروک، اسکیت، بالن مجاز است. زمین خوشحال شد وماه تصمیم گرفت ادمهارو به زمین برگرداند.. </description><category>Hani Khedrizadeh</category><author>Hani Khedrizadeh</author><pubDate>Wed, 10 Mar 2021 02:31:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>