https://virgool.ir/feed/@hamidziaeiعبدالحمید ضیایی؛ دکترای مطالعات عرفان تطبیقیfa2026-11-11 04:54:15https://files.virgool.ir/upload/users/82951/avatar/UYcO31.pnghttps://virgool.ir/@hamidziaeihttps://virgool.ir/@hamidziaei/بصیرتهای-بیهوده-x47qz7tjzosdبصیرت‌های بیهوده(نامه‌هایی به ایلیا)، مولف: دکتر عبدالحمید ضیایی انتشارات فصل پنجم، 1396.این نامه‌ها، شرحِ بی قراری‌های صادقانه و جستجوی امید، عشق و رهایی، آن هم در ژرفای نومیدی، تردید و سرگشتگی است؛ خیره شدن به خالی، زل زدن در مغاک هستی و آدمیانش؛ بدون پرده‌های رنگارنگ و نقاب‌های اضطراری…ziai2001ziai2001Mon, 28 Oct 2019 11:43:34 +0330https://virgool.ir/@hamidziaei/از-دست-دادن-avlcyugavlu7سلام ایلیاراستش را بخواهیچند وقتی است که جهان در نگاهم از آن حالت سادگی و صرافت‌اش درآمده و رازآمیز، مبهم و چندپهلو شده است.اصلا چرا راه دور بروم؟جهان واتفاقاتش به کنار! دیگر دارم مطمئن می‌شوم که حتی احوال، امیال و اهداف خودم هم چندلایه و تودرتو هستند!حالا که دقیق‌تر نگاه می کنم، حتی رفتارهای خودم هم تنها یک معنای صریح و روشن ندارند و مدام باید کفش های مکاشفه بپوشم و مثل آلیس، مسافرِ سرزمینِ اسرارآمیزِ تفسیرهای چندلایه و سویه‌های تاریک و روشن رفتارهایم بشوم!حالا دیگر چند وقتی‌ست، مرغِ یقین هم لانه‌اش را خالی کرده و به سمت و سویی نامعلوم کوچیده استعجیب‌تر از همه این که این کوچ، دیگر اضطراب و اندوهی در جانم نمی‌آفریندموج‌های ابهام و عدمِ قطعیت که پیش‌تر آزار دهنده بود، حالا سر در آغوش یکدیگر فروبرده و برای خودشان اقیانوسی ظاهرا آرام شکل داده‌اند.حالا دیگر راحت با عدمِ قطعیت و ابهام روبرو می شوم و کنار می‌آیم.احساس می‌کنم دیگر می‌توانم از پُشتِ پنجره های متفاوتی به هستی و هستندگان نگاه کنم، بدون دلهره‌ی از دست دادن!حتی همین "از دست دادن" هم این روزها بدل به مصدر، یا بهتر بگویم بدل به فعلی شده‌است که هیچ مفعولی لازم ندارد...ziai2001ziai2001Mon, 28 Oct 2019 10:47:32 +0330https://virgool.ir/@hamidziaei/از-آشفتگی-به-شکفتگی-ojt12sekcgzzایلیا!در لحظه‌لحظه‌ی همین زندگی که دَمیدن در حُباب است و در ترکیدنِ آن تردیدی نیست، در آناتِ همین وجود و حضورِ شکننده، باید بکوشیم که از آشفتگی درباره‌ی خودمان و چیزها، به شگفتی و شکُفتگی برسیم.می دانم  با نگرانیِ بسیار و اشتیاقی وافر - به شکل توامان - زیستن سخت و تلخ است. اما راستش را بخواهی با  همین جاودانگی‌هایِ نمادین هم می‌شود از زندگی که نامِ دیگرِ نیستی است زهرزُدایی کرداحساس می‌کنم که تا دیر نشده باید کاری کرد. زندگی را نباید به تعویق انداخت و معطل و منتظرِ فردا گذاشت! زندگی همین کلَمِ برگابَرگ است که برگِ آخرش فرقی با برگِ اول ندارد، شاید هم پیازی پوست بر پوست باشد...اینها را به خودم و تو یادآوری می‌کنم که در مواجهه با آخرین پوسته‌ی آن، مبهوت و سرخورده نشویم‌که؛ پس این بود زندگی؟#عبدالحمید_ضیایی#بصیرت‌های_بیهوده#فصل_پنجم@abdolhamidziaeziai2001ziai2001Sat, 26 Oct 2019 14:12:20 +0330