<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های hamidrezaemadi</title><link>https://virgool.ir/feed/@hamidrezaemadi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:33:01</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/7871/avatar/cjR5gL.png</url><title>hamidrezaemadi</title><link>https://virgool.ir/@hamidrezaemadi</link></image><item><title>بحران اطلاع رسانی در مواقع بحران و ضرورت ارتقاء سواد رسانه‌ای</title><link>https://virgool.ir/@hamidrezaemadi/بحران-اطلاع-رسانی-در-مواقع-بحران-و-ضرورت-ارتقاء-سواد-رسانهای-cnd9jobr5h2b</link><description> یزد - ایرنا - اطلاع رسانی در شرایط عادی علاوه بر صحت، دقت و سرعت، نیازمند منابع مطمئن و قابل اعتمادی است که مخاطب به آن اعتماد لازم را داشته باشد و به آن تکیه کند و نیازهای اطلاعاتی خود را پیرامون مسائل مختلف از آن مجاری پیگیری نماید. بدیهی است در هنگام بروز یک بحران در سطح محلی یا ملی، اطلاع رسانی درست و به موقع می‌تواند تا اندازه‌ای تضمین کننده سلامت روحی و روانی جامعه و تسهیل گر اقداماتی باشد که در این مواقع باید انجام شود و بدون شک همه دروازه‌بانان خبر بایستی در این گونه موارد تمام سعی خود را به کار گیرند تا علاوه بر رعایت شفافیت در اطلاع رسانی به گونه ای عمل نمایند تا اتفاقات و رخدادها به شیوه ای درست به مخاطبان منتقل شود به گونه‌ای که آنها را وحشت زده، هیجان زده یا ناامید از زندگی ننماید از طرفی به نحوی نباشد که مخاطبان یک بحران را نادیده گرفته یا نسبت به آن حساسیت‌های لازم را نداشته باشند به طرزی که رفتارهای غیرمسئولانه از خود بروز دهند.در روزگاری که مخاطبان از منابع مختلفی اخبار و اطلاعات خود را دریافت می کنند، وجود یک شیوه نامه اطلاع رسانی در هنگام بحران و اطلاع رسانی رسمی از کانال‌های معتبر و مورد وثوق جامعه می تواند مسیری برای ارتباط با مخاطبان ایجاد نماید و پیام‌های آموزشی، هشداری و در کنار آنها ارقام و اطلاعات درست و میزان فعالیت‌ها و موفقیت‌ها و یا ناکامی‌ها را به آنها منتقل نماید.بدون شک مخاطبان اگر کوچکترین بی اعتمادی نسبت به منابع رسمی خبری حس نمایند ، با وجود توصیه‌های حاکمیتی، در درجه اول سعی می کنند به دلیل خدشه وارد شدن به اعتبار این مجاری اطلاعاتی، اخبار را از این کانال‌ها دنبال ننمایند یا میزان باورپذیری آنها به پایین‌ترین سطح خواهد رسید، دسته‌ای دیگر علاوه بر دریافت اخبار از مراجع رسمی به دنبال تطبیق آنها با منابع رسمی و غیررسمی داخلی و خارجی بر می آیند  که در این میان آنچه را می توان مشاهده کرد شرایط غبار آلود اطلاع رسانی و شایعات است که بین درست ها و نادرست ها، مخاطب را سرگردان می‌کند و آز آنجاییکه که شرایط بحران به نوعی تهدید کننده امنیت جانی به شمار می رود پس مخاطب برای حفظ و تثبیت سلامت و جان خود و خانواده  از هر منبعی برای دریافت آخرین اخبار استفاده می‌کند و گاه به دنبال آن عکس العمل‌هایی را انجام می‌دهد که نه تنها تضمین کننده سلامت نیست بلکه به نوعی تهدید برای خود و جامعه نیز به حساب می آید.سواد رسانه ای، آنچه که در سال‌های اخیر از آن صحبت زیاد به میان آمده لیکن کمتر به آن پرداخته شده یا اگر هم پرداخته شده به درستی از این فرصت برای آموزش افراد و چگونگی استفاده درست از رسانه‌های رسمی و غیررسمی بهره گیری نشده، نکته ای است که می تواند در شرایط بحران و مه‌آلود بودن فضای رسانه ای به کمک مخاطبان بیاید و برای آنها حکم فانوس راهنما را داشته باشد.سواد رسانه ای به افراد می آموزد تا چگونه و چطور و به چه میزان از رسانه استفاده نمایند و قابلیت این تشخیص را می‌دهد تا اخبار را به نوعی راستی آزمایی نمایند اگر چه شگردهای تاثیرگذاری بر مخاطب هر روز پیچیده و پیچیده‌تر می‌شود و پیشرفت تکنولوژی این اجازه را به برخی افراد سودجو داده تا به اسم شفافیت در اطلاع رسانی، افکار عمومی را  دانسته یا ندانسته، درست یا غلط به سمتی هدایت کنند که خیر و صلاح افراد جامعه نباشد، لیکن داشتن سواد رسانه‌ای به تناسب میزان تسلط به آن می‌تواند شرایطی را فراهم نماید تا مخاطب با دید بهتر و منطقی تری به موضوعات منتشر شده در رسانه ها بنگرد و تصمیم گیری بهتری داشته باشد. گروهی از افراد داشتن سواد رسانه ای را با میزان مهارت استفاده از اینترنت یا تلفن همراه یکی می دانند در صورتی که در این دو مقوله یکی بحث فنی استفاده از یک ابزار است و مساله دیگر درک پیام‌هایی که از این طریق به افراد انتقال پیدا می کنند که یقینا برای درک پیام‌های رسانه‌ای بایستی مجهز به سواد رسانه‌ای شد که خود ابتدایی دارد اما انتهایی برای آن بدرستی نمی توان متصور شد.بدیهی است در هنگام بحرانی مثل شیوع ویروس کرونا که کشورهای زیادی از جمله ایران با آن دست به گریبان هستند، افزایش سواد رسانه ای در کنار سواد سلامت، می‌تواند گامی موثر در کم کردن آسیب های بحرانی باشد که امروز با آن روبرو هستیم و طبیعی است دوست داران کشور و سلامت مردم در هر حوزه ای  نیز این مساله را به خوبی می دانند  که این روزها بایستی در مسیر کاستن، کنترل و ریشه کردن بحران در سایه رعایت نکات بهداشتی با همدلی و همراهی همه مردم کشور گام برداشت .* مدرس سواد رسانه‌ای</description><category>hamidrezaemadi</category><author>hamidrezaemadi</author><pubDate>Thu, 12 Mar 2020 11:24:56 +0330</pubDate></item><item><title>هر عكس خود قصه يا بخشي از يك روايت است</title><link>https://virgool.ir/@hamidrezaemadi/هر-عكس-خود-قصه-يا-بخشي-از-يك-روايت-است-gmv1cmfeqvtx</link><description>    برخي عكاسان رسانه اي يا شاغل در روابط عمومي اعتقاد چنداني به مستند بودن عكسها ندارند چرا كه سعي دارند تا بيشترين دخالت را در چيدمان عناصر داخل عكس داشته باشند به نوعي كه به تحريف يك بخش از ماجرا مي پردازند تا به اصطلاح خودشان عكس حرفه اي بگيرند امروزه به مدد پيشرفت تكنولوژي دوربين هاي عكاسي، هر فردي به خود اجازه مي دهد با در دست گرفتن يك دوربين و گذاشتن آن در حالت اتوماتيك عنوان عكاس را به خود اختصاص دهد در حالي كه از اين حرفه نه آموزشهاي اكادميك را فراگرفته و نه پشتوانه مهارت و تبحر تجربي در اين زمينه را دارد در واقع وقتي به عكسهاي گرفته شده توسط اين قبيل افراد نگاهي مي اندازيم جداي از شاخص هايي مانند خلاقيت و جذابيت هاي بصري، مشكلاتي از قبيل نور، كادربندي، رنگ، تركيب بندي، زاويه ديد و... به وضوح ديده مي شود به نظر مي رسد تنها مهارت برخي از اين افراد در عكاسي تنها فشردن دكمه ثبت عكس دوربين است و نهايتا از ديدگاهي عاميانه آنچه به صورت اتفاقي ثبت شده است را عكس مي نامند..البته ناگفته نماند كم نيستند عكاسان خوبي كه در عرصه رسانه فعاليت دارند كه اثار توليدي آنها نشان ازخلاقيت ، ايده پردازي نگاه فني و دقيق آنها به اين مقوله دارد. عكسها روايت كننده يك اتفاق در لحظه يا بيان كننده يك رويداد هستند و اگر چه به خودي خود مي توانند هويتي مستقل داشته باشند ليكن براي رسانه ها و اهالي روابط عمومي در بيشتر موارد به نوعي تكميل كننده يك محتواي نوشتاري به شمار مي آيند كه مخاطب با خواندن و ديدن عكس يا گزارش تصويري بهتر مي تواند از جزييات يك خبر و همچنين حال وهواي حاكم بر فضا ي آن مطلع گردد. عكس خبري يا مستند بايد عكس خوب باشد و شاخص هاي يك عكس خوب را دارا باشد وليكن هر عكس خوب يا مستندي را نمي توان عكس خبري ناميد بلكه بايد علاوه بر خوب بودن الزامات اين گونه عكاسي را نيز رعايت نموده باشد. عكسهايي كه امروزه در برخي از روابط عمومي هاي ادارات و سازمانها مشاهده مي كنيم در نگاهي خوشبينانه بيشتر عكسهايي است كه جنبه مستند سازي دارد هر چند عكس مستند نيز براي خود تعريف و چارچوبي دارد ليكن آنچه بيشتر مشاهده مي شود بيشتر به عكسهاي يادگاري دوستانه نزديك است تا عكسي كه بتواند جنبه اسنادي يا روايي يك محتوا از ديدگاه بصري را در خود جاي داده باشد. درعكاسي خبري نيز ميتوان از عناصر خبر استفاده نمود يعني عكس داراي جنبه شهرت ، دربرگيري ، درگيري و... باشد ، ليكن تاكيد بر روي عنصر شهرت در روايت هاي تصويري كه روابط عمومي از اتفاقات پيرامون خود تهيه مي كند به گونه اي است كه گاهي اصل ماجرا به نوعي فداي عنصري با عنوان تكريم مديران ،اشنايان ، همكاران و دوستان با ابزار عكس مي شود كه به خبر اصلي و درك و تاثيرگذاري آن بر روي مخاطب كمك چنداني نخواهد كرد. براي تهيه يك خبر در روابط عمومي تيمي متشكل از خبرنگار و عكاس يكديگر را همراهي مي كنند و به نوعي بايد گفت هر دو بايستي علاوه بر دانستن سياستهاي كلي حاكم بر توليد محتوا در روابط عمومي به نوعي تكميل كننده نيازهاي آن ماموريت كاري باشند در واقع عكاس خبري متناسب با آنچه كه توليد كننده محتواي نوشتاري در حال آماده سازي است بايستي با در نظر گرفتن عوامل فني ، نشانه شناسي ، ارتباطات هنر ،تجربه و مهارت خود را در اختيار نتيجه نهايي كار قرار دهد نه اينكه ازادانه به هر سمت و سويي كه خواست دوربين را بچرخاند و نهايتا عكسهاي ثبت شده را تحت عنوان عكس خبري ارايه نمايد. حتما شما نيز بارها با اين مساله مواجهه شده ايد كه در جلسه اي يا مراسمي حضور داشته ايد و ليكن عكسي از خود را نمي بينيد يا شخصي را به عنوان سخنران در جلسه اي مي بينيد ليكن تصويري منتشر شده از فرد را در هيچ گزارشي مشاهده نمي كنيد يا مثلا از جمعيت حاضر در يك جلسه افراد داراي اهميت حضورشان ثبت نمي شود ، برخي كه بايد باشند نيستند و برخي كه حضورشان كمتر اهميت داشته است بيشتر ديده شده اند. اينجاست كه بيشتر به نقش عكاس ، شناخت نسبي او به جلسه اي كه دعوت شده و جايگاه افراد حاضر در جلسه ، خصوصيات اخلاقي يا سياستهاي ديكته شده براي ثبت يك رويداد توسط افراد بالادست تر ازشخص به خوبي واقف مي شويد ، بعضي از عكسها داراي كادر بندي خاصي هستند كه مثلا فلاني در عكس ديده نشود يا بعدها در مراحل آماده سازي عكسها براي گزارش تصويري عكس مربوطه چار بريدگي خاصي شده كه برخي از افراد را به صلاح ديد عكاس يا مسئول مربوطه ، مدير نشريه يا سايت از يك جريان حذف شده اند كه بايستي گفت بهم ريختگي مرزهاي اخلاقي و حرفه اي در چنين مواردي به خوبي نمود پيدا مي كند. برخي عكاسان رسانه اي يا شاغل در روابط عمومي اعتقاد چنداني به مستند بودن عكسها ندارند چرا كه سعي دارند تا بيشترين دخالت را در چيدمان عناصر داخل عكس داشته باشند به نوعي كه به تحريف يك بخش از ماجرا مي پردازند تا به اصطلاح خودشان عكس حرفه اي بگيرند گروهي نيز برعكس حتي مايلند تا از فرو بردن قاشق در دهان توسط مدير محترم عكس تهيه كنند و آن لحظه را با دقت ثبت نمايند و دسته اي ديگر نيز آنقدر به مدد نرم افزارهاي بهينه سازي كيفيت تصاوير در عكسها دخالتهاي بصري انجام مي دهند كه عكسها از حالت طبيعي خارج مي شود غافل از اينكه اين نرم افزارها عرضه مي شوند تا براي برطرف كردن اشكالات احتمالي در عكسها نه خلق تصاويري بديع و تازه و خوش آب و رنگ و لعاب. گاهي آنقدر عكسهايي كه تهيه مي شود داراي زاويه ديدي يكسان است كه عكسهاي يك جلسه را براي چندين گزارش خبري در زمانهاي متفاوت مي توان مورد استفاده قرار داد چرا كه نه نشاني از نوع جلسه ، تاريخ آن ، فضاي تشكيل شده ، حتي به مدد سيستم هاي گرمايشي و سرمايشي فصل برگزاري جلسه نيز نامشخص است و عكسها به قدري بدون هويت هستند كه در هر زمان قابليت بكارگيري دارند  آنچه مسلم است تهيه گزارشهاي تصويري و عكسهاي مربوط به يك جلسه يا مراسم يا رويداد به جهت به خدمت گرفتن در مسير تكميل يك خبر يا گزارش يا مستند سازي و آرشيوي بهنگام از وظايف يك روابط عمومي به شمار مي رود به شرط آنكه علاوه بر مشخص بودن اهداف كاركردي اين بخش از روابط عمومي و به كارگيري وسايل و ابزار مورد نياز بدور از افراط و تفريط در اين زمينه نكات فني را نيز رعايت كنيم تا عكسها داراي هويت و كاركردي درست در حوزه اطلاع رساني با تاثيرگذاري مناسب باشند و صرفا تصويري اتفاقي ثبت شده بر روي كاغذ يا حافظه دوربين نباشند و هر عكس خود قصه اي باشد يا بخشي از يك روايت قابل استناد. </description><category>hamidrezaemadi</category><author>hamidrezaemadi</author><pubDate>Mon, 18 Feb 2019 13:34:25 +0330</pubDate></item><item><title>حقوق شهروندی و رسانه</title><link>https://virgool.ir/@hamidrezaemadi/حقوق-شهروندی-و-رسانه-ufywjyzvx7en</link><description> پیشرفت تکنولوژی و گسترش رو به فزونی شهرنشینی و پیچیدگیهایی  که در حوزه های اجتماعی ؛ سیاسی ؛ فرهنگی بوجود آمده است لزوم برخی سازوکارها  برای احقاق حقوق طبیعی فردی و حقوقی که جامعه و قانونگزار برای اعضای یک جامعه  در نظر می گیرد را ضروری می سازد. بنا به تعریف فرهنگ معین شهروند به کسی اطلاق می شود که اهل یک کشور و ساکن یک شهر می باشد .البته به نظر می رسد این تعریف لغوی به تنهایی نمی تواند واژه شهروند را تعبیر و تفسیر نماید .به نظر می رسد  شهروند کسی است که علاوه بر سکونت در یک شهر از مجموعه ای از آزادی ها ، آگاهی های فردی و اجتماعی ،سیاسی با توجه به قوانین هر کشور برخوردار است و آنها را از سایر افراد ، نظام سیاسی و مدنی حاکم بر جامعه مطالبه می کند .برخی از اصول قانون اساسی کشور جمهوری اسلامی ایران نیز بر حقوق مساوی مرد و زن از هر قوم و قبیله رنگ و نژاد و زبان و برخوردار از حقوق انسانی ،سیاسی ؛ اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی تاکید دارد.رسانه ها اعم از دیداری یا شنیداری ،مکتوب یا الکترونیک ، واقعی یا مجازی بعنوان رکن چهارم دموکراسی و از ابزارهای رشد و توسعه یک جامعه به شمار می آیند  که مطابق با قانون اساسی ایران در بیان مطالب آزادند مگر آن که مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشند. در واقع رسانه ها با نقش ها و کارکردهای متفاوتی که دارند از جمله انتقال مفاهیم ، ارزشها ، هنجارها و پیشگیری از جرائم و افزایش ضریب امنیت جامعه و ... در بسیاری ازموارد بازتاب دهنده جریانات و رویدادهای سیاسی اجتماعی و فرهنگی در یک کشور هستند و در واقع کانالی به حساب می آیند بین حاکمیت و مردم و بالعکس برای بیان انتظارات و خواسته های طرفین و نقش بسیار مهمی را درشکل دادن افکار عمومی و توسعه جامعه و مشارکتهای مدنی و تصمیم گیریهای اجتماعی ،سیاسی افراد  ایفا می کنند. به نظر می رسد با توجه به  گستردگی و گوناگونی رسانه ها و حجم اطلاعاتی که روزانه توسط این مراکز  به سمت مخاطبین سرازیر می شود علاوه بر داشتن سواد خواندن نوشتن که استفاده بهتر از هر محتوای ایجاد شده توسط رسانه را میسر می سازد باید به نوعی دیگر از سواد که ما را در انتخاب و شیوه استفاده از خود ابزار رسانه یاری می کند هر شهروند مجهز گردد ، که امروزه تحت عنوان  سواد رسانه ای مطرح و هر روز با ابعاد تازه ای از آن آشنا می شویم که به نوعی شیوه درست استفاده از رسانه و محتوی ارائه شده و درک درست و بهتر آن را میسر می سازد و لزوما هر شهروند درهر سطح و رده ای بایستی به این مقوله توجه جدی و ویژه داشته باشد.اکنون نوبت آن رسیده است که با برخی از کارکردهای یک رسانه  آشنا شویم از جمله کارکردها و نقش هایی که یک رسانه بر عهده دارد  نقش آگاهی بخشی و اطلاع رسانی است  که این مهم می تواند با  شناساندن حقوق مختلف  افراد یک جامعه به آنها در حوزه ها ی گوناگون به نوعی به امر دانایی بخشی بپردازد. که این مهم در راستای مساله به حق دسترسی آزاد به اطلاعات ،آزادیهای فردی ، مدنی و سیاسی ، قرار می گیرد. بی شک عدم اطلاع از برخی از حقوق و قوانینی که بعنوان حق یک شهروند محسوب می شود باعث می شود افراد یک جامعه از آن حقوق بی بهره یا کم بهره باشند و بر اثر عدم آگاهی یا کم اطلاعی یا نقص در اطلاعات  دریافتی  به درستی نتوانند از حقوقی که قانونگزار برایشان تدارک دیده است بهره مند شوند.حال که هر شهروند به مدد بهره گیری از سواد رسانه ای یعنی استفاده درست از رسانه و تا اندازه ای تحلیل تولیدات رسانه ای  نسبت به حقوق خود به درستی مطلع گردید بایستی باز به کمک رسانه ها و شیوه ها وتاکتیک هایی  که برای جذابیت و تاثیر گذاری و اقناع  مخاطب استفاده می شود به آموزش افراد در جهت دانستن و چگونگی  بهره گیری از حقوق خود پرداخت و به نوعی کارکردی دیگر از رسانه را که کارکردی است آموزشی به کار گرفت تا در کنار نقش اطلاع رسانی و آگاهی بخشی شیوه های بکارگیری و استفاده از حقوق شهروندی را  به شهروندان آموزش داد.البته در اینجا لازم است این نکته را یادآور گردم که این مهم تنها بر عهده رسانه نیست بلکه سازمانها ،نهادها و  ارگانهای دیگری از جمله خانواده ، آموزش و پرورش ، وزارت فرهنگ و ارشاد،وزارت بهداشت ، شهرداری ، حوزه های علمیه ،تشکلهای اجتماعی و سیاسی و ... به نوعی سازمانهای مردم نهاد و سازمانهایی که به نوعی با شهروند ارتباطی مستقیم یا غیر مستقیم دارند در جامعه نقش دارند نیز در این آموزش سهم بسزایی دارند تا شهروندان یاد بگیرند تا در حوزه های مختلف بهداشت ،سلامت ، امنیت ،آموزش ، سیاست ، نسبت به خود یا دیگران چه حقوقی دارند و چه مسیری را بایستی برای رسیدن به حقوق خود طی کنند در واقع رسانه ها به مدد ابزارهای  متفاوت از جمله رنگ ،نور ،صدا ،متن ،چهره ،معروفیت افراد در قالب برنامه های خبری ،مستند ،داستانی ،گزارش ،مصاحبه ؛گفتگو ،عکس ،فیلم و سایر تولیدات و امروزه با گسترش تکنولوژی شبکه های اجتماعی که به نوعی در رده رسانه های مجازی قرار می گیرند سعی می نمایند تا به نوعی حقوق شهروندی و ارزشها و هنجارها و معزلاتی که در این حوزه وجود دارد را گاه به صورت مستقیم در قالب اخبار و رویدادهای خبری و مستند و گاه در قالب عکس ، متن ، فیلم و سرگرمی با توجه به رده های مختلف سنی تولید و ارایه نمایند تا افراد نسبت به شهروند و حقوق شهروندی آگاهی بیشتری کسب نمایند بی شک رسانه ها در دنیای امروز که دانش بشری به صورتی باور نکردنی در حال رشد می باشد و تکنولوژی نیز به سرعت در حالت تغییر است و ماهیت خیلی از امور به شدت دستخوش این گونه تحولات است نقش مهم و بسزایی دارند در ایجاد و بازنمایی و هویت بخشی حقوق شهروندی در جامعه امروزی ما / والسلام </description><category>hamidrezaemadi</category><author>hamidrezaemadi</author><pubDate>Fri, 27 Apr 2018 23:04:21 +0430</pubDate></item></channel></rss>