https://virgool.ir/feed/@hamidreza.maghboolifa2026-11-11 15:09:35https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@hamidreza.maghboolihttps://virgool.ir/@hamidreza.maghbooli/برداشتی-از-خاطرات-خانه-مردگان-a2utyo3dfacjدر این کتاب داستایوفسکی به بیان خاطرات خود از زندان تبعید زندان و کار اجباری در سیبری میگوید. داستان از زبان شخصیتی به نام الکساندر پترویچ گوریانچیکف است که به جرم قتل همسر خود به ده سال حبس با اعمال شاقه محکوم شده است، ولی بنظر میرسد در واقعیت خاطرات و روزمرگی های فئودور جوان از تجربه تبعیدی است که در عنفوان جوانی متحمل شده است، تجربه ای که تاثیر آنرا در تمامی آثار او میتوان دید. این داستان درباره انسان هایی است که محکوم اند و اینکه این افراد چطور روز را شب میکنند و در موقعیت های مختلف چه رفتاری دارند. اینکه سالی و زمانی کار میکنند و اندوخته خود را به شبی میگساری و خوشگذرانی میبازند، اینکه حتی در این حال که طبعا پیر و جوان، فقیر و ثروتمند در یکسانی ای از رنج به سر میبرند و هم سرنوشت اند، دیدگاه طبقاتی همچنان پابرجا و درونی شده است و همچنان با عناد و کینه با زندانیان طبقات بالاتر برخورد میشود. در کنار تمامی شرارت ها و بدجنسی هایی که همچنان برقرار است، امید عجیب و غیر منطقی ای به زندگی دارند و حتی محکومان بلندمدت برای فردای آزادی خود برنامه میریزند. این در حالیست که بسیاری از همین محکومان بعد از طی کردن آن به دلیل دوری از جامعه و طرد از جانب آن به زودی مهمان اینجا میشوند. بسیاری از آنها هرگز از آنچه کرده اند پشیمان نیستند و عذاب وجدانی ندارند حتی زمانیکه جنایتی بزرگ رخ داده باشد مثل آتش کشیدن کلیسای اورتدوکس توسط مسلمانی سلیم النفس و نجیب. محکومیت خود را از این میدانند که بالاسری ها عمل او را از دریچه چشم او نمی بیند، پس باید محکومیتی را تحمل کند تا از نظر آنان حسابش تسویه شده باشد. مبارزه ای متقابل و دوطرفه که بدون هیچ کینه ای نسبت به هم انجام میشود. مهم دادگاهی است که زندانی در نظر خود و نزدیکان خود دارد، آنجاست که نه تنها محکوم و مجرم نیست بلکه یا قهرمان است یا بخشوده. یک بحث جالب دیگر درباره دژخیم هایی است فرمان تازیانه میدهند. اینکه اینان چه نیازی به این دارند که محکوم فریاد بزند و طلب استرحام کند، حتی آنانیکه شرافتمند به حساب می آیند زمانیکه فریادی نشنوند احساس تحقیرشدگی میکنند. فساد در زندان هم جالب توجه است، از میرغضب هایی که خانواده محکومان مبلغی میگیرند که آرامتر تازیانه بزنند تا سربازها و مراقبین و خود سرگرد که زندانی نقاشی را برای نقاشی خانه خود میبرد. محکومان برای کار اجباری خود به اسبی نیاز دارند که بعد از مرگ قبلی باید با پول دولتی که حتی رختخوابی را دریغ میکند بخرند، به طرز مسخره ای با فروشنده چانه میزنند تا ارزانتر گیرشان بیاید. شورش هایی که به راحتی با تهدیدی و تفرقه ای سرکوب میشود، جاسوسهایی که میان زندانیان با وجود اطلاع ارج و قرب دارند، … روایتگر زندگی زندانیانی است که بعد از جنایتی مکافاتش را میبینند، کسانی که ما نیز میتوانیم یکی از آنها باشیم.حمیدرضا مقبولیحمیدرضا مقبولیSun, 07 Jul 2019 02:11:24 +0430